← Polska

Sad powszechny, IV Ca 787/18

Sygn. akt IV Ca 787/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 6 lutego 2019r. Sąd Okręgowy w Płocku, IV Wydział Cywilny - Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca SSO Renata Wanecka (spr.) Sędziowie:

§ l i 2 kc w zw. z art. 353 1 kc w zw. z art. art. 385 2 kc poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, że w umowie wiążącej strony doszło do naruszenia wskazanych przepisów, w sytuacji pełnej akceptacji przez pozwanego warunków umowy, w tym opłaty przygotowawczej i wynagrodzenia umownego oraz w sytuacji, gdy postanowienia umowy nie kształtują obowiązków konsumenta sprzecznie z dobrymi obyczajami i nie naruszają rażąco interesów konsumenta. Mając na uwadze powyższe zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w zaskarżonej części, tj. co do kwoty 2.944 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 27 sierpnia 2016 r. do dnia zapłaty i zasądzenie kosztów procesu za obie instancje, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że mimo stwierdzenia, iż umowa pożyczki zawarta przez E. W.

(1)z (...) S.A. zawierała niedozwolone postanowienia umowne, to nie można zgodzić się ze zwolnieniem dłużnika z jej wykonania w całości, w szczególności spłacenia całego kapitału. Sąd I instancji nieprawidłowo ustalił, że E. W.
(1)wpłacił na poczet zobowiązania wynikającego z umowy kwotę wyższą niż 4.030 zł. Skoro pożyczka wynosiła 5.000 zł, to tylko z tytułu spłaty należności głównej pozwanego obciąża jeszcze 970 zł. Zgodnie z art.

§ 2

kc , jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 art.

kc nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. Sąd I instancji przesądził, że (...) S.A. nie jest uprawniony do obciążenia pozwanego składką na ubezpieczenie, który to pogląd Sąd Okręgowy w całości aprobuje. Nie oznacza to jednak, że powód nie ma prawa do jakichkolwiek świadczeń dodatkowych, w szczególności wynagrodzenia za udzielenie pożyczki. Z treści art.

§ 1

kc wynika, że postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne), ale nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Opisane wyżej świadczenia dodatkowe, w tym opłata przygotowawcza i wynagrodzenie umowne zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Niemniej jednak należało ocenić, czy ich wysokość nie przekracza rozsądnych granic. Mając na uwadze wysokość udzielonej pożyczki oraz czas kredytowania, Sąd Okręgowy posiłkował się wzorem przewidzianym w art. 36a ust. 1 ustawy z 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. 2018.993 j.t.). Przepis ten wszedł w życie dopiero od 11 marca 2016r., czyli już po zawarciu umowy pożyczki przez strony. Niemniej jednak, skoro jest to rozwiązanie mające na celu ochronę konsumentów przed nadmiernym obciążeniem finansowym w związku z kredytem konsumenckim (lichwą), to nie ma przeszkód, by się na nim wzorować również w innych wypadkach. Zgodnie z art. 36a ust. 1 cyt. ustawy, maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu oblicza się według wzoru: (...) ≤ (K + 25%) + (K x n /R x 30%), w którym poszczególne symbole oznaczają: (...) maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu, K - całkowitą kwotę kredytu, n - okres spłaty wyrażony w dniach, R - liczbę dni w roku. Po przeanalizowaniu kosztów pożyczki udzielnej E. W.

(1), Sąd Okręgowy ustalił, że dodatkowe koszty wynikające z opłaty przygotowawczej 926 zł i wynagrodzenia umownego 1.046 zł, łącznie: 1.974 zł, mieszczą się w zakreślonych granicach. Pożyczka w wysokości 5.000 zł została udzielona na 48 miesięcy, czyli 1440 dni (4 lata). Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy uznał, że apelacja jest zasadna i zmienił zaskarżony wyrok poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda 2.944 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, ale od 31 sierpnia 2016r., a nie od 27 sierpnia 2016r. do dnia zapłaty. Wypowiedzenie umowy nastąpiło w piśmie datowanym na 27 lipca 2016r. i zostało określone na 30 dni. Przy założeniu, że na obrót pocztowy należy przyjąć 4 dni, okres wypowiedzenia zaczął biec od 1 sierpnia 2016r. do 30 sierpnia 2016r., zatem wymagalność odsetek ustawowych za opóźnienie należało oznaczyć na 31 sierpnia 2016r. Następstwem zmiany wyroku w zakresie dochodzonego roszczenia, była konieczność zmiany orzeczenia także co do kosztów procesu. Sąd dokonał stosunkowego ich rozdzielenia ( art. 100 kpc ). Powód nadal jest stroną przegrywającą, ponieważ ostatecznie tylko część jego żądania została uwzględniona, tj. w 22% (2.944 zł/13.376,11 zł). (...) S.A. poniósł opłatę od pozwu w wysokości 168 zł, wynagrodzenie pełnomocnika 4.800 zł, opłatę skarbową od pełnomocnictwa 17 zł, łącznie 4.985 zł; 22% z tej sumy to 1.096,70 zł. Natomiast E. W.
(2)poniósł koszty zastępstwa prawnego 4.800 zł i opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł), łącznie 4.817 zł. Ponieważ wygrał spór w 78%, należało zwrócić na jego rzecz 3.757,26 zł. Po potrąceniu wzajemnych roszczeń z tego tytułu, Sąd zasądził ostatecznie na rzecz pozwanego 2.660,56 zł (3.757,26 zł – 1.096,70 zł). Z tych wszystkich względów, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok na podstawie art. 386 § 1 kpc . O kosztach procesu za II instancję Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialnością za wynik ( art. 98 kpc ). Ponieważ apelacja okazała się zasadna, należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów postępowania odwoławczego, do których należy opłata od apelacji w wysokości 148 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 450 zł ( § 10 ust. 1 pkt. 1 w zw. z § 2 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych).

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.