Sad powszechny, IX U 815/18

(1)– następcy prawnego B. S.

(2)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania B. S.

(1)- następcy prawnego B. S.

(2)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 12 grudnia 2016 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej B. S.

(1)prawo do niezrealizowanego świadczenia – różnicy pomiędzy emeryturą faktycznie wypłaconą jej zmarłemu mężowi B. S.

(2)za okres od (...) . do (...) , a emeryturą ponownie obliczoną zgodnie z art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Sędzia Sygn. akt IX U 815/18 UZASADNIENIE Decyzją z 12 grudnia 2016r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. , na podstawie art. 110 i 110a ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , odmówił B. S.

(2)( S. ) prawa do ponownego ustalenia wysokości emerytury, ponieważ wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 205,64% (ustalony w najkorzystniejszy sposób) i nie jest wyższy niż 250% oraz nie jest wyższy niż poprzednio ustalony. Ubezpieczony wniósł odwołanie od decyzji i precyzując je na rozprawie 16 maja 2017r. wskazał, że domaga się, by Sąd przy wyliczeniu wwpw wziął pod uwagę zarobki z KWK (...) i z KWK (...) za okres do 1978r. i wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. W toku postępowania sądowego B. S.

(2)zmarł w dniu (...) Postanowieniem z dnia 23.05.2018r. Sąd podjął postępowanie z udziałem żony zmarłego – B. S.

(1). Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: B. S.

(2), urodzonemu (...) , przysługiwało prawo do emerytury górniczej od 1 lipca 1990r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury, wyliczony na podstawie wynagrodzenia z lat 1985 -1987, wyniósł 383,91% i został ograniczony do 250%. Po przyznaniu prawa do świadczenia pozostawał w zatrudnieniu do 25.10.1990r. oraz w latach 2000-2002. B. S.

(2)(...) złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia, zaznaczając pkt 3 wniosku. Wraz z wnioskiem przedłożył zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1979-1990. (dowód: akta organu rentowego). B. S.

(2)zatrudniony był w KWK (...) w J. na stanowiskach: od 10.03.1965r. do 31.12.1966r. – cieśli o najwyższych kwalifikacjach pod ziemią, od 01.01.1967r. do 31.10.1967r. – nadgórnika oddziału wydobywczego pod ziemią, od 01.10.1970r. do 30.04.1971r. – nadgórnika oddziału wydobywczego pod ziemią, od 01.05.1971r. do 31.01.1974r. – sztygara zmianowego oddziału wydobywczego pod ziemią i od 01.02.1974r. do 31.03.1974r. – dyspozytora ruchu kopalni pod ziemią. W okresie od 01.11.1967r. do 30.09.1970r. ubezpieczony zatrudniony był jako nadgórnik oddziału pozawydobywczego pod ziemią w KWK (...) w P. . Ubezpieczony w początkowym okresie pracy w KWK (...) jako cieśla miał ustaloną stawkę dniówkową - 72 zł na dniówkę. Była też premia. Ubezpieczony pracował na wszystkie trzy zmiany. Pracował też w niedziele. Nie był członkiem drużyny ratowniczej. Otrzymywał także 13-tą pensję, barbórkę. Uprawniony był do deputatu węglowego. Od 1967r. ubezpieczony pracował „na etacie” na stanowisku nadgórnika oddziału wydobywczego pod ziemią i z tego tytułu miał wynagrodzenie miesięczne. Pracował też na wszystkich zmianach i w niedziele (1-2 w miesiącu). Były też stałe składniki wynikające z Karty Górnika, w tym węgiel. Na KWK (...) był dodatek za pracę w szkodliwych warunkach i przez jakiś czas z tytułu zagrożenia metanowego. Na KWK (...) ubezpieczony miał stawkę miesięczną taką samą jak na KWK (...) . Warunki wynagradzania na KWK (...) były takie same jak na KWK (...) . Od października 1970r. ubezpieczony przeniósł się znowu na KWK (...) na stanowisko nadgórnika. Był wynagradzany jak wcześniej na tym stanowisku. Od maja 1971r, był sztygarem zmianowym i wtedy podniesiono mu płacę zasadniczą i do tego wypłacano mu premie uznaniową w zależności od wyników kopalni. Na tych samych co wcześniej zasadach pracował w niedziele oraz na wszystkie zmiany. (dowód: akta osobowe B. S.

(2)z okresu zatrudnienia w KWK (...) i KWK (...) , zeznania ubezpieczonego złożone na rozprawie 16 maja 2017r., czas nagrania protokołu elektronicznego 00:11:11-00:34:43). Najkorzystniejsze wynagrodzenie B. S.

(2)uzyskał w latach 1972-1990 i 2002r., po odtworzeniu wynagrodzeń z lat 1965 -1978, przy przyjęciu, że ubezpieczony w tym okresie otrzymywał wynagrodzenie powszechnie obowiązujące w górnictwie, z uwzględnieniem dokumentacji zawartej w aktach osobowych ubezpieczonego, uregulowań płacowych obowiązujących w górnictwie oraz przy przyjęciu, że ubezpieczony, oprócz wynagrodzenia zasadniczego otrzymywał wynagrodzenie z Karty Górnika, deputat węglowy, dodatek funkcyjny. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z powyżej wskazanych lat jest wyższy niż 250%. Przy odtwarzaniu wynagrodzeń za lata jw. biegły uwzględnił także dodatki za II i nocną zmianę. (dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu świadczeń emerytalno-rentowych M. Ż. k. 65-77 a.s, pismo organu rentowego z 18.12.2018r. k. 92 a.s.). Decyzja organu rentowego z dnia 22.02.2018r. prawo do renty rodzinnej po zmarłym ubezpieczonym organ rentowy przyznał jego żonie B. S.

(1). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu odwołanie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie kwestia sporna sprowadzała się ostatecznie do ustalenia, czy B. S.

(2)spełniał warunki do przeliczenia emerytury górniczej na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. 2018r., poz.1270 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art.15, z uwzględnieniem art.110 ust.3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia: - z kolejnych 10 lat kalendarzowych przypadających w ostatnich 20 latach kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie emerytury od przeliczonej podstawy, - dowolnie wybranych przez emeryta 20 lat kalendarzowych, w których podlegał ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia o ponowne ustalenie wysokości emerytury, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art.15 ust.5, jest wyższy niż 250%. Ustalenie wysokości emerytury w sposób wskazany powyżej może nastąpić tylko raz. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe B. S.

(2)spełniał warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika z opinii powołanego biegłego sądowego. Wysokość zarobków została odtworzona na podstawie posiadanej dokumentacji, przy uwzględnieniu obowiązujących w górnictwie przepisów płacowych. Wskazać należy jednak, iż od wysokości tych odtworzonych przez biegłego wynagrodzeń należało odjąć składniki wynagrodzenia, których otrzymywanie nie wynikało z zachowanej dokumentacji lub które wiązały się z faktyczną obecnością w pracy a nie zachowały się karty ewidencyjne. Stąd należało odliczyć dodatki za pracę nocną i II zmianę, w świetle najnowszego orzecznictwa sądowego – Sądu Apelacyjnego w Katowicach (wyr. Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 22.05.2018r., sygn. akt III AUa 175/18). Niemniej obliczony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, po odliczeniu spornych składników jw. okazał się wyższy od 250% i tym samym mógł stanowić podstawę przeliczenia świadczenia. Zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach… w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku - małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku - innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba. Ust. 2.Osoby wymienione w ust. 1 mają prawo do udziału w dalszym prowadzeniu postępowania o świadczenia, nieukończonego wskutek śmierci osoby, która o te świadczenia wystąpiła Ust. 3.Roszczenia o wypłatę świadczeń, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie 12 miesięcy od dnia śmierci osoby, której świadczenia przysługiwały, chyba że przed upływem tego okresu zgłoszony zostanie wniosek o dalsze prowadzenie postępowania. Do niniejszej sprawy, po śmierci B. S.

(2), wstąpiła jego żona B. S.

(1), uprawniona do renty rodzinnej. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477

(14)§2 kpc i art. 136 powołanej ustawy z 17.12.1998r. zmienił zaskarżoną decyzję jak w wyroku, przyznając następcy prawnemu - ubezpieczonej B. S.

(1)prawo do niezrealizowanego świadczenia – różnicy pomiędzy emeryturą faktycznie wypłaconą jej zmarłemu mężowi B. S.

(2)za okres od (...) .( miesiąc złożenia wniosku) do (...) - a emeryturą ponownie obliczoną, zgodnie z art. 110 a ustawy o emeryturach i rentach z FUS. SSR del. Renata Stańczak