Sad powszechny, I C 3531/17

WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 sierpnia 2018 r. Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w P. , Wydział I Cywilny w składzie Przewodniczący: SSR Mariusz Gotowski Protokolant: Małgorzata Idczak-Kostruba po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018 r. w Poznaniu na rozprawie sprawy z powództwa P. K. , G. K. przeciwko M. W. o zapłatę.

1. oddala powództwo,
2. kosztami procesu obciąża powodów w zakresie poniesionym. SSR Mariusz Gotowski UZASADNIENIE Powodowie P. K. i G. K. dziłajac jako współwłaściciele Biura Usług (...) s.c w P. wnieśli o wydanie nakazu zapłaty w postepowaniu naukowym i zasądzenie od pozwanego M. W. kwoty 5000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 28 kwietnia 2009 r. do dnia zapłaty. Uzasadniając swoje żądanie powodowie wskazali, że prowadzą działalność gospodarczą pod nazwą Biuro Usług (...) . Dalej wskazali, że dnia 13 grudnia 2012 r. zawarli z umowę przelewu wierzytelności z Rejonowym Bankiem Spółdzielczym w L. , na podstawie której powodowie nabyli wierzytelność wymagalną w stosunku do pozwanego stanowiącą niespłaconą zaległość z tytułu kredytu gotówkowego nr 69/GK/BS/078 z dniu 11 lipca 2008 r. na podstawie (...) nr (...) i postanowienia Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 13 maja 2009 r. o nadaniu klauzuli wykonalności. Pozwany nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 4 stycznia 2008 r. pomiędzy Rejonowym Bankiem Spółdzielczym w L. a M. W. została zawarta umowa o kredyt gotówkowy 69/G/K/BS/08, w której wskazano, że bank udziela pozwanemu kredytu na własne potrzeby konsumpcyjne na okres od dnia 11 lipca2008 r. do 2 lipca 2011 r. w kwocie 12 666,77 zł. Dowód – umowa o kredyt gotówkowy – k. 5 – 6 W dniu 28 kwietnia 2009 r. Rejonowy Bank Spółdzielczy z siedzibą w L. wystawił bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) , z którego wynika, że na dzień 28 kwietnia 2009 r. figuruje wymagalne zadłużenie pozwanego z tytułu niespłaconego kredytu gotówkowego nr umowy (...) z dnia 11 lipca 2008 r. Wskazano w nim, że na płatne i wymagalne zadłużenie dłużnika składają się: niespłacona należność z tytułu kapitału w kwocie 12 666,67 zł oraz zaległe odsetki umowne naliczone do dnia 27 kwietnia 2009 r. w kwocie 984,55 zł wraz z dalszymi odsetkami umownymi naliczanymi od kwoty niespłaconego kapitału od dnia 28 kwietnia 2009 r. do dnia zapłaty w wysokości 4 stopy kredytu lombardowego NBP tj. na dzień 28 kwietnia 2009 r. – 21 % w stosunku rocznym. W dalszej części tytułu wskazano, że dłużnik poddał się dobrowolnie egzekucji na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego. Na dokumencie bankowego tytułu egzekucyjnego istnieje adnotacja o tym, że na podstawie tego tytułu wyegzekwowano koszty egzekucji w kwocie 145,68 zł w postępowaniu prowadzonym pod sygnaturą JS KM 2811/
3. Dowód – bankowy tytuł egzekucyjny 28/BS/2009z dnia 28 kwietnia 2009 r. – k. 7 Postanowieniem z dnia 13 maja 2009 r. wydanym w sprawie I Co 556/09 Sąd Rejonowy w Wieluniu nadał temu tytułowi klauzulę wykonalności. Dowód – postanowienie Sadu Rejonowego w Wieluniu z dnia 13 maja 2009 r. wraz z nadaną klauzula wykonalności – k. 8 W dniu 13 grudnia 2012 r. w L. została zawarta umowa przelewu wierzytelności pomiędzy Rejonowym Bankiem Spółdzielczym w L. jako zbywcami a P. K. i G. K. jako nabywcami. W umowie zbywca wskazał, że przysługują mu wymagalne, niesporne i wolne od obciążania wierzytelności w stosunku do dłużników wymienionych w załączniku numer 1 do umowy z tytułu udzielonych im kredytów oraz z tytułu debetów w rachunkach bankowych. Zbywca przeniósł te wierzytelności n rzecz nabywcy. W załączniku nr 1 wymieniono m. in. wierzytelności w stosunku do M. W. i wskazano kwotę kapitału 12666,67 zł, kwotę odsetek 11 109, 87 zł oraz koszty 161,10 zł. Dowód – umowa przelewu wierzytelności z dnia 13 grudnia 2012 r. wraz z załącznikiem – k. 10 – 15 Pismem z dnia 13 grudnia 2012 r. przedstawiciele Rejonowego Banku Spółdzielczego w L. zawiadomili pozwanego o dokonanym przelewie wierzytelności. Dowód – zawiadomienie o przelewie wierzytelności z dnia 13 grudnia 2012 r, - k. 9 Pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. pozwany został wezwany przez powodów do zapłaty kwoty 23 937,64 zł. Dowód – wezwanie do zapłaty z dnia 8 stycznia 2013 r. – k. 16 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wskazanych wyżej dokumentów, które nie były kwestionowane przez żądna ze stron i Sąd nie znalazł podstaw, aby zakwestionować je z urzędu. Sąd zważył co następuje: Powództwo okazało się bezzasadne z uwagi na przedawnienie roszczenia powodów. Zgodnie z art. 117 § 1 kc z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Zgodnie z § 2 tego przepisu po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. Zgodnie z § 2 1 tego przepisu po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Zgodnie z art. 22 1 kc za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Pozwany w dniu 4 stycznia 2008 r. zawarł umowę kredytu z Rejonowym Bankiem Spółdzielczym w L. . Zdaniem Sądu sformułowania zawarte w umowie świadczą o tym, że pozwany zawarł tę umowę jako konsument. Rejonowy Bank Spółdzielczy w L. zbył następnie w drodze umowy przelewu wierzytelność w stosunku do pozwanego na rzecz powodów, z czego powodowie wywodzą swoją legitymację czynną w sprawie. Zdaniem Sądu wierzytelność powodów w stosunku do pozwanego jest związana z działalnością gospodarczą powodów, co oznacza, że zgodnie z art. 118 kc termin przedawnienia termin przedawnienia dla takich roszczeń wynosi 3 lata od daty wymagalności roszczenia ( art. 120 kc ) Zdaniem Sądu wierzytelność w stosunku do pozwanego stała się wymagalna najpóźniej w dniu wystawienia bankowego tytułu wykonawczego, czyli z dniem 28 kwietnia 2009 r. oznacza to, że wierzytelność ta przedawniła się z 29 kwietnia 2012 r. Art. 117 § 2 1 kc wszedł w życie dnia 9 września 2008 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r.o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018, poz. 1104). Zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy do roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Zgodnie z ust. 4 tego przepisu 4 roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Przepis ten oznacza zatem, że do roszczeń przedawnionych dniu wejścia w życie ustawy stosuje się skutki upływu terminu przedawnienia określone w art. 117 § 2 1 kc. Zatem powodowie nie mogą domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego im w stosunku do pozwanego z uwagi na jego przedawnienie. W tym miejscu wskazać należy, że w sprawie nie zaszły okoliczności powodujące zawieszenie biegu terminu przedawnienia ( art. 121 kc ) czy jego przerwanie ( art. 123 kc ). Sąd w pełni podziela i akceptuje pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w uchwale z dnia z dnia 29 czerwca 2016 r. (III CZP 29/16, OSNC 2017/5/55), że nabywca wierzytelności niebędący bankiem nie może powoływać się na przerwę biegu przedawnienia spowodowaną wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności Na dokumencie bankowego tytułu egzekucyjnego istnieje adnotacja o tym, że na podstawie tego tytułu wyegzekwowano koszty egzekucji w kwocie 145,68 zł. Prowadzona egzekucja nie przerwała jednak biegu terminu przedawnienia. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił powództwo a na podstawie art. 98 § i 3 kpc kosztami procesu obciążył powodów. Jako, że pozwany pomimo prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy nie stawił się na rozpraw i nie zajął stanowiska w sprawie, wyrok ma charakter wyroku zaocznego w rozumieniu art. 339 kpc . SSR Mariusz Gotowski