Sad powszechny, VIII U 2268/18

Sygn. akt VIII U 2268/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR del. Magdalena Kimel Protokolant: Justyna Jarzombek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. w Gliwicach sprawy G. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o świadczenie przedemerytalne na skutek odwołania G. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 4 lipca 2018 r. nr SP 5 (...) oddala odwołanie. (-) SSR del. Magdalena Kimel Sygn. akt VIII U 2268/18 UZASADNIENIE Decyzją z 4 lipca 2018 r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych odmówił ubezpieczonej G. O. prawa do świadczenia emerytalnego, ponieważ nie wykazała ona 35 lat ogólnego stażu pracy, lecz 33 lata, 4 miesiące i 25 dni. Z powyższą decyzją nie zgodziła się ubezpieczona. Wniosła odwołanie, w którym domagała się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do spornego świadczenia. Twierdziła, że po zaliczeniu jej do ogólnego stażu pracy, okresu pracy w gospodarstwie rolnym, będzie spełniała wszystkie przesłanki do przyznania prawa do spornego świadczenia. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że odmówił ubezpieczonej uwzględnienia okresu pracy w gospodarstwie rolnym od 12 kwietnia 1982 r. do 1 września 1983 r. z uwagi na brak zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych oraz zaświadczenia z KRUS potwierdzającego zgłoszenia do ubezpieczeń jako domownik od 1 stycznia 1983 r. do 31 sierpnia 1983 r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczona G. O. urodziła się (...) Od 1 września 1983 r. do 31 grudnia 2016 r., zatrudniona była w Poczcie Polskiej SA tj. przez 33 lata i 4 miesiące. W okresie zatrudnienia korzystała z urlopów wychowawczych (łącznie w wymiarze 5 lat, 7 miesięcy i 16 dni) od 11 lutego 1990 r. do 21 czerwca 1990 r. (4 miesiące i 11 dni); od 1 sierpnia 1990 r. do 31 maja 1993 r. (2 lata i 10 miesięcy), od 1 lipca 1993 r. do 10 lutego 1994 r. (7 miesięcy i 10 dni); od 4 września 1996 r. do 30 czerwca 1998 r. (1 rok, 9 miesięcy i 27 dni). Ponadto ubezpieczona przebywała na zasiłkach chorobowych i opiekuńczych, które wyniosły 3 lata, 5 miesięcy i 7 dni. Powyższy stosunek pracy został rozwiązany na mocy porozumienia stron ( art. 30§1 pkt 1 KP ) z przyczyn leżących po stronie pracodawcy określonych w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników . Ponadto ubezpieczona pracowała w gospodarstwie rolnym rodziców od 1 kwietnia 1981 r. do 1 kwietnia 1982 r. i w gospodarstwie rolnym brata M. J. od 2 kwietnia 1982 r. do 1 września 1983 r. W dniu 4 czerwca 2018 r. ubezpieczona wniosła o przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnego. W dniu 4 lipca 2018 r. organ rentowy wydał decyzję, w której odmówił ubezpieczonej prawa do spornego świadczenia. Wskazał, że ubezpieczona udowodniła 24 lata, 3 miesiące i 19 dni okresów składkowych; 9 lat 11 miesięcy i 23 dni okresów nieskładkowych podlegających ograniczeniu do 1/3 okresów składkowych, tj. 8 lat 1 miesiąc i 6 dni oraz 1 rok okresu uzupełniającego. Tym samym w ocenie organu rentowego ubezpieczona udowodniła 33 lata. 4 miesiące i 25 dni ogólnego stażu pracy, z wymaganych 35 lat. Do tego stażu zaliczono okres pracy ubezpieczonej w gospodarstwie rolnym rodziców od 1 kwietnia 1981 r. do 1 kwietnia 1982 r. Natomiast nie zaliczono ubezpieczonej do ogólnego stażu pracy, okresu pracy w gospodarstwie rolnym brata od 12 kwietnia 1982 r. do 1 września 1983 r. Od powyższej decyzji ubezpieczona wniosła odwołanie, które zainicjowało niniejsze postępowanie. W trakcie procesu, ubezpieczona nie kwestionowała obliczeń organu rentowego, zgodnie z którymi, do ogólnego stażu pracy uwzględniono 33 lata, 4 miesiące i 25 dni. Domagała się natomiast dodatkowo zaliczenia do ogólnego stażu pracy, jej pracy w gospodarstwie rolnym brata od 2 kwietnia 1982 r. do 1 września 1983 r., tj. 1 rok, 4 miesiące i 29 dni. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach organu rentowego. Zgromadzone dowody Sąd uznał za kompletne i pozwalające na czynienie na ich podstawie ustaleń co do stanu faktycznego, a następnie na rozstrzygnięcie. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonej nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U.2017.2148 t.j.), prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się wyłącznie do ustalenia czy odwołująca legitymuje się 35 letnim okresem uprawniającym do emerytury. W zaskarżonej decyzji organ rentowy uwzględnił 33 lata 4 miesiące i 25 dni. Ubezpieczona domagała się zaliczenia do ogólnego stażu pracy, okresu pracy w gospodarstwie rolnym brata w wymiarze 1 rok, 4 miesięcy i 29 dni. Podkreślić w tym miejscu należy, że uwzględnienie tego okresu przez Sąd, skutkowałoby tym, iż ubezpieczona legitymowałaby się ogólnym stażem pracy w wymiarze 34 lat, 9 miesięcy i 24 dni (33 lata, 4 miesiące i 25 dni + 1 rok, 4 miesięce i 29 dni). Zatem w dalszym ciągu nie wykazałaby, że legitymuje się co najmniej 35 letnim ogólnym stażem pracy. Odwołująca w toku procesu wskazała, że oprócz spornego okresu, nie ma żadnego innego okresu którym można byłoby uzupełnić brakujący okres uprawniający do emerytury o którym mowa w ustawie oświadczeniach przedemerytalnych. Podała, że przeanalizowała dane dotyczące okresów składkowych i nieskładkowych wymienione w załączniku do decyzji i nie zgłasza do nich zastrzeżeń. Organ rentowy w prawidłowy sposób dokonał obliczeń stażu pracy odwołującej. Na mocy art. 5 ust 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 roku , przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz obliczania ich wysokości okresy nieskładkowe uwzględnia się w wymiarze nieprzekraczającym jednej trzeciej udowodnionych okresów składkowych. Prawidłowo zatem organ rentowy ograniczył okresy nieskładkowe do 1/3 udowodnionych okresów składkowych (1/3 z 24 lat 3 miesięcy i 19 dni wynosi 8 lat 1 miesiąc i 6 dni. Mając na uwadze powyższe odwołująca nie legitymuje się 35 letnim okresem uprawniającym do emerytury, zatem nie została spełniona przesłanka o której mowa w art. 2 ust 1 pkt 5 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych . Z tych też względów, Sąd działając na podstawie art. 477 14 §1 kpc oddalił odwołanie ubezpieczonej jak bezzasadne. SSR del. Magdalena Kimel ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) G. , (...) . SSR del. Magdalena Kimel (...)