Sad powszechny, III AUa 779/12

Sygn. akt III AUa 779/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Irena Różańska-Dorosz (spr.) Sędziowie: SSA Janina Cieślikowska SSA Barbara Pauter Protokolant: Karolina Sycz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. we Wrocławiu sprawy z wniosku J. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. przy udziale zainteresowanego (...) Sp. z o.o. z siedzibą we W. o ustalenie okresów ubezpieczenia na skutek apelacji J. C. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt IX U 595/11 I. oddala apelację, II. zasądza od wnioskodawcy na rzecz strony pozwanej kwotę 120 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 marca 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu IX Wydział Ubezpieczeń Społecznych w punkcie I oddalił odwołanie J. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału we W. z dnia 22 kwietnia 2011 r., stwierdzającej, że wnioskodawca w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 30 czerwca 2002 r. podlegał ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu jako wykonujący pracę na rzecz (...) Sp. z o.o. we W. , a w punkcie II zasądził od wnioskodawcy na rzecz ZUS Oddział we W. kwotę 60 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Powyższe rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji wydał w oparciu o następująco ustalony stan faktyczny: Wnioskodawca w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 30 czerwca 2002 r. został zgłoszony do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych przez płatnika składek (...) Sp. z o.o. Płatnik składek złożył imienne raporty miesięczne za miesiące: I-XII 1999 r.; I-XII 2000 r.; XII 2001 r. oraz za I-V 2002 r., VI 2002 r. W dniu 10 listopada 2010 r. wnioskodawca złożył wniosek o zaliczenie okresu od 5 stycznia 2003 do 31 grudnia 2004 r. do stażu pracy. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieście we Wrocławiu wyrokiem z dnia 3 listopada 2006 r. uznał J. H. - prezesa (...) Sp. z o.o. , za winnego tego, że w okresie od listopada 1999 r. do kwietnia 2006 r. uporczywie naruszał prawa zatrudnionych w spółce (...) pracowników w ten sposób, że nie przekazywał do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych we W. pieniędzy obciążających go jako płatnika składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, czym działał na szkodę ZUS we W. oraz zatrudnionych w spółce pracowników, w tym na szkodę J. C. . Przy tak poczynionych ustaleniach faktycznych Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do uznania, że w okresie od 5 stycznia 2003 r. do 31 lipca 2003 r. J. C. wykonywał pracę w (...) Sp. z o.o. we W. . Powyższy wyrok zaskarżył w całości apelacją J. C. , zarzucając, że Sąd Okręgowy niewłaściwie ocenił zeznania świadków przedstawionych przez wnioskodawcę oraz nie przesłuchał głównego płatnika składek, który miał wykazać, że nie musiał płacić składek za wnioskodawcę w spornym okresie. Wskazując na powyższe apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i zaliczenie mu do stażu pracy spornego okresu, lub uchylenie przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył: Apelacja wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew zarzutom podniesionym przez apelującego Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i na ich podstawie przeprowadził wszechstronną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wykraczając poza granice swobodnej oceny dowodów, wynikające z treści art. 233 § 1 k.p.c. Poza sporem w sprawie było, że J. C. był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. we W. w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 30 czerwca 2002 r. i z tego tytułu był zgłoszony do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych. Spór natomiast dotyczył ustalenia czy w okresie od 5 stycznia 2003 r. do 31 lipca 2003 r. wnioskodawca dalej świadczył pracę na rzecz ww. Spółki. Wobec tego, że wnioskodawca nie przedstawił żadnych dowodów świadczących o tym, że w wymienionym okresie był zatrudniony w (...) , Sąd Okręgowy, dążąc do wyjaśnienia spornej kwestii, przeprowadził dowód z zeznań świadków, tj. W. O. oraz E. C. , którzy zdaniem wnioskodawcy mieli potwierdzić fakt świadczenia przez niego pracy na rzecz (...) w kwestionowanym okresie. Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji, że zeznania ww. świadków nie mogą zostać uznane za miarodajne dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności z tego względu, że są nader ogólnikowe i lakoniczne w zakresie dotyczącym zatrudnienia wnioskodawcy w Spółce. Co więcej, świadek E. C. w sposób wyraźny stwierdziła, że o pracy wnioskodawcy trudno jej cokolwiek powiedzieć. Jak to trafnie wskazał Sąd Okręgowy, również z treści wyroku wydanego w sprawie VK 1204/06 przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu nie wynika, w jakim dokładnie okresie J. C. był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. we W. . Wnioskodawca nie dysponował żadnym dokumentem, który potwierdzałby jego pracę w kwestionowanym okresie, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dawał podstawy do przyjęcia, że pracował w (...) jedynie do końca czerwca 2002 r. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że skoro wnioskodawca twierdził, że w spornym okresie zatrudniony był w ww. Spółce, to winien był tę okoliczność udowodnić, czego jednak nie uczynił. Stosownie bowiem do reguł decydujących o rozkładzie ciężaru dowodu w polskim procesie cywilnym, wyrażonych w art. 6 k.c. oraz art. 232 k.p.c. , ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutek prawny ( art. 6 k.c. ), a ponadto strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne ( art. 232 k.p.c. ). Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. , w punkcie I orzekł o oddaleniu apelacji jako bezzasadnej. Orzeczenie o kosztach wydane zostało w oparciu o art. 98 k.p.c. z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności prawne radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, o czym orzeczono w pkt II sentencji wyroku. R.S.