Sygn. akt VIII Gz 394/18 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2018 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie, VIII Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący SSO Robert Bury po rozpoznaniu w dniu 26 października 2018 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) we W. przeciwko S. M. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2018r., sygn. akt XI GNc 53/18 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie, pozostawiając orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego Sądowi pierwszej instancji. SSO Robert Bury UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2018 roku odrzucono sprzeciw pozwanego S. M. od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym w dniu 22 listopada 2013 roku, wniesiony 5 stycznia 2018 roku. W uzasadnieniu wskazano, że nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym z dnia 22 listopada 2013 roku został uznany za doręczony pozwanemu w dniu 13 grudnia 2013 roku. Skargę na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty oraz sprzeciw pozwany wniósł 5 stycznia 2018 roku. Sąd postanowieniem z 7 marca 2018 roku utrzymał w mocy orzeczenie referendarza sądowego z 28 stycznia 2014 roku o nadaniu klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty. Uzasadniając odrzucenie sprzeciwu Sąd wskazał, że nakaz doręczono pozwanemu w trybie art. 136 k.p.c. w dniu 13 grudnia 2013 roku, a z treści wypisu z (...) wynika, że ujawniony tam adres był tożsamy z adresem podanym w pozwie. Z wydruku (...) -SAD wynika zaś, że adres, pod którym doręczono korespondencję pozwanemu był adresem jego zameldowania od 12 stycznia 2001 roku do 16 grudnia 2013 roku. Adres wskazany przez pozwanego ( ul. (...) , (...)-(...) Ś. ) jest jego adresem aktualnym dopiero od 16 grudnia 2013 roku. W zażaleniu na postanowienie pozwany zarzucił naruszenie: - art. 135 k.p.c. w związku z art. 139 § 1 k.p.c. in princ. polegające na błędnym uznaniu, że dłużnikowi skutecznie doręczono nakaz zapłaty z 22 listopada 2013 roku, a w konsekwencji na błędnym uznaniu, że powyższy nakaz uprawomocnił się wskutek upływu biegu terminu do jego zaskarżenia, w sytuacji kiedy przesyłka ta nie została wysłana na adres miejsca zamieszkania dłużnika w rozumieniu art. 135 § 1 k.p.c. ; - art. 136 k.p.c. w związku z art. 139 k.p.c. poprzez jego zastosowanie pomimo, że obowiązek zawiadamiania o zmianie miejsca zamieszkania nie rozciąga się na czas przed wytoczeniem powództwa; - art. 504 k.p.c. w związku z art. 139 k.p.c. poprzez uznanie, że spełniły się przesłanki do jego zastosowania w sytuacji, gdy pozwanemu nie został skutecznie doręczony nakaz zapłaty z 22 listopada 2013 roku. Wraz z zażaleniem pozwany przedłożył m.in.: - wniosek o zawarcie umowy ubezpieczenia nr (...) z dnia 4 października 2013 roku, w którym wskazał, że:
- a)adresem zameldowania pozwanego jest: ul. (...) , (...)-(...) K. ,
- b)adresem korespondencyjnym: ul. (...) , (...)-(...) Ś. ;
- c)miejsce parkowania w ciągu dnia i nocy - „ (...) - pismo A. D. z 8 listopada 2013 roku, przesłane na adres ul. (...) , (...)-(...) Ś. ; - pismo Banku (...) S.A. z 13 grudnia 2013 roku adresowane do S. M. ul. (...) , (...)-(...) Ś. ; Sąd zważył, co następuje. Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 504 §2 k.p.c. prawomocny staje się nakaz wydany w postępowaniu upominawczym, przeciwko któremu w całości lub w części nie wniesiono skutecznie sprzeciwu. Termin do wniesienia sprzeciwu wynosi dwa tygodnie od doręczenia nakazu zapłaty. Warunkiem rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia sprzeciwu jest doręczenie nakazu zapłaty pozwanemu. Nakaz zapłaty z dnia 22 listopada 2013 roku został uznany za doręczony pozwanemu (na właściwy adres udostępniony w rejestrze (...) ) oraz uznany za prawomocny z dniem 28 grudnia 2013 roku (k. 20, 23). Doręczenie przewidziane w art. 139 § 1 k.p.c. może być uznane za skuteczne jedynie, kiedy zostanie dokonane pod adresem zamieszkania strony. Pozwany, celem wykazania, że w dacie doręczenia zastępczego nie mieszkał pod adresem w K. , przedłożył wraz ze sprzeciwem dowód osobisty wydany w 2014 roku, w którym wskazano świnoujski adres zamieszkania, wypis z (...) ze świnoujskim adresem prowadzenia działalności gospodarczej oraz świnoujskim adresem do doręczeń, jak również decyzję o przyznaniu emerytury z 4 maja 2011 roku – także wskazującą na zamieszkiwania pozwanego w Ś. . Z zaświadczenia (...) -SAD wynika, że od 16 grudnia 2013 roku pozwany zameldowany jest w Ś. , przy ul. (...) . Sąd Rejonowy błędnie przyjął, że skoro zgodnie z systemem (...) -SAD pozwany zameldowany był w K. do dnia 16 grudnia 2013 roku, to prawidłowo uznano za doręczoną w dniu 13 grudnia 2013 roku przesyłkę kierowaną pod ten adres. Warunkiem uznania skuteczności doręczenia przesyłki sądowej, której adresat nie podjął z urzędu pocztowego pomimo dwukrotnego awizowania, jest zamieszkiwanie pod wskazanym w przesyłce adresem. (...) w rozumieniu art. 135 § 1 k.p.c. jest lokal w miejscowości, o jakiej mowa w art. 25-28 k.c. , w którym adresat przebywa z zamiarem stałego pobytu. O zamieszkiwaniu w określonym miejscu można mówić wówczas, gdy dana osoba z jednej strony faktycznie przebywa w nim przez znaczący okres czasu, z drugiej zaś koncentruje tam swoje interesy życiowe, postrzegając właśnie to miejsce jako centrum swej aktywności. Pozwany wykazał, że pomimo zameldowania w K. do dnia 16 grudnia 2013 roku, już w czasie próby doręczenia przesyłki zawierającej nakaz zapłaty w dniu 13 grudnia 2013 roku, miejscem jego zamieszkania było Ś. . Miejsca zamieszkania nie można utożsamiać z adresem, pod którym nastąpiło zameldowanie na pobyt stały. Zameldowanie jest instytucją administracyjnoprawną o charakterze ewidencyjno-porządkowym, a termin na zameldowanie, począwszy od 2013 roku wynosił 30 dni. Zważywszy, że tylko cztery dni dzielą zameldowanie pozwanego w Ś. od uznania korespondencji zawierającej nakaz zapłaty za doręczoną, okoliczność, gdzie pozwany mieszkał, wymagała dodatkowego zweryfikowania. Przedłożona przez pozwanego dokumentacja, w tym korespondencja z ubezpieczycielem z października 2013 roku jednoznacznie wskazuje, że pomimo zameldowania w Ś. dopiero od grudnia 2013 roku, w rzeczywistości pozwany mieszkał przy ul. (...) w Ś. co najmniej od października 2013 roku. Świadczy o tym choćby deklaracja złożona ubezpieczycielowi o miejscu parkowania należącego do niego samochodu (w dzień i w nocy) oraz wskazany w tej korespondencji adres pozwanego ( ul. (...) w Ś. ). Fakt, że pozwany był w grudniu 2013 roku mieszkańcem Ś. , wykazane zostało także korespondencją z Banku (...) (z 13 grudnia 2013 roku), stanowiącą podziękowanie za skorzystanie z oferty tego banku. Pismo banku dowodzi, że pozwany mieszkał w Ś. w okresie, w którym podjęto próbę doręczenia nakazu zapłaty pod dotychczasowym adresem zamieszkania w K. . Wskazanie adresu w K. jako adresu prowadzenia działalności gospodarczej, adresu dla doręczeń i adresu zamieszkania pozwanego (wydruk z (...) z 4 października 2013 roku) wskazywało na przesłanie korespondencji zawierającej nakaz zapłaty na właściwy adres pozwanego. Należy jednak mieć na względzie, że w 2013 roku doręczenia według kodeksu postępowania cywilnego dokonywane były na adres zamieszkania, a nie na adres ujawniony w (...) . Wobec przedłożonej przez pozwanego dokumentacji jednoznacznie potwierdzającej, że nakaz zapłaty nie został wysłany na adres jego zamieszkania, gdyż w grudniu 2013 roku miejscem zamieszkania pozwanego było Ś. . Nie sposób uznać, aby próba doręczenia nakazu zapłaty wydanego w sprawie XI GNc 2588/13 dokonana była na adres zamieszkania pozwanego (obowiązek doręczania pism procesowych na adres udostępniany w rejestrze albo (...) wprowadzono 8 września 2016 roku). Nakaz zapłaty wraz z odpisem pozwu nie został skutecznie doręczony pozwanemu, więc nie rozpoczął się bieg terminu do jego zaskarżenia, zgodnie z dyspozycją art. 502 k.p.c. Zaskarżone postanowienie w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu od nakazu zapłaty z uwagi na niedochowanie terminu do jego złożenia podlegało w konsekwencji uchyleniu. O powyższym Sąd Okręgowy orzekł na mocy art. 386 §1 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c. pozostawiając orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego Sądowi pierwszej instancji ( art. 108 § 2 k.p.c. ). SSO Robert Bury (...) . (...) ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) SSO Robert Bury (...) (...) z (...) KARTA KWALIFIKACYJNA ORZECZENIA (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) .................................................................................