Sygn. akt I C 903/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny: Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2018 r. w G. sprawy z powództwa Agencji Mienia Wojskowego z siedziba w W. przeciwko G. D.
(1), I. D. , G. D.
(2), B. D. przy udziale interwenienta ubocznego Gminy M. G. o eksmisję I. nakazuje pozwanym G. D.
(1), I. D. , G. D.
(2), B. D. , aby opuścili, opróżnili z rzeczy i wydali powodowi Agencji Mienia Wojskowego z siedzibą w W. lokal mieszkalny numer (...) , położony w G. przy ul. (...) L; II. ustala, że pozwanym G. D.
(1), I. D. , G. D.
(2), B. D. przysługuje prawo do lokalu socjalnego i wstrzymuje wykonanie punktu I. niniejszego wyroku do czasu złożenia im przez Gminę M. G. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego; III. zasądza solidarnie od pozwanych G. D.
(1)i I. D. na rzecz powoda Agencji Mienia Wojskowego z siedzibą w W. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. zasądza solidarnie od pozwanych G. D.
(1)i I. D. na rzecz interwenienta ubocznego Gminy M. G. kwotę 280 zł (dwieście osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; V. nakazuje ściągnąć solidarnie od pozwanych G. D.
(1)i I. D. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 200 zł (dwustu złotych) tytułem opłaty sądowej, od której zwolniony był powód; VI. nie obciąża kosztami procesu pozwanych G. D.
(2)i B. D. . Sygn. akt I C 903/17 UZASADNIENIE Stan faktyczny Agencja Mienia Wojskowego zarządza w imieniu Skarbu Państwa m.in. nieruchością, na której znajduje się budynek przy ul. (...) w G. . Okoliczność bezsporna G. D.
(1)na podstawie decyzji z dnia 27 listopada 2015 r., wydanej przez Dyrektora Oddziału (...) Agencji Mienia Wojskowego w G. otrzymał prawo do zakwaterowania w kwaterze numer 2 w budynku przy ul. (...) L w G. . Uprawnienie do zamieszkania w kwaterze uzyskali ponadto I. D. , G. D.
(2), B. D. . Dowód: decyzja, k. 6-7 G. D.
(1)na podstawie rozkazu personalnego nr 94 Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia 24 listopada 2015 r. został z dniem 31 marca 2016 r. zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy, nabywając uprawnienia do wojskowego zaopatrzenia emerytalno-rentowego. Dowód: rozkaz, k. 8 Decyzją Dyrektora Agencji Mienia Wojskowego Oddział (...) w G. z dnia 16 marca 2016 r. orzeczono o wypłacie G. D.
(1)odprawy mieszkaniowej w wysokości 151,493,99 zł, przy czym do rzeczywistej wypłaty (z uwagi na potrącenie zaległości za użytkowanie lokalu) pozostała kwota 138,296,08 zł oraz kwota 13.197,91 za używanie dotychczasowego lokalu. Dowód: decyzja, k. 9-10 przelewy, k. 11 Powód wezwał pozwanego pismem z dnia 11 maja 2016 r. do opuszczenia lokalu na skutek upływu 30-dni od wypłaty odprawy mieszkaniowej. Dowód: wezwanie, k. 12 W przedmiotowym lokalu nadal zamieszkuje G. D.
(1), jego żona I. D. oraz małoletnie wspólne dzieci podlegające władzy rodzicielskiej w/w: G. D.
(2)( ur. (...) ), B. D. ( ur. (...) ). Prowadzą jedno wspólne gospodarstwo domowe. Większość odprawy mieszkaniowej została przeznaczona na spłatę różnych długów małżonków. Z uwagi na złą historię kredytową nie mogli oni uzyskać kredytu. Obecnie G. D.
(1)otrzymuje dochód netto na poziomie 1.800 zł. I. D. – na poziomie 1.500 zł (stan do końca grudnia 2017 r.). Ponadto otrzymują zasiłek wychowawczy w kwocie łącznej 1.000 zł miesięcznie. Dowód: zeznania pozwanego, k. 58 zeznania pozwanej, k. 58 Ocena dowodów Prawo własności do lokalu było niesporne. Ponadto ustalenia faktyczne zostały dokonane na podstawie odpisów dokumentów urzędowych (rozkaz personalny, decyzje A. ) oraz prywatnych (wezwania do opuszczenia lokalu, potwierdzenia przelewów). Fakt małoletniości pozwanych B. D. oraz G. D.
(2), a także faktu przysługiwania pełnoletnim pozwanym władzy rodzicielskiej nad małoletnimi – były bezsporne. Zeznania G. D. oraz I. D. uznano za wiarygodne. Sąd logiczne, spójne i wewnętrznie niesprzeczne. Kwalifikacja prawna Pozwani aktualnie nie posiadają tytułu prawnego do zajmowania przedmiotowego lokalu, co wynika z wydania decyzji z dnia 16 marca 2016 r. o wypłacie odprawy mieszkaniowej i faktycznej dokonaniu jej zapłaty w dniu 1 kwietnia 2016 r. Z upływem 30 dni od wypłaty odprawy, tj. od dnia 2 maja 2016 r. pozwani utracili prawo do zajmowania lokalu (por. art. 21 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ). Mając powyższe na uwadze na mocy art. 29b ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej orzeczono jak w punkcie I. sentencji wyroku. O uprawnieniu do lokalu socjalnego orzeczono pozytywnie w stosunku do wszystkich pozwanych jak w punkcie II. sentencji wyroku na podstawie art. 45 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej . Przepis ten w sposób autonomiczny reguluje kwestię przyznawania prawa do lokalu socjalnego. Nie stosuje się w tym wypadku przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie Gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego . Z w/w przepisu ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. wynika, że szczególną ochroną – poprzez przyznanie prawa do lokalu socjalnego – są objęci m.in. małoletni oraz osoby wspólnie z nimi zamieszkujące (w tym wypadku rodzice – pełnoletni pozwani). Fakt przyznania jednemu z pozwanych (G. D. ) odprawy mieszkaniowej nie ma zdaniem Sądu żadnego wpływu na zastosowanie w sprawie art. 45 ust. 3 ustawy o z dnia 22 czerwca 1995 r. W tej ustawie nie ma żadnego wyłączenia, uzasadniającego odstąpienie od przyznania prawa do lokalu socjalnego w związku z przyznaną odprawą mieszkaniową. Pozwani nie mogą być też pozbawieni uprawnień wynikających z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. na podstawie art. 5 k.c. Jak zeznali pełnoletni pozwani – odprawa w przeważającej części została przeznaczoną na spłatę różnych długów, a więc nie można stwierdzić, że została świadomie zmarnotrawiona (sprzeniewierzona). Inną kwestią jest to, że jej wysokość nie gwarantowała możliwości zakupu mieszkania o odpowiednim metrażu dla 4-osobowej rodziny. Zaś zła sytuacja kredytowa pełnoletnich pozwanych wyłączała uzyskanie wsparcia zakupu innego lokalu ze środków kredytowych. Fakt, że odprawa została pomniejszona o znaczne kwoty wynikające z zadłużenia związane z zaleganiem za korzystanie z lokalu generalnie potwierdza złą sytuację finansową pozwanych. Nie można więc w tym kontekście uznać, że zeznania pełnoletnich pozwanych w tej materii są niewiarygodne lub gołosłowne. Koszty W punkcie III . sentencji na mocy art. 98 § 1 k.p.c. , art. 105 § 2 k.p.c. i § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych zasądzono od pełnoletnich pozwanych na rzecz powoda opłatę za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (240 zł). W punkcie IV . sentencji na mocy art. 107 k.p.c. , § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych zasądzono od pełnoletnich pozwanych na rzecz interwenienta ubocznego opłatę za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (240 zł) oraz opłatę sądową od interwencji (40 zł). W punkcie V . sentencji nakazano na mocy art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ściągnąć solidarnie od pełnoletnich pozwanych na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 200 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, od której zwolniony był powód. W punkcie VI . sentencji na mocy art. 102 k.p.c. nie obciążono kosztami małoletnich pozwanych ( G. D.
(2)oraz B. D. ), gdyż nie mieli oni wpływu na swój udział w niniejszym postępowaniu, ani na jego przebieg. Z pewnością nie posiadają też żadnego majątku ani dochodów.