Sad powszechny, IX U 44/17

Sygn. akt IX U 44/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2019 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSR del. Renata Stańczak Protokolant: Gabriela Jokiel przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2019 r. w Rybniku sprawy z odwołania A. B. ( A. B. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania A. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 25 listopada 2016 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza, iż ubezpieczony A. B. uprawniony jest do ponownego obliczenia wysokości emerytury zgodnie z art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , a to począwszy od dnia (...) Sędzia Sygn. akt IX U 44/17 UZASADNIENIE Decyzją z 25 listopada 2016r. organ rentowy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. , na podstawie art. 114 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , odmówił ubezpieczonemu A. B. ( B. ) ponownego ustalenia wysokości emerytury, ponieważ ubezpieczony nie przedłożył żadnych nowych dowodów, jak również nie ujawniono okoliczności mających wpływ na wysokość świadczenia. Organ rentowy dodał, że w sprawie przeliczenia podstawy wymiaru w myśl art. 110a wydano 01.02.2016r. decyzję odmowną wraz z uzasadnieniem. Ubezpieczony wniósł odwołanie od decyzji wskazując, że wnosi o odtworzenie wynagrodzenia przez biegłego sądowego za lata, za które organ rentowy przyjął minimalne wynagrodzenie. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczonemu, urodzonemu (...) , przysługuje prawo do emerytury górniczej od 1 grudnia 1995r.Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury, wyliczony na podstawie wynagrodzenia z okresu od 01/1984r. do 12/1989r. wyniósł 317,62% i został ograniczony do 250%. Po przyznaniu prawa do świadczenia ubezpieczony pozostawał w zatrudnieniu do 22.12.1995r., a następnie od 28.02.1996r. do 29.03.1996r. oraz od 03.06.2002r. do 20.06.2002r. Ubezpieczony (...) . złożył po raz pierwszy wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia od zarobków uzyskanych w całości lub w części po przyznaniu świadczenia według wariantu najkorzystniejszego. Do wniosku dołączył zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za okres zatrudnienia w KWK (...) od 1980r. do 1995r., z (...) za rok 1996 oraz listę płac za 06/2002 z (...) Sp. z o.o. W rozpoznaniu wniosku organ rentowy decyzją z 1 lutego 2016r., na podstawie art. 110a ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , odmówił ubezpieczonemu ponownego ustalenia wysokości emerytury, ponieważ wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony w najkorzystniejszy sposób nie jest wyższy niż 250%. Za okres od 29.06.1968r. do 31.08.1979r. organ rentowy uwzględnił wynagrodzenie minimalne. Kolejny wniosek o przeliczenie wysokości świadczenia emerytalnego na podstawie art. 110a powołanej ustawy ubezpieczony złożył (...) nie dołączając żadnych nowych dowodów. W tej sytuacji organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję z 25 listopada 2016r. (dowód: akta organu rentowego). Ubezpieczony zatrudniony był w KWK (...) w R. kolejno na stanowiskach: - od 29.06.1968r. do 31.12.1968r. – robotnika pod ziemią, - od 01.01.1969r. do 02.05.1971r. – młodszego górnika pod ziemią, - od 03.05.1971r. do 04.04.1981r. – górnika pod ziemią, - od 24.09.1982r. do 15.06.1983r. – górnika pod ziemią, - od 16.06.1983r. do 31.07.1985r. – nadgórnika oddziału wydobywczego pod ziemią, - od 01.08.1985r. do 22.12.1995r. - sztygara zmianowego oddziału wydobywczego pod ziemią. Ubezpieczony został zatrudniony w KWK (...) po zakończeniu nauki w zasadniczej szkole zawodowej górniczej w 1968r. Ubezpieczony otrzymywał wynagrodzenie według stawki dniówkowej, która wzrastała wraz ze zmianą stanowisk. Otrzymywał też premie uznaniowe. Gdy ubezpieczony został rębaczem, to pracował w akordzie bezpośrednio przy wydobyciu węgla. Z tego tytułu co miesiąc miał inne wynagrodzenie, w zależności od wydobycia kopalni w danym miesiącu. Uprawniony był też do świadczeń z Karty Górnika. Ubezpieczony pracował w systemie zmianowym. Pracował też w niedziele. Otrzymywał deputat węglowy, 13-tki, 14 tki. Ożenił się 26 czerwca 1971r. Nie był członkiem drużyny ratowniczej. (dowód: akta osobowe ubezpieczonego, zeznania ubezpieczonego złożone na rozprawie 25 kwietnia 2017r., czas nagrania protokołu elektronicznego 00:09:15-00:25:14). Najkorzystniejsze wynagrodzenie ubezpieczony uzyskał w latach 1969, 1971-1975, 1980, 1983-1995, po odtworzeniu zarobków z lat 1968-1979, przy przyjęciu, że ubezpieczony w tym okresie otrzymywał wynagrodzenie powszechnie obowiązujące w górnictwie, z uwzględnieniem dokumentacji zawartej w aktach osobowych ubezpieczonego, uregulowań płacowych obowiązujących w górnictwie oraz przy przyjęciu, że ubezpieczony, oprócz wynagrodzenia zasadniczego otrzymywał wynagrodzenie z Karty Górnika, deputat węglowy, dodatek z tytułu pracy niebezpiecznej. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z powyżej wskazanych lat jest wyższy niż 250%. Przy odtwarzaniu wysokości wynagrodzenia biegły uwzględnił także dodatek za II i nocną zmianę, za przepracowane 2 niedziele w miesiącu oraz podwójną Kartę Górnika. Po wyłączeniu, z odtworzonego wynagrodzenia, dodatku za przepracowane 2 niedziele w miesiącu, podwójnej Karty Górnika, dodatku niebezpiecznego oraz za II i nocną zmianę, wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nadal jest wyższy niż 250%. (dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu emerytur i rent S. K. k. 47-83 a.s., pismo organu rentowego z 22.01.2019r. k. 98 a.s.). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie kwestia sporna sprowadzała się ostatecznie do ustalenia, czy ubezpieczony spełnia warunki do przeliczenia emerytury górniczej na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. 2018r., poz.1270 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art.15, z uwzględnieniem art.110 ust.3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia: - z kolejnych 10 lat kalendarzowych przypadających w ostatnich 20 latach kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie emerytury od przeliczonej podstawy, - dowolnie wybranych przez emeryta 20 lat kalendarzowych, w których podlegał ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia o ponowne ustalenie wysokości emerytury, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art.15 ust.5, jest wyższy niż 250%. Ustalenie wysokości emerytury w sposób wskazany powyżej może nastąpić tylko raz. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika z opinii powołanego biegłego sądowego, który na podstawie posiadanej dokumentacji, przy uwzględnieniu obowiązujących w górnictwie przepisów płacowych, odtworzył wynagrodzenie ubezpieczonego za lata 1968-1979. Obliczony przez biegłego wskaźnik wysokości podstawy wymiaru okazał się ostatecznie wyższy od 250% (także po uwzględnieniu zastrzeżeń organu rentowego) i tym samym mógł stanowić podstawę przeliczenia świadczenia. Uznając jw. Sąd oparł się na opinii biegłego, uznając ją za przekonującą jako wydaną w oparciu o fachową wiedzę, wydaną po analizie dokumentacji przedłożonej w niniejszej sprawie: dokumentacji znajdującej się w aktach rentowych, aktach osobowych oraz w oparciu o obowiązujące w tym okresie przepisy płacowe. Sąd uznał nadto, iż w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 114 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, gdyż zostały przedłożone nowe dowodowy w postaci akt osobowych i płacowych ubezpieczonego dotyczące okresu spornego, a także w postaci opinii biegłego sądowego, o przeprowadzenie której ubezpieczony wnosił w odwołaniu o decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję jak w wyroku, przy czym ponowne obliczenie emerytury powinno nastąpić od (...) ., tj. od miesiąca złożenia wniosku (art. 129 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS). SSR del. Renata Stańczak