← Polska

Sad powszechny, VIII U 583/17

Sygn. akt VIII U 583/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Andrzejewska Protokolant: Mirosława Wandachowicz po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. w Gliwicach sprawy A. U. ( U. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o prawo do niezrealizowanego świadczenia na skutek odwołania A. U. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 27 stycznia 2017 r. nr (...)- (...) zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w ten sposób, że przyznaje A. U. prawo do niezrealizowanego świadczenia po W. M. za okres od 1 grudnia 2016r. do 31 grudnia 2016r. w kwocie 1527,52 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia siedem złotych pięćdziesiąt dwa grosze). (-) SSO Małgorzata Andrzejewska VIII U 583/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 21 stycznia 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Odział w W. odmówił A. U. prawa do niezrealizowanego świadczenia za grudzień 2016r. po zmarłym W. M. . W uzasadnieniu wskazane zostało, że emerytura za miesiąc grudzień 2016r. została przekazana na rachunek W. M. . Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A. U. podnosząc, że jest biologicznym dzieckiem C. M. małżonki W. M. oraz wskazując, że jeżeli w ogóle przekazano świadczenie w dniu (...) na konto zmarłego to nastąpiło to już w sytuacji gdy organ rentowy był poinformowany o śmierci W. M. , który zmarł (...) Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczona A. U. zd. C. jest jedynym dzieckiem C. M. zd. K. . W. M. był ojczymem A. U. , był on drugim mężem jej matki C. M. . C. M. nie żyje. W. M. nie miał swoich biologicznych dzieci. Nie ma osób, które spełniałyby kryteria do przyznania renty rodzinnej po W. M. . Ubezpieczona nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego z W. M. . W. M. był uprawniony do pobierania emerytury wypłacanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. . Termin wypłaty świadczenia ustalony został na dzień 20-tego każdego miesiąca. Świadczenie wypłacano, zgodnie z dyspozycją, na rachunek bankowy. W. M. zmarł (...) . Jego pogrzeb odbył się (...) W dniu 12 grudnia 2016r. w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wpłynął wniosek o wypłatę zasiłku pogrzebowego. W treści wniosku poddana została informacja, że zmarły miał ustalone prawo do emerytury, wskazany też został nr świadczenia (...) z podaniem Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. . Do wniosku dołączono akt zgonu W. M. . Do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. dokumenty dotyczące wypłaty zasiłku pogrzebowego wpłynęły 23 grudnia 2016r. W dniu 19 grudnia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. przekazał na rachunek bankowy W. M. kwotę 1.527,52zł tytułem wypłaty emerytury za miesiąc grudzień 2016r. Ubezpieczona nie była uprawniona do korzystania z konta W. M. . Nie pobrała świadczenia za grudzień 2016r. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: akta emerytalne W. M. (w załączeniu), akta organu rentowego dotyczące postępowania w sprawie zasiłku pogrzebowego (w załączeniu), wydruki z PESEL-SAD (k-10a), wewnętrzną korespondencję mailową i potwierdzenie przelewu (k-17-18), przesłuchanie ubezpieczonej (nagranie rozprawy z dnia 31 maja 2017r. 00:11:34-00:17:49). Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny i wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych oraz rozstrzygnięcia sprawy. Ustalając stan faktyczny Sąd w całości oparł się na powołanych dowodach dając im w pełni wiarę albowiem były one spójne i logiczne. Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 136 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j: Dz.U. z 2016r., poz. 887 ze zm.):

  1. W razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku - małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku - innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba.
  2. Osoby wymienione w ust. 1 mają prawo do udziału w dalszym prowadzeniu postępowania o świadczenia, nieukończonego wskutek śmierci osoby, która o te świadczenia wystąpiła.
  3. Roszczenia o wypłatę świadczeń, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie 12 miesięcy od dnia śmierci osoby, której świadczenia przysługiwały, chyba że przed upływem tego okresu zgłoszony zostanie wniosek o dalsze prowadzenie postępowania Stosownie do art. 136a ust. 2 powołanej ustawy w razie śmierci emeryta lub rencisty wstrzymanie wypłaty świadczenia następuje od miesiąca przypadającego po miesiącu, w którym zmarł emeryt lub rencista. Na wstępie stwierdzić należy, że z uwagi na treść art. 136a ust. 2 ustawy emerytura dla W. M. za miesiąc grudzień 2016r. była świadczeniem należnym. Organ rentowy tej okoliczności zresztą nie kwestionował. Sporne w sprawie było, czy nastąpiła prawidłowa wypłata tego świadczenia. Ubezpieczona jako pasierbica zmarłego (dziecko drugiego małżonka) jest jedyną osobą spośród osób wymienionych w art. 136 ust. 1 ustawy uprawnioną do niezrealizowanego świadczenia po zmarłym. Ubezpieczona będąc dzieckiem drugiego małżonka w rozumieniu przepisów ustawy emerytalnej należy do kręgu dzieci, które należy traktować na równi z dziećmi własnymi (art. 67 ust. 1 pkt 1). Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 lutego 1974r., III UZP 1/72, Legalis nr 292041 stwierdził, że pasierbem jest każde dziecko drugiego małżonka. A. U. jest uprawniona do niezrealizowanego świadczenia jako dziecko, z którym zmarły nie prowadził wspólnego gospodarstwa domowego. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że emerytura za miesiąc grudzień 2016r. została przekazana na rachunek W. M. w dniu 19 grudnia 2016r., a więc już po jego śmierci, co nastąpiło w dniu (...) Wypłacając świadczenie organ rentowy posiadał już informację o śmierci W. M. albowiem w dniu (...) wpłynął wniosek o wypłatę zasiłku pogrzebowego zawierający akt zgonu oraz informację, że zmarły pobierał emeryturę. Informacja o pobieraniu przez zmarłego świadczenia była bardzo dokładna, gdyż osoba ubiegająca się o zasiłek pogrzebowy podała nie tylko numer świadczenia ale również Oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych realizujący świadczenie emerytalne. W tych okolicznościach organ rentowy powinien wstrzymać przekazanie świadczenia na rachunek bankowy zmarłego i zrealizować świadczenie dopiero po zgłoszeniu się osób wymienionych w art. 136 ust. 1 ustawy emerytalnej. Okoliczność, że wniosek o wypłatę zasiłku pogrzebowego wpłynął do innego oddziału niż realizujący świadczenie emerytalne jest bez znaczenia Zakład Ubezpieczeń Społecznych został bowiem poinformowany o śmierci emeryta i należało niezwłocznie podjąć odpowiednie czynności organizacyjne (przy uwzględnieniu faktu, że emerytura jest wypłacana w każdym miesiącu, a wniosek o zasiłek pogrzebowy złożono przed połową miesiąca) aby nie doszło do wypłaty świadczenia osobie zmarłej. Z przepisu art. 130 ust. 2 wynika zasada wypłaty świadczenia osobie uprawnionej. Organ rentowy wypłacając, po uzyskaniu informacji o śmierci W. M. , emeryturę za miesiąc grudzień na rachunek bankowy zmarłego emeryta nie dokonał wypłaty świadczenia osobie uprawnionej. Osobą uprawnioną do świadczenia, zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy jest A. U. , która złożyła wniosek o wypłatę niezrealizowanego świadczenia w dniu 27 grudnia 2016r., a więc w terminie określonym w art. 136 ust.
  4. Zaskarżona decyzja odmawiająca wypłaty niezrealizowanego świadczenia jest nieprawidłowa. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję przyznając ubezpieczonej prawo do niezrealizowanego świadczenia – emerytury za miesiąc grudzień 2016r. w kwocie 1.527,52zł po zmarłym W. M. . (-) SSO Małgorzata Andrzejewska

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.