Sad powszechny, II K 145/18

Sygn. akt II K 145/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lipca 2018 roku Sąd Rejonowy w Brodnicy II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Redmerska-Górna Protokolant: st.sekr.sądowy Krzysztof Żuchowski w obecności Prokuratora / po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 roku sprawy W. M. s. Z. i J. z domu S. ur. (...) w S. oskarżonego o to, że: w okresie od 13 września 2016r. do 26 marca 2018r. w m. S. , gmina O. , woj. (...)- (...) , uchylał się od płacenia renty alimentacyjnej na rzecz małoletniego syna M. M. w wysokości 400 złotych płatne miesięcznie, zasądzonej wyrokiem Sąd Okręgowego w Toruniu, z dnia 29.04.2013r, sygn. akt I C 275/13, czym naraził w/wymienionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, tj. o czyn z art. 209 § 1 kk i 209 § la kk w zw. z art. 11 § 2 kk orzeka I/ ustalając, że oskarżony W. M. dopuścił się zarzucanego mu czynu z tym, ustaleniem , że stanowi on występek z art. 209§1a kk oraz że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości na mocy art. 66§1 i 2 kk i art. 67§1 kk postępowanie karne wobec oskarżonego warunkowo umarza na okres 2 ( dwóch ) lat tytułem próby; II/na mocy art. 67§3 kk w zw. z art. 72§1 pkt 3 kk zobowiązuje oskarżonego do wykonywani ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie syna M. M. ; III/ zwalnia oskarżonego od opłaty sądowej, a wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sygn. Akt II K 145/18 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Toruniu wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2013r. w sprawie I C 275/13 prawomocnym z dniem 20 maja 2013r. zasądził od W. M. na rzecz małoletnieego syna M. M. rentę alimentacyjną w kwocie 400 zł miesięcznie płatną z góry do dnia 10. każdego miesiąca do rąk przedstawiciela ustawowego – matki T. M. , poczynając od daty prawomocności wyroku z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat. /dowód: odpis wyroku k. 35/ Małoletni M. M. zamieszkuje wraz z matką T. M. . W. M. po rozwodzie zamieszkał w pomieszczeniu gospodarczym obok domu zajmowanego przez byłą żonę i dziecko. Przez okres około 3 lat oskarżony wywiązywał się systematycznie z obowiązku alimentacyjnego, po czym zaprzestał. T. M. zgłosiła sprawę do komornika sądowego. Egzekucja okazała się bezskuteczna. W dniu 12 września 2017r. T. M. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz dziecka. Decyzją z dnia 18 października 2017r. zostało przyznane świadczenie z funduszu alimentacyjnego w kwocie 400 zł na M. M. na okres od 29 kwietnia 2017r. do 30 września 2018r. W. M. początkowo utrzymywał kontakt z synem. Przekazywał mu okazjonalnie drobne pieniądze, rozmawiał z synem, spędzał z nim czas. Z upływem czasu kontakty te stawały się coraz bardziej sporadyczne. T. M. sama utrzymuje syna. Utrzymuje się wraz z dzieckiem z zasiłku rodzinnego w kwocie 124zł, dodatku do zasiłku – 69 zł za dojazdy płatne w roku szkolnym, alimentów z funduszu alimentacyjnego – 400 zł, świadczenia z programu 500+. T. M. korzysta również z pomocy społecznej Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. . M. M. jest uczniem Technikum w R. . Nie korzysta z dodatkowo płatnych zajęć czy korepetycji. Jest pod stała opieką okulisty, nosi okulary. T. M. zamieszkuje z synem w domu po jej rodzicach. Sama ponosi wszystkie koszty utrzymania . Gdyby nie otrzymywała alimentów z funduszu alimentacyjnego nie byłaby w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb życiowych syna. /dowód: zawiadomienie k. 1-2 zaświadczenie o bezskuteczności egzekucji alimentów k. 3 zeznania T. M. k. 20, 58v., 173v. - 174 decyzje k. 24-27, 69-74 pisma z GOPS k. 32 – 33, 102-107 informacja od Komornika Sądowego k. 36-41, 108-113, 116-119/ W. M. w okresie od 26.02.1997r. Do 12.09.2016r. Zarejestrowany był w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. W dniu 13 września 2016r. Nie stawił się w PUP w wyznaczonym terminie, nie zawiadomił w terminie 7 dni o przyczynie niestawiennictwa wobec czego został wyrejestrowany. W. M. nie posiada żadnego majątku. Nie korzysta z pomocy społecznej. W. M. nie ma stałej pracy. Utrzymywał się z prac dorywczych . Osiągane dochody wystarczały mu wyłącznie na bieżące wydatki. Pod koniec maja 2018r. przeszedł operację przepukliny. Od wyjścia ze szpitala mieszka u syna A. M. . /dowód: informacje z PUP k. 5-8, 81-93 zaświadczenie k. 42 informacja z US k. 54 – 56 informacja z GOPS k. 63 notatka k. 114, 134/ W. M. jest osobą niekaraną. Skazania widoczne w karcie karnej uległy zatarciu. /dowód: karta karna k. 44-45/ Oskarżony W. M. w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k. 49). Na rozprawę oskarżony nie stawił się, będąc o terminie zawiadomiony prawidłowo. Sąd dał wiarę zarówno wyjaśnieniom oskarżonego, w których przyznał się od do popełnienia zarzucanego mu czynu, jak i zeznaniom świadka T. M. , albowiem są one jasne i rzeczowe, znajdują ponadto odzwierciedlenie w zgromadzonej w sprawie dokumentacji. Walorem wiarygodności Sąd uznał również dowody z dokumentów, albowiem żadna ze stron nie zakwestionowała ich w żadnej części. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał w sposób niewątpliwy, iż oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu. Jednocześnie Sąd przyjął, iż czyn którego oskarżony się dopuścił wyczerpuje znamiona występku z art 209 § 1a kk . Sąd uznał, że wina i społeczna szkodliwość czynu zarzucanego oskarżonemu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości. Oskarżony jest osobą niekaraną (skazania widoczne w karcie karnej uległy zatarciu ( art. 107 § 4 kk ), jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy tryb życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Oskarżony nie kwestionował okoliczności popełnienia zarzucanego czynu. Po rozpatrzeniu wszystkich okoliczności dotyczących sprawy Sąd uznał, iż zachodzą wszystkie przesłanki wskazane w art. 66 § 1 i 2 kk warunkujące dopuszczalność instytucji warunkowego umorzenia postępowania. Sąd stanął na stanowisku, iż w tej sytuacji wymierzenie oskarżonemu kary nie jest niezbędne, przyjmując jednocześnie, iż pomimo umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni w przyszłości przestępstwa. Sąd postanowił dać oskarżonemu szansę na poprawę i skorzystać z dobrodziejstwa, jakim jest warunkowe umorzenie postępowania. Sąd uznał, że okres próby wynoszący 2 lata będzie wystarczający dla pozytywnego przeprowadzenia procesu resocjalizacji oskarżonego oraz skutecznie odwiedzie go od popełniania przestępstw. W ocenie Sądu świadomość, iż warunkowo umorzone postępowanie może być podjęte, daje gwarancję tego, że oskarżony przemyślał popełniony czyn i nie wejdzie więcej na drogę przestępstwa. Wzmocnieniem powyższego w ocenie Sądu będzie zobowiązanie oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia ba utrzymanie syna M. M. . Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, którymi obciążył Skarb Państwa na podstawie art. 624 § 1 kpk . Z brzmienia powołanego przepisu wynika, iż zasadą w postępowaniu karnym jest obciążanie osoby winnej popełnienia przestępstwa kosztami sądowymi, albowiem przyczyniła się one do ich powstania. Zgodnie z tym przepisem Sąd może jednak zwolnić oskarżonego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją. Oskarżony nie pracuje, jest po operacji, pozostaje na utrzymaniu syna. Z. (...) B-ca (...)