Sad powszechny, IV U 778/17

Sygn. akt IV U 778/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 listopada 2018r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 listopada 2018r. w S. odwołania Z. L. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 31 sierpnia 2017 r. Nr (...)- (...) w sprawie Z. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do dodatku pielęgnacyjnego oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 778/17 UZASADNIENIE Decyzją z 31 sierpnia 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. , działając na podstawie art.75 ust.1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych odmówił Z. L. prawa do dodatku pielęgnacyjnego wskazując, że ubezpieczona nie ukończyła 75 roku życia, a także nie stwierdzono u niej niezdolności do samodzielnej egzystencji. Odwołanie od w/w decyzji złożyła Z. L. wnosząc o jej zmianę i ustalenie jej prawa do dodatku pielęgnacyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych, naruszenie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS, a także przepisów kodeksu postępowania administracyjnego . W uzasadnieniu stanowiska wskazała, że jest przewlekle chora, a sprawność jej organizmu naruszona jest w stopniu powodującym konieczność stałej opieki i pomocy innych osób. W 2013r. przeszła wstrząs septyczny i ostre kałowe zapalenie otrzewnej. Ponadto, zmaga się z ciężkimi problemami zdrowotnymi ,tj. wadą serca, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, problemami z niedrożnością jelit, a także rozległą pooperacyjną przepukliną brzuszną (odwołanie wraz z załącznikami k.1-14 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wskazując, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 25 sierpnia 2017r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej niezdolności do samodzielnej egzystencji, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.15-16 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona Z. L. ma (...) lat i od 1 sierpnia 2003r. jest uprawniona do emerytury (decyzja z 25 sierpnia 2003r. o przyznaniu emerytury k.11-12 akt emerytalnych). W dniu 26 czerwca 2017r. ubezpieczona wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do dodatku pielęgnacyjnego (wniosek k.28 akt emerytalnych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 31 lipca 2017r. ustalił, że ubezpieczona nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji (orzeczenie lekarza orzecznika z 31 lipca 2017r. k.30 akt emerytalnych). Na skutek sprzeciwu ubezpieczonej od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika, ubezpieczona skierowana została na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 25 sierpnia 2017r. ustaliła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji (sprzeciw ubezpieczonej od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.10-12 akt organu rentowego – tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 25 sierpnia 2017r. k.32 akt emerytalnych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 31 sierpnia 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonej prawa do dodatku pielęgnacyjnego (decyzja z 31 sierpnia 2017r. k.33 akt emerytalnych). Ubezpieczona cierpi na cukrzycę typu II – leczoną insuliną, nadciśnienie tętnicze umiarkowane, oraz nieistotną hemodynamicznie niedomykalność zastawki mitralnej i aortalnej. Ponadto, rozpoznano u niej stan po wyłonieniu stomii jelita grubego z następowym przywróceniem ciągłości przewodu pokarmowego i stan po operacji przepukliny pooperacyjnej powłok brzucha. We wrześniu 2013r. ubezpieczona przebyła ostre kałowe zapalenie otrzewnej w wyniku perforacji esicy. Schorzenie to, wymagało leczenia operacyjnego zakończonego wyłonieniem stomii oraz wielotygodniowej hospitalizacji intensywnej terapii w tym mechanicznej wentylacji. Przebieg leczenia był powikłany wstrząsem septycznym i ciężkim zapaleniem płuc. We wrześniu 2014r. ubezpieczona przybyła operację przepukliny brzusznej pooperacyjnej i odtworzenia ciągłości przewodu pokarmowego. W czerwcu 2015r. ponownie operowana z powodu niedrożności rozległej przepukliny w nadbrzuszu. Wówczas, wykonano herniolaparotomię, zamknięcie wrót przepuklinowych, a także uwolniono zrosty jelita cienkiego i poprzecznicy. Ubezpieczona leczy się ponadto w poradni ortopedycznej z powodu zmian w lewym kolanie. Aktualnie, jest stabilna krążeniowo i metabolicznie. Nadciśnienie i cukrzyca są dobrze kontrolowane leczeniem farmakologicznym. Bez klinicznych cech niewydolności serca oraz nawrotu zatorowości płucnej. Badanie przedmiotowe nie wykazało przepuklin w bliznach pooperacyjnych. Efekt operacji jest bardzo dobry. Ciągłość układu pokarmowego jest przywrócona, co pozwala na normalne funkcjonowanie w życiu codziennym. Od czerwca 2015r. nie występowały u ubezpieczonej objawy niedrożności przewodu pokarmowego. Ubezpieczona na stałe nosi pas brzuszny przepuklinowy. Kontrolne badanie USG jamy brzusznej z 23 maja 2018r. – prawidłowe (kopia opisu badania k.56 akt sprawy). Ubezpieczona samodzielnie korzysta z toalety i porusza się w obrębie mieszkania. Pomocy męża wymaga przy kąpieli, ubieraniu się i poruszaniu się poza mieszkaniem (niesporne wyjaśnienia ubezpieczonej k.41v akt sprawy). Powyższe schorzenia - w obecnym stanie zaawansowania – nie powodują u ubezpieczonej niezdolności do samodzielnej egzystencji (opinie biegłych z zakresu chirurgii P. J. k.24 akt sprawy i M. R. k.51-55 akt sprawy oraz opinia biegłego kardiologa i specjalisty chorób wewnętrznych D. W. k.33 akt sprawy). Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonej Z. L. nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art.75 ust.1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) dodatek pielęgnacyjny przysługuje osobie uprawnionej do emerytury, jeżeli osoba ta uznana została za całkowicie niezdolną do pracy oraz do samodzielnej egzystencji albo ukończyła 75 lat życia. W myśl art.13 ust.5 powyższej ustawy niezdolność do samodzielnej egzystencji orzeka się w przypadku stwierdzenia naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Rozstrzygnięcie sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczona jest niezdolna do samodzielnej egzystencji. W tym celu Sąd zasięgnął opinii biegłych z zakresu chirurgii P. J. i M. R. , a także biegłego z zakresu kardiologii, specjalisty chorób wewnętrznych D. W. . Sporządzone na tę okoliczność, opinie biegłych dały podstawy do ustalenia, że ubezpieczona nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji. Ubezpieczona cierpi na cukrzycę typu II leczoną insuliną i umiarkowane nadciśnienie tętnicze. W 2013r. przeszła ostre kałowe zapalenie otrzewnej w wyniku perforacji esicy powikłane wstrząsem septycznym. Schorzenie to, wymagało leczenia operacyjnego zakończonego wyłonieniem stomii Ponadto, ubezpieczona przechodziła operacje związane z usunięciem stomii, a następnie usunięciem pooperacyjnej przepukliny brzusznej. Z opinii biegłych wynika, że aktualnie stopień naruszenia sprawności organizmu ubezpieczonej w następstwie powyższych schorzeń nie powoduje u ubezpieczonej niezdolności do samodzielnej egzystencji. Analizując powyższe opinie biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydane zostały przez specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonej, a ponadto poprzedzone były analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonej i jej badaniem. Opinie biegłych są spójne oraz należycie uzasadnione i co należy podkreślić zostały wydane przez trzech niezależnych biegłych, którzy doszli do zbieżnych wniosków w zakresie oceny stanu zdrowia ubezpieczonej. Szczególnie wyczerpująca jest ostatnia opinia wywołana w sprawie ,tj. opinia biegłego z zakresu chirurgii M. R. . Biegły w sposób dokładny opisał zarówno historię choroby ubezpieczonej, jak również przebieg leczenia rozpoznanych u niej schorzeń oraz przedstawił ocenę stanu zdrowia ubezpieczonej w kontekście przesłanek ustalenia niezdolności do samodzielnej egzystencji. Wywód biegłego pokazuje, że na skutek ostrego kałowego zapalenia otrzewnej w wyniku perforacji esicy i komplikacji leczenia w postaci pooperacyjnej przepukliny brzusznej stan zdrowia ubezpieczonej na przestrzeni lat 2013-2015 był poważny i wymagała ona kilku zabiegów operacyjnych dla przywrócenia funkcjonowania przewodu pokarmowego. Oceniając jednak obecny stan zdrowia ubezpieczonej biegły stwierdził, że efekty operacji, które przeszła ubezpieczona są bardzo dobre, brak jest przepuklin w bliznach pooperacyjnych. Ponadto zauważył, że ubezpieczona wykazuje dużą obawę przed nawrotem schorzenia, ale obawy – w świetle powyższych ustaleń co do stanu zdrowia ubezpieczonej - nie mogą stanowić podstawy do ustalenia niezdolności do samodzielnej egzystencji. Sąd podzielił powyższe wnioski jako logiczne i należycie uzasadnione. W przedstawionych okolicznościach ,tj. wobec braku spełnienia przesłanki w postaci niezdolności do samodzielnej egzystencji stwierdzić należało, że nie zachodzą przesłanki do zmiany zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art.477 14 §1 kpc oddalił odwołanie ubezpieczonej.