Sad powszechny, II K 675/17

(1)syna R. i I. z domu R. ur. (...) w K. oskarżonego o to, że: II. w okresie od dnia 26.08.2016r. do dnia 23.09.2016r. prowadził w kontenerze znajdującym się na terenie działki nr (...) Z. Cukrownia, gry na 3 niezarejestrowanych przez Naczelnika Urzędu Celnego automatach do gier o nazwie: (...) + bez numeru, H. S. P. bez numeru oraz B. H. bez numeru czyniąc to bez wymaganych prawem koncesji lub zezwolenia po za kasynem gry tj. wbrew przepisom art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 oraz 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (t. j. Dz. U. 2016.471 ze zm.) tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 kks

1. oskarżonego W. K. uznaje za winnego tego, że w okresie od dnia 26.08.2016r. do dnia 23.09.2016r. prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U - (...) W. K. z siedzibą (...) , (...)-(...) P. urządzał i prowadził wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych ( Dz.U. z 2009r., Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.) bez wymaganej koncesji lub zezwolenia na działalność w zakresie organizowania gier hazardowych oraz poza kasynem gry poprzez ustawienie i udostępnienie do publicznego korzystania w kontenerze znajdującym się na terenie działki nr (...) Z. Cukrownia, gry na 3 nie zarejestrowanych przez Naczelnika U. Celnego automatach do gier o nazwie: (...) + bez numeru, H. S. P. bez numeru oraz B. H. tj. czynu wypełniającego dyspozycję art. 107 § 1 kks w zw. z art. 6 ust 1 i 14 ust 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych i za to na podstawie art. 107 § 1 kks wymierza mu karę grzywny w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 80 (osiemdziesiąt) złotych,
2. na podstawie art. 34 § 1 i 2 kks orzeka wobec oskarżonego W. K. zakaz prowadzenia działalności gospodarczej związanej z urządzaniem i prowadzeniem gier hazardowych na okres 2 (dwóch) lat;
3. oskarżonego P. D.

(1)uznaje za winnego tego, że w okresie od dnia 26.08.2016r. do dnia 23.09.2016r. pomagał W. K. w prowadzeniu wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych ( Dz.U. z 2009r., Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.) bez wymaganej koncesji lub zezwolenia na działalność w zakresie organizowania gier hazardowych oraz poza kasynem gry poprzez udostępnienie do publicznego korzystania w kontenerze znajdującym się na terenie działki nr (...) Z. Cukrownia, gry na 3 nie zarejestrowanych przez Naczelnika U. Celnego automatach do gier o nazwie: (...) + bez numeru, H. S. P. bez numeru oraz B. H. tj. czynu wypełniającego dyspozycję art. 18 § 3 kk w zw. z art. 20 § 2 kks w zw. z art. 107 § 1 kks w zw. z art. 6 ust 1 i 14 ust 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych i za to na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks i art. 107 § 1 kks wymierza mu karę grzywny w wysokości 10 (dziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 80 (osiemdziesiąt) złotych,

1. na podstawie art. 30 § 5 kks orzeka przepadek od oskarżonego W. K. na rzecz Skarbu Państwa przez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci trzech automatów do gier o nazwie G. (...) + bez numerów, B. H. bez numerów, H. S. P. bez numerów przechowywanych w magazynie depozytowym (...) Skarbowego w P. Delegatura w K. zaewidencjonowanych pod poz. D (...) ;
2. na podstawie art. 30 § 5 kks orzeka przepadek od oskarżonego W. K. na rzecz Skarbu Państwa środków pieniężnych zabezpieczonych w automatach (...) + bez numerów, B. H. bez numerów, H. S. P. bez numerów w łącznej kwocie (...) (tysiąc sześćdziesiąt pięć) złotych;
3. na podstawie art. 29 pkt 2 kks orzeka przepadek od oskarżonego W. K. na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych stanowiących załącznik do akt w postaci rejestratora monitoringu (...) numer seryjny S/N3: (...) (poprzez wydanie właściwemu urzędowi skarbowemu) oraz 41 (czterdziestu jeden) sztuk płyt B. R. (poprzez pozostawienie w aktach sprawy) ;
4. zasądza od oskarżonych W. K. kwoty 614,99 ( sześćset czternaście 99/100) złotych i P. D.

(1)kwoty 454,99 ( czterysta pięćdziesiąt cztery 99/100) złote na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów sądowych. SSR Marta Przybylska II K 675/17 UZASADNIENIE Oskarżony W. K. ma 60 lat. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu technik mechanizacji rolnictwa. Rozwiedziony, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Prowadzi własną działalność gospodarczą o nazwie P.P.H.U - (...) W. K. z siedzibą (...) , (...)-(...) P. z miesięcznym dochodem 3.000 zł. Oskarżony w chwili popełnienia czynu nie był karany. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 270, dane o karalności k. 240, odpisy wyroków k.279 - 295) Oskarżony P. D.

(1)ma 31 lat. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu murarz technik budownictwa. Kawaler, ma na swoim utrzymaniu 1 dziecko. Prowadzi własną działalność gospodarczą z miesięcznym dochodem 2000 zł. Oskarżony nie był uprzednio karany. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 270v - 271, dane o karalności k. 239) W ramach prowadzonej działalności W. K. zawarł z R. S. w dniu 26 sierpnia 2016 r. umowę najmu działki nr (...) o powierzchni 15 m 2 położonej w Z. Cukrowni. Przedmiot najmu miał służyć jako teren usługowy na którym najemca miał prowadzić działalność gospodarczą. Umowa została zawarta na czas nieokreślony z wynagrodzeniem miesięcznym w wysokości 300 złotych . Na działce stanowiącej przedmiot umowy W. K. postawił kontener , a w nim umieścił automaty do gier o nazwie: (...) + bez numeru, H. S. P. bez numeru oraz B. H. bez numeru. P. D.

(2)na prośbę W. K. kilka razy pojechał na teren przedmiotowej działki i sprawdzał, czy wszystko jest w porządku. Sprawdzał czy automaty działają poprawnie, uzupełniał środki pieniężne. Po kontroli przeprowadzonej przez Urząd Celny w K. w dniu 23 września 2016r. w/w automaty do gier zostały zatrzymane wraz ze znajdującymi się w nich środkami pieniężnymi na kwotę 1065 zł. Kontener został zdemontowany w październiku 2016 r. R. S. z tytułu umowy najmu otrzymał od W. K. kwotę 300 złotych w gotówce. ( dowód : eksperyment procesowy k. 2 – 6, pokwitowanie k. 7, protokół oględzin k. 10 – 11, materiał poglądowy k. 12 – 19, postanowienie o zatwierdzeniu zatrzymania rzeczy k. 24- 26, kopia aktu notarialnego k. 69 – 71, kopia umowy najmu k. 73 – 75, sprawozdanie z badań k. 84 – 85, dane (...) k. 89 – 98, materiał poglądowy k. 100 – 189, pokwitowanie k. 191 – 194, zeznania świadka R. S. k.271 ) Przedmiotowe automaty są klasycznymi automatami symulującymi gry na klasycznych automatach bębnowych oraz gry karciane i kasynowe. Automaty nie posiadają licznika czasu pozostałego do wykorzystania. Środki uzyskiwane w wyniku wygranych są dodawane do posiadanych środków i mogą być wykorzystane do prowadzenia kolejnych gier. Gra na w/w automatach ma charakter losowy, końcowy układ symboli na bębnach nie zależy od zręczności gracza. Gry na w/w automatach mają charakter komercyjny, prowadzone są za środki pieniężne, którymi zasilono automat. W/w automaty wyczerpują definicje automatów do gier z ustawy w dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych. ( dowód : eksperyment procesowy k. 2 – 6, pokwitowanie k. 7, materiał poglądowy k. 12 – 19, postanowienie o zatwierdzeniu zatrzymania rzeczy k. 24- 26, opinia biegłego k. 56 - 64 sprawozdanie z badań k. 84 – 85, materiał poglądowy k. 100 – 189, ) W trakcie postępowania przygotowawczego oskarżeni nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów i odmówili składania wyjaśnień. W. K. na rozprawie przed sądem wskazał, iż istniały wówczas wątpliwości co do interpretacji przepisów ustawy o grach hazardowych i on działał w przeświadczeniu, że prowadzona przez niego działalność jest zgodna z prawem. P. D.

(1)wskazał, iż jedynie pomagał W. K. . Wyjaśnił, iż był kilka razy na przedmiotowej działce i na prośbę współoskarżonego sprawdzał, czy wszystko jest w porządku. Podkreślił, iż nie uzyskiwał w tym zakresie żadnych środków pieniężnych za wykonywane czynności. Zdaniem Sądu wyjaśnienia oskarżonych nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym w toku postępowania materiale dowodowym i zdaniem Sądu stanowią linię obrony przyjętą przez oskarżonych. Przedstawiona przez oskarżonych wersja wydarzeń jest najbardziej korzystna z punktu widzenia ich obrony, jednakże pozostaje ona w sprzeczności z obiektywnie ustalonymi w oparciu o przeprowadzone dowody faktami, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Nie sposób przypisać wiarygodności tym wyjaśnieniom albowiem pozostają one w sprzeczności z zeznaniami świadka R. S. oraz rzeczowym materiałem dowodowym które potwierdziły, iż w przedmiotowym kontenerze były zainstalowane automaty do gier, które były udostępniane do publicznego korzystania. Z opinii biegłego oraz m.in. protokołów oględzin jednoznacznie wynika, iż punkty uzyskiwane w wyniku wygranych na przedmiotowych automatach były dodawane do posiadanych punktów i mogły być wykorzystane do prowadzenia kolejnych gier, wydłużając rzeczywisty czas gry w ramach wykupionego czasu. Gra na automacie miała charakter losowy, końcowy układ symboli na bębnach nie zależał od zręczności gracza. Gry na w/w automatach miały charakter komercyjny, prowadzone były za środki pieniężne, którymi zasilono automat. Sąd uznał za wiarygodne zeznania R. S. , który wskazał, że wynajął przedmiotową działkę W. K. i widział jaka działalność jest tam prowadzona. Zaprzeczył jakoby widział na przedmiotowej działce P. D.

(1). Sąd uznał zeznania złożone przez w/w świadka na rozprawie oraz w postępowaniu przygotowawczym za wiarygodne i zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym. Zeznania te nie były wymuszane i stanowiły swobodną oraz wyczerpującą relację świadka co do sposobu urządzania i prowadzenia przez W. K. gier na automatach. Sąd uznał za w pełni wiarygodne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Zostały one wystawione przez uprawnione do tego organy i odzwierciedlają one sposób działania oskarżonych. Wiarygodność dokumentów stanowiących rzeczowy materiał dowodowy nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Sąd zważył, co następuje : Treść art. 107 § 1 k.k.s. penalizująca urządzanie gry na automacie wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia, podobnie jak szereg innych przepisów Kodeksu karnego skarbowego , ma charakter blankietowy. Oznacza to, że konkretyzacji znamion opisujących czynność sprawczą należy poszukiwać w innych ustawach szczególnych. Zgodnie z art. 2§2 kks jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. W przedmiotowym postępowaniu należało zastosować ustawy obowiązujące w chwili popełnienia przez oskarżonych czynów albowiem są dla nich względniejsze. Zgodnie z art. 2 ust 3,4 i 5 ustawy z dnia 9 listopada 2009 r. o grach hazardowych grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Zgodnie z art. 6 ust 1 ustawy z dnia 9 listopada 2009 r. o grach hazardowych działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości i gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 19 stycznia 2017 r. wydanej w sprawie I KZP 17/16, stwierdził, że „kolizja prawa krajowego z prawem unijnym, w świetle zasady bezpośredniego stosowania prawa Unii Europejskiej ( art. 91 ust. 3 Konstytucji ), może prowadzić do zastąpienia przepisów krajowych uregulowaniami prawa unijnego albo do wyłączenia normy prawa krajowego przez bezpośrednio skuteczną normę prawa Unii Europejskiej. W konsekwencji norma niestosowania krajowego przepisu technicznego, którego projektu nie notyfikowano Komisji Europejskiej, wynikająca z dyrektywy 98/34/ WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998 r., ze zm.), wyłącza możliwość zastosowania w sprawie o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s. przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2015 r., poz. 612) w pierwotnym brzmieniu. Natomiast art. 6 ust. 1 tej ustawy mógł i może nadal stanowić uzupełnienie normy blankietowej zawartej w art. 107 § 1 k.k.s. , o ile okoliczności faktyczne konkretnej sprawy pozwalają na ustalenie, że przepis ten ma zastosowanie i został naruszony.” Zarzucany oskarżonym przez oskarżyciela art. 14 ust 1 ustawy z dnia 9 listopada 2009 r. o grach hazardowych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych , która weszła w życie w dniu 3.09.2015 r.( opubl. w Dz.U. z dnia 19.08.2015 r.) stanowiący, że urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry może w przedmiotowej sprawie zostać uwzględniony jako konkretyzacja znamion opisujących czynność sprawczą. Przepis ten w okresie zarzucanego oskarżonym czynu był już bowiem notyfikowany Komisji Europejskiej. Przepis art. 4 w/w ustawy o zmianie ustawy o grach hazardowych z 2015 r., zezwalający podmiotom prowadzącym w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6 ust. 1-3 lub w art. 7 ust. 2 u.g.h. na dostosowanie się do wymogów określonych w znowelizowanej ustawie o grach hazardowych do dnia 1 lipca 2016 r., dotyczy wyłącznie podmiotów, które prowadziły taką działalność zgodnie z ustawą o grach hazardowych w brzmieniu sprzed 3 września 2015 r. (na podstawie koncesji albo zezwolenia). Ustawowe określenie adresatów unormowania zawartego w art. 4 ustawy z 2015 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych , jako: "podmiotów prowadzących działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6 ust. 1-3 lub w art. 7 ust. 2 , w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy", dotyczy tylko tych podmiotów, które w tym dniu spełniały kryteria, o których mowa w powołanych przepisach ustawy o grach hazardowych . Skoro przepis art. 4 ustawy z 2015 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych wprost odesłał do treści m.in. art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych ., tym samym zakreślił zbiór adresatów norm z niego wynikających wyłącznie do tych podmiotów, które w dniu wejścia w życie nowelizacji prowadziły działalność w ramach tego ostatniego przepisu. Odesłanie do art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych . w żaden inny sposób interpretowane być nie może, jako że przepis ten przecież w innym brzmieniu nie występował. ( por. postanowienie SN z 28.04.2016 sygn. I KZP 1/16 opubl. OSNKW 2016/6/36) Oskarżyciel w akcie oskarżenia wskazał, iż oskarżeni swoim zachowaniem wyczerpali dyspozycję art. 23a ust 1 ustawy z dnia 9 listopada 2009 r. o grach hazardowych a automaty i urządzenia do gier, z wyjątkiem terminali w kolekturach gier liczbowych służących wyłącznie do urządzania gier liczbowych, mogą być eksploatowane przez podmioty posiadające koncesję lub zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych lub gier na automatach oraz przez podmioty wykonujące monopol państwa, po ich zarejestrowaniu przez naczelnika urzędu celno-skarbowego. Zdaniem sądu brzmienie w/w przepisu skutkuje konieczność powiązania art. 23a ust. 1 z art. 6 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych . Przepisy ustawy hazardowej takie jak art. 3, art. 23a, czy też przepis art. 32 jako przepisy o charakterze jedynie definiującym i nie zawierającym zakazów, nie mogą stanowić samodzielnie podstawy zarzutu w sprawie karnej. Przepis art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych , odnosi się do koncesji i zezwoleń, a zatem nie ma charakteru autonomicznego, samodzielnego, a stanowi integralną część uregulowań dotyczących obowiązków nakładanych na podmioty posiadające koncesję na urządzanie gier. Przepis ten jest ściśle związany z poprzedzającymi przepisami ustawy. Art. 23a ust. 1 odsyła wprost do art. 6 ust. 1 uzależniającego działalność w zakresie gier na automatach od uzyskania koncesji na prowadzenie kasyna oraz do art. 14 ust. 1 zezwalającego na urządzenie takich gier wyłącznie w kasynach. Przepis dotyczący rejestracji jest koniunktywnie powiązany z obowiązkiem posiadania koncesji, a zatem kierowany jest do takich adresatów, którzy tą koncesję posiadają i ten obowiązek rejestracji mogą spełnić. Art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych nie może więc samodzielnie uzupełniać zakresu znamion art. 107§1 k.k.s. Nie można bowiem czytać powołanych przepisów autonomicznie i w oderwaniu od pozostałych przepisów określających warunki urządzania i zasady prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach. Nie można oskarżonym skutecznie zarzucać postępowania wbrew art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych nie zauważając, iż przywołany przepis adresowany jest wyłącznie do podmiotów posiadających koncesje lub zezwolenie na prowadzenie działalności m.in. w zakresie gier na automatach. Tylko takie podmioty mogą bowiem ubiegać się u naczelnika urzędu celnego o zarejestrowanie takiego urządzenia.( por. postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 12.01.2017 w sprawie VII Kz 603/16, wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 20.01.2017 w sprawie VI Ka 302/16 ). W realiach przedmiotowej sprawy konkretyzację przepisu art. 107 § 1 kks stanowią zatem art. 6 ust 1 i 14 ust 1 ustawy z dnia 9 listopada 2009 r. o grach hazardowych w brzmieniu na dzień popełnienia czynu, które stanowiły, iż działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry a urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry. Oskarżony W. kania urządzał i prowadził działalność w zakresie gier, jednak nie miał udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry oraz urządzał i prowadził gry na automatach poza kasynem gry, natomiast P. D.

(1)pomagał W. K. w prowadzeniu w/w działalności. Oskarżony W. K. w okresie od dnia 26.08.2016r. do dnia 23.09.2016r. prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U - (...) W. K. z siedzibą (...) , (...)-(...) P. urządzał i prowadził wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych bez wymaganej koncesji lub zezwolenia na działalność w zakresie organizowania gier hazardowych oraz poza kasynem gry poprzez ustawienie i udostępnienie do publicznego korzystania w kontenerze znajdującym się na terenie działki nr (...) Z. Cukrownia, gry na 3 nie zarejestrowanych przez Naczelnika U. Celnego automatach do gier o nazwie: (...) + bez numeru, H. S. P. bez numeru oraz B. H. . Natomiast P. D.

(1)w okresie od dnia 26.08.2016r. do dnia 23.09.2016r. pomagał W. K. poprzez sprawdzanie stanu urządzeń, uzupełnianie środków pieniężnych w przedmiotowych automatach i wykonywanie prac konserwacyjnych w prowadzeniu wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych bez wymaganej koncesji lub zezwolenia na działalność w zakresie organizowania gier hazardowych oraz poza kasynem gry poprzez udostępnienie do publicznego korzystania w kontenerze znajdującym się na terenie działki nr (...) Z. Cukrownia, gry na 3 nie zarejestrowanych przez Naczelnika U. Celnego automatach do gier o nazwie: (...) + bez numeru, H. S. P. bez numeru oraz B. H. . Oskarżony wyczerpał tym samym ustawowe dyspozycje art. 18 § 3 kk swoim zachowaniem ułatwiając popełnienie czynu zabronionego przez W. K. . Oskarżeni winni z należytą starannością zapoznać się z przepisami obowiązującymi w zakresie prowadzonej działalności. Oskarżeni winni zatem wiedzieć, iż do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach niezbędne jest uzyskanie koncesji na prowadzenie kasyna gry oraz prowadzenie ich w siedzibie kasyna gry. Nie można bowiem skutecznie powoływać się na niezawinioną nieznajomość prawa, jeżeli z ustalonych faktów wynika, że sprawca nie tylko nie starał się w sposób należyty zapoznać z obowiązującym uregulowaniem, choć miał możność to uczynić u przedstawicieli właściwych organów, ale wręcz w sposób wyraźny z takiej możliwości zrezygnował.( por. wyrok SN z 3.02.1997 r. II KKN 124/19 opubl. OSNKW 1997/5-6/46) Z ustalonego i nie kwestionowanego stanu faktycznego wynika bowiem niezbicie, że oskarżeni powinni byli zapoznać się z unormowaniami obowiązującymi w zakresie ustawy o grach hazardowych . Podjęte przez nich działania nie spełniają kryterium należytej staranności. Oskarżeni mogli zwrócić się do upoważnionych organów skarbowych bądź celno – skarbowych o podanie wiążącej informacji celnej w trybie rozdziału 1a ustawy z dnia 2 lipca 1997 r. Ordynacja podatkowa lub art. 10 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej . Oskarżeni wiedzieli, że przedmiotowe automaty dokonują wypłaty należnej wygranej. Tym samym wiedzieli, iż gry na w/w automaty wyczerpują definicje automatów do gier z ustawy w dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych, a co za tym idzie do prowadzenia tych gier niezbędne jest uzyskanie koncesji na prowadzenie kasyna gry oraz prowadzenie ich w siedzibie kasyna gry. Z treści art. 6 ust 1 ustawy o grach hazardowych wynika, że zakaz w nim określony jest adresowany do wszystkich podmiotów, a zatem zarówno osób fizycznych jak i prawnych oraz niezależnie od tego, czy posiadają one koncesję na prowadzenie kasyna gry, czy też nie. Działalność w zakresie gier na automatach, w rozumieniu art. 2 ust. 3 - 5 cyt. ustawy, urządzana bez stosownej koncesji, jest więc zawsze działalnością nielegalną. Dlatego też, każdy kto spełnia powyższe kryteria zakwalifikowania go jako prowadzącego/urządzającego grę hazardową, bez względu na formę prawną narusza przepisy ustawy karnoskarbowej. Regulacje ustawy o grach hazardowych są w tym zakresie jednoznaczne i nie ulega wątpliwości, że każda działalność w zakresie gier na automatach może być prowadzona jedynie na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry ( por. wyrok SN z 22.02.2017 IV KK 282/16 opubl. LEX 2258048) Oskarżeni jako przedsiębiorcy działający na terenie Rzeczypospolitej Polskiej w obszarze szeroko rozumianego hazardu mieli obowiązek nie tylko znać przepisy prawa polskiego, ale i do nich się stosować.Ponadto oskarżeni wiedzieli, iż automaty wypłacają wygrane pieniężne. Spowodowało to przyjęcie, iż oskarżeni co najmniej godzili się na to, że popełniają czyn zabroniony ( art. 4 § 2 kks ). Zarzucane oskarżonym czyny były przez nich zawinione, brak bowiem jakichkolwiek okoliczności wyłączających bezprawność bądź winę. Oskarżeni mieli zdolność rozpoznania znaczenia czynu i nie zachodziła żadna nadzwyczajna sytuacja motywacyjna. Stopień winy oskarżonych i społecznej szkodliwości czynu należy określić jako nieznaczny. Oskarżeni działali z zamiarem ewentualnym, gdyż wiedząc, że prowadzenie gry na przedmiotowych automatach bez koncesji poza kasynem gry może być zabronione, godzili się na to. Ich czyny godziły w dobro jakim jest organizacja gier hazardowych. Okres w którym doszło do popełnienia przestępstwa nie był jednak długi. Mając powyższe na uwadze, kierując się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 13 k.k. s, uwzględniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, oraz rodzaj i rozmiar ujemnych następstw czynów zabronionych wymierzył oskarżonym karę grzywny : W. K. w wysokości 30 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na 80 złotych, P. D.

(1)w wysokości 10 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na 80 złotych. Na podstawie art. 34 § 1 i 2 kks sąd orzekł wobec oskarżonego W. K. zakaz prowadzenia działalności gospodarczej związanej z urządzaniem i prowadzeniem gier hazardowych na okres 2 lat. Sąd uznał, iż są one adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonym kara i środek karny w pełni zrealizują wobec nich funkcję wychowawczą i represyjną, a jednocześnie stanowić będą wystarczające ostrzeżenie na przyszłość. Oskarżeni mają stałe źródło dochodu. Z uwagi na wymienione wyżej okoliczności Sąd uznał, iż wymierzenie kary pozbawienia wolności, nawet z warunkowym zawieszeniem jej wykonania byłoby niewspółmierne do popełnionego przez oskarżonych przestępstwa. Sąd uzależnił ilość orzeczonych stawek dziennych od rodzaju naruszenia obowiązku finansowego oraz sposobu zachowania się oskarżonych. W. K. urządzał i prowadził gry hazardowe wbrew przepisom ustawy dostarczając niezbędne do tego urządzenia. Natomiast P. D.

(1)przez krótki okres czasu pomagał w prowadzeniu gier hazardowych w sposób opisany wyżej. Oskarżeni w chwili popełnienia czynu nie byli karani. Przy wymiarze wysokości stawek dziennych grzywny, na podstawie art. 23 §3 k.k. s sąd uwzględnił sytuację majątkową, rodzinną i osobistą oskarżonych. Na podstawie art. 30§5 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 kks sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa wobec oskarżonego – W. K. urządzeń przeznaczonych do gier w postaci trzech automatów do gier o nazwie G. (...) + bez numerów, B. H. bez numerów, H. S. P. bez numerów przechowywanych w magazynie depozytowym (...) Skarbowego w P. Delegatura w K. zaewidencjonowanych pod poz. D (...) oraz znajdujących się w nich środków pieniężnych na sumę 1065 złotych . Na podstawie art. 29 pkt 2 kks sąd orzekł przepadek od oskarżonego W. K. na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych stanowiących załącznik do akt w postaci rejestratora monitoringu (...) numer seryjny S/N3: (...) (poprzez wydanie właściwemu urzędowi skarbowemu) oraz 41 (czterdziestu jeden) sztuk płyt B. R. (poprzez pozostawienie w aktach sprawy) albowiem służyły one do popełnienia przestępstwa skarbowego. Na podstawie art. 627 kpk sąd obciążył oskarżonych kosztami postępowania w kwotach: W. K. w wysokości 614,99 zł i P. D.

(1)w wysokości 454,99 zł. SSR Marta Przybylska