Sad powszechny, V GC 1386/18

Sygn. akt V GC 1386/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2018 r. Sąd Rejonowy w Toruniu V Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSR Ryszard Kołodziejski Protokolant: st.sekr.sądowy Alicja Politowska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2018 r. w Toruniu na rozprawie sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w T. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę I oddala powództwo; II zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt V GC 1386/18 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 24 stycznia 2018 roku powód (...) Sp. z o.o. w T. wystąpił na drogę sądową przeciwko pozwanemu (...) S.A. w W. o zapłatę kwoty 29 520,00 złotych z odsetkami i kosztami procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powóda twierdził między innymi, że z pozwanym łączyła go umowa o świadczenie usługi serwisowej dotyczącej usuwania awarii włókien światłowodowych. Powód twierdził, że strony uzgodniły (w § 6 umowy), że w przypadku przekroczenia gwarantowanego czasu usunięcia awarii pozwany udzieli powodowi bonifikaty od wartości miesięcznego czynszu wynoszącego 18 450,00 złotych brutto, dla włókien w kablach napowietrznych, po przekroczeniu 96 godzin w wysokości 80% miesięcznego czynszu. Powód stwierdził, że żądana kwota wynika z dwóch zapłaconych przez niego faktur tytułem czynszu (każda w kwocie 18 450,00 złotych), z których powód wywodzi uprawnienie do uzyskania wymienionej 80% bonifikaty. Z dalszej relacji powoda wynikało, że swoje uprawnienie wywodził z awarii, do której doszło w sieci światłowodowej w kablach napowietrznych na odcinku B. – ul. (...) a Ż. – ul. (...) . Powód twierdził, że zgłosił pozwanemu awarię w dniu 16 sierpnia 2017 roku, a pozwany zgodnie z umową naprawił awarię w dniu 25 września 2017 roku, tj. po upływie 40 dni. Powód powołując się na treść łączącego go z pozwanym stosunku zobowiązaniowego uważał pozwanego za „operatora”, który jest zobowiązany do usunięcia poszczególnych rodzajów awarii. Powód twierdził również, że zwrócił się do pozwanego pismem zawierającym reklamację, w którym powód domagał się naliczenia stosownej bonifikaty za miesiące sierpień i wrzesień 2017 roku. Pozwany rozpatrzył reklamację negatywnie, bowiem przyczyną awarii miały być wg pozwanego uszkodzone słupy energetyczne należące do (...) S.A. . Pozwany uznał tym samym, że do awarii doszło na skutek działania siły wyższej. Powód nadal podtrzymywał swoje stanowisko wzywając pozwanego do zapłaty. Pomimo tego, pozwany nie dokonał zapłaty równowartości 80% uiszczonego przez powoda czynszu. Nakazem zapłaty wydanym w dniu 13 marca 2018 roku w postępowaniu upominawczym V GNc 390/18 referendarz sądowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Pozwany (...) S.A. w W. zaskarżył skutecznie nakaz zapłaty wnosząc sprzeciw z dnia 5 kwietnia 2018 roku żądał oddalenia powództwa w całości i zasądzenia od powoda na jego rzecz kosztów procesu. Z uzasadnienia stanowiska pozwanego wynika, że faktycznie doszło do awarii sieci światłowodowej. Jednak podkreślił, że nastąpiło to na skutek uszkodzenia słupów wysokiego napięcia, do których podwieszone były światłowody, a co z kolei wystąpiło na skutek nawałnic, które przeszły w dniu 15 sierpnia 2017 roku nad terenem objętym awarią. Pozwany dodał, że słupy wysokiego napięcia należały do (...) S.A. . Pozwany przyznał, że został poinformowany przez pracowników (...) S.A. , że naprawa światłowodów będzie możliwa dopiero po odbudowaniu 10 słupów przez (...) S.A. . W dniu 4 września 2017 roku pozwany otrzymał informację, że naprawa słupów będzie opóźniona. Ostatecznie w dniu 13 września 2017 roku pozwany otrzymał informację, że słupy wysokiego napięcia należące do (...) S.A. zostaną naprawione w dniu 25 września 2017 roku i tego też dnia pozwany usunął awarię sieci światłowodowej. Pozwany podkreślił, że sam nie miał możliwości naprawienia słupów wysokiego napięcia, bowiem te należały do (...) S.A. i tylko ten podmiot mógł dokonać ich naprawy umożliwiając następnie naprawę sieci światłowodowej pozwanemu. Pozwany dodał, że powód nie został pozbawiony połączenia internetowego, bowiem to zostało mu udostępnione z sieci awaryjnej. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 27 stycznia 2006 roku powód - (...) Sp. z o.o. w T. zawarł z pozwanym – (...) S.A. w W. umowę na dostawę ciemnych włókien światłowodowych w ramach budowy regionalnej, szerokopasmowej sieci teleinformatycznej w Województwie (...) . Dodatkowo w dniu 27 października 2009 roku strony zawarły umowę o świadczenie usług serwisowych włókien światłowodowych nr (...) , której przedmiotem było świadczenie usługi serwisowej dotyczącej usuwania awarii włókien światłowodowych zgodnie z deklaracją zamawiającego w umowie z 27 stycznia 2006 roku. Na mocy tej umowy Zamawiający – powód zobowiązał się płacić Operatorowi – pozwanemu wynagrodzenie miesięczne w kwocie 15 000,00 złotych netto (18 450,00 złotych brutto) zaś Operator – pozwany zobowiązał się do usuwania awarii włókien w ściśle określonych umowy terminach, w zależności od rodzaju czynności, miejsca awarii itp. Strony przewidziały, między innymi, że Operator udzieli Zamawiającemu bonifikaty w przypadku przekroczenia gwarantowanego czasu usunięcia awarii od miesięcznego czynszu w wysokości – w przypadku włókien w kablach napowietrznych po przekroczeniu 96 godzin – 80% miesięcznego czynszu. W dniu 15 sierpnia 2017 roku doszło do awarii słupów energetycznych należących no (...) S.A. , do których podwieszone były kable napowietrzne światłowodów należące z kolei do (...) S.A. , a znajdujące się między S. a Ż. . Do awarii doszło na skutek nawałnic, które w tym czasie przeszły nad regionem, gdzie znajdowały się słupy energetyczne (...) S.A. z podwieszonymi kablami sieci światłowodowej (...) S.A. . W wyniku nawałnic kilkanaście słupów energetycznych przewróciło się, uszkadzając przy tym podwieszone światłowody. Powód zgłosił pozwanemu w dniu 16 sierpnia 2017 roku awarię w sieci światłowodowej. W dniu 17 sierpnia 2017 roku pracownicy (...) S.A. poinstruowali pracowników (...) S.A. o tym, że naprawa sieci światłowodowej będzie możliwa dopiero po odbudowaniu 10 słupów. (...) S.A. i (...) S.A. kontaktowali się systematycznie w sprawie terminu usunięcia naprawy z pracownikami E. . Dopiero mailem z dnia 13 września 2017 roku (...) S.A. poinformowała (...) S.A. o terminie możliwej naprawy sieci światłowodowej – w dniu 25 września 2017 roku. Tego też dnia (...) S.A. dokonała usunięcia awarii sieci światłowodowej. Za sierpień 2017 roku (...) S.A. wystawiła (...) Sp. z o.o. w T. fakturę VAT nr (...) na kwotę 18 450,00 złotych za usługi serwisowe w sieci światłowodowej. Za wrzesień 2017 roku (...) S.A. wystawiła (...) Sp. z o.o. w T. fakturę VAT (...) na kwotę 18 450,00 złotych. Jeszcze pismem z dnia 5 września 2017 roku powód zwrócił się do pozwanego by naliczył bonifikatę w wysokości 80% wynagrodzenia za miesiąc za miesiące sierpień i wrzesień 2017 roku. Pismem z dnia 4 października 2017 roku (...) S.A. odmówiła obniżenia wynagrodzenia o kwotę bonifikaty, powołując się na siłę wyższą. Ostatecznie pismem z dnia 23 października 2017 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 29 520,00 złotych, tj. równowartości dwóch 80% wynagrodzeń z tytułu umowy o świadczenie usługi serwisowej. /dowody: wezwanie do zapłaty k. 36, pismo pozwanego z 4 października 2017 roku k. 38, pismo powoda z 5 września 2017 roku k. 39, faktura VAT (...) k. 40, (...) k. 41, umowa serwisowa k. 42, umowa z 27 stycznia 2006 roku k. 43-46, korespondencja mailowa między pozwanym a (...) S.A. k. 61-83, dokumentacja fotograficzna k. 127-131, zeznania świadka T. Z. k. 135-136/ Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów przedłożonych przez strony, którym przyznał pełen walor wiarygodności, bowiem nie budziły one wątpliwości Sądu, a strony ich wzajemnie nie kwestionowały. Podkreślić jednak należy, że czym innym jest przyznanie prawdziwości danego dokumentu, tj. uznanie, że nie został on podrobiony czy przerobiony, a czym innym jest wyciąganie stosownych wniosków z treści takiego dokumentu. Sąd ustalił stan faktyczny również w oparciu od dowód z zeznań świadka T. Z. , które uznał w pełni za wiarygodne, bowiem nie wzbudziły wątpliwości Sądu, były jasne, logiczne i spójne, a nadto korespondowały i uzupełniały się z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Powyższy stan faktyczny pozostał niesporny między stronami. Stwierdzić należy, że spór w niniejszej sprawie wynikał nie tyle z samego pojmowania faktów, co z interpretacji postanowień łączącej strony umowy i wyciągania wniosków ze zdarzeń będących przyczyną żądania powoda. Powód konsekwentnie powoływał się na zapis umowy serwisowej z 27 października 2009 roku – § 6, zgodnie z którym w przypadku przekroczenia gwarantowanego czasu usunięcia awarii Operator udzieli bonifikaty od wartości miesięcznego czynszu wynoszącego 15 000,00 złotych – w przypadku włókien w kablach napowietrznych po przekroczeniu 96 godzin – 80% miesięcznego czynszu. Niewątpliwym jest, że w dniu 15 sierpnia 2017 roku na skutek nawałnic przechodzących w województwie (...) doszło do uszkodzenia m.in. w regionie S. - Ż. słupów energetycznych. Wymienione słupy energetyczne należały do (...) S.A. , do nich z kolei podwieszone były kable światłowodowe należące do pozwanego. Na skutek przewrócenia się słupów uszkodzeniu uległy również kable światłowodowe. Zdaniem powoda umowa serwisowa zobowiązywała pozwanego jako (...) do usuwania awarii w sieci światłowodowej w terminach określonych w §4 umowy. W ocenie Sądu pozwany nie miał możliwości wywiązania się z przyjętych w § 4 umowy terminów usunięcia awarii, bowiem do awarii sieci światłowodowej doszło, co jest bezspornym w sprawie, w kablach napowietrznych podwieszonych do słupów energetycznych należących do innego podmiotu, tj. (...) S.A. . Logicznym zatem jest, że termin naprawy kabli światłowodowych uzależniony był od terminu naprawy słupów energetycznych, które pracownicy (...) S.A. musieli od nowa posadowić, bowiem te w wyniku nawałnicy uległy przewróceniu. Dopiero po odbudowaniu 10 słupów możliwa stała się naprawa sieci światłowodowej, do której pozwany bezzwłocznie przystąpił w dniu 25 września 2017 roku i tego samego dnia usunął awarię. Mając na uwadze postanowienia umowy serwisowej i termin, od kiedy możliwa stała się naprawa światłowodów przez pozwanego, tj. 25 września 2017 roku, stwierdzić należy, że pozwany wywiązał się z terminów ustalonych przez strony w umowie serwisowej. Do 25 września 2017 roku trwała naprawa słupów energetycznych, które nie należały do pozwanego i tym samym pozwany nie miał nie tylko możliwości, ale nawet prawa dokonywać naprawy swoich kabli światłowodowych. Pozwany nie mógł w tym kierunku podejmować żadnych działań, dopóki (...) S.A. dokonywała naprawy słupów energetycznych. Innymi słowy powód nie miałby na czym zawiesić swoich kabli światłowodowych, i w związku z tym zmuszony był zaczekać na zakończenie odbudowy słupów przez (...) S.A. , tj. podmiot, do którego te słupy należały. Tym samym, zdaniem Sądu, pozwany słusznie w piśmie z dnia 4 października 2017 roku odmówił powodowi przyznania bonifikaty za miesiące sierpień i wrzesień 2017 roku i tym samym obniżenia ceny i wypłaty różnicy – 80% wynagrodzenia powodowi w ramach zwrotu nadpłaconego wynagrodzenia. Pozwany słusznie powołał się na wystąpienie siły wyższej. Choć w przepisach części ogólnej Kodeksu cywilnego , a także w przepisach kodeksu regulujących odpowiedzialność kontraktową określenie „siła wyższa” nie występuje, Kodeks cywilny , co do zasady, opiera odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania na zasadzie winy ( art. 472 k.c. ). Mając tym samym na względzie fakt, że pozwany (...) S.A. w W. nie był w stanie wywiązać się z przyjętych w umowie serwisowej zawartej z powodem, terminów usunięcia poszczególnych awarii na skutek wystąpienia siły wyższej – i to nie tylko samego zjawiska pogodowego, jakim była nawałnica, ale również na skutek działań, które wcześniej zobowiązany był podjąć inny podmiot – właściciel słupów energetycznych – stwierdzić należy, że nie ponosi on odpowiedzialności kontraktowej za nienależyte wykonanie umowy. Tym samym nie doszło z jego strony do przekroczenia wynikających z § 6 umowy serwisowej limitów godzinowych na usunięcie awarii, które gratyfikowałyby powoda względem uzyskania przez niego odpowiedniej – w niniejszej sprawie 80% - bonifikaty. Ponadto, zdaniem Sądu, gwarantowany czas usunięcia awarii, o którym mowa w par. 6 umowy z dnia 27.10.2009r. dotyczy wyłącznie awarii, które są możliwe do usunięcia przez samego pozwane bez udziału osób trzecich. W powyższym przypadku nie był to możliwe, bowiem zasadniczą przeszkodą w usunięciu awarii były szkody spowodowane przez żywioł w urządzeniach należących do osoby trzeciej tj firmy (...) . Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd oddalił powództwo na podstawie art. 750 k.c. w zw. z art. 734 § 1 k.c. a contrario i art. 472 k.c. w zw. z art. 353 § 1 k.c. . W zakresie kosztów procesu Sąd postanowił na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. i art. 99 k.p.c. w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu i zasądził od powoda na rzecz pozwanego całość kosztów w kwocie 3 617,00 złotych, na którą złożyły się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3 600,00 złotych i opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17,00 złotych.