Sygn. akt II K 882/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 10 stycznia 2019 roku Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Bartosz Paszkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Renata Snopek przy udziale A. . Prok. Pawła Gintera po rozpoznaniu na rozprawie 22 listopada 2018 roku, 10 stycznia 2019 roku sprawy J. D. ur. (...) w M. s. R. i M. z d. Ł. oskarżonego o to, że w dniu 16 września 2018 roku o godzinie 11:54 w B. na Al. (...) w B. , woj. (...) kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki R. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z zawartością 0,34 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 kk orzeka
- uznaje J. D. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 178a § 1 kk i jednocześnie przyjmując, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk w zw. z art. 67 § 1 kk prowadzone wobec niego postępowanie karne warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się orzeczenia;
- na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku;
- na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 16 września 2018 roku;
- na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu (...) świadczenie pieniężne w kwocie 5 000 (pięciu tysięcy) złotych;
- wymierza oskarżonemu 100 (sto) złotych opłaty i zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa 144 (sto czterdzieści cztery) złote tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków. Sygn. akt II K 882/18 UZASADNIENIE J. D. w dniu 15 września 2018r. spożywał alkohol w postaci whisky w związku z odbywającymi się mistrzostwami świata w piłce siatkowej. Wypił wieczorem około 0,5l alkoholu o stężeniu 40 %. Następnego dnia około godziny 11.00 zadzwonił do niego ojciec, że oskarżony zawiózł go na cmentarz. Ojciec oskarżonego jest schorowany i ma 81 lat. Nikt inny w tym czasie nie mógł go zawieźć. Oskarżony wsiadł do samochodu czuł się dobrze i nie przypuszczał, że jest w stanie nietrzeźwości. Jadąc samochodem R. (...) o nr rej. (...) Al. (...) w B. został zatrzymany przez patrol policji i poddany kontroli na trzeźwość. Badanie wykazało, że oskarżony miał stężenie 0,34 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 47 odw. -48, notatka urzędowa k. 1, 6, świadectwo wzorcowania k. 4-5, protokół badania trzeźwości k. 2-3) Oskarżony cieszy się dobrą opinią środowiskową. Uchodzi za osobę spokojną, kulturalną nie wchodzącą w konflikt z sąsiadami. Nie jest widywany pod wpływem alkoholu. (dowód: wywiad środowiskowy k. 51-53) Oskarżony J. D. ma (...) lat jest żonaty. Nie był karany. Nie leczył się psychiatrycznie neurologicznie ani odwykowo. Nie figuruje w ewidencji kierowców popełniających wykroczenia. W toku postępowania od początku przyznawał się do popełnienia zarzucanego czynu. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 47-48, karta karna k. 10, wypis z ewidencji kierowców k. 17) Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny. Oskarżony od początku przyznawał się do zarzucanego mu czynu. Pozostałe dowody w postaci karty karnej, protokołu badania trzeźwości, wypisu z ewidencji kierowców, świadectwa wzorcowania nie budziły wątpliwości. Wobec tego sąd uznał, że oskarżonego za winnego tego, że w dniu 16 września 2018 roku o godzinie 11:54 w B. na Al. (...) w B. , woj. (...) kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki R. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z zawartością 0,34 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. czynu wypełniającego dyspozycję art. 178 a § 1 k.k. Zdaniem Sądu Rejonowego z okoliczności przedmiotowego czynu można jednak wysnuć wnioski, iż wina jak i stopień społecznej szkodliwości są nieznaczne i powodują konieczność warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonego. Jak wynika z wywiadu środowiskowego oskarżony jest osobą spokojną nie wchodzącą w konflikty z prawem jak i sąsiadami. Od wielu lat prowadzi ustabilizowane życie. Nidy nie był karany. Nie bez znaczenia jest również fakt, że nie figuruje w ewidencji kierowców popełniających wykroczenia. Nie można też tracić z pola widzenia faktu, że oskarżony spożywał alkohol dzień wcześniej. Zadzwonił do niego ojciec z prośbą by podwieźć go na cmentarz. Oskarżony był przekonany, że jest trzeźwy. Zatem nie można go traktować na równi z kierowcami, którzy spożywają alkohol w tym samym dniu, a następnie prowadzą pojazd. Nadto podkreślić należy, że stężenie alkoholu u oskarżonego oscylowało wokół dolnej granicy przewidzianej przez prawo. Z tych względów Sąd postanowił warunkowo umorzyć oskarżonemu postępowanie karne na okres próby jednego roku. Sposób życia oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa oraz jego właściwości i warunki osobiste, szczególne okoliczności przestępstwa, stanowią pozytywną prognozę na przyszłość, co więcej pozwalają przypuszczać, że oskarżony nie wejdzie ponownie w konflikt z prawem. Oskarżony do chwili obecnej przestrzegał porządku prawnego, toteż czyn, który mu inkryminowano jest zdarzeniem epizodycznym w jego dotychczasowym życiu, zaś dolegliwości związane z niniejszym postępowaniem karnym będą dla niego wystarczającą przestrogą przed ponownym popełnieniem czynu zabronionego. Na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 3 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Zakaz ten jest wystarczającą sankcją za popełnione przestępstwo. Pamiętać należy, że oskarżony nigdy nie był karany i nie figuruje w ewidencji kierowców popełniających wykroczenia drogowe. Na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 16 września 2018 roku. Na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu (...) świadczenie pieniężne w kwocie 5 000 złotych. O kosztach sądowych na rzecz Skarbu Państwa o Sąd orzekł na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 629 kpk . Na koszty sądowe złożyły się koszty, karty karnej, oraz ryczałt za doręczenia oraz koszty wywiadu środowiskowego. Sąd uznał, że zasądzenie kosztów sądowych od oskarżonego nie będzie dla niego zbyt uciążliwe.