Sad powszechny, VIII C 1299/18

Sygn. akt VIII C 1299/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 8 lutego 2019 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym w składzie: przewodniczący: SSR Bartek Męcina protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Ławniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2019 roku w Ł. sprawy z powództwa (...) S.A. w W. przeciwko A. F. o zapłatę

1. oddala powództwo,
2. zasądza od powoda (...) S.A. w W. na rzecz pozwanej A. F. kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VIII C 1299/18 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 30 marca 2018 roku złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym (...) S.A. w W. wniósł o zasądzenie od A. F. kwoty 3.345,57 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 5 lipca 2016 r. do dnia zapłaty, a także o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu swego żądania powód podniósł, że obejmował ochroną ubezpieczeniową lokal mieszkalny nr (...) położony w L. przy ul. (...) w zakresie ubezpieczenia dobrowolnego (...) , potwierdzonego polisą nr (...) , w okresie od 14 listopada 2015 r. do 13 listopada 2016 r. W dniu 13 marca 2016 r. w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w L. przy ul. (...) , a zajmowanym przez pozwaną, wystąpiła nieszczelność instalacji wodno- kanalizacyjnej, co doprowadziło do zalania znajdującego się poniżej lokalu mieszkalnego nr (...) . Zalaniu uległy sufit i ściany w przedpokoju i łazience. Pozwana potwierdziła powyższe okoliczności w oświadczeniu z dnia 8 czerwca 2016 r. Strona powodowa po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego na podstawie decyzji z dnia 25 kwietnia 2016 r. wypłaciła tego samego dnia kwotę 3.201,03 zł, a na podstawie decyzji z dnia 31 maja 2016 r. wypłaciła w dniu 1 czerwca 2016 r. kwotę 1.837,54 zł. Pismem z dnia 17 czerwca 2016 r. strona powodowa wezwała pozwaną do zwrotu wypłaconego świadczenia w kwocie 3.345,57 zł. Pozwana w okresie od 25 października 2016 r. do 30 stycznia 2017 r. dokonała trzech wpłat w łącznej wysokości 1.693 zł. (pozew k. 3- 5) W dniu 10 kwietnia 2018 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał w przedmiotowej sprawie nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, którym zasądził od pozwanej na rzecz powoda dochodzoną wierzytelność wraz z kosztami procesu. (nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 7) Od powyższego orzeczenia sprzeciw złożyła pozwana, reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, zaskarżając nakaz zapłaty w całości i podnosząc zarzut nieudowodnienia roszczenia zarówno co do zasady, jak i wysokości. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwana potwierdziła, że w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...) doszło do rozszczelnienia wewnętrznej instalacji wodno- kanalizacyjnej, w następstwie czego doszło do zalania lokalu nr (...) . Jednak data 13 marca 2016 r. jest datą ujawnienia szkody, a nie jej nastąpienia. Podczas dokonanych tego dnia oględzin lokalu mieszkalnego nr (...) , jego właściciel i pozwana zgodnie stwierdzili, że zalaniu uległ wyłącznie przedpokój. Poza tym nie jest możliwe zalanie łazienki oraz dużego i małego pokoju w lokalu mieszkalnym nr (...) , gdyż tylko niewielka jego część znajduje się bezpośrednio pod lokalem mieszkalnym należącym do pozwanej. Strona pozwana potwierdziła, że dokonała na rzecz powoda zapłaty bezspornej kwoty 1.693 zł, która zgodnie z kosztorysem odpowiadała wysokości szkody w przedpokoju lokalu mieszalnego nr (...) . (sprzeciw k. 8- 10) Postanowieniem z dnia 10 maja 2018 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania tutejszemu Sądowi z uwagi na skuteczne wniesienie sprzeciwu. (postanowienie k. 18) W sprzeciwie wniesionym na urzędowym formularzu pozwana zajęła identyczne stanowisko jak w elektronicznym postępowaniu upominawczym. (sprzeciw k. 34- 38) Do zamknięcia rozprawy stanowisko stron nie uległo zmianie. ( protokół rozprawy k. 63) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) S.A. w W. obejmował ochroną ubezpieczeniową lokal mieszkalny nr (...) położony w L. przy ul. (...) w zakresie ubezpieczenia dobrowolnego (...) , potwierdzonego polisą nr (...) , w okresie od 14 listopada 2015 r. do 13 listopada 2016 r. (bezsporne) W dniu 13 marca 2016 r. właściciel lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...) , zgłosił się do pozwanej i jej męża z pretensjami zalania jego lokalu. Pozwana i P. F. po wejściu do lokalu mieszkalnego nr (...) zobaczyli, że zalaniu uległy sufit i ściany w przedpokoju. (zeznania pozwanej k. 66, zeznania P. F. k. 65) Wezwany przez pozwaną hydraulik, T. M. , następnego dnia ustalił, że przyczyną zalania była nieszczelność pod brodzikiem, w łazience pozwanej. W celu ustalenia przyczyny wycieku T. M. kilkakrotnie schodził razem z pozwaną do lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w L. przy ul. (...) . T. M. wchodził i szukał śladów zalania we wszystkich pomieszczeniach lokalu, jednak znalazł je jedynie na suficie i ścianach w przedpokoju. (zeznania pozwanej k. 66, zeznania T. M. k. 64) W informacji od administratora budynku, sporządzonej przez M. K. , stwierdzono, że w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...) doszło do zalania sufitów i ścian w przedpokoju i łazience na skutek nieszczelności wewnętrznej instalacji wodno- kanalizacyjnej w lokalu należącym do pozwanej. (informacja od administratora budynku k. 46) Strona powodowa po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego na podstawie decyzji z dnia 25 kwietnia 2016 r. wypłaciła tego samego dnia kwotę 3.201,03 zł, a na podstawie decyzji z dnia 31 maja 2016 r. wypłaciła w dniu 1 czerwca 2016 r. kwotę 1.837,54 zł. (decyzje z dnia 25 kwietnia 2016 r. 31 maja 2016 r. akta szkody na płycie CD k. 52, kosztorys k. 41- 45) Pozwana w okresie od 25 października 2016 r. do 30 stycznia 2017 r. dokonała trzech wpłat w łącznej wysokości 1.693 zł. (bezsporne, zeznania pozwanej k. 66) W piśmie z dnia 28 września 2016 r. pełnomocnik pozwanej uznał żądanie (...) S.A. w W. w zakresie kosztów remontu przedpokoju w kwocie 1.692,99 zł. Natomiast w pozostałym zakresie strona pozwana odmówiła zapłaty. (pismo pełnomocnika pozwanej k. 47- 48) Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie powołanych wyżej dowodów w postaci dokumentów, a także na podstawie zeznań pozwanej oraz świadków T. M. i P. F. . W tak ustalonym stanie faktycznym, Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługuje na oddalenie w całości. W niniejszej sprawie (...) S.A. w W. wniósł o zasądzenie od A. F. kwoty 3.345,57 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 5 lipca 2016 r. do dnia zapłaty, tytułem zwrotu odszkodowania wypłaconego na rzecz właściciela lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w L. przy ul. (...) , objętego przez powoda ochroną ubezpieczeniową w zakresie ubezpieczenia dobrowolnego (...) , potwierdzonego polisą nr (...) , wynikającego ze szkody powstałej na skutek nieszczelność instalacji wodno- kanalizacyjnej w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w L. przy ul. (...) , a zajmowanym przez pozwaną. Dochodzona przez (...) S.A. w W. kwota 3.345,57 zł stanowi różnicę między wypłaconymi po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego kwotami 3.201,03 zł i 1.837,54 zł, a dokonanymi przez pozwaną wpłatami w łącznej wysokości 1.693 zł. Pozwana wnosząc o oddalenie powództwa zakwestionowała roszczenie zarówno, co do zasady, jak i wysokości. W ocenie Sądu twierdzenia i zarzuty strony pozwanej zasługują na uwzględnienie. A. F. potwierdziła co prawda, że w jej lokalu mieszkalnym doszło do rozszczelnienia wewnętrznej instalacji wodno- kanalizacyjnej, co doprowadziło do zalania lokalu nr (...) , jednak wyłącznie w obrębie przedpokoju. Dlatego też strona pozwana dokonała na rzecz powoda zapłaty kwoty 1.693 zł, która zgodnie z kosztorysem odpowiadała wysokości szkody w przedpokoju lokalu mieszalnego nr (...) . Z zeznań pozwanej i P. F. wynika, że podczas dokonanych w dniu 13 marca 2016 r. oględzin lokalu mieszkalnego nr (...) , jego właściciel, pozwana i jej mąż zgodnie stwierdzili, że zalaniu uległy wyłącznie ściany i sufit w przedpokój. Powyższą okoliczność wyraźnie potwierdził T. M. , hydraulik szukający przyczyny wycieku w mieszkaniu pozwanej. Wymieniony świadek zeznał wyraźnie, że pomimo iż wszedł do wszystkich pomieszczeń w lokalu nr (...) , jedynie w przedpokoju przy wejściu znajdowały się ślady zalania. Poza tym zeznania pozwanej i jej męża, poparte rzutami parteru i pierwszego piętra budynku położonego w Ł. przy ul. (...) wskazują, że nie było możliwe zalanie łazienki oraz dużego i małego pokoju w lokalu mieszkalnym nr (...) , gdyż tylko niewielka jego część znajduje się bezpośrednio pod lokalem mieszkalnym należącym do pozwanej. Korespondują z tym zeznania T. M. , który stwierdził, że z uwagi na stropy wykonane z drewna, nie było możliwe, aby wyciekająca woda przemieszczała się również na boki. Twierdzeniom strony pozwanej nie może przeczyć treść informacji od administratora budynku, sporządzonej przez M. K. . We wskazanym dokumencie stwierdzono co prawda, że na skutek nieszczelności wewnętrznej instalacji wodno- kanalizacyjnej w lokalu należącym do pozwanej, w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...) doszło do zalania sufitów i ścian w przedpokoju i łazience. Tego rodzaju dokument nie może stanowić i nie stanowi dowodu na wielkość szkody. Jest to tzw. dokument prywatny, którego formalna moc dowodowa, jak stanowi art. 245 k.p.c. , ogranicza się do domniemania, że osoba pod nim podpisana złożyła oświadczenie nim objęte. Tylko w takim zakresie dokument ten nie budzi wątpliwości Sądu. Materialna moc dowodowa tego dokumentu bez poparcia odpowiednimi dowodami, jest nikła. Jednocześnie przypomnienia wymaga, że treść oświadczenia zawartego w dokumencie prywatnym nie jest objęta domniemaniem zgodności z prawdą zawartych w nim twierdzeń. Zatem dokument prywatny nie jest dowodem rzeczywistego stanu rzeczy (por. wyrok SN z dnia 25 września 1985 r., IV PR 200/85, OSNC 1986, nr 5, poz. 84). Należy podnieść jeszcze kwestię braku konsekwencji po stronie powoda, na co zwróciła uwagę również pozwana, a mianowicie kwota dochodzona pozwem wynika z kosztorysu, który uzyskał powód w postępowaniu likwidacyjnym. Kosztorys obejmuje koszty usunięcia zalania w pokoju stołowym, pokoju małym, łazience i przedpokoju. Tymczasem w uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazuje, że zalaniu uległy sufit i ściany wyłącznie w przedpokoju i łazience. Poza tym należy stwierdzić, że strona powodowa nie udowodniła wysokości dochodzonego roszczenia pomimo, że pozwana już w sprzeciwie od nakazu zapłaty podniosła wprost taki zarzut. Wobec wystąpienia z powództwem o zapłatę tytułem zwrotu wypłaconego świadczenia za szkodę spowodowaną zalaniem mieszkania, strona powodowa powinna przedstawić dowody potwierdzające, że usunięcie szkody spowodowanej zalaniem łazienki i dwóch pokojów w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...) wyniosły 3.345,57 zł. Okoliczność wypłaty przez powoda powyższej kwoty na rzecz osoby uprawnionej z tytułu umowy ubezpieczenia mienia, nie może zostać uznana za wystarczającą w sytuacji kwestionowania wysokości szkody przez stronę pozwaną. Również za niewystarczający w tym zakresie Sąd uznał dowód z dokumentu w postaci kosztorysu sporządzonego w postepowaniu likwidacyjnym. Z uwagi na to, że kosztorys jest dokumentem prywatnym, odnoszą się do niego identyczne uwagi jakie Sąd poczynił przy okazji omawiania wartości dowodu z informacji od administratora budynku. Zgodnie z treścią przepisu art. 6 k.c. , ciężar udowodnienia twierdzenia faktycznego spoczywa na tej stronie, która z tego twierdzenia wywodzi skutki prawne. W przedmiotowej sprawie to powód winien udowodnić, że pozwana powinna zapłacić mu należność w opisanej pozwem wysokości. Stosownie bowiem do treści art. 232 k.p.c. to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Oznacza to, że obecnie Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postępowania dowodowego, a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej żądania ponosi powód. Wskazać przy tym należy, że obowiązujące przepisy ( art. 207 § 6 k.p.c. ) nakazują stronom postępowania przytaczanie okoliczności faktycznych i dowodów, co do zasady wraz z pierwszym pismem, w którym zajmuje stanowisko w sprawie (pozwie, odpowiedzi na pozew, sprzeciwie). Już zatem w treści pozwu powód winien niezwłocznie przedstawić wszelkie wnioski dowodowe i dowody na uzasadnienie swoich twierdzeń faktycznych ( B. K. , Rozważania o "braku zwłoki" jako podstawie uwzględnienia spóźnionego materiału procesowego na gruncie art. 207 § 6 oraz 217 § 2 k.p.c. Artykuł. S. P. . (...) -148) . Wskazać bowiem należy, że § 2 art. 217 k.p.c. jasno wskazuje, że fakty i dowody winny być przytaczane „we właściwym czasie” pod rygorem ich pominięcia jako spóźnionych . Z opisanych powyżej przyczyn uznać należy, że powód nie udowodnił, że pozwana ma obowiązek zapłaty na jego rzecz kwoty dochodzonej pozwem. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w oparciu o art. 98 k.p.c. Strona pozwana wygrała sprawę w całości i dlatego w takim stopniu należy się jej zwrot kosztów procesu. Koszty poniesione przez pozwaną wyniosły 900 zł i obejmowały wynagrodzenie pełnomocnika (§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych).