Sad powszechny, II K 393/18

Sygn. akt II K 393/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2018 roku Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Joanna Herman Protokolant p.o. sekr. sąd. Paulina Rucka w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Szczytnie Artura Choroszewskiego po rozpoznaniu dnia 4 października i 15 listopada 2018 roku sprawy: J. W. s. K. i M. z domu W. , urodzonego w dniu (...) w S. oskarżonego o to, że: w dniu 11 maja 2018 roku, na trasie P. - C. gm. W. , woj. (...)- (...) , pomimo wydania przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w S. , asp. sztab. A. K. i asp. sztab. J. N. poruszających się radiowozem nieoznakowanym marki H. o nr rej. (...) przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych, polecenia zatrzymania pojazdu mechanicznego marki A. (...) o nr rej. (...) , nie zatrzymał niezwłocznie pojazdu i kontynuował jazdę, tj. o czyn z art. 178 b k.k. I. oskarżonego J. W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego czynu i za to z mocy art. 178b kk skazuje go na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42 § 1a pkt. 1 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; III. na podstawie art. 43 § 3 kk zobowiązuje oskarżonego do zwrotu dokumentu prawa jazdy Starostwu Powiatowemu w S. ; IV. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. W. na stałe zamieszkuje w miejscowości P. , w mieszkaniu matki M. W. . Jest bezdzietnym kawalerem, nie pracuje. M. W. jest właścicielką samochodu osobowego marki A. (...) o nr rej. (...) koloru ciemnogranatowego z przyciemnianymi bocznymi i tylną szybą. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 74 – 74v., zeznania świadka M. W. k. 13 – 14, 75v. - 76) W dniu 11 maja 2018r. w godzinach porannych J. W. , za zgodą matki, wyjechał samochodem marki A. (...) o nr rej. (...) z miejsca zamieszkania w miejscowości P. . Około godziny 13.15 na trasie P. – W. radiowozem nieoznakowanym marki H. o nr rej. (...) jechali wykonujący czynności służbowe funkcjonariusze policji asp. szt. A. K. i asp. szt. J. N. . Radiowozem kierował A. K. . W pewnym momencie A. K. zauważył, że wyprzedającym radiowóz samochodem marki A. (...) o nr rej. (...) koloru ciemnego, w którym opuszczona była boczna szyba, kieruje znany mu osobiście z wcześniejszych czynności służbowych J. W. . A. K. niezwłocznie poinformował o tym J. N. , po czym, wiedząc o zarządzonych poszukiwaniach J. W. w związku z jego niestawiennictwem w zakładzie karnym celem odbycia prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności w sprawie II K 418/16 Sądu Rejonowego w Szczytnie, postanowili zatrzymać wymieniony pojazd. Przy użyciu sygnałów świetlnych i dźwiękowych o modulowanej tonacji, przyśpieszając jednocześnie, funkcjonariusze policji dali kierującemu samochodem A. (...) czytelny sygnał do zatrzymania. W tym momencie J. W. zdecydowanie przyśpieszył i zaczął uciekać przed jadącym za nim i dającym mu sygnały do zatrzymania radiowozem. Funkcjonariusze policji, utrzymując kontakt wzrokowy z samochodem kierowanym przez J. W. i usiłując dogonić go, poinformowali jednocześnie dyżurnego policji o powyższej sytuacji, wskazując, że kierującym autem jest J. W. , prosząc jednocześnie o wsparcie z uwagi na zachowanie kierującego samochodem A. (...) uciekającego przed nimi i nie reagującego na sygnały do zatrzymania. Gdy kierowany przez J. W. samochód A. (...) skręcił w prawo w stronę miejscowości C. , następnie, po wyprzedzeniu samochodu ciężarowego oddalił się na taką odległość, że funkcjonariusze policji stracili go z oczu. W godzinach popołudniowych w kompleksie leśnym, funkcjonariusze policji zatrzymali również poszukiwanego przez policje K. W. . W czasie przeprowadzania z nim czynności w podjechał samochód A. (...) , którego kierowca na widok funkcjonariuszy policji pośpiesznie oddalił się. J. W. zatrzymany i doprowadzony do odbycia kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie II K 418/16 został w dniu 30 maja 2018r. (dowody: zeznania świadków: A. K. k. 75 – 75v., 34 – 35, J. N. k. 87 – 88, K. W. k. 88, pismo Sądu Rejonowego w Szczytnie k. 2) Oskarżony J. W. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W toku postępowania przygotowawczego odmówił składania wyjaśnień, na rozprawie przed sądem natomiast wyjaśnił, że w godzinach porannych wyjechał samochodem matki do W. , następnie zaś przed południem samochód użyczył znajomemu. Oskarżony odmówił podania danych personalnych tej osoby, ani jej adresu. Jak wskazał, znajomy ten miał samochodem wrócić bezpośrednio na posesję matki oskarżonego i faktycznie, gdy J. W. późną porą wrócił do domu, samochód A. (...) stał zaparkowany na posesji. (wyjaśnienia oskarżonego k. 43 – 44, 74v.) Sąd zważył, co następuje: Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy przekonuje, że nie sposób dać wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której nie przyznaje się on do popełnienia zarzucanego czynu. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że, jak wynika z zeznań świadka A. K. , w czasie, gdy jechał on nieoznakowanym radiowozem z J. N. , zauważył, że wyprzedza go ciemnogranatowy samochód marki A. (...) , którym kieruje znany mu osobiście J. W. . Jak podał przy tym A. K. , z uwagi na fakt, że w wyprzedzającym radiowóz aucie opuszczona była całkowicie boczna szyba w drzwiach przednich od strony pasażera, sam zaś kierujący samochodem A. (...) w trakcie wyprzedzania radiowozu spojrzał na niego, bez żadnych wątpliwości rozpoznał znanego mu z wcześniejszych czynności służbowych J. W. . Okoliczność powyższą, podaną w toku przesłuchania w charakterze świadka w toku postępowania przygotowawczego A. K. konsekwentnie i stanowczo potwierdził następnie na rozprawie podkreślając, że nie ma żadnych problemów nie tylko z rozpoznaniem J. W. , ale również z odróżnieniem go od jego brata K. W. , który w czasie zdarzenia również był osobą poszukiwaną przez policję i którego faktycznie w tym samym dniu, w godzinach późniejszych zatrzymał. Jak podał przy tym A. K. , w czasie zatrzymania K. W. w kompleksie leśnym, w pewnym momencie podjechał samochód A. (...) , którym wcześniej kierował J. W. , w tym jednak momencie świadek nie widział osoby kierującego. Zeznania wymienionego świadka w powyższym zakresie korespondują z relacją świadka J. N. . Jak zeznał on bowiem, jadąc wraz z A. K. stwierdził on, że wyprzedza ich znany mu w związku z wcześniejszymi czynnościami służbowymi, zarejestrowany na matkę J. W. samochód A. (...) . Jak wskazał J. N. , on sam nie widział wówczas osoby kierującego, A. K. jednak, który kierując radiowozem siedział bliżej lewej strony auta poinformował go niezwłocznie, że autem tym kieruje J. W. . Zeznania świadków A. K. i J. N. , zbieżne i tworzące logiczną całość korespondują w powyższym zakresie również z relacją świadka M. W. , która potwierdziła, że stanowiącym jej własność samochodem marki A. (...) w dniu 11 maja 2018r. w godzinach porannych wyjechał jej syn J. W. , ona sama zaś nie widziała, kto wrócił nim w godzinach wieczornych, gdy zobaczyła go zaparkowanego na podwórku koło domu. Zauważyć również należy, że jak wynika ze zgodnych w tym zakresie zeznań świadków A. K. i J. N. , po stwierdzeniu, że samochodem marki A. (...) kieruje J. W. , poszukiwany celem doprowadzenia go do zakładu karnego celem odbycia kary pozbawienia wolności, niezwłocznie przy użyciu sygnałów świetlnych i dźwiękowych, wydali mu polecenie zatrzymania, J. W. natomiast wówczas gwałtownie przyśpieszył i zaczął uciekać autem. Jak wskazał przy tym J. N. , w momencie, gdy mając cały czas samochód A. (...) w zasięgu wzroku, jadąc za nim i informując drogą telefoniczną dyżurnego o zdarzeniu, prosząc o pomoc w ujęciu oskarżonego, zobaczył, że samochód ten skręca w prawo na skrzyżowaniu w kierunku Chorzel, dostrzegł w momencie skrętu twarz kierującego i sam wówczas rozpoznał w nim znanego mu J. W. . Jak stwierdził jednocześnie stanowczo J. N. , znając z wcześniejszych czynności służbowych zarówno J. W. jak i K. W. , nie miał jakichkolwiek wątpliwości co do tego, że w momencie zdarzenia samochodem A. (...) kierował J. W. , a nie jego brat K. W. . Podkreślenia wymaga również fakt, że jak wynika z zeznań świadków A. K. i J. N. , jadąc za uciekającym przed nimi samochodem J. W. , przez pewien czas pozostawał on w zasięgu ich wzroku, gdy jednak wyprzedził samochód ciężarowy, oddalił się tak, że zniknął im z pola widzenia i niemożliwe stało się dogonienie go. Na marginesie jedynie wskazać należy, że bez znaczenia pozostaje okoliczność, iż świadkowie J. N. i A. K. w różny sposób określali kolor samochodu A. tj. A. K. opisał go jako ciemnogranatowy, J. N. zaś jako czarny. Z zeznań obu wymienionych funkcjonariuszy policji wynika w sposób jednoznaczny, że samochód ten znany był im z wcześniejszych czynności służbowych, znali jego numer rejestracyjny, wiedzieli nawet, kto jest jego właścicielem, w związku z tym zatem, że samochód opisany przez oskarżonego jako granatowy J. N. nazwał czarnym lub ciemnym nie może w żaden sposób deprecjonować złożonych przez niego szczegółowych, spójnych i zbieżnych z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie zeznań w zakresie przebiegu zdarzenia i osoby kierującego samochodem A. (...) . W świetle powyższych dowodów, w tym logicznych, wzajemnie uzupełniających się, szczegółowych i konsekwentnych zeznań świadków J. N. i A. K. , korespondującej z nimi relacji M. W. , a także mając na uwadze zeznania świadka K. W. , stanowczo i jednoznacznie zaprzeczającego, by to on w czasie zdarzenia kierował samochodem matki, nie sposób dać wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której wskazuje, że nie on kierował wymienionym autem, użyczył je bowiem osobie, których danych personalnych i adresu nie wskaże. Dowody powyższe oceniane we wzajemnym powiązaniu, tworzą jedną, logiczną całość nie dając jakichkolwiek podstaw do podzielenia wyjaśnień oskarżonego sprzecznych z powyższym materiałem dowodowym. W tym stanie rzeczy, wina oskarżonego wykazana została przeprowadzonymi na rozprawie dowodami i polega na tym, że w dniu 11 maja 2018r. na trasie P. – C. , gm. W. , pomimo wydania przez funkcjonariuszy policji A. K. i J. N. poruszających się radiowozem nieoznakowanym marki H. o nr rej. (...) przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych, polecenia zatrzymania samochodu A. (...) o nr rej. (...) , nie zatrzymał niezwłocznie pojazdu i kontynuował jazdę, czym wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 178b kk . Przestępstwo określone w art. 178b jest przestępstwem przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Jak wynika z dowodów opisanych powyżej, w szczególności zeznań świadków J. N. i A. K. , którym sąd dał wiarę, oskarżony po wydaniu mu przy użyciu sygnałów świetlnych i dźwiękowych nie tylko nie zatrzymał się niezwłocznie i kontynuował jazdę, ale wręcz gwałtownie przyspieszył i zaczął uciekać przed próbującymi zatrzymać go do kontroli drogowej funkcjonariuszami policji, ostatecznie, mimo prowadzonego za nim pościgu znikając im z pola widzenia i uniemożliwiając zatrzymanie go. Zachowanie powyższe oskarżonego, do którego doszło w godzinach okołopołudniowych tj. w godzinach dużego natężenia ruchu, jego szybka jazda przez W. , a następnie w stronę Chorzel, niewątpliwie stwarzała duże zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Okoliczność ta, w powiązaniu z faktem, że oskarżony mimo stosunkowo młodego wieku był już uprzednio karany za przestępstwa (k. 36 – 38), aktualnie zaś odbywa karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie II K 418/16 Sądu Rejonowego w Szczytnie powoduje, że obecnie jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności jest w stanie spełnić cele kary wobec oskarżonego, w szczególności cele represyjne i prewencyjne. Mimo iż oskarżony dotychczas nie popełnił przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu drogowemu, co stanowi okoliczność łagodzącą w sprawie, okoliczności popełnienia czynu przypisanego mu w niniejszej sprawie oraz wysoka szkodliwość społeczna jego zachowania powodują, że uzasadnione jest przekonanie, że jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności w orzeczonym w wyroku wymiarze może stanowić adekwatną reakcję wymiaru sprawiedliwości na popełnione przez niego przestępstwo. Na podstawie art. 42 § 1a pkt. 1 kk orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jest obligatoryjne. Zdaniem sądu orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat będzie wystarczające do osiągnięcia pożądanych skutków resocjalizacyjnych, w tym tak skutku represyjnego, jak i w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej. Wymiar powyższego środka karnego uwzględnia zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jakie swym zachowaniem, nie reagując przez długi czas na czytelne polecenia funkcjonariuszy policji dających mu sygnały świetle i dźwiękowe do zatrzymania i uciekając wręcz przed nimi, stwarzał. Na podstawie art. 43 § 3 kk , w związku z orzeczonym zakazem prowadzenia pojazdów sąd zobowiązał oskarżonego do zwrotu dokumentu prawa jazdy Starostwu Powiatowemu w S. albowiem, jak wynika z pisemnej informacji Starosty (...) (k. 29), oskarżony posiada prawo jazdy kat. B. Sytuacja materialna oskarżonego odbywającego długoterminową karę pozbawienia wolności uzasadnia zwolnienie go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.