Sad powszechny, V U 975/13

Sygn. akt V U 975/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Ewa Nowakowska Protokolant Alina Kędzia po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. w Kaliszu odwołania A. Ł. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 19 czerwca 2013 r.Nr (...) w sprawie A. Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 19 czerwca 2013 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje A. Ł. emeryturę od (...) . UZASADNIENIE Decyzją z dnia 19.06.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w O. odmówił A. Ł. przyznania emerytury, gdyż, jako osoba urodzona po 31.12.1948 r., nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w tych warunkach na dzień 01.01.1999 r. (ale 14 lat 11 miesięcy i 5 dni). Odmówiono bowiem zaliczenia do takiej pracy w okresie od 01.04.1980 r. do 08.09.1980 r. gdyż nie przedstawił na tę okoliczność stosownego dokumentu odpowiadającego wymogom formalnym. Odwołanie od tej decyzji wniósł do Sądu A. Ł. domagając się przyznania emerytury z tytułu ponad 15-letniego wykonywania pracy w szczególnych warunkach, powołując się na to, że przez sporny okres zatrudnienia w (...) wykonywał pracę kierowcy autobusu. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił i zważył co następuje: Zgodnie z art.184 ust.1 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. Nr 162 poz.1118 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art.32-34, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (1.01.1999 r.) osiągnęli: 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzna oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 . Stosownie do treści ust.2 emerytura ta przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do OFE. Stosownie do treści art. 32 cyt. ustawy ubezpieczeni będący pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnieni w szczególnych warunkach przez co najmniej przez 15 lat, nabywali prawo do emerytury w wieku obniżonym o 5 lat od podstawowego, o ile udowodnili łączny staż ubezpieczeniowy określony w art.27 cyt. ustawy wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z ust.4 tego przepisu wiek emerytalny, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust.2 i 3 przysługiwało prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych tj. rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zmianami). Paragraf 2 powyższego rozporządzenia stanowi, że okresami prac uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy te stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Wobec braku stosownego dokumentu przez sądem możliwe jest wykazywanie charakteru pracy wszelkimi dowodami przewidzianymi w przepisach kodeksu postępowania cywilnego . Zgodnie z art.184 ust.1 cyt. ustawy odwołujący się – jako osoba urodzona po 31.12.1948 r. (tj. w dniu (...) .) powinien warunki stażowe tj. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach wykazać na dzień 1.01.1999 r. Jak wynika z danych ZUS na dzień 01.01.1999rodwołujący się udowodnił wymagany 25 letni składkowy i nieskładkowy (łącznie 25 lat 3 miesiące i 29 dni) . W oparciu o akta osobowe z (...) Sąd ustalił, że odwołujący się został przyjęty do pracy w (...) na stanowisko kierowcy i takie stanowisko zajmował do końca zatrudnienia w tym zakładzie. Zatrudnienie miało miejsce od 1.04.1980 r. do 08.09.1980 r. brak natomiast danych o rodzaju prowadzonego pojazdu. Z dokumentów w aktach osobowych wynika, że podejmując pracę w kombinacie (...) odwołujący się był kierowcą z prawem jazdy kategorii A, B, C i E od 07.01.1980 r. Miał też wcześniejsze doświadczenie w prowadzeniu autobusów, bo jako kierowca autobusowy pracował w dwóch poprzednich miejscach pracy w (...) w K. i (...) w O. w latach 1977-1980. (dowód – akta osobowe) W oparciu o zeznania świadków, R. W. i C. W. , Sąd ustalił, że (...) w bazie transportowej T. posiadał m.in. autobus (...) używany do przewozu osób na zlecenia rozmaitych podmiotów zewnętrznych, jak i do przewozu pracowników kombinatu. Pojazd ten liczył ponad 15 miejsc. Odwołujący się pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca tego autobusu. Zatrudnienie to miało miejsce w okresie wiosennych i letnich miesięcy w 1980 r. więc najczęściej odbywał kilkudniowe wyjazdy wycieczkowe. Powyższe wiarygodne zeznania świadka, spójne z danymi w aktach osobowych pozwala na przyjęcie, że w okresie zatrudnienia w (...) odwołujący się wykonywał pracę uprawniającą do uznania jej za pracę w szczególnych warunkach jako kierowca autobusu. Stanowisko kierowcy autobusu o liczbie miejsc powyżej 15 ujęte jest w dziale VIII pkt. 2 wykazu A stanowiącego załącznik przytoczonego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zmianami). Po ustaleniu rodzaju pojazdu jakiego odwołujący się był kierowca w okresie zatrudnienia w (...) nie ma więc żadnych podstaw do tego, by odmówić mu zaliczenia tego okresu do pracy w szczególnych warunkach jako wykonywanej na stanowisku kierowcy autobusu o liczbie miejsc powyżej 15. Pracę tę A. Ł. wykonywał przez cały okres pracy w (...) czyli łącznie z okresem już uznanym pracował w szczególnych warunkach przez ponad 15 lat. Spełnia więc wszystkie warunki stażowe do emerytury w obniżonym wieku. Wiek 60 lat odwołujący się ukończył (...) i wtedy spełnił ostatni z warunków o jakich mowa w art.184 cyt. ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd przyznał A. Ł. prawo do emerytury od (...) r. tj. od momentu spełnienia wszystkich warunków o jakich mowa w art.184 cyt. ustawy z 17.12.1998 r.. Zaskarżona decyzja podlegała więc zmianie i zgodnie z art.477 14 § 2 k.p.c. orzeczono jak w wyroku.