Sad powszechny, V U 1155/13

Sygn. akt V U 1155/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Ewa Nowakowska Protokolant Alina Kędzia po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. w Kaliszu odwołania J. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 22 sierpnia 2013 r. Nr (...) w sprawie J. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 22 sierpnia 2013 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje J. S. emeryturę od 1 sierpnia 2013 r. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 22.08.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w O. odmówił J. S. przyznania emerytury, gdyż jako osoba urodzona po 31.12.1948 r. nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w tych warunkach na dzień 01.01.1999 r. Odmówiono mu zaliczenia pracy w (...) w okresie od 26.06.1972 r. do 31.05.1990 r., gdyż nie przedstawił na tę okoliczność właściwego dokumentu. Odwołanie od tej decyzji wniósł do Sądu J. S. domagając się przyznania emerytury z tytułu ponad 15-letniego wykonywania pracy w szczególnych warunkach, powołując się, że w spornym okresie był kierowcą ciągnika rolniczego aż do końca sierpnia 1990 r. i dopiero po tej dacie pracował na stanowisku portiera. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił i zważył co następuje: Jak wynika z akt osobowych J. S. , urodzony w dniu (...) , ukończył w dniu 21.06.1969 r. naukę w Zasadniczej Szkole Zawodowej w L. w zawodzie mechanik rolniczy. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej został skierowany do pracy w (...) w K. na wolne miejsce kierowcy. Od 26.06.1972 r., był zatrudniony tam na stanowisku kierowcy ciągnika i pracę tę wykonywał do 26.11.1977 r., kiedy to wskutek czasu pozbawienia go prawa jazdy został przeniesiony na stanowisko mechanika w warsztacie. Na stanowisku kierowcy ciągnika powrócił od 14.06.1978 r. do 31.05.1990 r. tj. do czasu przeniesienia go na stanowisko portiera, co miało związek z sytuacją zakładu. Akta osobowe z tego zakładu zawierają angaże wskazujące na ciągłość pracy na stanowisku kierowcy ciągnika w dwóch w/w okresach tj. od 26.06.1972 r. do 26.11.1977 r. i od 14.06.1978 r. do 31.05.1990 r. od 01.06.1990 r. do końca pracy w tym zakładzie odwołujący się pracował jako portier (dowód – dane w aktach osobowych). Odwołujący się uzyskał prawo jazdy kategorii T (na ciągnik) w dniu 06.06.1969 r. (dowód – prawo jazdy okazana na rozprawie) W okresie zatrudnienia w (...) J. S. , poza krótkim w/w okresem utraty prawa jazdy, pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca ciągnika U. (...) . Spółdzielnia wykonywała usługi transportowe dla rozmaitych podmiotów zewnętrznych. Kierowcy mieli na stałe powierzane określone pojazdy. Odwołujący się jako kierowca ciągnika (traktora) pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (dowód: zeznania świadków A. C. i B. W. , nagrania rozprawy w dniu 20.11.2013 r.). Zgodnie z art. 184 ust.1 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. Nr 162 poz.1118 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art.32-34, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (01.01.1999 r.) osiągnęli:

1. okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzna oraz
2. okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
3. Stosownie do treści ust.2 emerytura ta przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do OFE oraz rozwiązania stosunku pracy w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Stosownie do treści art. 32 cyt. ustawy ubezpieczeni będący pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnieni w szczególnych warunkach przez co najmniej przez 15 lat, nabywali prawo do emerytury w wieku obniżonym o 5 lat od podstawowego, o ile udowodnili łączny staż ubezpieczeniowy określony w art. 27 cyt. ustawy wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z ust.4 tego przepisu wiek emerytalny, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust.2 i 3 przysługiwało prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych tj. rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zmianami). Paragraf 2 powyższego rozporządzenia stanowi, że okresami prac uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy te stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Wobec braku stosownego dokumentu przez sądem możliwe jest wykazywanie charakteru pracy wszelkimi dowodami przewidzianymi w przepisach kodeksu postępowania cywilnego . Zgodnie z art.184 ust.1 cyt. ustawy odwołujący się, jako osoba urodzona po 31.12.1948 r. ( (...) ), powinien warunki stażowe tj. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach wykazać na dzień wejścia w życie ustawy tj. na 01.01.1999 r. Poza sporem jest, że odwołujący się nie przystąpił do OFE. Według danych ZUS na dzień 01.01.1999 r. udowodnił wymagany 25-letni składkowy i nieskładkowy (łącznie 28 lat i 26 dni okresów składkowych i nieskładkowych). Stanowisko kierowcy ciągników ujęte jest w dziale VIII pkt. 3 wykazu A stanowiącego załącznik przytoczonego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zmianami). Definicję ustawową „pracy w szczególnych warunkach” zawiera art.32 ust 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Zgodnie z tym przepisem za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Praca taka to ta, w której pracownik w sposób znaczny jest narażony na niekorzystne dla zdrowia czynniki. Np. praca w narażeniu na hałas ponadnormatywny, praca w zapyleniu, w oparach chemicznych, w wysokich temperaturach lub zmiennych warunkach atmosferycznych. Pracę taką pracownik musi wykonywać stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Motyw przyświecający ustawodawcy w stworzeniu instytucji przewidzianej w art.32 w/w ustawy opiera się na założeniu, że praca wykonywana w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przyczynia się do szybszego obniżenia wydolności organizmu i osoba taka ma prawo do wcześniejszej emerytury niż pozostali ubezpieczeni. Praca na stanowisku kierowcy ciągnika jest pracą w szczególnych warunkach i wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 15 lat uprawnia do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku, w oparciu o art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W odniesieniu do kierowców nie ma znaczenia jakiego typu materiały przewozili, dla jakiej branży były przeznaczone, bo uciążliwość, szkodliwość pracy wynika z rodzaju kierowanego pojazdu, a nie z rodzaju przewożonego ładunku. W stosunku do tych pracowników nie ma zastosowania orzecznictwo odnoszące się do branżowych wykazów. J. S. wniosek o emeryturę złożył w dniu 19.08.2013 r. Wykazał zarówno ogólny staż ubezpieczeniowy jak i ponad 15 letni staż w szczególnych warunkach. Wiek 60 lat ukończył w dniu (...) Sąd przyznał mu prawo do emerytury od miesiąca złożenia wniosku. Zaskarżona decyzja podlegała więc zmianie i zgodnie z art.477 14 §2 k.p.c. orzeczono jak w wyroku.