(...) 326/18 UZASADNIENIE S. J.
(1)wniosła o podwyższenie alimentów należnych jej od ojca M. J.
(1)do kwoty po 1000zł m-cznie ( k. 2 ). M. J.
(1)złożył powództwo wzajemne, w którym zażądał ustalenia wygaśnięcia swojego obowiązku alimentacyjnego względem córki ( k. 55 ). Sąd ustalił co następuje: Ugodą z 11 maja 2010r. M. J.
(1)zobowiązał się łożyć na rzecz małoletniej wówczas córki S. J.
(1)alimenty w kwocie po 350zł m-cznie, płatne do rąk jej matki N. J.
(1). Wysokość alimentów została zgodnie ustalona przez samych rodziców dziecka. dowód – akta IIIRC 593/09 – k. 43 protokół, k. 44 ugoda Dziewczynka miała wtedy 11 lat i była uczennicą IV klasy szkoły podstawowej. Chorowała na górne drogi oddechowe, w tym alergię. Podejrzewano też u niej astmę. Miała wreszcie wadę zgryzu i w związku z tym była objęta bezpłatnym leczeniem ortodontycznym. Mieszkała razem z matką i jej konkubentem w (...) , gm. B. , pozostając pod jej pieczą i na jej utrzymaniu. N. J.
(1), z zawodu kucharz-kelner, nie pracowała zawodowo. Była zarejestrowana w PUP jako bezrobotna bez prawa do zasiłku. Korzystała z zasiłków celowych miejscowego (...) , w tym na zakup żywności, odzieży, opału. Pobierała ponadto z opieki społecznej zasiłek rodzinny na S. po 91zł m-cznie oraz jej przyrodniego brata P. , lat 5, w kwocie po 68zł m-cznie + dodatek do niego dla samotnej matki po 170zł m-cznie. Biologicznym ojcem P. był Z. S. , ale jego ojcostwo nie było prawnie ustalone. Konkubent matki S. pracował zawodowo i pomagał jej w utrzymaniu dzieci. dowód – akta IIIRC 593/09 – k. 9, 26, 27 zaświadczenia, k. 35 decyzja, k. 40 asc, k. 43 zeznania N. J. M. J.
(1), z zawodu stolarz-tapicer, pozostawał w tamtym czasie w nowym związku małżeńskim. Pracował w prywatnym gospodarstwie ogrodniczym, gdzie zarabiał po ok. 1000zł m-cznie, a w sezonie prac ogrodniczych po 1300zł m-cznie. W tym samym gospodarstwie i za podobnym wynagrodzeniem była też zatrudniona jego żona. dowód – akta IIIRC 593/09 – k.41 zaświadczenie, k. 44 zeznania M. J. Obecnie S. J.
(1)mieszka dalej w K. razem z matką, która pracuje jako kelnerka i zarabia najniższą pensję krajową. Razem z nimi mieszka 12 letni już przyrodni brat S. P. , który pozostaje na utrzymaniu matki. Ta ostatnia ponosi wszystkie koszty utrzymania domu. S. jest aktualnie uczennicą klasy 3c Zespołu Szkół Zawodowych w K. , z profilem zawodowym sprzedawca. Termin zakończenia przez nią nauki w tej szkole przypada na sierpień 2019r. Dziewczyna chodzi także na praktyki, za które otrzymuje po 200zł m-cznie. Pobiera też dotychczasowe alimenty od ojca po 350zł m-cznie, jak również zasiłek rodzinny po 135zł m-cznie + dodatek na dojazdy do szkoły po 69zł m-cznie . Resztę pieniędzy na swoje utrzymanie dostaje od matki. Powódka – pozwana wzajemna leczy się obecnie dalej na alergię, a także na astmę i atopowe zapalenie skóry. dowód – akta IIIRC 326/18 – k. 77-78ab, 82 zaświadczenia, k. 86v zeznania świadka J. P.
(1), k. 86v – 87 zeznania S. J. M. J.
(1)pracuje obecnie w innym gospodarstwie rolno – ogrodniczym ( poprzednie splajtowało ), gdzie zarabia po 1530zł netto m-cznie. Ponadto dorabia sobie tam pracą w nadgodzinach, za którą ma dalsze po 300zł m-cznie. Wreszcie razem z żoną od lutego – marca b.r. prowadzi cukiernię, na której otworzenie otrzymał dofinansowanie z PUP. Twierdzi, że obecnie „ na czysto” zarabia z tej cukierni po 1000zł m-cznie. Pozwany – powód wzajemny choruje na różne dolegliwości. Nie sugerował jednak Sądowi, aby miały one jakiś istotny wpływ na jego możliwości zatrudnieniowe i zarobkowe. Jego żona poza cukiernią nigdzie nie pracuje. Jest właścicielką 3ha ziemi w J. . W małżeństwie pozwanego – powoda wzajemnego formalnie obowiązuje rozdzielność majątkowa. Zeznał on jednak stanowczo przed Sądem w obecności swojego profesjonalnego pełnomocnika, że razem z żoną obsiewa w/w ziemię zbożem, że to on pobiera pieniądze za sprzedaż zboża po 2500zł rocznie i dopłaty unijne po 1500zł rocznie. W rodzinie M. J.
(1)wychowują się teraz 2 córki, w wieku 12 i 5 lat. Obie uczą się, pozostają na utrzymaniu rodziców i chorują. Decydując się na drugą młodszą córkę w/w miał pełną świadomość istnienia swojego obowiązku alimentacyjnego względem powódki. Na swoje własne utrzymanie ( łącznie z kosztami utrzymania samochodu i dojazdami nim do pracy ) pozwany – powód wzajemny przeznacza po 500zł m-cznie. Koszt utrzymania żony pozwanego ( w tym jej samochodu ) stanowi kwota po 400zł m-cznie, a 2 córek z drugiego związku ( odpowiednio wedle wieku, od najmłodszej ) po 250 i 300 m-cznie. Pozwany – powód wzajemny zdaje sobie sprawę z tego, że jego rodziny nie stać na luksus posiadania 2 samochodów. M. J.
(1)z żoną mają 2 wspólne kredyty na zakupy ratalne po 150zł m-cznie. Koniec ich spłaty przypada za rok. Ponadto żona pozwanego – powoda wzajemnego spłaca swój własny kredyt na remont domu ( rata po 450zł m-cznie, koniec spłaty za 3 lata ). Na siedlisku nieruchomości żony pozwanego – powoda wzajemnego mieszka w oddzielnym budynku jej babcia, która otrzymuje emeryturę rolniczą ponad 1000zł m-cznie. Korzysta ona nieodpłatnie z posiłków od swojej wnuczki. Nie dokłada się do bieżących kosztów utrzymania całej nieruchomości. Rodzina M. J. korzysta natomiast z pomocy finansowej jego matki w kwocie po 200zł m-cznie. dowód – k. 19 zaświadczenie, k. 20-24 PITy, k. 27-28 faktura, k. 29 wyciąg z (...) , k. 30 i 32 asc, k. 35-48 dokumentacja lekarska, k. 49-53 umowa kredytowa z załącznikiem, k. 71-76 reklamy wyrobów cukiernicznych, k. 87-88 zeznania M. J. Sąd uznał za wiarygodne zeznania stron, a także przesłuchanego w sprawie świadka J. P. w części, w jakiej były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym niniejszej sprawy. Zeznania te były bowiem stanowcze, konsekwentne w trakcie całego procesu, pozbawione wewnętrznych i wzajemnych sprzeczności. W odpowiednich fragmentach znajdowały one potwierdzenie w treści zaliczonych w poczet dowodów dokumentów. Ich wiarygodność nie została też skutecznie podważona przez stronę przeciwną. Ponadto zeznania jak wyżej dotyczyły aktualnych ( por. art.316§1kpc ) okoliczności, istotnych dla prawidłowego merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ( szczegółowo zobacz dalej w uzasadnieniu – rozważania prawne ). Nie budziły one wreszcie uzasadnionych wątpliwości co do swojej rzetelności z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego Sądu oraz przesłanek określonych w art.233§1kpc . Pozostałe zeznania stron i świadka jak wyżej, jako nie spełniające łącznie wszystkich w/w kryteriów, Sąd pominął. Dotyczyło to zwłaszcza twierdzeń powódki – pozwanej wzajemnej w przedmiocie wysokości m-cznych kosztów jej utrzymania określonych przez nią na sumę po 1600zł m-cznie ( k. 86v na dole ). Wiarygodność tego twierdzenia, a w ślad za tym faktyczne wydatkowanie takiej sumy na m-czne utrzymanie S. J.
(1), nie zostały przez nią w ogóle dowiedzione procesowo zgodnie z regułami z art.6kc i art.232kpc . W szczególności powódka nie przedłożyła Sądowi jakichkolwiek dostatecznych dowodów materialnych potwierdzających rzeczywiste m-cznie wydatkowanie na jej potrzeby wspomnianej przed chwilą kwoty. Żadnej wiedzy na temat wysokości kosztów utrzymania powódki – pozwanej wzajemnej nie miał nawet jej chłopak – świadek J. P. . Stwierdził on stanowczo, że nie potrafi określić jej wydatków. Wreszcie z prostego podliczenia wymienionych przez samą S. J.
(1)składników m-cznych kosztów jej utrzymania wynikało, że wynoszą one maksymalnie po ok. 1350zł m-cznie, przy czym sama powódka – pozwana wzajemna stwierdziła wprost, że wszystkie wskazane przez nią kwoty stanowią ostateczne koszty jej m-cznego utrzymania ( zob. k. 87 ). Sąd nie dał też wiary twierdzeniu pozwanego – powoda wzajemnego jakoby córka S. pracowała jako kelnerka ( k. 87 ). Miarodajności takiej tezy nie potwierdzili w żaden sposób świadkowie powołani na tę okoliczność przez pełnomocnika M. J.
(1)( zob. k. 60 ). Pierwszy z nich, wspomniany wcześniej świadek J. P. ( chłopak S. J.
(1)) zaprzeczył kategorycznie, aby pracowała ona zarobkowo, w tym dorywczo jako kelnerka. Oświadczył on wprost, że nic nie wie na ten temat ( por. k. 86v ). Z kolei drugi powołany przez stronę pozwaną – powodową wzajemnie świadek J. S. zeznał jednoznacznie, że nic mu nie wiadomo na temat zarobkowej pracy S. J.
(1), w tym dorywczej ( k. 86v ). Świadek przyznał jedynie, że uczestnicząc na imprezach w J. spotkał tam dwukrotnie powódkę – pozwaną wzajemną, jak podawała do stołu. Ostatni raz było to na komunii w maju b.r. ( k. 86v ). J. S. zastrzegł jednak równocześnie, że nie ma jakiejkolwiek wiedzy na temat charakteru takiej pomocy, a zwłaszcza, czy polegała ona na odpłatnym świadczeniu pracy za określonym wynagrodzeniem ( k. 86v ). Dlatego Sąd nie mógł uznać za udowodnione procesowo tego, że S. J.
(1)pracuje jako kelnerka. Sąd nie podzielił też poglądu pozwanego – powoda wzajemnego, że nie powinien dalej płacić alimentów na powódkę – pozwaną wzajemną. Szczegółowe wyjaśnienie stanowiska Sądu w tej materii znajduje się poniżej, w dalszej części tego uzasadnienia ( por. rozważania prawne ). Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania treści zaliczonych w poczet dowodów dokumentów. Zostały sporządzone przez uprawnione do ich wystawienia podmioty, w zakresie przypisanych im prawem kompetencji. Ponadto same strony procesu nie zgłaszały w jego trakcie żadnych uwag, czy zastrzeżeń odnośnie ich treści. Sąd zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art.138kro w zw. z art.133§1 i art.135§1kro , w razie zmiany stosunków można żądać zarówno stwierdzenia wygaśnięcia, jak też podwyższenia wysokości skonkretyzowanego sądownie obowiązku alimentacyjnego wobec dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Z uwagi na przeciwstawne żądania obu stron ( powódka – pozwana wzajemna – podwyższenie wysokości dotychczasowych alimentów, a pozwany – powód wzajemny – ich uchylenie ), Sąd w pierwszej kolejności zajął się powództwem wzajemnym, jako dalej idącym. Stwierdzenie bowiem zasadności uchylenia obowiązku alimentacyjnego M. J.
(1)względem jego córki S. , czyniło bezprzedmiotowym rozważanie zasadności waloryzacji tego obowiązku. M. J.
(1), w obecności swojego profesjonalnego pełnomocnika , sam zakreślił podstawę faktyczną swojego żądania, którą Sąd był związany procesowo ( zob. art.321§1kpc ). Pozwany – powód wzajemny podał wprost, że wyłączną podstawę faktyczną domagania się uchylenia alimentów należnych córce jest: ukończenie przez nią szkoły, podjęcie zatrudnienia, oraz pogorszenie się jego sytuacji materialnej ( zob. k. 87 ). Stosownie do art. 93kpc , wspomniane przed chwilą stanowisko pozwanego – powoda wzajemnego w przedmiocie podstawy faktycznej jego żądania należało uznać za ostateczne, tym bardziej, że nie było ono już potem w żaden sposób kontestowane przez samego pełnomocnika. W ślad za tym, rzeczą pełnomocnika pozwanego – powoda wzajemnego, było procesowe i zgodne z regułami z art.6kc i art.232kpc udowodnienie przed Sądem podstawy faktycznej żądania klienta w opisanym przed chwilą znaczeniu i rozumieniu. Analizując zgromadzony w tej materii z inicjatywy procesowej wspomnianego pełnomocnika materiał dowodowy sprawy, oraz dokonując jego oceny w świetle przesłanek z art.233§kpc , Sąd uznał, że strona pozwana – powodowa wzajemnie nie wykazała dostatecznie okoliczności przywołanych przez nią jako podstawa faktyczna żądania powództwa wzajemnego. Z zaświadczenia na k. 78b akt wynikało jednoznacznie, że S. J.
(1)jest dalej uczennicą Zespołu Szkół Zawodowych w K. , a naukę w nim zakończy dopiero w sierpniu 2019r. Treść tego zaświadczenia nie była w ogóle kwestionowana przez pozwanego – powoda wzajemnego, ani przez jego pełnomocnika. Już w związku z tym twierdzenie M. J.
(1), że córka zakończyła już naukę, należało uznać za nieudowodnione i zupełnie bezpodstawne. Sam pozwany – powód wzajemny wycofał się z niego zresztą w swoich końcowych zeznaniach, przyznając w końcu, że jeśli córka nie ukończyła szkoły, to powinien dalej płacić na nią alimenty ( zob. k. 87 ). Tak samo negatywnie Sąd potraktował kolejną podstawę faktyczną żądania pozwanego – powoda wzajemnego, a mianowicie, iż córka podjęła zatrudnienie i pracuje teraz jako kelnerka. Także w tym wypadku pełnomocnik pozwanego – powoda wzajemnego nie przedstawił Sądowi jakichkolwiek dostatecznych dowodów na tę okoliczność. W szczególności nie wynikała ona bezspornie z zeznań powołanych w tej materii świadków, o czym wspomniano już wcześniej w tym uzasadnieniu ( zob. uprzednio ocena zeznań stron i świadków ). Uznania Sądu nie zyskała w końcu także ostatnia przywołana przez stronę pozwaną – powodową wzajemnie podstawa faktyczna jej żądania, czyli rzekome pogorszenie się sytuacji materialnej M. J.
(1). W pierwszej kolejności Sąd zwrócił w tej mierze uwagę, że w/w ani jego pełnomocnik przedkładając liczne dokumenty dot. obecnego stanu zdrowia pozwanego – powoda wzajemnego ( zob. k. 34-41 ), nie twierdzili, ani nawet nie sugerowali Sądowi, że stan ten ma jakikolwiek istotny i negatywny wpływ na obecne możliwości płatnicze M. J.
(1)w zakresie alimentacji córki. Wprost przeciwnie, sam pozwany – powód wzajemny, zeznając w obecności swojego pełnomocnika nie zaliczył w ogóle kwestii swojego stanu zdrowia do podstaw faktycznych żądania uchylenia alimentów na S. ( por. k. 87 ). Pełnomocnik M. J.
(1)nie złożył zaś nawet formalnego wniosku o powołanie biegłego sądowego lekarza na okoliczność aktualnego stanu zdrowia klienta, a w ślad za tym, zdolności do wykonywania dotychczasowego zatrudnienia. Następnie oraz wbrew odmiennemu stanowisku pozwanego – powoda wzajemnego, Sąd uwzględnił, że jego nominalne dochody, a także możliwości płatnicze w rozumieniu art.135§1kro , zwiększyły się znacznie w porównaniu z poprzednią sprawą alimentacyjną. W chwili zawierania ugody w sprawie IIIRC 593/09 jedynym źródłem utrzymania M. J.
(1)była praca w gospodarstwie za kwotę po ok. 1000zł m-cznie, a w sezonie po 1300zł m-cznie ( zob. stan faktyczny powyżej ). Obecnie natomiast dochody pozwanego – powoda wzajemnego z tytułu takiej pracy wzrosły do sumy po ok. 1830zł m-cznie ( 1530zł m-cznie pensja + 300zł m-cznie nadgodziny - por. j.w. ). Ponadto M. J.
(1)sam zeznał, że dodatkowo „na czysto” zarabia z otwartej niedawno przez niego i żonę cukierni kolejne po 1000zł m-cznie ( zob. j.w. ). Treść zeznań w/w na ten temat wskazywała przy tym wprost, że mówił on o swoim własnym dochodzie netto, a nie wspólnym z żoną. A zatem obecne dochody netto pozwanego – powoda wzajemnego wynoszą co najmniej po ok. 2830zł m-cznie. Prawdopodobnie są one jeszcze większe, gdyż pozwany – powód wzajemny zeznał stanowczo przy swoim pełnomocniku, że pomimo pozostawania z żoną w rozdzielności majątkowej, obsiewa razem z nią jej ziemię, pobiera pieniądze za sprzedaż zboża a także dopłaty unijne ( k. 87v ). Na swoje własne utrzymanie, łącznie z utrzymaniem auta i dojazdami do pracy, M. J.
(1)wydaje teraz ( jak sam podał ) zaledwie po 500zł m-cznie ( k. 87v ). Ponadto partycypuje w utrzymaniu dwóch córek z obecnego związku, których m-cne potrzeby wynoszą odpowiednio wedle niego po 250 i 300zł m-cznie ( k. 87v ). Pozwany nie wspomniał nic w jakim konkretnie zakresie uczestniczy finansowo w ich utrzymaniu. Nie sugerował nawet przy tym Sądowi, że pokrywa wszystkie związane z tym wydatki. Mając zatem na uwadze, że obowiązek utrzymania córek M. J.
(1)z obecnego jego związku obciąża oboje rodziców Sąd przyjął, że pozwany - powód wzajemny pokrywa połowę wskazanych przez niego kosztów utrzymania tych dzieci, czyli łącznie maksymalnie kwotę po ok. 275zł m-cznie ( 250zł + 300zł : 2 ). M. J.
(1)nie wspomniał nic o tym, aby dokładał się do utrzymania swojej obecnej żony. Przeciętny koszt utrzymania nieruchomości, w której zamieszkuje teraz jego 4 osobowa rodzina określił on na sumę po 2000zł m-cznie ( k. k.87v ). A zatem na samego pozwanego – powoda wzajemnego przypada w tej mierze kwota po 500zł m-cznie . W swoich zeznaniach nie wymienił on innego zakresu swojej partycypacji w bieżących kosztach jak wyżej. Nie podnosił zwłaszcza, aby pokrywał je w większym niż wspomniany przed chwilą zakresie. W szczególności nie sugerował, że pokrywa też w całości udziały obu obecnych córek w omawianych kosztach ( 2 x po 500zł m-cznie na każdą z nich ). Mając zatem na względzie przywołaną już wcześniej regułę ( tj. oboje rodzice ponoszą koszty utrzymania swoich dzieci ), pozwany – powód wzajemny winien maksymalnie dokładać połowę udziału wspomnianych córek w opłatach mieszkaniowych, czyli po 500zł m-cznie ( drugie tyle przypada na jego aktualną żonę ). Wreszcie M. J.
(1)podał, że razem z żoną spłaca dwa kredyty konsumpcyjne za zakupy ratalne ( 2 x po 150zł m-cznie ), a więc przypada na niego połowa tej sumy, czyli po 150zł m-cznie . Ogółem m-czne obciążenia finansowe pozwanego – powoda wzajemnego wynoszą zatem maksymalnie po ok. 1925zł m-cznie . Zakładając w końcu nawet, że M. J.
(1)partycypuje też w spłacie kredytu swojej żony po 450zł m-cznie ( choć nie ma takiego prawnego obowiązku ze względu na istniejącą między nimi formalnie rozdzielność majątkową ) i dokłada do tego połowę, czyli po 225zł m-cznie, to i tak pozostaje do jego dyspozycji suma po ok. 680zł m-cznie ( 2830zł – 1925zł + 225zł = 680zł m-cznie ). Pozwany powód - wzajemny może więc bez problemu nie tylko płacić z tej sumy dotychczasowe alimenty na rzecz córki S. po 350zł m-cznie, ale też w odpowiednim zakresie podwyższyć ich wysokość. Mając powyższe na uwadze Sąd nie miał wątpliwości, że powództwo wzajemne M. J.
(1)o stwierdzenie wygaśnięcia jego obowiązku alimentacyjnego skonkretyzowanego w sprawie IIIRC 593/09 podlegało oddaleniu jako oczywiście bezzasadne ( punkt 2 wyroku ). Wyznacznikiem zakresu aktualnej alimentacji S. J.
(1)przez jej ojca są nie tylko jego obecne możliwości płatnicze w opisanym przed chwilą rozumieniu, ale też bieżące usprawiedliwione potrzeby powódki – pozwanej wzajemnej ( zob. art.138kro w zw. z art.135§1kro ). Rozważając to zagadnienie w świetle treści materiału dowodowego sprawy, ocenianego z punktu widzenia reguł określonych w art.233§1kpc , Sąd nie podzielił stanowiska S. J.
(1), że jej teraźniejsze potrzeby zamykają się kwotą po 1600zł m-cznie ( por. wcześniej ocena zeznań w/w na ten temat ). Potrzeby te zdaniem Sądu, wynoszą maksymalnie po ok. 1300-1350zł m-cznie ( zob. tamże ). Są one w części pokrywane z należności powódki – pozwanej wzajemnej za praktyki ( kwota po 200zł m-cznie ), zasiłku rodzinnego po 135zł m-cznie + dodatku na dojazdy do szkoły po 69zł m-cznie ( por. uprzednio stan faktyczny ). Po uwzględnieniu tych kwot, pozostaje zatem do zaspokojenia suma po ok. 950zł m-cznie ( 1350zł – 200zł + 135zł + 69zł ), którą powinni wyłożyć oboje rodzice powódki – pozwanej wzajemnej. Przedstawione przed chwilą szczegółowo aktualne możliwości płatnicze ojca S. , pozwalają jemu niewątpliwie na wyłożenie na rzecz córki sumy po 500zł m-cznie. Resztę jej obecnych potrzeb ( po ok. 450zł m-cznie ) pokryje zatem jej matka. Wprawdzie powódka – pozwana wzajemna jest już pełnoletnia, ale nadal niesamodzielna w rozumieniu art.133§1kro . Mieszka dalej z matką, która przynajmniej w części realizuje swój obowiązek alimentacyjny względem córki w sposób określony w art.135§2kro . Uzasadnia to więc nieco mniejszą finansową partycypację N. J.
(1)w kosztach utrzymania S. . Biorąc zatem pod uwagę wszystkie przywołane powyżej okoliczności należało podwyższyć dotychczasowe alimenty dla powódki – pozwanej wzajemnej do kwoty po 500zł m-cznie, oddalając powództwo główne w pozostałym zakresie ( punkty 1-2 wyroku ). Rygor natychmiastowej wykonalności i klauzulę wykonalności ( punkt 3 wyroku ) nadano na podstawie art. 333§1pkt.1 oraz art.782§1 i 1082kpc . Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych w sprawie ( punkty 4-5 wyroku ) oparto na treści art. art.96ust.1pkt.1, art.113ust.1, 2 i 4 Ustawy z 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych , natomiast o kosztach zastępstwa adwokackiego w sprawie ( punkt 6 wyroku ) rozstrzygnięto zgodnie z art.98§1kpc .