Sad powszechny, II W 207/18

Sygn. akt II W 207/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05 listopada 2018 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – st.sekr.sąd. Aneta Dybikowska w obecności oskarżyciela publicznego KPP w G. – asp. szt. Sylwestra Piotrowicza po rozpoznaniu w dniu 22 października 2018 roku sprawy Z. G. syna S. i M. zd. G. ur. (...) w K. obwinionego o to, że: W dniu 10 maja 2018 roku około godz. 6:30 w G. przy ul. (...) na terenie Szpitala (...) przy poradni u. na drodze położonej w strefie ruchu prowadząc pojazd marki V. o numerze rejestracyjnym (...) z oznakowaniem (...) o numerze bocznym (...) nie zachował należytej ostrożności i po zatrzymaniu prowadzonego pojazdu po lewej stronie drogi przy wyznaczonych miejscach postojowych dla pojazdów, nie upewnił się czy pasażer może bezpiecznie opuścić pojazd, w wyniku czego pasażerka jego pojazdu siedząca na przednim siedzeniu pasażera, wysiadając z pojazdu otworzyła drzwi w kierunku jezdni, uderzając nimi w jadący jezdnią pojazd marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. o czyn z art. 86§1 kw

1. Obwinionego Z. G. uniewinnia od popełnienia zarzuconego mu czynu.
2. Koszty postępowania ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt II W 207/18 UZASADNIENIE Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 10 maja 2018 roku Z. G. , prowadząc pojazd marki V. o numerze rejestracyjnym (...) z oznakowaniem (...) o numerze bocznym (...) , wiózł pasażerkę H. N. , która zajmowała miejsce obok kierowcy. Około godz. 6:30 w G. , obwiniony zatrzymał pojazd przy ul. (...) , na terenie Szpitala (...) przy poradni u. , na drodze położonej w strefie ruchu, albowiem w tym miejscu pasażerka zamierzała wysiąść. Za samochodem obwinionego, pojazdem marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , poruszała się T. S. . Z. G. zatrzymał samochód po lewej stronie drogi, równolegle do krawędzi jezdni, przy wyznaczonych miejscach postojowych dla pojazdów. Kiedy pasażerka pojazdu TAXI otworzyła drzwi samochodu w kierunku jezdni, a które w konsekwencji zajęły część jezdni, uderzyła w nie swoim samochodem nadjeżdżająca z tyłu T. S. . Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień Z. G. (k. 54v – 55, 24-25), nadto na podstawie zeznań T. S. (k. 55-55v, 3-4), częściowo zeznań G. H. (k. 56- 56v) i H. N. (k. 55v-56, 21-22) oraz na podstawie takich dowodów, jak: protokół oględzin k. 5, wydruki komputerowe zdjęć 6-
3. Składając wyjaśnienia w postępowaniu wyjaśniającym obwiniony przyznał się do winy, natomiast przed Sądem do winy się nie przyznawał. Nie kwestionował wprawdzie okoliczności zdarzenia, utrzymywał jednak, że zatrzymał kierowany przez siebie pojazd prawidłowo i bezpiecznie wysadził pasażerkę. Potwierdziła, że w chwili, gdy H. N. otwierała drzwi pojazdu, w celu opuszczenia samochodu, zajęły one część jezdni. Z wyjaśnień obwinionego wynika, iż nie widział jadącego za nim samochodu pokrzywdzonej, że zobaczył go dopiero w chwili, kiedy T. S. uderzyła w drzwi jego taksówki, które otworzyła właśnie H. N. wysiadając z pojazdu ( wyjaśnienia Z. G. k. 54v – 55, 24-25). Oskarżyciel publiczny - KPP w G. - postawił Z. G. zarzut, iż w dniu 10 maja 2018 roku około godz. 6:30 w G. przy ul. (...) na terenie Szpitala (...) przy poradni u. na drodze położonej w strefie ruchu prowadząc pojazd marki V. o numerze rejestracyjnym (...) z oznakowaniem (...) o numerze bocznym 46 nie zachował należytej ostrożności i po zatrzymaniu prowadzonego pojazdu po lewej stronie drogi przy wyznaczonych miejscach postojowych dla pojazdów, nie upewnił się czy pasażer może bezpiecznie opuścić pojazd, w wyniku czego pasażerka jego pojazdu siedząca na przednim siedzeniu pasażera, wysiadając z pojazdu otworzyła drzwi w kierunku jezdni, uderzając nimi w jadący jezdnią pojazd marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. popełnienia czynu z art. 86§1 kw. Zgodnie z art.3 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym -uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie. Mając na uwadze wyjaśnienia obwinionego oraz zeznania pokrzywdzonej T. S. (k. 55-55v, 3-4) i świadka G. H. (k. 56- 56v), ale także zeznania H. N. (k. 55v-56, 21-22) - nie budzi wątpliwości, że do zdarzenia doszło w momencie, gdy pasażerka pojazdu obwinionego otwierała drzwi samochodu, które zajęły cześć jezdni. W tym czasie uderzyła w nie nadjeżdżająca za tym pojazdem swoim samochodem pokrzywdzona. Jak wynika z zeznań samej T. S. - gdyby nie raptowne otworzenie drzwi przez pasażerkę taksówki - bezpiecznie przejechałaby ona ten odcinek jezdni i nawet nie otarłaby się o samochód TAXI. Zdaniem Sądu nie ma powodów, by podważać poczynione na podstawie w/w dowodów ustalenia. Przywołane zeznania i wyjaśnienia są w tym zakresie zbieżne i przedstawiają jasny obraz sytuacji. W ich świetle bez wątpliwości przyjąć trzeba, że to nie zachowanie Z. G. spowodowało zagrożenia bezpieczeństwa na drodze, a zachowanie pasażerki jego pojazdu. W myśl bowiem postanowień art. 45 ust.1 pkt. 3 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym , zabrania się otwierania drzwi pojazdu, pozostawiania otwartych drzwi lub wysiadania bez upewnienia się, że nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia. Z wyjaśnień Z. G. , jak i zeznań H. N. wynika, że nie widzieli ono jadącego za nimi samochodu pokrzywdzonej, a co ważniejsze dla poczynionych przez Sąd ustaleń - pasażerka pojazdu TAXI - przy wysiadaniu z samochodu nie upewniła się, czy może bezpiecznie otworzyć drzwi i wysiąść, by nie spowodować swoim zachowaniem zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu. Gdyby obserwowała drogę, musiałaby zobaczyć, że jezdnią porusza się pojazd pokrzywdzonej. Zdaniem Sądu brak jest jakichkolwiek przekonywujących dowodów, że do zdarzenia doszło natomiast w wyniku naruszenia przez T. S. zasad obowiązujących w ruchu drogowym. Sugestie, iż prowadziła ona swój pojazd zbyt blisko lewej krawędzi jezdni, jechała ze zbyt duża prędkością - nie znajdują swoje powiedzenia w zebranych w sprawie dowodach. W świetle powyższego należało obwinionego Z. G. uniewinnić od popełnienia zarzuconego mu czynu i w konsekwencji na podstawie art. 119§2 pkt. 1 kpw orzec, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.