Sygnatura akt VI Ka 885/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Krzysztof Ficek Sędziowie SO Piotr Mika (spr.) SR del. Adam Krukowski Protokolant Dominika Koza przy udziale Anny Ślusarczyk Prokuratora Prokuratury Rejonowej G. w G. po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2018 r. sprawy P. U. ur. (...) w T. syna A. i M. skazanego w przedmiocie wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 28 czerwca 2018 r. sygnatura akt IX K 148/18 na mocy art. 437 kpk , art. 438 kpk , art. 624 § 1 kpk
- zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - w punkcie 1 podwyższa orzeczoną karę łączną do 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawiania wolności, - na mocy art. 577 kpk dodatkowo zalicza na poczet orzeczonej kary łącznej okres 46 (czterdziestu sześciu) dni, o który skrócona została kara łączna z wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach w sprawie sygn. akt III K 367/12;
- w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
- zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 885/18 UZASADNIENIE Wyrokiem łączny z dnia 28 czerwca 2018 r. w sprawie o sygnaturze akt IX K 148/18 Sąd Rejonowy w Gliwicach na podstawie art. 85 § 1 i § 2 k.k. , art. 86 § 1 k.k. i art. 87 k.k. połączył skazanemu P. U. :
- karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności z wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 22 sierpnia 2012 roku sygn. akt III K 367/12 obejmującą - karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w dniu 3 stycznia 2012 roku , - karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 263 § 2 kk popełniony w dniu 3 stycznia 2012 roku której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 lat próby, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 30 października 2017 r. i którą skrócono o okres odpowiadający ilości uiszczonych stawek dziennych grzywny, to jest o okres 46 dni;
- orzeczoną na mocy art. 37b k.k. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 2 lat ograniczenia wolności polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 35 godzi w stosunku miesięcznym z wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 12 kwietnia 2017 r. w sprawie o sygn. akt III K 246/17 za przestępstwo z art. 62 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 §2 k.k. popełnione w dniu 1 grudnia 2016 r. W miejsce opisanych wyżej kar sąd I instancji orzekł wobec skazanego karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. Na jej poczet zaliczył ostatecznie, wydając w tym przedmiocie postanowienie z dnia 6 sierpnia 2018 roku okres odbytej kary pozbawienia wolności w sprawie III K 246/17 od dnia 18 kwietnia 2018 roku od godz. 16:30 do dnia 28 czerwca 2018 roku oraz od dnia 1 grudnia 2016 roku do dnia 12 stycznia 2017 roku, jak też okres zatrzymania w sprawie III K 367/12 od dnia 3 stycznia 2012 roku do dnia 4 stycznia 2012 roku. Apelację od wyroku łącznego wywiódł prokurator, który zaskarżając orzeczenie na niekorzyść skazanego w zakresie rozstrzygnięcia o karze zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec skazanego kary w stosunku do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynów skazanego, jak też niespełniającej stawianych przed nią celów z zakresu prewencji indywidualnej i generalnej. Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez podwyższenie kary łącznej do wymiaru 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora zasługiwała na uwzględnienie, choć zasadniczo z przyczyn w niej niewskazanych, gdyż ustalony w zaskarżonym wyroku wymiar kary łącznej narusza przepis art. 86 § 1 k.k. , orzeczona kara łączna jest bowiem niższa niż podlegająca połączeniu jednostkowa kara sekwencyjna z wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III K 246/
- Wymiar wskazanej kary jednostkowej po stosownym znajdującym oparcie w art. 87 § 1 k.k. przeliczeniu składającej się na nią kary 2 lat ograniczenia wolności na odpowiadającą jej karę 1 roku pozbawienia wolności wynosi przecież w sumie 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Brak podstaw prawnych, aby za kary jednostkowe na potrzebę orzekania o karze łącznej, traktować odrębnie kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności składające się na wymierzoną w oparciu o art. 37 b k.k. karę sekwencyjną. Tym samym ustawowy wymiar kary łącznej winien był zostać ustalony przez sąd I instancji w granicach od 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat i 4 miesięcy. Niezbędna w takim przypadku stała się zmiana zaskarżonego wyroku polegająca na podwyższeniu orzeczonej kary łącznej do wysokości zgodnej z art. 86 § 1 k.k. Wniosek prokuratora dotyczący ustalenia wymiaru kary łącznej na poziomie 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności nie zasługiwał na uwzględnienie przede wszystkim z uwagi na zachowanie skazanego w okresie pobytu w jednostce penitencjarnej, który trwa już od 5 grudnia 2016 roku. Pozytywna opinia Dyrektora Aresztu Śledczego w G. dotycząca zachowania skazanego wynikająca z przestrzegania porządku wewnętrznego jednostki, właściwego wykonywania obowiązków także w odniesieniu do świadczonej przez niego pracy zarobkowej, ukończenia kursu zawodowego oraz z krytycznego stosunku do popełnionych przestępstw pozwala rokować, że osiągnięcie wobec skazanego celów zapobiegawczych kary możliwe będzie także w sytuacji wymierzenia mu kary łącznej, której wymiar ustalono przy zastosowaniu zasady asperacji istotnie zbliżonej do absorpcji. Mając na względzie treść art. 85a k.k. , który przy wymiarze kary łącznej nakazuje sądowi kierować się przede wszystkim względami zapobiegawczymi i wychowawczymi sąd odwoławczy ustalił wymiar tej kary na poziomie 1 roku i 8 miesięcy. Zaskarżony wyrok należało nadto skorygować o rozstrzygnięcie dotyczące skrócenia kary łącznej stosownie do treści art. 71 § 2 k.k. o okres odpowiadający liczbie stawek dzienny grzywny uiszczonej przez skazanego w sprawie III K 367/
- Nie można natomiast zgodzić się z poglądem sądu I instancji wyrażonym w postanowieniu z dnia 6 sierpnia 2018 roku, iż fakt skrócenia stosownie do art. 71 § 2 k.k. kary jednostkowej pozbawienia wolności winien być uwzględniany na etapie wymierzania obejmującej tę karę jednostkową kary łącznej. Granice kary łącznej wyznaczone są treścią art. 86 § 1 k.k. . w którym wyraźnie mowa o karach wymierzonych, tym samym brak jest normatywnej podstawy do tego, by kara skrócona z mocy art. 71 § 2 k.k. była podstawą do określenia granic kary łącznej w rozumieniu art. 86 § 1 k.k. Skrócenie dotyczy jedynie okresu, przez który kara pozbawienia wolności orzeczona w określonym wymiarze, początkowo z warunkowym zawieszeniem, po jej zarządzeniu będzie wykonywana. Skrócenie to nie wpływa na rozmiar samej kary, która została wymierzona i zgodnie z art. 37 k.k. mogła być wymierzoną tyko w miesiącach i latach, nie zaś w dniach, a przecież zgodnie z art. 85 § 2 k.k. podstawę orzeczenia kary łącznej stanowią kary wymierzone. Tym samym okres, o jaki wykonanie kary zostało skrócone w oparciu o art. 71 § 2 k.k. , należy za zasadzie art. 577 k.p.k. zaliczyć na poczet kary łącznej (zob. postanowienie SA w Białymstoku z dnia 20 sierpnia 2014 r., II AKz 245/14, LEX nr 1504328). Z uwagi na długotrwały pobyt skazanego w zakładzie karnym i ograniczone z tego powodu jego możliwości finansowego sąd odwoławczy zwolnił go z obowiązku poniesienia wydatków postępowania odwoławczego