Sygn. akt III K 33/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 kwietnia 2019r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Marek Poteralski Protokolant: Małgorzata Foj przy udziale Prokuratora: Tomasza Krzesiewicza po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 14 i 21 marca 2019r., sprawy: P. S.
(1), syna J. i W. z domu W. , urodzonego (...) we W. oskarżonego o to, że: I. w okresie od kwietnia 2007 r. do 6 lipca 2007 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 5.600 gramów stanowiących nie mniej niż 5.600 tzw. porcji handlowych o łącznej wartości nie mniejszej niż 112.000 złotych, w ten sposób, że: ⚫ w okresie od kwietnia 2007 r. do maja 2007 r. działając wspólnie i w porozumieniu z objętym odrębnym postępowaniem karnym A. K.
(1)nabył od mężczyzny o ps . JOJO łącznie nie mniej niż 60 gramów heroiny, a następnie zbył innym osobom, ⚫ w okresie od maja 2007 r. do 6 lipca 2007 r. nie mniej niż 10-krotnie nabył od objętego odrębnym postępowaniem karnym A. K.
(1)jednorazowo po 50 gramów heroiny, stanowiących łączną ilość 500 gramów heroiny, a następnie zbył je innym osobom, przy czym z zarzucanego mu przestępstwa uczynił stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. II. w okresie od połowy 2008 r. do 7 września 2009 r. we W. , brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez objętego odrębnym postępowaniem karnym L. W. ps. (...) w skład której wchodzili między innymi P. S.
(2)ps. (...) , T. M. ps. (...) , A. W. ps. (...) , A. A. ps. (...) oraz objęci odrębnym postępowaniem karnym P. P.
(1)ps. (...) lub P. , A. N. ps. (...) , zajmującej się nielegalnym wewnątrzwspólnotowym obrotem znacznych ilości środków odurzających oraz substancji psychotropowych, obrotem znacznych ilości środków odurzających na terenie kraju, a nadto uprawą konopi innych niż włókniste i wytwarzaniem z nich środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. III. w okresie od połowy 2008 r. do 7 września 2009 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez objętego odrębnym postępowaniem karnym L. W. , wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 1125 gramów, a nie większej niż 2000 gramów, stanowiących nie mniej niż 11.250 tzw. porcji handlowych o wartości nie mniejszej niż 225.000 złotych, w ten sposób, że nabyte od objętego odrębnym postępowaniem karnym L. W. , w tym za pośrednictwem A. W. ww. środki odurzające zbył innym osobom, a w tym m.in.: ⚫⚫ ⚫ od lipca 2008 r. do 7 września 2009 r. zbył objętemu odrębnym postępowaniem karnym A. K.
(1)łącznie nie mniej niż 1015 gramów heroiny, ⚫ w okresie od grudnia 2008 r. do 7 września 2009 r. zbył objętemu odrębnym postępowaniem karnym J. L. ps. (...) łącznie nie mniej niż 150 gramów heroiny, ⚫ w okresie od grudnia 2008 r. do 7 września 2009 r. zbył objętemu odrębnym postępowaniem karnym Ł. W. łącznie nie mniej niż 10 gramów heroiny ⚫ w okresie od połowy maja 2009 r. do końca czerwca 2009 r. zbył 50 gramów heroiny działającym wspólnie i w porozumieniu objętych odrębnym postępowaniem karnym P. P.
(1)i A. N. , przy czym z zarzucanego mu przestępstwa uczynił stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. * * * * * I. uznaje P. S.
(1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. I części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 grudnia 2011r.) wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności oraz grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych, II. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa przypisanego w punkcie I w kwocie 30 000 (trzydzieści tysięcy) złotych; III. uznaje P. S.
(1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. II części wstępnej wyroku tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV. uznaje P. S.
(1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. III części wstępnej wyroku tj. występku z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii zw. z art. 4 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 grudnia 2011r.) wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych, V. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa przypisanego w punkcie IV w kwocie 50 000 (pięćdziesięciu tysięcy) złotych; VI. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. oraz art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy orzeczone kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierza oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 400 (czterystu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; VII. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej zalicza oskarżonemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniu: 15 września 2017r., oraz od 24 listopada 2018 roku do 21 marca 2019 r. godz. 16.10; VIII. na podst. art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w tym opłaty obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt III K 33/19 UZASADNIENIE NA PODSTAWIE ART. 424 § 3 K.P.K. Prokuratura Krajowa – (...) Wydział Zamiejscowy Departamentu do Spraw Przestępczości zorganizowanej i Korupcji w dniu 31 stycznia 2019 roku (data wpływu) skierowała do tut. Sądu akt oskarżenia przeciwko P. S.
(1)ps. (...) , zarzucając mu czyny z art. 258 § 1 k.k. , art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. Na rozprawie głównej w dniu 21 marca 2019 roku P. S.
(3)złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze, tj. wymierzenie kary za pierwszy czyn z aktu oskarżenia: 1 rok i 1 miesiąc pozbawienia wolności, grzywna 200 stawek po 50 zł każda, przepadek równowartości korzyści majątkowej w kwocie 30 tys. zł; za drugi czyn z aktu oskarżenia: 6 miesięcy pozbawienia wolności; za trzeci czyn z aktu oskarżenia: 1 rok i 1 miesiąc pozbawienia wolności, grzywna 200 stawek po 50 zł, przepadek równowartości korzyści majątkowej w kwocie 50 tys. zł. Wniósł o wymierzenie kary łącznej w wymiarze 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wymiarze 400 stawek po 50 zł każda, zaliczenie okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania na poczet pozbawienia wolności oraz pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach w gestii Sądu. Obrońca poparł wniosek oskarżonego a prokurator wyraził zgodę na wydanie takiego wyroku. Oskarżony został pouczony o treści art. 447 § 5 k.p.k. Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy głównej Sąd dokonał następujących ustaleń: W okresie od kwietnia 2007 r. do 6 lipca 2007 roku we W. , P. S.
(3)działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i czyniąc sobie stałe źródło dochodu wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 5.600 gramów stanowiących nie mniej niż 5.600 tzw. porcji handlowych o łącznej wartości nie mniejszej niż 112.000 złotych, w ten sposób, że: - w okresie od kwietnia 2007 r. do maja 2007 r. działając wspólnie i w porozumieniu z A. K.
(1)nabył od mężczyzny o ps . JOJO łącznie nie mniej niż 60 gramów heroiny, a następnie zbył innym osobom, - w okresie od maja 2007 r. do 6 lipca 2007 r. nie mniej niż 10-krotnie nabył od objętego odrębnym postępowaniem karnym A. K.
(1)jednorazowo po 50 gramów heroiny, stanowiących łączną ilość 500 gramów heroiny, a następnie zbył je innym osobom. Oskarżony w tym okresie z popełnienia tego czynu uczynił sobie stałe źródło dochodu i osiągnął korzyść majątkową nie mniejsza niż 30 000 złotych. Dowód: - zeznania/wyjaśnienia A. K.
(1), k. 369 – 371, k. 372 – 373 t. II k. 708 – 710 t. IV W latach od połowy 2008 roku do 7 września 2009 roku we W. funkcjonowała zorganizowana grupa przestępcza, której przewodniczył L. W. ps. (...) , zaś w jej skład wchodziły różne osoby, w tym oskarżony P. S.
(1). Grupa zajmowała się nielegalnym, obrotem znacznych ilości środków odurzających oraz substancji psychotropowych oraz uprawą konopi innych niż włókniste i wytwarzaniem z nich środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste na terenie Polski oraz Unii Europejskiej. Dowód: - częściowo zeznania/ wyjaśnienia P. P.
(1), k. 378v – 380, k. 381v – 384, k. 387, k. 391 -392 t. II - częściowo zeznania/ wyjaśnienia A. K.
(2), k. 396 – 398 t. II, k. 706 – 707 t. IV - częściowo zeznania/ wyjaśnienia A. N. , k. 300 – 302v, k. 303 – 310, k. 317 – 322, k. 323 – 327, k. 333-337 t.II, k. 719 – 721 t. IV - częściowo zeznania/ wyjaśnienia L. W. , k. 339 – 343, k. 351, 362 - 363 t. II, k. 717 – 718 t. IV - zeznania/ wyjaśnienia J. L. , k. 401 – 408 t. III, k. 711-712 t. IV - częściowo zeznania/ wyjaśnienia K. W. , k. 412 – 413, k. 417 t.III, k. 713 – 714 t. IV - zeznania/ wyjaśnienia Ł. W. , k. 419 – 423 t. III, k. 713 – 714 t. IV - zeznania/ wyjaśnienia A. K.
(1), k. 369 – 371, k. 372 – 373 t. II k. 708 – 710 t. IV Równocześnie oskarżony w okresie od połowy 2008 roku do 7 września 2009 roku uczestnicząc w grupie przestępczej, uczestniczył w obrocie środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 1125 gramów, a nie większej niż 2000 gramów, stanowiących nie mniej niż 11.250 tzw. porcji handlowych o wartości nie mniejszej niż 225.000 złotych. P. S.
(1)nabywał, bowiem od L. W. środki odurzające, które zbywał innym osobom. I tak od lipca 2008 r. do 7 września 2009 r. zbył: - A. K.
(1)łącznie nie mniej niż 1015 gramów heroiny, - J. L. ps. (...) łącznie nie mniej niż 150 gramów heroiny. - Ł. W. łącznie nie mniej niż 10 gramów heroiny, - a w okresie od połowy maja 2009 r. do końca czerwca 2009 r. zbył 50 gramów heroiny P. P.
(1)i A. N. . Oskarżony w tym okresie z popełnienia tego czynu osiągnął korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 50 000 złotych; Dowód: - częściowo zeznania/ wyjaśnienia P. P.
(1), k. 378v – 380, k. 381v – 384, k. 387, k. 391 -392 t. II - częściowo zeznania/ wyjaśnienia A. K.
(2), k. 396 – 398 t. II, k. 706 – 707 t. IV - częściowo zeznania/ wyjaśnienia A. N. , k. 300 – 302v, k. 303 – 310, k. 317 – 322, k. 323 – 327, k. 333-337 t.II, k. 719 – 721 t. IV - częściowo zeznania/ wyjaśnienia L. W. , k. 339 – 343, k. 351, 362 - 363 t. II, k. 717 – 718 t. IV - zeznania/ wyjaśnienia J. L. , k. 401 – 408 t. III, k. 711-712 t. IV - częściowo zeznania/ wyjaśnienia K. W. , k. 412 – 413, k. 417 t.III, k. 713 – 714 t. IV - zeznania/ wyjaśnienia Ł. W. , k. 419 – 423 t. III, k. 713 – 714 t. IV - zeznania/ wyjaśnienia A. K.
(1), k. 369 – 371, k. 372 – 373 t. II k. 708 – 710 t. IV P. S.
(1)ma 31 lat, jest kawalerem, ma dwoje dzieci w wieku 1 roku i 3 lat. Posiada wykształcenie gimnazjalne bez wyuczonego zawodu. Przed datą jego zatrzymania pracował fizycznie. Majątku nie posiada. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie, ani odwykowo. P. S.
(1)był wcześniej karany. Dowód: - karta karna, k. 761 – 764 t. IV - wyrok SR dla Wrocławia – Krzyki sygn. akt II K 306/12, k. 688 t. IV - wyrok SR dla Wrocławia Śródmieścia sygn. akt II K 72/12 k. 691 – 693 t. IV - wyrok SO we Wrocławiu sygn. akt IV Ka 948/12, k. 694 t. IV - postanowienie SO we Wrocławiu, sygn. akt IV Kow 2577/12, k. 695 t. IV - wyrok SR dla Wrocławia Śródmieścia, sygn. akt II K 177/07, k. 697 t. IV - wyrok SR dla Wrocławia Śródmieścia, sygn. akt II K 72/08 k. 699 – 700 t. IV - wyrok SR dla Wrocławia – Śródmieścia, sygn. akt II K 942/07, k. 702–703 t. IV - wyrok SR dla Wrocławia – Śródmieścia, sygn. akt V K 305/06, k. 766–767 t. IV - wyrok SR dla Wrocławia – Śródmieścia, sygn. akt V K 1884/09, k. 768 t. IV - wyrok SR dla Wrocławia – Śródmieścia, sygn. akt V K 2037/09 k. 769 t. IV - informacja o pobytach w aresztach śledczych i zakładach karnych, k. 70-773 t. IV - dane zebrane przez specjalistę terapii uzależnień, k. 731 – 744 t. IV Sąd zważył, co następuje: Ustalenia poczynione w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwoliły Sądowi na przyjęcie, iż okoliczności popełnienia zarzucanych oskarżonemu czynów oraz wina nie budzą wątpliwości. Wskazać należy, że co prawda oskarżony w toku składania wyjaśnień nie przyznawał się do zarzucanych mu czynów, tym niemniej w oparciu o całokształt ujawnionego podczas rozprawy materiału dowodowego w ocenie Sądu jego wina i sprawstwo nie budzą wątpliwości. Świadczą o tym bez wątpienia zeznania: L. W. , A. N. , A. K.
(3), A. K.
(2), J. L. , K. W. oraz Ł. W. , które Sad ocenił, jako wiarygodne. Sąd nie dał natomiast w tym zakresie wiary odmiennym wyjaśnieniom oskarżonego, jako, że pozostawały w sprzeczności z zeznaniami większości z ww. świadków. Dokonując ustaleń Sąd oparł się także na dokumentach w postaci: danych o karalności, wyroków Sądów Rejonowych, informacji uzyskanych przez specjalistę terapeuty do spraw uzależnień, informacjach o pobytach w aresztach śledczych i zakładach karnych oraz opinii sądowo – psychiatrycznej. W konsekwencji Sąd ocenił, że P. S.
(1)w okresach opisanych w zarzutach swoim zachowaniem wyczerpał znamiona 3 przestępstw, tj. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k , z art. 258 § 1 k.k. oraz z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. Sąd w pełni podzielił w tym zakresie pogląd oskarżyciela publicznego. W tym miejscu wskazać należy, iż zorganizowaną grupę przestępczą tworzą, co najmniej trzy osoby, których celem jest popełnienie określonych przestępstw lub też ogólnie popełnianie przestępstw o luźnym związku, m.in. bez stałych ról, w każdym razie o większym określeniu ról niż przy współsprawstwie (por. wyrok SA w Poznaniu z dnia 25 marca 1999 r., II AKa 45/99, LEX nr 39396). Zgodzić trzeba się przy tym ze stanowiskiem, iż przez wymagane ustawą „zorganizowanie” grupy rozumieć należy to, że grupa taka funkcjonuje zgodnie z pewnymi ustalonymi regułami i posiada wewnętrzną strukturę, zatem poszczególni jej członkowie pełnią określone funkcje bądź role. Świadczy to o wewnętrznym uporządkowaniu grupy, stałości reguł jej funkcjonowania, a więc form zorganizowania, w przeciwieństwie do grupy osób choćby i stale popełniających wspólnie podobne przestępstwa, ale wymieniających się rolami w zależności od zaistniałych zmiennych sytuacji. Istnienie koleżeńskich powiązań pomiędzy członkami grupy nie sprzeciwia się jednak zorganizowaniu w grupę przestępczą. Podobnie brak mechanizmów wymuszających posłuszeństwo członków grupy, a nawet brak kierownictwa grupy, nie wyklucza możliwości uznania grupy przestępczej za zorganizowaną. Zorganizowana grupa przestępcza może funkcjonować na zasadzie dobrowolnego udziału w niej jej członków. Istnienia zorganizowanej grupy przestępczej nie warunkuje stosowanie wobec jej członków środków przymusu dla uzyskania ich posłuszeństwa i zapobieżenia opuszczaniu jej szeregów, a podobnie i systemu nagród zapewniających lojalność członków takiej grupy. Motywy, którymi kierują się poszczególne osoby, przystępując do grupy przestępczej, nie mają znaczenia dla bytu zorganizowanej grupy przestępczej (wyrok SA w Krakowie z dnia 16 lutego 2012 r., II AKa 252/11, LEX nr 1163819). Niemniej jednak przychylić się należy do stanowiska, iż nie jest wymagany niezmienny skład tak zorganizowanej grupy przestępczej. Do przypisania przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. nie jest też konieczna wiedza o szczegółach organizacji grupy, znajomość wszystkich osób ją tworzących, mechanizmów funkcjonowania. Wystarczy tylko gotowość sprawcy do spełnienia zadań służących tej grupie (wyrok SA w Białymstoku z dnia 23 listopada 2017 roku, II AKa 173/17). Słusznie w tym samym orzeczeniu wskazywał Sąd Apelacyjny w Białymstoku, iż niewątpliwie „zorganizowana” grupa musi posiadać grono uczestników, których łączy wspólna chęć popełnienia przestępstwa, niekoniecznie w tym samym układzie personalnym, którzy dla realizacji tych celów snują plany sposobu działania, przygotowują niezbędne środki, wyznaczają także w sposób dorozumiany zasady działania (podział zadań, role, przestępcze cele konkretnych osób). Stałe kontakty związane ze wspólnymi interesami tworzą powiązania psychologiczno- socjologiczne, a osoby o wybijających się pozycjach przejmują rolę kierowniczą, koordynując działania, podejmując decyzje, często dyscyplinując pozostałych członków grupy, skupiając ich wokół przestępczych przedsięwzięć i płynących z tego profitów. Sąd analizując z kolei znamię „brania udziału” w takiej grupie miał na uwadze, iż polega ono na przynależności do takiej grupy lub związku, akceptowaniu zasad, które nimi rządzą, oraz wykonywaniu poleceń i zadań wskazanych przez osoby stojące w hierarchii grupy lub związku odpowiednio wyżej. Istotna jest tu też identyfikacja członka z grupą lub związkiem, przy czym nie pozostaje on tam wyłącznie pasywny. Przy czym w kontekście odpowiedzialności z art. 258 § 1 k.k. , należy podkreślić, uczestnicy zorganizowanej grupy nie muszą znać się osobiście i umawiać się wspólnie. Wystarczy, aby każdy z nich posiadał świadomość działania w jej strukturze organizacyjnej. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie niewątpliwie w przypadku czynu z art. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnionego w okresie od połowy 2008 r. do 7 września 2009 roku mieliśmy do czynienia ze zorganizowaną grupą, której celem było popełnianie przestępstw związanych z handlem narkotykami, a w której z pełną świadomością aktywny udział miał oskarżony. Z kolei przepis art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii penalizuje zachowanie polegające na niezgodnym z ustawą wprowadzaniu do obrotu środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej oraz uczestniczenie w obrocie tymi substancjami i środkami, przy czym jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, sprawca ponosi surowszą odpowiedzialność z art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy. Zgodnie natomiast z definicją zawartą w treści art.4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani przez „wprowadzanie do obrotu” rozumie się udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych. Pojęcie „uczestniczenia w obrocie” nie zostało z kolei zdefiniowane w ustawie. Zgodzić należy się jednak ze stanowiskiem prezentowanym chociażby przez Sąd Apelacyjny w Katowicach (wyrok z dnia 25 maja 2006 r. II AKa 383/05, LEX nr 196084), zgodnie, z którym zachodzi konieczność szerokiego rozumienia pojęcia „uczestniczenia w obrocie”. Tym samym za uczestniczącego w obrocie należy uznać zarówno tego, którego zadaniem jest magazynowanie wymienionych środków czy substancji, które dopiero po zgromadzeniu ich w większej ilości wprowadza się do obrotu, jak i ten, kto udostępnia np. lokal dla wprowadzenia tych środków do obrotu. Tak, więc znamię uczestnictwa w obrocie należy interpretować szeroko, tj. w taki sposób by zakwalifikować do tego znamienia każdego, kto ma odegrać nawet niewielką rolę w procesie wprowadzenia do obrotu środków odurzających lub substancji psychotropowych. Stanowisko to znalazło także potwierdzenie w orzecznictwie. Sąd Apelacyjny w Łodzi, który w wyroku z dnia 21 lipca 2009 r. (II AKa 123/09, LEX nr 794729), wskazał, że „pojęcie uczestniczenia w obrocie, o jakim mowa w art. 56 ust. 1 ustawy, odnosi się nie tylko do zachowań związanych z bezpośrednim przekazywaniem środków odurzających innej osobie, ale także do zachowań składających się na funkcjonowanie takiej osoby w obrocie - np. magazynowanie środków czy też udostępnianie lokalu, w którym ma dojść do wprowadzenia środków do obrotu”. W przedmiotowej sprawie w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że oskarżony swoim zachowaniem dwukrotnie wyczerpał znamiona przestępstwa z art. art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. dwukrotnie brał udział w obrocie znaczną ilością heroiny. Jednocześnie Sąd ocenił, że oskarżony w przypadku popełnienia pierwszego czynu z art. 56 ust. 3 ustawy o pn. uczynił sobie z tego stałe źródło dochodu natomiast w przypadku drugiego czynu z art. 56 ust. 3 ustawy o p.n. działał w zorganizowanej grupie przestępczej, stąd przyjął tak pierwszym jak i drugim przypadku w kwalifikacji także art. 65 par.1 kk . Przypisując oskarżonemu, że uczynił sobie w trakcie popełnienia przestępstwa przypisanego w punkcie I stałe źródło dochodu Sąd miał na uwadze, że oskarżony ze sprzedaży narkotyków uzyskiwał regularny dochód przez okres 3 miesięcy. Dokonując takiej oceny Sąd miał na uwadze, że źródło dochodu w rozumieniu tego przepisu nie musi być wyłączne ani być głównym źródłem utrzymania sprawcy ani też przynoszącym dochód mający poważniejszy udział w strukturze dochodów sprawcy ogółem (por. wyrok SN z 20 grudnia 1971r., IKR 249/71, OSNKW 1972, z.5, poz. 87). O zdolności do rozpoznania znaczenia czynu przesądziła zdaniem Sądu, przeprowadzona w sposób prawidłowy i zgodny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego – prawidłowa pod względem merytorycznym i formalnym opinia biegłych z zakresu psychiatrii, którzy wykluczyli u oskarżonego występowanie przesłanek ujętych w art. 31 § 1 i 2 k.k. Analizując zaś uzgodnienia stron w zakresie orzeczenia, co do kary , Sąd miał na względzie, że kara jest jednym z ważnych środków zwalczania przestępczości. Karą współmierną i dającą zarazem zadośćuczynienie społecznemu poczuciu sprawiedliwości jest tylko taka kara, która uwzględnia wszystkie dyrektywy jej wymiaru, a w szczególności zawarte w art. 53 kk . Jak wynika z art. 53 § 1 i 2 k.k. , sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego. Kierując się powyższym Sąd ocenił, że kary jednostkowe tj.: - za 1 czyn z aktu oskarżenia 1 rok i 1 miesiąc pozbawienia wolności, grzywna 200 po 50 zł, przepadek równowartości korzyści majątkowej w kwocie 30 tys. Nadto - za 2 czyn z aktu oskarżenia 6 miesięcy pozbawienia wolności; - za 3 czyn kara 1 roku i 1 miesiąc pozbawienia wolności, grzywna 200 po 50zł, przepadek równowartości korzyści majątkowej w kwocie 50 tys. zł oraz kary łączne 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, 400 stawek dziennych grzywny po 50 zł. zaproponowane we wniosku będą współmierne do stopnia zawinienia i stopnia szkodliwości społecznej przypisanych czynów a jednocześnie pomimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości spełnią cele wychowawcze i zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego jak i cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Należy dodać, że Sąd przychylając się do wniosku, jako okoliczności łagodzące przy wymiarze kar przyjął okazaną skruchę i chęć poprawy a jednocześnie długi okres czasu, jaki upłynął od popełnienia zarzucanych oskarżonemu czynów, podczas którego oskarżony zmienił swoje postępowania i ułożył sobie życie. Zgodnie z przepisem art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniu: 15 września 2017r., oraz od 24 listopada 2018 roku do 21 marca 2019 r. do godz. 16.10. Kierując się zaś możliwościami finansowymi i zarobkowymi oskarżonego, przy uwzględnieniu pobytu w areszcie, konieczności odbycia kary oraz wielkości orzeczonego przepadku równowartości korzyści majątkowej Sąd zwolnił go od obowiązku uiszczania kosztów procesu na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. , obciążając nimi Skarb Państwa.