Sygnatura akt: V K 701/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2018 r. Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie V Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – Sędzia Sądu Rejonowego Cezary Jankowski Protokolant – Anna Sobańska przy udziale prokuratora - Kamila Zalewskiego po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2018r. sprawy przeciwko: K. Z.
(2)– córce A. i J. z domu Z. , ur. (...) w M. W. oskarżonej o to, że:
- w czerwcu 2013 r. w S. , wiedząc, że R. R. nie pracuje faktycznie dla (...) , celem upozorowania jego zatrudnienia, jako osoba uprawniona do wystawienia dokumentu zgłoszenia osoby ubezpieczonej, poświadczyła nieprawdę poprzez dokonanie zgłoszenia R. R. do ZUS jako ubezpieczonego z tytułu wykonywania umowy zlecenia na rzecz Ośrodka (...) , czym wyłudziła poświadczenie nieprawdy poprzez wpisanie R. R. w ewidencji ZUS jako osoby świadczącej dla ww. podmiotu prace, tj. o czyn z art. 271 § 1 kk w zb. z art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk
- w styczniu 2015 r., wiedząc, że S. K.
(1)nie pracuje faktycznie dla (...) , celem upozorowania jego zatrudnienia, jako osoba uprawniona do wystawienia dokumentu zgłoszenia osoby ubezpieczonej, poświadczyła nieprawdę poprzez dokonanie zgłoszenia S. K.
(1)do ZUS jako ubezpieczonego z tytułu wykonywania umowy zlecenia na rzecz Ośrodka (...) , czym wyłudziła poświadczenie nieprawdy poprzez wpisanie S. K.
(1)w ewidencji ZUS jako osoby świadczącej dla w w. podmiotu prace, tj. o czyn z art. 271 § 1 kk w zb. z a art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk I. na mocy art. 66 § 1 i 2 kk art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonej K. Z.
(2)na okres próby w wymiarze 1 (jednego) roku, II. na podstawie art. 626 § 1 kpk , art. 627 kpk , art. 629 kpk oraz na podstawie art. 1, art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonej K. Z.
(2)na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w tym kwotę 100 (stu) złotych tytułem opłaty. SSR Cezary Jankowski Sygnatura akt: V K 701/18 UZASADNIENIE W przedmiotowej sprawie ustalono, co następuje: Oskarżona K. Z.
(2)pełniła dla Ośrodka (...) - Oddziału w S. czynności księgowe. Z tego tytułu była zobowiązana do zgłaszania nowych pracowników do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. . We wrześniu 2013 r. K. Z.
(2)dokonała zgłoszenia R. R. do ZUS w S. . W okresie obejmującym wskazane zgłoszenie to jest od 1 września 2013 r. do 6 stycznia 2015 r. R. R. był zgłoszony do ZUS także przez płatnika (...) , na rzecz którego faktycznie świadczył usługi na podstawie umowy o pracę. R. R. nie świadczył na rzecz Ośrodka (...) - Oddziału w S. żadnych prac. Dnia 30 grudnia 2014 r. R. R. złożył oświadczenie, iż za porozumieniem stron rozwiązuje umowę zlecenia nr (...) zawartą z (...) Stowarzyszenie (...) z dnia 1 września 2013 roku. Dowód: - częściowo wyjaśnienia K. Z.
(2)– k. 72-73; - zeznania R. R. – k. 11-12, 37-38, 44-45, 51-52; - częściowo zeznania G. Ś. –k .16-17, 31-33, 59-61, 78-80; - częściowo zeznania Landy P. - częściowo zeznania M. M. – k. 40-41; - częściowo zeznania B. D. – k. 42-43; - częściowo zeznania A. Z. – k. 64-65; - częściowo zeznania J. R. – k. 66-67; - rozwiązanie umowy zlecenia –k. 26; - informacja z ZUS dotycząca R. R. – k.14. Od 2015 r. K. Z.
(2)była upoważniona do podpisywania w imieniu Ośrodka umów zlecenia. W dniu 7 stycznia 2015 r. K. Z.
(2)zawarła w imieniu Ośrodka ze S. K.
(1)fikcyjną umowę zlecenia nr (...) . Umowa została zawarta na czas określony do 31 grudnia 2015 r.. S. K.
(1)miał w okresie trwania umowy świadczyć prace administracyjno – gospodarcze na rzecz wymienionego Ośrodka.. Na podstawie tak zawartej umowy K. Z.
(2)zgłosiła S. K.
(1)jako pracownika do ZUS w S. . S. K.
(1)faktycznie nie wykonywał na rzecz wyżej wymienionego podmiotu żadnych prac. W okresie wymienionego zgłoszenia do ZUS - u był zatrudniony na umowę o pracę przez (...) S.A. Dowód: - częściowo wyjaśnienia K. Z.
(2)– k. 72-73; - częściowo zeznania G. Ś. –k. 16-17, 31-33, 59-61, 78-80; - częściowo zeznania M. M. – k. 40-41; - częściowo zeznania Landy P. - częściowo zeznania B. D. – k. 42-43; - częściowo zeznania A. Z. – k. 64-65; - częściowo zeznania J. R. – k. 66-67; - umowa zlecenie nr (...) -k. 20; - podanie – k. 23; - kwestionariusz osobowy, życiorys zawodowy – k. 24-25; - rozwiązanie umowy zlecenia –k. 26; - informacja z ZUS dotycząca S. K.
(1)– k. 86. K. Z.
(2)nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów. Wyjaśniła, iż R. R. i S. K.
(1)faktycznie wykonywali prace na rzecz (...) Oddziału w S. . W ocenie sądu wyjaśnienia oskarżonej nie zasługują na uwzględnienie, a ich treść należy jedynie tłumaczyć przyjętą przez oskarżona linią obrony sprowadzającą się do tego, aby uniknąć odpowiedzialności karnej w zakresie przedstawionych jej zarzutów, co zostanie uargumentowane w dalszej części uzasadnienia. Rekonstruując stan faktyczny w tej sprawie oparto się w głównej mierze na zeznaniach R. R. , co dotyczy istoty sprawy w zakresie obejmującym oskarżenie K. Z.
(2). R. R. konsekwentnie - w wielokrotnych swoich relacjach wskazywał na pozorność zatrudnienia swojej osoby oraz S. K.
(1)w (...) Oddziale w S. . Wyjaśnił logicznie i rzeczowo czemu miało służyć takie przedsięwzięcie wskazując na jego beneficjenta w osobie L. P. . W ocenie sądu relacja przedstawiona przez R. R. jest logiczna spójna i nie ma w niej takich elementów, które wskazywałyby na jej niewiarygodność. Do rekonstrukcji przedmiotowego zdarzenia posłużyły również dowody z dokumentów wskazane jak wyżej. Niosą one ze sobą treści, które wynikają też z dowodów osobowych i też muszą być oceniane w pryzmacie treści tych dowodów. Mało przydatnymi w zakresie odtworzenia stanu faktycznego w zakresie pola zarzutów ciążących na K. Z.
(2)okazały się pozostałe dowody osobowe - w istocie swojej nie obciążające K. Z.
(2). W ocenie sądu wynika to z okoliczności takiej, iż część z powyżej wskazanych osób rzeczywiście mogła nie mieć wiedzy co do osób R. R. i S. K.
(1)i ich faktycznych powiązań z (...) w S. , a z pewnością część osób w tym miedzy innymi S. K.
(1), L. P. była zainteresowana w tym, aby nie ujawniać okoliczności, które zostały wyświetlone w relacjach R. R. , jako w sposób oczywisty rażąco dla nich niekorzystnych. Powyższe w żadnym stopniu nie umniejsza wagi relacji R. R. , jako w pełni wiarygodnych - jak to już przedstawiono we wcześniejszej części uzasadnienia. Także w ocenie sądu przedstawiona w tym zakresie relacja K. Z.
(2), aby nie miała świadomości co do pozorności zatrudnienia w (...) Oddziale w S. R. R. i S. Z. absolutnie nie jawi się jako relacja wiarogodna. K. Z.
(2)utrzymuje, iż R. R. i S. K.
(2)byli zatrudnionieni w (...) w S. w sytuacji, gdy w ocenie sądu w logicznych i rzeczowych relacjach R. R. kategorycznie temu zaprzecza. Znamiennym także pozostaje to, iż K. Z.
(2)co do umowy zatrudnienia R. R. w (...) Oddziale w S. , co do której R. R. wypowiada się, iż takowej nie zawierał - nie podpisywał twierdzi, iż ta umowa gdzieś zaginęła (w takiej sytuacji w przypadku ujawnienia takiej umowy pozostawałaby do wyjaśnienia i dalszego badania kwestia autentyczności wymienionego dokumentu). Oskarżona K. Z.
(2)urodziła się (...) . Dotychczas nie była karana, aktualnie jest emerytką oraz świadczy dodatkowe prace dla Ośrodka (...) Oddziału w S. w charakterze księgowej - uzyskuje miesięcznie dochód w kwocie około 6000 złotych. Dowód: - dane wskazane przez oskarżoną, co do swojej osoby – k. 72, - dane o karalności – k.
- Przepis art. 271 § 1 kk penalizuje typ podstawowy występku fałszu intelektualnego, który polega między innymi na wystawieniu dokumentu stwierdzającego okoliczności nieistniejące przez osobę upoważnianą do jego wystawienia. Występek ten zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat
- Z kolei przestępstwo z art. 272 kk określane jest mianem pośredniego fałszu intelektualnego. Różni się ono od występku z art. 271 kk tym, że wystawca dokumentu nie jest świadomy tego, że poświadcza w nim nieprawdę. Przestępstwo to zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat
- Zarówno wyłudzenie poświadczenia nieprawdy, jak i przestępstwo fałszu intelektualnego są przestępstwami umyślnymi. Bez wątpienia oskarżana z racji pełnionych przez siebie na rzecz Ośrodka (...) Oddziału w S. czynności księgowych była osobą uprawnioną do wystawienia dokumentu zgłoszenia osoby ubezpieczonej. Nie ma również wątpliwości co do tego, że oskarżona miała pełną świadomość pozorności umów zlecenia zawieranych z R. R. i S. K.
(1), a mimo to zgłosiła wymienionych do ewidencji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. jako osoby ubezpieczone. Tym samym nie ulega wątpliwości, iż K. Z.
(2)wprowadziła w błąd ZUS w S. i działając w zamiarze bezpośrednim wyłudziła poświadczenie nieprawdy w postaci zarejestrowania R. R. i S. K.
(1)w ewidencji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. jako osób świadczących pracę na rzecz Ośrodka (...) Oddziału w S. . Wobec powyższego sąd uznał sprawstwo i winę oskarżonej w zakresie tego, że:
- w czerwcu 2013 r. w S. , wiedząc, że R. R. nie pracuje faktycznie dla (...) , celem upozorowania jego zatrudnienia, jako osoba uprawniona do wystawienia dokumentu zgłoszenia osoby ubezpieczonej, poświadczyła nieprawdę poprzez dokonanie zgłoszenia R. R. do ZUS jako ubezpieczonego z tytułu wykonywania umowy zlecenia na rzecz Ośrodka (...) , czym wyłudziła poświadczenie nieprawdy poprzez wpisanie R. R. w ewidencji ZUS jako osoby świadczącej dla ww. podmiotu prace, tj. o czynu kwalifikowanego z art. 271 § 1 kk w zb. z art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk
- w styczniu 2015 r., wiedząc, że S. K.
(1)nie pracuje faktycznie dla (...) , celem upozorowania jego zatrudnienia, jako osoba uprawniona do wystawienia dokumentu zgłoszenia osoby ubezpieczonej, poświadczyła nieprawdę poprzez dokonanie zgłoszenia S. K.
(1)do ZUS jako ubezpieczonego z tytułu wykonywania umowy zlecenia na rzecz Ośrodka (...) , czym wyłudziła poświadczenie nieprawdy poprzez wpisanie S. K.
(1)w ewidencji ZUS jako osoby świadczącej dla ww. podmiotu prace, tj. o czynu kwalifikowanego z art. 271 § 1 kk w zb. z a art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk W zakresie opisu czynu wskazanego w punkcie 1 wkradł się błąd powielony za prokuratorem, albowiem K. Z.
(2)zgłoszenia R. R. do ZUS - u Oddziału w S. dokonała nie w miesiącu czerwcu 2013 roku, a w miesiącu wrześniu 2013 roku, co w sposób oczywisty wynika z informacji udzielonej przez (...) Oddział w S. jak na k. 14 akt. Zachowanie K. Z.
(2)było bezprawne i zawinione, albowiem w realiach niniejszej sprawy nie zachodzą okoliczności wyłączające bezprawność karną wskazanych czynów lub winę sprawczyni. Na mocy art. 66 § 1 i 2 kk art. 67 § 1 kk sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonej K. Z.
(2)na okres próby w wymiarze 1 roku. Sąd uznał, że wina oskarżonej i społeczna szkodliwość przypisanego jej czynu nie są znaczne. Zwrócić uwagę należy, że oskarżona nie uzyskała z tytułu popełnionego przez siebie przestępstwa żadnej korzyści materialnej, a negatywne skutki popełnionego przez nią przestępstwa były niewielkie. Sąd doszedł do wniosku, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonej, będzie ona przestrzegała porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. Taki wniosek w pełni uzasadniony jest w związku z wcześniejszym niekolidującym z prawem sposobem jej życia. Zdaniem sądu czyny będące przedmiotem tego postępowania w dotychczasowym życiu oskarżonej stanowiły jedynie odosobniony incydent i istnieją realne przesłanki co do tego, iż oskarżona będzie przestrzegała porządku prawnego. Oskarżona nie była dotychczas karana. Orzekając o warunkowym umorzeniu postępowania Sąd miał na względzie przede wszystkim cele prewencyjne i wychowawcze. Sąd orzekł o warunkowym umorzeniu postępowania karnego na okres próby w wymiarze 1 roku. W ocenie sądu zastosowany okres próby będzie odpowiedni do tego, by oskarżona gruntownie przemyślała swoje postępowanie i swoją postawą wykazywała poszanowanie porządku prawnego. Sąd nie orzekł przy tym wobec K. Z.
(2)dodatkowych obowiązków z art. 67 § 3 kk . Biorąc pod uwagę dotychczasowy ustabilizowany tryb życia oskarżonej, dojrzały jej wiek, w ocenie sądu samo postępowanie, gdzie występowała ona jako oskarżona przy dotychczasowej niekaralności było dla niej znaczącą dolegliwością i silnym przeżyciem i z tych względów wobec niej nie należało wdrażać dodatkowych środków dyscyplinujących. Na podstawie art. 626 § 1 kpk , art. 627 kpk , art. 629 kpk oraz na podstawie art. 1, art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w tym kwotę 100 złotych tytułem opłaty, nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonej od uiszczenia tych należności. SSR Cezary Jankowski