kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 28 sierpnia 2013 r. sygn. akt II K 427/13 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonych A. J. i K. W. w ten sposób, że podstawę prawną orzeczenia z pkt II części dyspozytywnej wyroku uzupełnia o przepis art. 69 § 4 kk , II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 587/13 UZASADNIENIE A. J. i K. W. zostali oskarżeni o to, że w dniu 24 maja 2013 roku w L. woj. (...) w rejonie skrzyżowania ulic (...) znieważyli wielokrotnie słowami uważanymi powszechnie za obelżywe wykonujących czynności służbowe umundurowanych funkcjonariuszy Straży Miejskiej w L. – M. G. oraz B. S. przy czym czynu tego dopuścili się publicznie bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, tj. o czyn z art. 226§1 kk w zw. z art.
Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2013r. w sprawie II K 427/13: I. uznał oskarżonych A. J. i K. W. winnymi popełnienia zarzucanego im czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 226§1 kk w zw. z art.
226§1 kk w zw. z art.
na podstawie art. 69§1 i 2 kk i art. 70§1 pkt 1 kk zawiesił wykonanie orzeczonych wobec oskarżonych A. J. i K. W. kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata dla każdego z nich; III. na podstawie art.
J. i K. W. nawiązki na rzecz pokrzywdzonych M. G. i B. S. w kwocie 200 zł dla każdego z nich od każdego z oskarżonych; IV. na podstawie art. 624§1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie i nie wymierzył im opłaty. Z powyższym wyrokiem nie zgodził się Prokurator Rejonowy w Lubaniu, zarzucając obrazę przepisu prawa materialnego, wyrażonego w art. 69§4 kk poprzez zaniechanie jego powołania jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec obu oskarżonych w sytuacji gdy czyn przypisany A. J. oraz K. W. stanowił występek o charakterze chuligańskim. Podnosząc powyższy zarzut, autor apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w jego punkcie II, poprzez uzupełnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec A. J. i K. W. o art. 69§4 kk . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest oczywiście zasadna. W świetle prawidłowych niekwestionowanych ustaleń faktycznych, zarzucony oskarżonemu czyn miał charakter chuligański, o jakim stanowi przepis art.
Już z treści tego przepisu wynikają pewne obostrzenia przy wymiarze kary. Dalsze konsekwencje popełnienia czynu o takim charakterze zawarte są w §2 art.
kk . Nadto wprowadzenie pojęcia czynu o charakterze chuligańskim skutkowało zmianą art. 69 kk przez dodanie §4 . Właściwie ta norma reguluje wprost a zarazem wyłącznie możliwości zawieszenia wykonania kary za czyn o charakterze chuligańskim. Zasadniczo taką ewentualność wyklucza w zdanie pierwszym. Przewiduje jednak wyjątek w zdaniu drugim uzależniając ewentualne zawieszenie wykonania kary od zaistnienia szczególnie uzasadnionego wypadku. Wymiar kary w sprawie niniejszej został uzgodniony w postępowaniu przygotowawczym. Wniosek w trybie art. 335 kpk został przez Sąd Rejonowy uwzględniony w całości. W zaskarżonym wyroku zabrakło natomiast wskazania przepisu art. 69§4 kk jako podstawy szczególnej do zawieszenia wykonania kary za czyn popełniony w warunkach art.
kk . Uchylenie to dostrzegł Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Podzielając zatem zarzut złożonej apelacji Sąd Odwoławczy dokonał zmiany zaskarżonego wyroku w punkcie II części dyspozytywnej poprzez uzupełnienie podstawy prawnej o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonych A. J. i K. W. o przepis art. 69§4 kk . W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. Formalnie koszty postępowania odwoławczego winni ponosić oskarżeni. Zważywszy jednak, że postępowanie apelacyjne zostało wszczęte i przeprowadzone celem wyeliminowania błędu Sądu Rejonowego, które w żaden sposób nie zmieniało materialnej treści wyroku, a miało charakter prawny, formalny, względy słuszności, o jakich mówi zdanie ostatnie §1 art. 624 kpk przemawiały za obciążeniem kosztami postępowania przed Sądem II instancji Skarbu Państwa. Stąd na podstawie art. 624§1 kpk w zw. z art. 634 kpk orzeczono jak w punkcie III części dyspozytywnej wyroku Sądu Okręgowego z dnia 3 grudnia 2013r.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.