Sygn. I C 168/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Kopania Protokolant: sekretarz sądowy Anna Karwacka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. w Słupsku na rozprawie sprawy z powództwa R. M. i W. M. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej (...) o uchylenie uchwały
- uchyla punkt 4 uchwały nr (...) z dnia 09.04.2018 r. Wspólnoty Mieszkaniowej (...) w G. ;
- nie obciąża pozwanej kosztami procesu;
- przyznaje radcy prawnemu M. R. ze Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Słupsku kwotę 180 zł powiększoną o podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom z urzędu. Na oryginale właściwy podpis. Sygn. akt I C 168/18 UZASADNIENIE Powodowie, R. M. i W. M. , wnieśli przeciwko pozwanej, Wspólnocie Mieszkaniowej (...) pozew z żądaniem uchylenia uchwały nr (...) z 9 kwietnia 2018 r. w sprawie ustalania zasad sposobu korzystania z części wspólnych nieruchomości gruntowej i lokalowej Wspólnoty Mieszkaniowej (...) – w części dotyczącej ustalenia R. M. odpłatności za użytkowanie pomieszczenia wydzielonego tj. garażu murowanego (nr (...) na schemacie projektowym), określonej w § 1 ust. 4 uchwały. Na uzasadnienie powodowie podali, że przedmiotowa uchwała sankcjonuje dotychczas istniejący stan posiadana części nieruchomości wspólnej i usytuowanych na niej budynków gospodarczych, określając wysokość odpłatności za użytkowanie tych pomieszczeń, czy budynków gospodarczych. Podkreślili, iż stawka określona indywidualnie dla powodów za korzystanie z murowanego garażu, a określona jako iloczyn czterokrotnej stawki funduszu remontowego za 1m 2 zajmowanej powierzchni, w sposób rażący odbiega od stawek ustanowionych dla innych członków Wspólnoty. Stawka ta nie została przy tym oparta na jakiejkolwiek kalkulacji. Rozwiązanie takie rażąco narusza interesy powodów. Pozwana, Wspólnota Mieszkaniowa (...) , wniosła o oddalenie powództwa w całości. Podkreśliła, że naliczenie stawki za garaż murowany jest zgodne z regułami użytkowania pomieszczeń dodatkowych należących do Wspólnoty, a nadto wyższa stawka dla powodów stanowi kontynuację czynszu dzierżawnego, który powód uiszczał Państwowemu Gospodarstwu Rolnemu. Na rozprawie w dniu 11 grudnia 2018 r. strona pozwana wyraziła gotowość obniżenia powodom stawki za użytkowany garaż, zaś na rozprawie w dniu 14 grudnia 2018 r. uznała powództwo, podnosząc, że kwestia opłat za użytkowany przez powodów garaż zostanie uregulowana na nowo, wyrażając jednocześnie akceptację na ustalenie jej na poziomie 1,5 – krotności stawki funduszu remontowego tj. 27 zł. Sąd ustalił: Pozwana Wspólnota składa się z 12 wyodrębnionych lokali mieszalnych położonych budynku nr (...) w G. . Powodowie są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego nr (...) wchodzącego w skład pozwanej wspólnoty (bezsporne) . Powodowie są jednymi z pierwszych mieszkańców budynku należącego do pozwanej Wspólnoty. Byli wcześniej pracownikami istniejącego tam Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Na nieruchomości wspólnej usytuowany jest m.in. garaż murowany z kanałem roboczym. Garaż ten od lat 90 tych ubiegłego wieku użytkują wyłącznie powodowie. Żaden z pozostałych członków Wspólnoty Mieszkaniowej nie chciał korzystać z tego garażu, albowiem znajdował się on w złym stanie technicznym. Powodowie przez cały okres użytkowania dbali o ten garaż. Podejmowali na własny koszt prace naprawcze, m.in. naprawili dach, wylali posadzkę, wstawili drzwi. Pozwana Wspólnota Mieszkaniowa nie ponosiła kosztów związanych z utrzymaniem przedmiotowego garażu (bezsporne) . Pomimo, że pierwszy lokal w budynku mieszkalnym nr (...) w G. został wyodrębniony w latach 90-tych ubiegłego wieku, członkowie Wspólnoty dopiero w 2018 r. podjęli działania mające na celu sformalizowanie działalności Wspólnoty Mieszkaniowej, a polegające na zarejestrowaniu Wspólnoty, nadanie NIP-u, REGON-u, założeniu konta, powołaniu zarządu. Administrowanie nieruchomością w zakresie jej części wspólnych Wspólnota zleciła administratorowi, który podjął działania zmierzające do uregulowania kwestii związanych z korzystaniem przez członków wspólnoty z części wspólnych (bezsporne) . W wyniku indywidualnego zbierania głosów pozwana wspólnota podjęła 9 kwietnia 2018 r. uchwałę nr (...) w sprawie zasad sposobu korzystania z części wspólnych nieruchomości gruntowej i lokalowej Wspólnoty Mieszkaniowej (...) . W § 1 pkt. 4 uchwały wyrażono zgodę R. M. na użytkowanie pomieszczenia wydzielonego tj. garażu murowanego z kanałem naprawczym (nr 19 na schemacie poglądowym) równą iloczynowi czterokrotnej stawki funduszu remontowego za 1 m 2 zajmowanej powierzchni. Dowód : uchwała nr (...) k.
- Sąd zważył: Stan faktyczny w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia nie był między stronami sporny. Został on ustalony na podstawie dokumentów załączonych do pozwu oraz oświadczeń stron. Podstawę prawną niniejszego powództwa stanowił art. 25 ust. 1 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali . Powodowie żądając uchylenia uchwały nr (...) z 9 kwietnia 2018 r. w części ustalającej opłatę za użytkowany przez nich garaż w wysokości równej iloczynowi czterokrotnej stawki funduszu remontowego za 1 m 2 zajmowanej powierzchni, wskazywali, że uchwała w tym zakresie jest dla powodów krzywdząca, albowiem stanowi zbyt duże i nieuzasadnione obciążenie, a ponadto narusza zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną oraz interesy powodów. Podkreślali, że w uchwale nie wskazano przyczyn zróżnicowania stawki dla powodów w stosunku do stawek ustalonych innym członkom wspólnoty za wyłączne korzystanie z pomieszczeń wspólnych. Strona pozwana w toku postępowania wyrażała wolę obniżenia powodom stawki za korzystanie z garażu, do poziomu 1,5 krotności stawki funduszu remontowego tj. 27 zł i ostatecznie, na rozprawie w dniu 14 grudnia 2018 r., kierując się dobrem Wspólnoty uznała żądanie powodów o uchylenie uchwały w zaskarżonej części, by na nowo – uchwałą, określić stawkę czynszu dla powodów. Stosownie do treści przepisu art. 213 § 1 k.p.c. Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Uznanie powództwa przez pozwaną wspólnotę było jednoznaczne i nie nasuwało żądnych wątpliwości. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności mogących świadczyć, że uznanie powództwa przez stronę pozwaną jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub zmierza do obejścia prawa. Pozwana podzieliła argumentację strony powodowej, że w okolicznościach niniejszej sprawy określona w uchwale stawka za korzystanie przez powodów z garażu jest dla nich zbyt wysoka. Stwierdzając jednocześnie, że przedmiotowa opłata jest wygórowana w stosunku do potrzeb Wspólnoty, wyraziła gotowość uregulowania kwestii związanej z wysokością tej opłaty na nowo, z uwzględnieniem interesów powodów jak i Wspólnoty, na poziomie nie wyższym niż 1,5 - krotność stawki funduszu remontowego. W tym stanie rzeczy, należało przyjąć, że uznanie powództwa przez pozwanych było skuteczne, a w konsekwencji wiążące dla Sądu i uzasadniało wydanie wyroku z uznania, uwzględniającego żądanie pozwu. W kontekście stanowiska strony powodowej, wyjaśnić jeszcze należy, że Sąd w niniejszym procesie, przedmiotem którego było uchylenie uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej, nie mógł wydać rozstrzygnięcia prowadzącego do modyfikacji treści uchwały w jej zaskarżonej części, a jedynie uchylić uchwałę bądź w razie uznania, że nie istnieją podstawy do jej uchylenia oddalić powództwo. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 213 § 1 k.p.c. i art. 25 ustawy o własności lokali uchylił pkt. 4 uchwały nr (...) z dnia 9 kwietnia 2018 r. Wspólnoty Mieszkaniowej (...) w G. . Odnosząc się do rozstrzygnięcia w zakresie kosztów procesu, wskazać należy, iż co do zasady, pozwana jako strona przegrywająca niniejszą sprawę winna zostać obciążana obowiązkiem zwrotu kosztów procesu poniesionych przez powodów ( art. 98 k.p.c. ). Sąd uznał jednak, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki z art. 102 k.p.c. do nieobciążania pozwanej kosztami procesu. Sąd, mając na uwadze stosunki panujące we Wspólnocie, w szczególności zarysowujący się konflikt miedzy powodami a poszczególnymi członkami Wspólnoty doszedł do przekonania, że nałożenie na pozwaną obowiązku zwrotu powodom poniesionych przez nich kosztów procesu sprowadzających się do opłaty od pozwu w wysokości 200 zł mogłoby doprowadzić do powstania dodatkowych napięć we Wspólnocie. Z tych względów Sąd orzekł jak w punkcie 2 wyroku. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom z urzędu Sąd orzekł w punkcie 3 wyroku stosując w tym zakresie przepis § 14 ust. 1 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U.
- 1715 ze zm.).