Sygn. akt VIII U 1343/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 stycznia 2019 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Dorota Stańczyk Protokolant: p.o. prot. sąd. Magdalena Wajda po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2019 roku w Lublinie sprawy A. P. z udziałem K. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o wysokość podstawy wymiaru składek na skutek odwołania A. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 27 kwietnia 2017 roku nr (...) -O- (...) I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie A. P. jako pracownika u płatnika składek K. W. wynosi:
- a)Za miesiące wrzesień 2016 r. i październik 2016 r.: na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, chorobowe i wypadkowe – po 1850,00 złotych, na ubezpieczenie zdrowotne – po 1596,36 złotych;
- b)Za miesiąc grudzień 2016 r. – na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, chorobowe i wypadkowe – po 10 000,00 złotych, na ubezpieczenie zdrowotne 8629,00 złotych;
- c)Za miesiąc styczeń 2017 r. na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, chorobowe i wypadkowe – po 166,67 złotych, na ubezpieczenie zdrowotne 4314,50 złotych;
- d)Za miesiąc luty 2017 r. na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, chorobowe i wypadkowe – po 0,00 złotych, na ubezpieczenie zdrowotne 575,27 złotych II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na rzecz A. P. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VIII U 1343/17 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 27 kwietnia 2017 roku stwierdził, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia A. P. , podlegającej ubezpieczeniom jako pracownik u płatnika składek K. W. , wynosi we wrześniu oraz w październiku 2016 roku 925,00 złotych na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe oraz 798,18 złotych na ubezpieczenie zdrowotne, w grudniu 2016 roku 3.700,00 złotych na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe oraz 3.192,73 złote na ubezpieczenie zdrowotne, w styczniu 2017 roku 66,67 złotych na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe oraz 1.600,62 złotych na ubezpieczenie zdrowotne, a w lutym 2017 roku 0,00 złotych na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe oraz 212,84 złotych na ubezpieczenie zdrowotne. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że A. P. zawarła umowę o pracę z płatnikiem w dniu 10 marca 2015 roku, na podstawie której została zatrudniona jako specjalista ds. organizacji imprez z wynagrodzeniem 875,00 złotych w wymiarze ½ etatu. Od dnia 1 stycznia 2016 roku wymiar czasu pracy został zwiększony do pełnego etatu z wynagrodzeniem w wysokości 1.850,00 złotych, a od dnia 1 września 2016 roku wymiar czasu pracy ponownie wyniósł ½ etatu. Od dnia 1 listopada 2016 roku wymiar czasu pracy został zwiększony do pełnego etatu, a wynagrodzenie do 5.000,00 złotych brutto. W ocenie Zakładu zawarcie aneksu do umowy o pracę na krótko przed absencją chorobową nie wynikało ze zmiany stanowiska lub zwiększenia odpowiedzialności. Płatnik nie potwierdził okoliczności uzasadniających podwyższenie wynagrodzenia, jak również nie potwierdził faktycznej jego wypłaty A. P. . Organ wskazał, że zwiększenie wymiaru czasu pracy i wynagrodzenia stanowiło działanie stron mające na celu uzyskanie świadczeń z ubezpieczenia chorobowego od wysokiej podstawy (decyzja k. 56-62 akt ZUS) . A. P. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, kwestionując zawarte w niej rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu podniosła, że wykazała przed organem rentowym zakres obowiązków na podstawie kolejnych form zatrudnienia, jak również okoliczności przemawiające za zatrudnieniem w różnych wymiarach czasu pracy, co wynikało z uzyskiwania dochodów z innych źródeł oraz specyfiki jej pracy u płatnika. Przyznane wynagrodzenie było uzasadnione okolicznościami faktycznymi, a ponadto w rzeczywistości świadczyła pracę na rzecz pracodawcy, korzystając ze zwolnienia dopiero od dnia 3 stycznia 2017 roku (odwołanie k. 2-4 a.s.) . W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej decyzji (odwołanie k. 6-7 a.s.) . Sąd Okręgowy w Lublinie ustalił, co następuje: K. W. od dnia 20 października 2010 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...) (informacja z (...) k. 8 akt ZUS) . W ramach działalności gospodarczej K. W. zajmuje się realizacją imprez rozrywkowych. Oprócz tego jest menadżerem (...) Przed rozpoczęciem własnej działalności był zatrudniony jako specjalista do spraw organizacji imprez w (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (zeznania K. W. k. 66v, 69v a.s.) . A. P. posiada wykształcenie wyższe – tytuł zawodowy magistra na kierunku filologia w specjalności lingwistyka stosowana. Ukończyła również studia podyplomowe w zakresie grafiki komputerowej (kserokopia dyplomu k. 3-5, kserokopie świadectw ukończenia studiów k. 3-1, 3-2 części A akt osobowych – k. 33 a.s.) . W okresie od dnia 15 kwietnia 2008 roku do dnia 31 grudnia 2012 roku była zatrudniona w (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na stanowiskach specjalisty ds. promocji i organizacji imprez masowych oraz dyrektora ds. marketingu (świadectwa pracy k. 2-1, 2-2 części A akt osobowych – k. 33 a.s.) . W okresie od dnia 4 lutego 2013 roku wnioskodawczyni prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...) , w zakresie wspomagania wystawiania przedstawień artystycznych. Działalność została wykreślona z rejestru z dniem 18 sierpnia 2015 roku (informacja z (...) k. 9 akt ZUS) . W dniu 10 marca 2015 roku K. W. zawarł z A. P. umowę o pracę na czas nieokreślony. Na jej podstawie wnioskodawczyni została zatrudniona w wymiarze ½ etatu na stanowisku specjalisty ds. organizacji imprez z wynagrodzeniem w wysokości 875,00 złotych brutto (umowa o pracę k. 1-4 części B akt osobowych – k. 33 a.s.) . Zgodnie z pisemnym zakresem obowiązków wnioskodawczyni była odpowiedzialna m.in. za organizację wydarzeń i eventów w zakresie promocji i kolportażu, stworzenie bazy potencjalnych klientów i pozyskiwanie nowych kontrahentów, obsługę urządzeń biurowych, poczty elektronicznej i tradycyjnej, nadzór nad dokumentami, odbieranie połączeń telefonicznych oraz wykonywanie zadań mających na celu organizacje spotkań z klientami (zakres obowiązków k. 3-4 części B akt osobowych – k. 33 a.s.) . W ramach zatrudnienia wnioskodawczyni faktycznie wykonywała obowiązki biurowe. Odpowiadała za korespondencję mailową, zamawianie i wysyłanie plakatów reklamowych oraz pozyskiwanie ofert (zeznania K. W. k. 66v, 69v a.s.) . W dniu 30 grudnia 2015 roku wnioskodawczyni zawarła z pracodawcą aneks do umowy o pracę z dnia 10 marca 2015 roku, obowiązujący od dnia 1 stycznia 2016 roku. Zgodnie z nim została zatrudniona na stanowisku starszego specjalisty ds. organizacji imprez, w wymiarze pełnego etatu z wynagrodzeniem w wysokości 1.850,00 złotych brutto (aneks k. 1-3 części B akt osobowych – k. 33 a.s.) . Wnioskodawczyni otrzymała kolejny pisemny zakres obowiązków. Oprócz obowiązków tożsamych z zakresem z dnia 10 marca 2015 roku wnioskodawczyni była dodatkowo odpowiedzialna za całościową organizację imprez i wydarzeń na każdym etapie ich realizacji, nadzorowanie, kontrolowanie i koordynowanie prac personelu wyznaczonego do realizacji poszczególnych zadań oraz zastępowanie współpracowników w razie ich nieobecności (zakres obowiązków k. 3-3 części B akt osobowych – k. 33 a.s.) . Zmiana zakresu obowiązków oraz zwiększenie wymiaru czasu pracy wiązało się z pozyskaniem nowych klientów. Wnioskodawczyni nadal zajmowała się sprawami biurowym, oprócz tego biorąc bezpośrednio udział przy organizacji i nadzorowaniu imprezy. Przyjmowała również pieniądze od kas biletowych. Wraz z K. W. realizowała projekt (...) na M. , w ramach którego w 2 miesiące zorganizowali około 50 wydarzeń (zeznania K. W. k. 67, 69v a.s.) . W dniu 30 sierpnia 2016r. wnioskodawczyni oraz płatnik zawarli kolejny aneks do umowy o pracę, obowiązujący od dnia 1 września 2016 roku. Na jej podstawie wnioskodawczyni została ponownie zatrudniona w wymiarze ½ etatu. Wynagrodzenie zostało utrzymane w dotychczasowej wysokości 1.850,00 złotych brutto (aneks k. 1-2 części B akt osobowych – k. 33 a.s.) . Zmniejszenie wymiaru czasu pracy wnioskodawczyni do ½ etatu wynikało z dużego obciążenia pracą w lecie, związanym z organizowaniem imprez na M. . Ponadto w tym czasie wnioskodawczyni zawarła dwie umowy o dzieło z (...) spółką jawną z dnia 1 lipca 2016 roku i z dnia 1 października 2016 roku. Umowy dotyczyły odpowiednio wykonania autorskiego projektu scenografii na występy (...) S. i (...) w R. oraz wykonania opracowania graficznego, przygotowania merytorycznego oferty promocji międzynarodowej, opracowania jej scenariusza i tłumaczenia całości do wersji anglojęzycznej oraz dostosowanie plakatu (...) M. - M. do różnych pól ekspozycji. Obie umowy przewidywały wynagrodzenie 4.396,00 złotych brutto. Dodatkowe obowiązki z nich wynikające nie pozwalały wnioskodawczyni na pracę w pełnym etacie. Zadania związane z jej pracą przejął K. W. oraz osoba przez niego zatrudniana (zeznania wnioskodawczyni k. 37v, 69-69v a.s.; zeznania K. W. k. 67v, 69v a.s.; umowy o dzieło k. 49 a.s.) . W dniu 31 października 2016 roku wnioskodawczyni ponownie zawarła z K. W. aneks do umowy o pracę. Zgodnie z jego treścią od dnia 1 listopada 2016 roku została zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem w wysokości 5.000,00 złotych brutto (aneks k. 1-1 części B akt osobowych – k. 33 a.s.) . Wnioskodawczyni otrzymała nowy zakres obowiązków, do którego wchodziły dodatkowo czynności związane z kompleksową obsługą i nadzorem nad bileteriami zewnętrznymi, a także przygotowywaniem materiałów graficznych oraz elementów scenografii dotyczącej poszczególnych występów (zakres obowiązków k. 3-1 części B akt osobowych – k. 33 a.s.) . Powrót wnioskodawczyni do pracy w pełnym wymiarze czasu pracy wynikał z inicjatywy pracodawcy. Z uwagi na rosnącą popularność kabaretów, których menadżerem jest K. W. , zwiększyła się liczba występów, a także ilość pracy wnioskodawczyni. Obowiązki związane z przygotowywaniem materiałów graficznych zostały jej zlecone po firmie zewnętrznej. Samodzielnie opracowywała projekty, wzorując się na poprzednich materiałach. Przejęła również obowiązki związane z obsługą systemu sprzedaży biletów przez Internet. W ramach swoich czynności zajmowała się także rozprowadzaniem biletów po zewnętrznych instytucjach i firmach. Pracę wykonywała również w terenie, poruszając się samochodem. Z uwagi na specyfikę prowadzonej przez K. W. działalności część z zadań, takich jak rezerwacja sali na występ oraz zawiadamianie artystów, należało wykonać z dużym wyprzedzeniem. Wnioskodawczyni jeździła również na część występów (zeznania wnioskodawczyni k. 22v-23, 37v, 69-69v a.s.; zeznania K. W. k. 67, 69v a.s.) . Wynagrodzenie wnioskodawczyni wypłacane było przelewem. Za miesiąc listopad 2016 roku nie otrzymała wynagrodzenia w przewidywanym terminie. Pracodawca wypłacił jej z opóźnieniem wynagrodzenie za dwa miesiące, tj. listopad i grudzień 2016 roku (zeznania wnioskodawczyni k. 38, 69 a.s.; lista płac k. 39 akt ZUS) . Wnioskodawczyni pracowała do dnia 2 stycznia 2017 roku. Od dnia następnego przebywała na zwolnieniu lekarskim, związanym z ciążą. W dacie zawierania aneksu z dnia 31 października 2016 roku nie miała wiedzy o ciąży (zeznania wnioskodawczyni k. 37v, 69 a.s.; zeznania K. P. k. 68v a.s.; lista obecności k. 21 akt ZUS) . Po przejściu wnioskodawczyni na zwolnienie K. W. zawarł umowę o staż na okres od dnia 1 marca 2017 roku do dnia 31 maja 2017 roku, w ramach której zatrudnił S. D. , powierzając mu stanowisko organizatora imprez sportowych (umowa o staż k. 13-16 akt ZUS) . Część obowiązków wnioskodawczyni przejął stażysta, a pozostałą część K. W. oraz B. K. , zatrudniona u płatnika od stycznia 2016 roku. Od jesieni 2017 roku K. W. zatrudnia również B. D. , która zajmuje się sprawami biurowymi (zeznania K. W. k. 67v, 69v a.s; zeznania B. K. k. 68v-69 a.s.) . Wnioskodawczyni urodziła dziecko w dniu (...) roku (zeznania wnioskodawczyni k. 22v, 69 a.s; zeznania K. P. k. 68 a.s.) . Po zakończeniu urlopu w styczniu 2018 roku wnioskodawczyni powróciła do pracy u K. W. na dotychczasowe stanowisko z wynagrodzeniem w wysokości 5.000,00 złotych brutto. Zajmuje się samodzielną organizacją imprez (zeznania B. K. k. 69 a.s.; potwierdzenia przelewów k. 49, 82-86 a.s.) . Stan faktyczny w sprawie został ustalony na podstawie zeznań wnioskodawczyni A. P. , K. W. i świadków, a także w oparciu o wskazane dowody z dokumentów. Sąd w całości podzielił zeznania świadków K. P. i B. K. . B. K. potwierdziła, że w czasie nieobecności wnioskodawczyni jej obowiązki zostały rozdzielone na nią, K. W. oraz stażystę. Ponadto wskazała, że wnioskodawczyni powróciła do pracy na dotychczasowe stanowisko po zakończeniu urlopu. Natomiast K. P. – mąż ubezpieczonej potwierdził, że płatnik znał wnioskodawczynię z uwagi na wspólny okres pracy w innej firmie. Wyjaśnił także, że ciąża wnioskodawczyni nie była planowana, a po zakończeniu urlopu powróciła do pracy na dotychczasowe stanowisko u K. W. . Za równie wiarygodne Sąd uznał zeznania K. W. oraz A. P. . Zeznania te były spójne i wzajemnie się uzupełniające. Ponadto były zgodne z zeznaniami świadków oraz dowodami z dokumentów. Zarówno płatnik, jak i wnioskodawczyni przedstawili logiczne i wiarygodne wytłumaczenie zmian wymiaru czasu pracy i wysokości wynagrodzenia w trakcie 2016 roku. K. W. wyjaśnił dodatkowo, że zatrudnienie wnioskodawczyni wiązało się z ich wcześniejszą znajomością z okresu pracy w (...) Dzięki temu miał wiedzę na temat doświadczenia i umiejętności A. P. . Dowody z powołanych dokumentów Sąd obdarzył wiarą. Stanowią one potwierdzenie okoliczności przytaczanych w zeznaniach. Z akt osobowych wnioskodawczyni wynika, że posiada ona odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w pracy związanej z marketingiem, promocją i organizacją imprez masowych. Posiada także dodatkowe wykształcenie z zakresu grafiki komputerowej, przez co mogła wykonywać zadania związane z przygotowywaniem plakatów (k. 1-1–3-5 części A akt osobowych – k. 33 a.s.) . Doświadczenie zawodowe powódki potwierdzają dodatkowo faktury z okresu prowadzenia przez wnioskodawczynię jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie organizacji imprez (k. 49 a.s.) . Złożone do akt potwierdzenia przelewów potwierdzają natomiast, że K. W. w rzeczywistości wypłacił wnioskodawczyni wynagrodzenie za listopad 2016 roku, jednak z opóźnieniem. Natomiast od stycznia 2018 roku regularnie wypłaca jej wynagrodzenie po powrocie do pracy w wysokości 5.000,00 złotych brutto. Sąd Okręgowy w Lublinie zważył, co następuje: Odwołanie jest zasadne i skutkuje zmianą zaskarżonej decyzji. Jak stanowi art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1877, tekst jedno. ze zm.) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami. Natomiast na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy systemowej podlegają one również obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu, a na podstawie art. 12 ust. 1 ubezpieczeniu wypadkowemu. Wysokość podstawy wymiaru składek została określona w art. 18 oraz art. 20 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych . Zgodnie ze wskazanymi przepisami podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe dla pracowników stanowi przychód. Zasady podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu regulują przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2016 poz. 1793, tekst jedn. ze zm.). Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit.
- a)tej ustawy obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, które są pracownikami w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych . Natomiast jak stanowi art. 81 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pracowników stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób. W zaskarżonej decyzji organ rentowy zakwestionował wysokość podstawy wymiaru na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne A. P. , zadeklarowane przez płatnika K. W. . Zakład ustalił wysokość podstawy wymiaru w oparciu o wysokość wynagrodzenia minimalnego. Ustalenie w umowie o pracę wysokości wynagrodzenia dokonywane jest w ramach zasady swobody umów określonej w art. 353 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, tekst jedn. ze zm.) , na podstawie której strony dowolnie kształtują treść zawartej umowy, byleby nie była ona sprzeczna z ustawą lub zasadami współżycia społecznego. Jednocześnie jak stanowi art. 78 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r., poz. 917, tekst jedn. ze zm.) wynagrodzenie za pracę powinno być tak ustalone, aby odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy. Ustalenie wysokości wynagrodzenia w umowie o pracę w oparciu zasadę swobody umów doznaje jednak pewnych ograniczeń. Wynika to z faktu, że umowa o pracę i określone w niej wynagrodzenie wywołuje nie tylko skutki bezpośrednie pomiędzy stronami, lecz także dalsze, w tym na płaszczyźnie ubezpieczeń społecznych. Roszczenie ubezpieczonego konkretyzuje się bowiem do wysokości należnego świadczenia, które z kolei zależne jest od wysokości wynagrodzenia. W związku z tym Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a w przypadku odwołania Sąd, mają prawo zbadać zasadność podniesienia kwoty wynagrodzenia, dokonując oceny z punktu widzenia interesu publicznego (uchwała SN z dnia 27 kwietnia 2005 r., II UZP 2/05, OSNP z 2005, nr 21, poz. 338; wyrok SA w Łodzi z dnia 14 listopada 2014 r., III AUa 172/14, LEX nr 1621153) . Wysokość wynagrodzenia powinna być godziwa. Wzorcem godziwego wynagrodzenia, który czyni zadość ekwiwalentności zarobków do rodzaju i charakteru świadczonej pracy oraz posiadanych przez pracownika doświadczenia i kwalifikacji zawodowych, będzie wzorzec uwzględniający m.in. takie czynniki jak: obowiązująca u pracodawcy siatka wynagrodzeń, średni poziom wynagrodzeń za taki sam lub podobny charakter pracy w danej branży, wykształcenie, zakres obowiązków, odpowiedzialność materialna oraz dyspozycyjność (wyrok SN z dnia 14 grudnia 2017 r., II UK 645/16) . W świetle powyższych rozważań oraz zebranego materiału dowodowego Sąd Okręgowy w Lublinie doszedł do przekonania, że ustalenie przez organ rentowy A. P. wysokości podstawy wymiaru składek w kwotach odpowiadających minimalnemu wynagrodzeniu jest nieuzasadnione. Wątpliwości organu rentowego wzbudziły częste zmiany wysokości wymiaru czasu pracy wnioskodawczyni oraz jej wynagrodzenia, co jednak okazało się uzasadnione. Wnioskodawczyni w czasie pracy na ½ etatu realizowała dwie umowy o dzieło, których przedmiot był zbliżony do czynności wykonywanych w ramach zatrudnienia u płatnika. Ponadto zmniejszenie wymiaru we wrześniu 2016 roku wynikało z konieczności odpoczynku po intensywnej pracy przy realizacji programu (...) . Działanie takie wynikało z porozumienia pomiędzy stronami umowy o pracę. Podobnie jak powrót wnioskodawczyni do pracy w pełnym wymiarze czasu od listopada 2016 roku. Zwiększenie wynagrodzenia do kwoty 5.000,00 złotych brutto w ocenie Sądu również było uzasadnione. Przede wszystkim wnioskodawczyni posiada wieloletnie doświadczenie związane z organizacją i promocją wydarzeń, pracując w tej branży oraz prowadząc wcześniej własną działalność gospodarczą. Jednocześnie zna K. W. , który dzięki wspólnej pracy miał okazję poznać jej umiejętności. Z racji na 20-letnią znajomość A. P. była również osobą zaufaną, w związku z czym naturalnym działaniem było powierzenie jej odpowiedzialnego stanowiska. Należy zwrócić uwagę, że od listopada 2016 roku nastąpiło rzeczywiste zwiększenie zakresu jej obowiązków. Wnioskodawczyni zaczęła dodatkowo wykonywać czynności związane z obsługą sprzedaży biletów, przygotowywaniem materiałów graficznych oraz elementów scenografii dotyczącej występów. Osobiście nadzorowała także część występów. W konsekwencji wnioskodawczyni w rzeczywistości objęła stanowisko pracy cechujące się wysokim poziomem samodzielności i odpowiedzialności, w ramach którego samodzielnie organizowała wydarzenia. Czynności te wykonywała zarówno przed przejściem na zwolnienie lekarskie w styczniu 2017 roku, jak również wykonuje je nadal, po powrocie do pracy w styczniu 2018 roku, z tym samym wynagrodzeniem. Dodatkowo Sąd zwraca uwagę, że wynagrodzenie w wysokości 5.000,00 złotych brutto nie jest wygórowane. W szczególności zważywszy na fakt, że A. P. pracuje na stanowisku samodzielnym, którego zakres obowiązków nie odpowiada obowiązkom innych pracowników. Zatrudniona przez K. W. B. K. wykonuje czynności pomocnicze, a B. D. zajmuje się czynnościami biurowymi. Jedyną osobą o zbliżonych kompetencjach do wnioskodawczyni jest K. W. . Dodatkowo przyznane jej wynagrodzenie jedynie nieznacznie przekracza dwukrotność wynagrodzenia minimalnego za 2016 i 2017 rok (odpowiednio 1.850,00 złotych i 2.000,00 złotych). Z tych względów nie było podstaw do uznania je za wygórowane. W punkcie I wyroku Sąd Okręgowy zmienił więc zaskarżoną decyzję i ustalił, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie A. P. jako pracownika u płatnika składek K. W. wynosi za miesiące wrzesień 2016 roku i październik 2016 roku na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe – po 1.850,00 złotych, a na ubezpieczenie zdrowotne – po 1.596,36 złotych, za miesiąc grudzień 2016 roku na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe – 10.000,00 złotych, a na ubezpieczenie zdrowotne – 8.629,00 złotych, za miesiąc styczeń 2017 roku na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe – 166,67 złotych, a na ubezpieczenie zdrowotne – 4.314,50 złotych oraz za miesiąc luty 2017 roku na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe – 0,00 złotych, a na ubezpieczenie zdrowotne – 575,27 złotych. Podstawa wymiaru składek za poszczególne miesiące została przez Sąd ustalona na podstawie zgłoszenia płatnika wykazanego w złożonych raportach rozliczeniowych, co nie było kwestionowane przez strony (k. 42, 87v a.s.) . W punkcie II Sąd orzekł o kosztach procesu z uwagi na wynik sprawy zgodnie z art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c. Wysokość kosztów została ustalona w oparciu o rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) . Wynagrodzenie dla pełnomocnika zastępującego stronę w sprawie zostało ustalone na podstawie § 9 ust. 2 tego rozporządzenia na kwotę 180,00 złotych. W związku z tym zasadnym było zasądzenie od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. na rzecz A. P. takiej kwoty tytułem zwrotu kosztów procesu. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy w Lublinie, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. , orzekł jak w sentencji wyroku.