Sad powszechny, VI Ka 1103/16

Sygnatura akt VI Ka 1103/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Ewa Trzeja –Wagner Sędziowie SSO Agata Gawron Sambura SSO Kazimierz Cieślikowski Protokolant Aleksandra Studniarz przy udziale E. H. Zastępcy Okręgowego Rzecznika Dyscyplinarnego PZŁ zs w S. po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2016 r. sprawy E. S. syna F. i R. , ur. (...) w Ś. obwinionego z art. 35b ust. 1 pkt 1,2,3 ustawy Prawo łowieckie w zw. z §11 pkt 2, §12 pkt 4, §41 pkt 1 Statutu PZŁ oraz pkt 2 Zbioru zasad etyki i tradycji łowieckich na skutek odwołania wniesionego przez obrońcę obwinionego od orzeczenia Głównego Sądu Łowieckiego w W. z dnia 8 grudnia 2015 r. sygnatura akt (...) na mocy art. 437 kpk , art. 438 kpk w zw. z art. 33 ust. 6 ustawy Prawo łowieckie z dnia 13.10.1995r. uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę Głównemu Sądowi Łowieckiemu w W. do ponownego rozpoznania. Sygn. akt VI Ka 1103/16 UZASADNIENIE Przed Okręgowym Sądem Łowieckim w K. toczyło się postępowanie dyscyplinarne przeciwko E. S. o przewinienie łowieckie polegające na tym, że w okresie od 5.08.2014 r., będąc zawieszonym orzeczeniem Głównego Sądu Łowieckiego dnia 5.08.2014 r. w prawach członka PZŁ, nie poddał się karze i nadal wykonywał polowanie. Za to przewinienie Okręgowy Sąd Łowiecki w K. orzekł karę dyscyplinarną zasadniczą wykluczenia z PZŁ. W postępowaniu odwoławczym przed Głównym Sądem Łowieckim, prowadzonym na skutek odwołania obrońcy obwinionego orzeczenie to w dniu 8.12.2015 r. utrzymane zostało w mocy. To właśnie orzeczenie zostało zaskarżone przez obrońcę obwinionego odwołaniem wniesionym do Sądu Okręgowego w Gliwicach. Obrońca obwinionego zaskarżył orzeczenie w całości. W odwołaniu postawił zarzuty obrazy prawa materialnego a to art. 35j ust. 2 w zw. z art. 33 ust. 6 ustawy prawo łowieckie , art. 30 k.k. , liczne błędy w ustaleniach faktycznych a także obrazy przepisów postępowania a to art. 16 k.p.k. w zw. z art. 100 § 8 k.p.k. przy zast. art. 35s ust. 2 ustawy prawo łowieckie a także art. 2 § 2 k.p.k. , art. 4 k.p.k. , art. 5 § 2 k.p.k. oraz art. 7 k.p.k. przy zast. art. 35s ust. 2 ustawy prawo łowieckie . Zarzucił także wymierzenie obwinionemu rażąco niewspółmiernej kary. Domagał się uniewinnienia obwinionego. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Trzeba zacząć od tego, że przewinienie łowieckie obwinionego miało polegać na wykonywaniu polowań mimo obowiązywania kary orzeczonej we wcześniejszym postępowaniu dyscyplinarnym wobec E. S. . To postępowanie przed sądami łowieckimi zakończyło się orzeczeniem Głównego Sądu Łowieckiego z dnia 5.08.2014 r. Karami zasadniczymi w tamtym postępowaniu było dwukrotne zawieszenie E. S. w prawach członka PZŁ. Mimo pouczenia obwinionego o prawie wniesienia odwołania do Sądu Okręgowego do orzeczenia dołączono pouczenie o prawomocności i wykonalności kary orzeczonej. Trzeba stwierdzić, że istotnie w Regulaminie sądów łowieckich i rzeczników dyscyplinarnych w PZŁ znajdują się przepisy wskazujące na to, że orzeczenia i postanowienia wydane w postępowaniu odwoławczym są prawomocne z chwila ogłoszenia a wykonywanie kary zawieszenia w prawach członka Zrzeszenia biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia. Na tym tle pojawia się sygnalizowane w środku odwoławczym zagadnienie usytuowania w systemie prawnym odwołania przysługującego stronom do sądu okręgowego na podstawie art. 33 ust. 6 ustawy prawo łowieckie . Zagadnienie to było już przedmiotem rozważań Głównego Sądu Łowieckiego a wcześniej Okręgowego Sądu Łowieckiego w K. . Obydwa sądy łowieckie stanęły na stanowisku, że odwołanie do sądu okręgowego jest rodzajem nadzwyczajnego środka zaskarżenia i tym samym nie wstrzymuje wykonania kary orzeczonej w postępowaniu przed sądami łowieckimi. Kwestia nie jest zupełnie oczywista. Wątpliwości budzi już ustawa prawo łowieckie . Z jednej strony, w art. 33 ust. 6 przewiduje od określonych orzeczeń w postępowaniu dyscyplinarnym odwołanie do sądu okręgowego a z drugiej - w art. 35e przewiduje po postępowaniu przed sądami łowieckimi, już tylko postępowanie wykonawcze. Nie ulega jednak wątpliwości, że sąd okręgowy nie jest sądem łowieckim. Ustawa nie wspomina o prawomocności orzeczeń w postępowaniu dyscyplinarnym. Mimo tego nie można uznać, by odwołanie do sądu okręgowego było nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, zbliżonym do kasacji. Trzeba stwierdzić, że nadzwyczajny środek zaskarżenia jest, jak sama nazwa wskazuje – środkiem nadzwyczajnym. W procesie karnym obowiązują liczne ograniczenia dotyczące skargi kasacyjnej. Nie może być przedmiotem kasacji ani rażąca surowość kary ani też błędy w ustaleniach faktycznych. Kasacji nie może sporządzić skazany osobiście. W dodatku od szeregu orzeczeń kasacja przysługuje tylko podmiotom kwalifikowanym. W postępowaniu w sprawach o wykroczenia kasacja przysługuje tylko podmiotom kwalifikowanym. Na tym tle uprawnienia strony do zaskarżenia każdego orzeczenia kończącego postępowanie wewnątrzorganizacyjne w PZŁ bez żadnych ograniczeń musi być uznane za zwykły środek odwoławczy. Usytuowanie takiej trzeciej instancji w postępowaniu o przewinienia z zakresu prawa łowieckiego to nic innego niż zapewnienie stronom kontroli ze strony sądu powszechnego. O prawomocności orzeczenia w postępowaniu dyscyplinarnym za przewinienia łowieckie nie może decydować przepis nie mający rangi ustawowej. Delegacja ustawowa zawarta w art. 35s ust. 1 ustawy prawo łowieckie dotyczy tylko postępowania przed sądami łowieckimi. Sama ustawa, choć nie zawiera informacji, kiedy orzeczenie w postępowaniu dyscyplinarnym jest prawomocne o prawomocności orzeczeń wspomina dwukrotnie (w art. 35p i art. 35r) . Jednocześnie w kwestiach nieuregulowanych w przepisach rangi ustawowej odsyła do przepisów ustawy karnej procesowej. Tak więc mimo sformułowań Regulaminu sądów łowieckich i rzeczników dyscyplinarnych orzeczenie Głównego Sądu Łowieckiego wcale nie posiada cechy prawomocności. Nie sposób bowiem stwierdzić, że w postępowaniu o przewinienie łowieckie prawomocność oznacza co innego, niż oznacza to pojęcie w języku prawnym i w języku prawniczym. Prawomocność (z którą wiąże się też wykonalność) przysługuje zatem tym orzeczeniom, od których nie można wnieść środka odwoławczego. Odwołanie o którym mowa w art. 33 ust. 6 ustawy prawo łowieckie jest środkiem odwoławczym a nie nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia. Tak więc błędna interpretacja przepisów prawa procesowego skutkowała przyjęciem przez sądy łowieckie, że obwiniony dopuścił się przewinienia łowieckiego, za które może być orzeczona kara przewidziana w prawie łowieckim . Pozostałe zarzuty odwoławcze nie miały przy takim uchybieniu znaczenia i Sąd Okręgowy nie widzi potrzeby ustosunkowania się do nich. W postępowaniu ponownym Główny Sąd Łowiecki rozważy, czy uczestniczenie przez E. S. w polowaniach we wskazanym okresie nie naruszało innych przepisów prawa łowieckiego . Nie można mu bowiem przypisać przewinienia polegającego na wykonywaniu polowania mimo prawomocnie orzeczonej kary zawieszenia w prawach członka PZŁ.