Sad powszechny, III AUa 842/18

Sygn.akt III AUa 842/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2019 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Barbara Orechwa-Zawadzka (spr.) Sędziowie: SA Bożena Szponar - Jarocka SSA Teresa Suchcicka Protokolant: Ewa Daniluk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2019 r. w B. sprawy z odwołania K. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o wyrównanie emerytury na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku V Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 października 2018 r. sygn. akt V U 735/18 oddala apelację. SSA Bożena Szponar- Jarocka SSA Barbara Orechwa-Zawadzka SSA Teresa Suchcicka Sygn.akt III AUa 842/18 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. decyzją z 19 lipca 2018r. wydaną w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. .z 2018r.poz. 1270) odmówił K. M. prawa do wyrównania emerytury od 30 sierpnia 2010r. do 28 lutego 2017r. Sąd Okręgowy w Białymstoku, który rozpoznawał odwołanie K. M. od tej decyzji ,wyrokiem z dnia 29 października 2018r.zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał K. M. od maja 2015r. emeryturę na podstawie art.24 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i oddalił odwołanie w pozostałej części. Z ustaleń Sądu wynikało, iż od 9 lutego 1994r. wnioskodawczyni miała przyznaną rentę inwalidzką III grupy, a od 1 lutego 1997r. rentę II grupy. Od 1 marca 2006r. ubezpieczona nabyła prawo do wcześniejszej emerytury, jednak nadal była jej wypłacana renta jako świadczenie korzystniejsze. W dniu 22 marca 2017r. K. M. złożyła wniosek o emeryturę dla osoby urodzonej po 31 grudnia 1948r. Decyzją z dnia 6 czerwca 2017r. organ rentowy przyznał jej prawo do emerytury od dnia 1 marca 2017r. Sąd Okręgowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 12 września 2017r. oddalił odwołanie od tej decyzji, zaś Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 7 czerwca 2018r. oddalił apelację, a wniosek o przyznanie wyrównania za okres od dnia 30 sierpnia 2010r. do dnia 28 lutego 2017r. zawarty w odwołaniu przekazał do organu rentowego celem rozpoznania. W wykonaniu tego wyroku Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał decyzję z dnia 19 lipca 2018r. odmawiającą wyrównania emerytury za okres od 30 sierpnia 2010r. do dnia 28 lutego 2017r. W ocenie Sądu I instancji odmowa przyznania emerytury od dnia 30 sierpnia 2010r. była błędem organu rentowego. Nieprzyznanie świadczenia ( emerytury) z urzędu na rzecz wnioskodawczyni była formą zaniechania. Złożenie wniosku w sprawie, w której organ rentowy powinien działać z urzędu, nie zwalnia go od odpowiedzialności za błąd. Sąd I instancji uznał, iż skutkiem błędu była konieczność zmiany zaskarżonej decyzji i przyznanie K. M. emerytury z 3 lata wstecz od wpływu do Oddziału ZUS wniosku o rozpoznanie żądania wyrównania emerytury od 30 sierpnia 2010r. Apelację od powyższego wyroku złożył organ rentowy , który zaskarżył wyrok w części dotyczącej daty od której przysługuje wyrównania emerytury zarzucając:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego , a w szczególności art.133 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 17 .12.1998r o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U z 204r Nr. 39 poz.353 ze zm.) poprzez przyjęcie przez Sąd ,że wyrównanie emerytury powinno być wypłacone od 1 maja 2015r.
2. naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art.233§ 1 kodeksu postępowania cywilnego poprzez dokonanie przez Sąd ustaleń faktycznych, sprzecznych z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegających na przyjęciu ,że K. M. przysługuje wyrównanie emerytury od 1 maja 2015roku w sytuacji, gdy w przypadku błędu organu rentowego może ono nastąpić maksymalnie za okres 3 lat poprzedzających miesiąc zgłoszenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zatem nie wcześniej niż od dnia 1 czerwca 2015roku przy przyjęciu, że żądanie o ponowne rozpoznanie sprawy zostało zgłoszone w pkt. II wyroku z 7 czerwca 2018r. Wskazując na powyższe skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej daty, od której K. M. przysługuje wyrównanie emerytury i ustalenie, że wyrównanie świadczenia przysługuje wnioskodawczyni od dnia 1 czerwca 2015r. Pismem procesowym złożonym w dniu 30 stycznia 2019r. K. M. oświadczyła, że rezygnuje z wyrównania emerytury i wnosi o pozostawienie emerytury wypłacanej na dotychczasowych zasadach. Wskazała, iż przyznana na podstawie wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 października 2018r. emerytura jest niższa o 764,11zł. od poprzedniej zgodnie z decyzją ZUS z dnia dzisiejszego ( w rzeczywistości chodzi o decyzje z dnia 24 stycznia 2019r. złożoną do akt na rozprawie w dniu 13 lutego 2019r.) Pełnomocnik organu rentowego nie wyraził zgody na cofnięcie odwołania z uwagi na to ,że zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego z dnia 29 października 2018r. uprawomocnił się w wskutek jego niezaskarżenia w części dotyczącej wyrównania emerytury od dnia 1 czerwca 2015r. i został wykonany. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacja jest niezasadna. Przedmiotem sprawy na etapie postępowania apelacyjnego było to, czy wyrównanie emerytury przysługuje wnioskodawczyni od dnia 1 maja 2015r. czy od dnia 1 czerwca 2015r. Analizując akta sprawy V U 421/17 (III AUa 720/17) Sąd Apelacyjny stwierdził ,że wniosek K. M. o wyrównanie emerytury był zawarty w sposób nie budzący wątpliwości już w treści odwołania od decyzji z dnia 28 kwietnia 2017r, które wpłynęło do Oddziału ZUS w dniu 11 maja 2017r. Ten właśnie wniosek miał na myśli Sąd Apelacyjny w sprawie III AUa 720/17 , który w pkt. II wyroku z dnia 7 czerwca 2018r. wniosek o przyznanie wyrównania emerytury za okres od 30 sierpnia 2010r. do 28 lutego 2017r. zawarty w odwołaniu przekazał do rozpoznania (...) Oddział w B. . W tej sytuacji nie ma racji skarżący , iż za datę zgłoszenia wniosku o wyrównanie świadczenia należy uważać datę wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny (7 czerwca 2018r.) Stąd też niezasadne są zarzuty apelacji, iż wyrok Sądu I instancji został wydany z naruszeniem przepisów prawa materialnego art. 133 ust 2 pkt.2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS , jak też zarzut naruszenia przepisów postępowania – art. 233§ 1kpc .Z tych względów apelacja organu rentowego dotycząca jedynie daty początkowej , od której należy się wyrównanie świadczenia ( 1 czerwca 2015r zamiast 1 maja 2015r.) podlegała oddaleniu ( art.385 kpc .). Nie mógł być uwzględniony wniosek K. M. dotyczący cofnięcia odwołania. Zgodnie z art. 203§ 1 kpc pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy , a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku .W postępowaniu z zakresu ubezpieczeń społecznych rolę pozwu pełni odwołanie od decyzji. W przedmiotowej sprawie K. M. pismem procesowym złożonym w postępowaniu apelacyjnym cofnęła odwołanie i zrzekła się roszczenia ( zrezygnowała z wyrównania emerytury) nie tylko po wydaniu wyroku w postępowaniu pierwszoinstancyjnym , ale również po jego uprawomocnieniu się w znacznej części oraz wykonaniu. A zatem na tym etapie postępowania Sąd Apelacyjny nie miał możliwości, aby uwzględnić wniosek K. M. , gdyż stały temu na przeszkodzie obowiązujące przepisy prawne. Mając to wszystko na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku. SSA Bożena Szponar –Jarocka SSA Barbara Orechwa-Zawadzka SSA Teresa Suchcicka