Sad powszechny, II K 58/18

Sygn. akt II K 58/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2019 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – st.sekr.sąd. Aneta Dybikowska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. Sebastiana Pilch po rozpoznaniu w dniach: 19.04.2018 r., 24.05.2018 r., 21.11.2018 r., 21.01.2019 r., 25.02.2019 r. sprawy 1) P. S. z d. S. c. M. i E. z d. K. , ur. (...) w G. 2) A. B. s. A. i H. z d. S. , ur. (...) w R. 3) K. K. s. B. i H. z d. K. , ur. (...) w G. oskarżonych o to, że : 1. W dniu 31 sierpnia 2017r. około godz. 12:10 ze sklepu (...) przy ul. (...) w O. , okręgu (...) działając wspólnie i w porozumieniu z nieletnią dokonali zaboru w celu przywłaszczenia alkoholu różnych marek o wartości 2080,92 zł oraz słodyczy w postaci czekolad różnych marek o wartości 443,56 zł łącznej wartości 2524,48 zł na szkodę (...) Spółki z Ograniczoną Odpowiedzialnością P (...) S.K. A tj. o czyn z art. 278§1 kk na nadto sprawy A. B. oskarżonego o to, że: 2. W dniu 31 sierpnia 2017 roku około godz. 12.10 w okolicach sklepu (...) przy ul. (...) w O. , okręgu (...) groził pozbawieniem życia dla D. M. , przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że będą spełnione tj. o czyn z art. 190§1 kk 1. Oskarżoną P. S. uznaje za winną popełnienia zarzuconego jej czynu i za to na podstawie 278 §1 kk przy zastosowaniu art. 37a kk w zw. z art. 34§1 i 1a pkt. 1 kk i art. 35§1 kk skazuje ją na karę 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym. 2. Oskarżonego K. K. uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawie 278 §1 kk przy zastosowaniu art. 37a kk w zw. z art. 34§1 i 1a pkt. 1 kk i art. 35§1 kk skazuje go na karę 10 (dziesięć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdzieści) godzin w stosunku miesięcznym. 3. Oskarżonego A. B. uznaje za winnego popełnienia obu zarzuconych mu czynów i za to:

1. a)za czy z pkt. 1 na podstawie art. 278§1 kk skazuje go na karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;
2. b)za czyn z pkt. 2 na podstawie art. 190§1 kk skazuje go na karę 3 ( trzy) miesięcy pozbawienia wolności. 4. Na podstawie art. 85§1 i 2 kk , art. 85a kk , art. 86§1 kk orzeka wobec oskarżonego A. B. karę łączną w wysokości 7 ( siedem) miesięcy pozbawienia wolności. 3. Na podstawie art. 46§1 kk zobowiązuje oskarżonych do naprawienia szkody w całości w ten sposób, że nakazuje solidarnie zapłacić P. S. , K. K. i A. B. na rzecz pokrzywdzonego (...) Spółki z Ograniczoną Odpowiedzialnością P (...) S.K. A kwotę 224,93 ( dwieście dwadzieścia cztery 93/100) złotych. 5. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. L. R. kwotę 929,88 ( dziewięćset dwadzieścia dziewięć 88/100) złotych tytułem ustanowionej z urzędu obrony oskarżonej P. S. , w tym kwota 173,88 ( sto siedemdziesiąt trzy 88/100) złotych tytułem 23%podatku VAT. 6. Zwalnia oskarżonych od ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych. Sygn. akt II K 58/18 UZASADNIENIE Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny: A. B. i K. K. postanowili dokonać kradzieży sklepowej. W tym celu, w dniu 31 sierpnia 2017r., udali się samochodem do miejscowości O. , woj. (...)- (...) . Samochodem kierował M. K. , a w/w towarzyszyły P. S. i nieletnia D. K. . Będąc w O. , A. B. i K. K. oświadczyli, że obaj wejdą do sklepu (...) , który znajdował się przy ul. (...) , natomiast kobiety, na ich prośbę miały stać pod sklepem i obserwować oskarżonych, a kiedy zobaczą, że oskarżeni zbliżają się już do wyjścia, P. S. i D. K. miały wejść do sklepu i stojąc na wysokości drzwi, które otwierały się automatycznie - miały je zablokować przed zamknięciem, po czym uciekać. Około godz. 12:10 K. K. i A. B. weszli do w/w sklepu, skąd do wózków sklepowych włożyli alkohole różnych marek oraz słodycze w postaci czekolad różnych marek, po czym nie płacąc za towar, ruszyli w kierunku drzwi, które - zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami blokowały - w celu uniemożliwienia automatycznego zamknięcia się ich - D. K. i P. S. . Powyższe zaobserwowała pracownica sklepu (...) , która o swoich spostrzeżeniach poinformowała pracownika ochrony sklepu - (...) . U. G. wraz z D. M. zaczęli biec w kierunku K. K. i A. B. , ci natomiast wraz z D. K. i P. S. zaczęli uciekać. Po drodze mężczyźni w pobliżu sklepu porzucili zabrany alkohol i słodycze. Zabrany przez oskarżonych towar w postaci alkoholu różnych marek o wartości 2080,92 zł oraz słodyczy w postaci czekolad różnych marek o wartości 443,56 zł, czyli łącznej wartości 2524,48 zł - na szkodę (...) Spółki z Ograniczoną Odpowiedzialnością P (...) S.K. A - został odzyskany, przy czym część czekolad i butelek z alkoholem- na łączną kwotę 224,93 zł- została uszkodzona i nie nadawała się do dalszej sprzedaży. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień P. S. (k. 367v-368, 106-108, 147-149, 258-259), A. B. (k. 368, 132-133, 143-144, 254- 255) oraz K. K. (k. 368, 202- 204), częściowo na podstawie zeznań i wyjaśnień D. K. (k. 410v, 92-94, 265-268), częściowo zeznań M. K. (k. 373: k. 126-127, 138-139), a także w oparciu o zeznania U. G. (k. 372v, 3-5, 246, 271- 272) i D. M. (k. 372v-373, 30, 103-104) oraz dowody tj. dokument k. 8, protokół oględzin k. 12-15, dokumentacja poglądowa k. 16-20, protokół przeszukania k. 21-23, protokół oględzin k. 24-25, materiał poglądowy k. 26-29, protokół oględzin k. 33, materiał poglądowy k. 33a – 33g, protokół przeszukania k. 34-35, protokół zatrzymania rzeczy k. 36-38, protokół zatrzymania rzeczy k. 41-42a, pływa k. 43, protokół oględzin k. 44-45, materiał poglądowy k. 46-83, protokół przeszukania k. 86-88, protokół oględzin k. 89-90, materiał poglądowy k. 90a-90c, protokół zatrzymania k. 91, protokół zatrzymania k. 97, 98, 99, tablice poglądowe k. 100-102, protokół oględzin k. 112-113, dokumentacja fotograficzna z pismem k. 114-119, płyta k. 124, protokół zatrzymania rzeczy k. 163-165, płyta k. 166, protokół oględzin wraz z dokumentacją poglądową k. 167-179, protokół oględzin k. 186-187, dokumentacja fotograficzna 188-200, oświadczenie k. 221, protokół oględzin wraz z dokumentacją fotograficzną k. 223-245, pokwitowanie k. 274-275, P. S. nie przyznała się do winy. Oskarżona wprawdzie potwierdziła, że w dniu zdarzenia wraz A. B. i K. K. oraz jeszcze jednym mężczyzną, a także D. K. udali się samochodem do O. , przy czym utrzymywała, że nie wiedziała w jakim celu tam jadą. Wyjaśniła, iż w O. A. B. i K. K. oświadczyli, że obaj wejdą do sklepu (...) , i poprosili ją oraz D. K. , by obie stanęły w tym czasie pod sklepem. Kobiety miały obserwować oskarżonych, a kiedy zobaczą, że oskarżeni zbliżają się już do wyjścia, obie mają wejść do sklepu i stojąc na wysokości drzwi -zablokować je przed zamknięciem, po czym uciekać. P. S. wraz z D. K. zgodziły się na powyższe ustalenia. Gdy mężczyźni będąc w sklepie, po włożeniu towaru do wózków sklepowych, zbliżali się do wyjścia, oskarżona i D. K. stanęły w drzwiach w taki sposób, by zablokować je i uniemożliwić automatyczne zamknięcie się. Kiedy pracownicy sklepu zaczęli biec w kierunku wychodzących ze sklepu (...) , a ci zaczęli uciekać - uciekły też D. K. i P. S. . Oskarżona potwierdziła, że mężczyźni w pobliżu sklepu porzucili zabrany alkohol i słodycze. Pomimo, że P. S. twierdziła, że nie wiedziała, iż A. B. i K. K. chcą dokonać w sklepie kradzieży, przyznała jednocześnie, że domyśliła się tego w chwili, kiedy mężczyźni poprosili ją i koleżankę, by otworzyły drzwi, kiedy oni będą wychodzić ze sklepu (k. 367v-368, 106-108, 147-149, 258-259). Sąd sceptycznie odniósł się do wyjaśnień oskarżonej w jakich próbowała ona przekonać, iż nie wiedziała, że towarzyszący jej mężczyźni chcą dokonać kradzieży. Zdaniem Sądu wyjaśnienia te nie polegają na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą przez P. S. linię obrony. Z wyjaśnień A. B. (k. 368, 132-133, 143-144, 254- 255) oraz K. K. (k. 368, 202- 204) wynika, że przyznali się oni do dokonania kradzieży w sklepie (...) w O. , nadto opisali w jaki sposób do niej doszło, co w tym czasie, kiedy obaj oskarżeni byli w sklepie, robiły P. S. i D. K. . Z wyjaśnieniami w/w korespondowały wyjaśnienia P. S. (k. 367v-368, 106-108, 147-149, 258-259) oraz zeznania i wyjaśnienia D. K. (k. 410v, 92-94, 265-268). W świetle tych dowodów, a którym w przedmiotowym zakresie nie można odmówić wiary, bo znajdują swoje potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym - nie budzi wątpliwości, że to A. B. i K. K. byli pomysłodawcami dokonania kradzieży sklepowej. W tym celu udali się samochodem do miejscowości O. , pojazdem kierował M. K. , a w/w towarzyszyły P. S. i nieletnia D. K. . Bezsporne jest, iż A. B. i K. K. oświadczyli, że obaj wejdą do sklepu (...) , natomiast P. S. i D. K. , na ich prośbę miały stać pod sklepem i obserwować oskarżonych, a kiedy zobaczą, że oskarżeni zbliżają się już do wyjścia, P. S. i D. K. miały wejść do sklepu i stojąc na wysokości drzwi, które otwierały się automatycznie - miały je zablokować przed zamknięciem, po czym uciekać. Okoliczności te wynikają z wyjaśnień A. B. (k. 368, 132-133, 143-144, 254- 255), zeznań i wyjaśnień D. K. (k. 410v, 92-94, 265-268) oraz częściowo wyjaśnień K. K. (k. 368, 202- 204). Podkreślić jednak z całą mocą należy, że powyższe przede wszystkim wynika wprost z wyjaśnień samej P. S. (k. 367v-368, 106-108, 147-149, 258-259). Więcej - jak przyznała P. S. - domyśliła się w chwili, kiedy A. B. i K. K. poprosili ją i D. K. , by otworzyły drzwi, kiedy oskarżeni będą wychodzić ze sklepu - że mężczyźni zamierzają dokonać sklepowej kradzieży. Zatem już w świetle takich wyjaśnień P. S. , przy jednoczesnym uwzględnianiu okoliczności przedmiotowej sprawy - nie można mieć wątpliwości, że P. S. musiała mieć świadomość, iż mężczyźni chcą dokonać kradzieży, dobrowolnie zgodziła się pełnić w tym procederze określoną "rolę". Z przywołanych dowód bezspornie wynika, jaki nastąpił podział ról, który ze sprawców co miał robić. Oskarżona i D. K. rzeczywiście stały przed sklepem, kiedy mężczyźni weszli do P. M. , a kiedy z niego wychodzili z towarem, za który nie zapłacili - kobiety stanęły w drzwiach sklepu w sposób uniemożliwiający automatyczne zamknięcie się drzwi, po czym uciekły, kiedy mężczyźni też zaczęli uciekać, porzucając skradziony towar. Okoliczności te znalazły swoje powiedzenie w zeznaniach U. G. (k. 372v, 3-5, 246, 271- 272) i D. M. (k. 372v-372, 30, 103-104) oraz dowodach tj. dokumentacja poglądowa k. 16-20, protokół oględzin k. 24-25, materiał poglądowy k. 26-29, protokół zatrzymania rzeczy k. 41-42a, płyta k. 43, protokół oględzin k. 44-45, materiał poglądowy k. 46-83, protokół oględzin k. 89-90, materiał poglądowy k. 90a-90c, protokół zatrzymania k. 97, 98, 99, tablice poglądowe k. 100-102, protokół oględzin k. 112-113, dokumentacja fotograficzna z pismem k. 114-119, płyta k. 124, protokół zatrzymania rzeczy k. 163-165, płyta k. 166, protokół oględzin wraz z dokumentacją poglądową k. 167-179. Przywołane na te okoliczności dowody są spójne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą. Z zeznań U. G. (k. 372v, 3-5, 246, 271- 272) i D. M. (k. 372v-373, 30, 103-104) oraz dowód tj. dokument k. 8, protokół oględzin k. 33, materiał poglądowy k. 33a – 33g, bezspornie wynika, iż przedmiotem kradzieży był towar w postaci alkoholu różnych marek o wartości 2080,92 zł oraz słodyczy w postaci czekolad różnych marek o wartości 443,56 zł, czyli łącznej wartości 2524,48 zł - na szkodę (...) Spółki z Ograniczoną Odpowiedzialnością P (...) S.K. A. Towar ten został odzyskany, przy czym część czekolad i butelek z alkoholem- na łączną kwotę 224,93 zł- została uszkodzona i nie nadawała się do dalszej sprzedaży. Zdaniem Sądu brak jest podstaw, by kwestionować powyższe dowody. Zeznania K. P. (k. 368-368v, 84) nic nie wniosły do przedmiotowej sprawy. W świetle zebranych dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności, przyjąć bez wątpliwości należy, P. S. w dniu 31 sierpnia 2017r. około godz. 12:10 ze sklepu (...) przy ul. (...) w O. , okręgu (...) działając wspólnie i w porozumieniu z A. B. , K. K. i nieletnią D. K. dokonali zaboru w celu przywłaszczenia alkoholu różnych marek o wartości 2080,92 zł oraz słodyczy w postaci czekolad różnych marek o wartości 443,56 zł łącznej wartości 2524,48 zł na szkodę (...) Spółki z Ograniczoną Odpowiedzialnością P (...) S.K. A,w konsekwencji dopuszczając się przestępstwa z art. 278§1 kk . Nie ma wątpliwości, że w/w działali wspólnie i w porozumieniu. Jeszcze przed dokonaniem przedmiotowego czynu były ustalenia dotyczącego tego, która z osób co będzie robić w związku z planowaną kradzieżą, był wyraźny podział ról. Bezsprzeczna jest także wina umyślna oskarżonej- o czym była mowa wyżej. Przy wymiarze kary Sąd kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi w art. 53§1 i 2 kk . Mając na uwadze okoliczności sprawy stwierdzić należy, że zachowanie oskarżonej - 17-letniej, młodej kobiety - było nieprzemyślaną, lekkomyślną decyzją, brzemienną w skutkach, "wybrykiem młodości". Za okoliczność łagodzącą uznano fakt, iż P. S. nigdy dotąd nie weszła w konflikt z prawem ani jako osoba nieletnia, ani jako dorosła (k. 407, 423). Szczerze przyznała, jaki był jej udział w przedmiotowym procederze. Z drugiej jednak strony niepokojące jest to, że oskarżona całą sprawę - udział w przestępstwie- potraktowała, jak sposób na spędzenie czasu. Nie można tolerować takich zachowań, zwłaszcza, że oskarżona działała wspólnie i w porozumieniu także z nieletnią. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że przedmiotem kradzieży był m. in. alkohol, co w świetle przywołanych okoliczności tym bardziej każe nagannie ocenić zachowanie oskarżonej. W myśl art. 54 § 1 kk - wymierzając karę nieletniemu albo młodocianemu, Sąd kieruje się przede wszystkim tym, aby sprawcę wychować. Wobec powyższego Sąd, uznając P. S. , która jest sprawcą młodocianym, za winną popełnienia zarzuconego jej czynu, na podstawie 278 §1 kk przy zastosowaniu art. 37a kk w zw. z art. 34§1 i 1a pkt. 1 kk i art. 35§1 kk skazał ją na karę 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym. Zdaniem Sądu rodzaj i rozmiar przedmiotowej kary jest adekwatny do stopnia zawinienia i społeczne szkodliwości czynu. Kara ta spełni cele wychowawcze i poprawcze wobec oskarżonej, albowiem zawiera w sobie przede wszystkim element edukacyjny. Stanowić będzie jednocześnie dla niej dolegliwość, zgodnie z założeniami jakie niesie za sobą każda kara. P. S. – z uwagi na swój wiek – jest sprawcą o jeszcze nieukształtowanej w pełni osobowości i możliwe jest (przynajmniej potencjalnie) doprowadzenie do jej ukształtowania pożądanego społecznie, na skutek oddziaływania wychowawczego wymierzonej kary. Kierując się treścią art. 46§1 kk , Sąd zobowiązał oskarżonych do naprawienia szkody w całości w ten sposób, że nakazał solidarnie zapłacić P. S. , K. K. i A. B. na rzecz pokrzywdzonego (...) Spółki z Ograniczoną Odpowiedzialnością P (...) S.K. A kwotę 224,93 ( dwieście dwadzieścia cztery 93/100) złotych, która odpowiada wartości towaru, jaki był przedmiotem kradzieży, a który z uwagi na jego uszkodzenie nie nadawał się do dalszej sprzedaży. Zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz adw. L. R. kwotę 929,88 (dziewięćset dwadzieścia dziewięć 88/100) złotych tytułem ustanowionej z urzędu obrony oskarżonej P. S. , w tym kwota 173,88 ( sto siedemdziesiąt trzy 88/100) złotych tytułem 23% podatku VAT, Sąd miał na uwadze treść Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. O kosztach orzeczono w oparciu o treść art. 624§1 kpk .