← Polska

Sad powszechny, III K 180/19

POSTANOWIENIE Poznań, dnia 22 maja 2019 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodniczący : SSO Dorota Biernikowicz Protokolant : sędzia przewodnicząca przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu – Jacka Derdy po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 22 maja 2019 r. sprawy skazanego P. W. ( P. W. ) s. E. i A. z domu M. , ur. (...) w K. na skutek wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania w części i przekazania sprawy według właściwości postanawia

  1. na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 a contrario k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r., poz. 396) oraz art. 569 § 1 i 2 k.p.k. umorzyć postępowanie o wydanie wobec skazanego P. W. wyroku łącznego obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 4 kwietnia 2005 r. sygn. akt VI K 746/04, Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt VI K 136/06, Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 25 stycznia 2007 r. sygn. akt VI K 765/06, Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. sygn. akt III K 326/09 - z uwagi na brak warunków do wydania wyroku łącznego ;
  2. na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. , art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy z wniosku P. W. o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części, tj. odnośnie wyroków: Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 16 maja 2016 r. sygn. akt VIII K 641/15, Sądu Rejonowego w Chrzanowie z dnia 10 kwietnia 2017 r. sygn. akt II K 327/17, Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 16 stycznia 2017 r. sygn. akt IV K 597/16 i przekazać sprawę w celu rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie jako rzeczowo i miejscowo właściwemu;
  3. na podstawie § 4 ust. 3, § 17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata G. J. kwotę 147,60 zł (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu w związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji;
  4. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszym postępowaniu w zakresie, w którym umorzono postępowanie o wydanie wyroku łącznego zgodnie z punktem 1 sentencji, w tym z tytułu obrony z urzędu i kosztami tymi w całości obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Skazany P. W. złożył wniosek o wydanie wobec niego wyroku łącznego, obejmującego prawomocne skazania w sprawach Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie o sygn. akt IV K 597/16 oraz VIII K 641/
  5. Wniosek skazany złożył w dniu 26 września 2018r. do Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie III Wydział Karny stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Poznaniu jako właściwego do rozpoznania sprawy (akta wpłynęły do tut. Sadu w dniu 04.04.2019r.). Działając na podstawie art. 570 k.p.k. z urzędu Sąd Okręgowy ustalił w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, że P. W. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:
  6. wyrokiem Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 4 kwietnia 2005 r. – sygn. akt VI K 746/04 za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. popełnione w dniu 10/11 sierpnia 2004 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 3 lat i oddano pod dozór kuratora, przy czym postanowieniem z dnia 14 lutego 2008 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności i kara ta została wykonana w całości w dniu 13.01.2010r.;
  7. wyrokiem Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 9 maja 2006 r. – sygn. akt VI K 136/06 za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełnione w dniu 16 listopada 2005r. na karę 1 roku pozbawienia wolności; za przestępstwo z art. 217 § 1 k.k. popełnione w dniu 16 listopada 2005r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 17 listopada 2005 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; przy czym w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczono łączną karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 3 lat i oddano pod dozór kuratora, przy czym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2007 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności i kara ta została wykonana w całości w dniu 13.04.2011r.;
  8. wyrokiem Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 25 stycznia 2007 r. – sygn. akt VI K 765/06 za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 18 września 2006 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 3 lat i oddano pod dozór kuratora, przy czym postanowieniem z dnia 24 marca 2009 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności i kara ta została wykonana w całości w dniu 28.07.2011r.;
  9. wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. – sygn. akt III K 326/09 za przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. popełnione w dniu 28 kwietnia 2009 r. na karę 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności i kara ta została wykonana w całości w dniu 13.11.2014r.;
  10. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 16 maja 2016 r. – sygn. akt VIII K 641/15 za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 4 października 2015r. na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, która została wykonana w całości w dniu 29.08.2016r. oraz karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania 20 godzin miesięcznie pracy na cele społeczne, przy czym postanowieniem z dnia 30 grudnia 2016 r. karę ograniczenia wolności zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 3 miesięcy i kara ta nie została wykonana (skazany ma ją odbywać w okresie od 09.12.2020r. do 09.03.2021r.), ;
  11. wyrokiem Sądu Rejonowego w Chrzanowie z dnia 10 kwietnia 2014 r. – sygn. akt II K 327/17 za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 7 marca 2016 r. na karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł, przy czym postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. karę grzywny zamieniono na 10 miesięcy po 20 godzin miesięcznie prac społecznie użytecznych i kara ta nie została wykonana w całości;
  12. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 16 stycznia 2017 r. – sygn. akt IV K 597/16 za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 12 maja 2016r. na karę 3 lat pozbawienia wolności i kara ta nie została wykonana w całości (skazany odbywa w/w karę od dnia 08.03.2018r. do dnia 09.12.2020r.). Z informacji o skazanym z Krajowego Rejestru Karnego, a także z opinii o skazanym wynika, że P. W. nie został prawomocnie skazany innymi wyrokami, niż wymienione powyżej, poza tym żaden z wymienionych wyroków nie uległ uchyleniu lub zmianie. Po wejściu w życie 1 lipca 2015r. zmiany przepisów kodeksu karnego , w tym dotyczących kary łącznej, zapadły wobec skazanego zatem trzy wyroki skazujące tj. w sprawie VIII K 641/15, II K 327/17 i IV K 597/
  13. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W związku ze zmianą od 1 lipca 2015r. przepisów ustawy kodeks karny , w tym przepisów rozdziału IX odnośnie kary łącznej, na wstępie zaznaczyć należy, że przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) uregulowały kwestię tzw. intertemporalną, to jest wyłączyły stosowanie przepisów rozdziału IX kodeksu karnego w nowym brzmieniu, a więc przepisów dotyczących nowych zasad orzekania kary łącznej w wyroku łącznym, do spraw w których połączeniu podlegałby wyłącznie kary prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. Zgodnie z tym przepisem – przepisów rozdziału IX ustawy kodeks karny , w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą kodeks karny , nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że przepisy art. 85 i następne k.k. w nowym brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. mają zastosowanie w niniejszej sprawie do skazanego P. W. ponieważ trzy wyroki skazujące Sądów Rejonowych, tj. w sprawach VIII K 641/15, II K 327/17 i IV K 597/16 zapadły wobec skazanego już po wejściu w życie przepisów art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu. Tym samym stwierdzić należy na wstępie, że w stosunku do skazanego w niniejszym postępowaniu można stosować się przepisy art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu, tj. obowiązującym od 1 lipca 2015r. Zważyć należy zatem, że zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy Sąd wydaje wyrok łączny w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, jeżeli zachodzą ku temu warunki określone w szczególności w art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.), a mianowicie sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy chociażby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z nich i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu, czy też według art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r.), sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, a podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89 , w całości lub w części kary lub kary łączne za w/w przestępstwa, z ograniczeniem wynikającym z art. 85 § 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. Rozważając dopuszczalność wydania wyroku łącznego wobec skazanego P. W. , obejmującego prawomocnie orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności wyrokami wymienionymi wyżej w punktach od 1 do 4, Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki do wydania wyroku łącznego obejmującego kary wymierzone w/w wyrokami, w tym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie III K 326/09, i to zarówno brak jest warunków do wydania wyroku łącznego obejmującego w/w skazania (opisane wyżej w pkt od 1 do 4) według przepisów art. 85 k.k. i nast. w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r., jak i według przepisów art. 85 k.k. i nast. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. Wynika to z faktu, że jeżeli rozważamy dopuszczalność wydania wyroku łącznego - obejmującego prawomocne skazania opisane wyżej w pkt od 1 do 4, w tym jedyny wyrok, jaki zapadł wobec P. W. wydany przez Sąd Okręgowy jako Sąd I instancji tj. w sprawie III K 326/09 - według warunków z art. 85 k.k. w starym brzmieniu, to zważyć należy, iż brak ku temu warunków. Pierwszy chronologicznie wyrok jaki zapadł wobec skazanego to wyrok Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 4 kwietnia 2005r. sygn.. akt VI K 746/04, jednak przestępstwa osadzone kolejnymi chronologicznie wyrokami, opisanymi w pkt od 2 do 4, zostały popełnione już po wydaniu tego pierwszego wyroku. Przestępstwa osądzone wyrokami opisanymi w pkt 3 i 4 zostały popełnione także po wydaniu wyroku w sprawie VI K 136/06, zatem brak warunków z art. 85 k.k. (w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015r.) do wydania wyroku łącznego obejmującego prawomocne skazania opisane wyżej w pkt od 1 do
  14. Zachodzi zatem negatywna przesłanka postępowania w zakresie wydania wyroku łącznego, obejmującego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 326/09, zarówno według „starych” przepisów art. 85 i nast. k.k. , a to z uwagi na datę popełnienia przestępstw osądzonych wyrokami wydanymi po wydaniu wyroku III K 326/09, tj. opisanymi wyżej w pkt od 5 do 7, jak również według przepisów art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r., ponieważ wszystkie kary orzeczone prawomocnymi wyrokami opisanymi wyżej w pkt od 1 do 4 zostały w całości wykonane i nie został spełniony warunek z art. 85 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. Zatem nawet gdyby rozważać dopuszczalność wydania wyroku łącznego, obejmującego prawomocne skazanie w sprawie Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. III K 326/09, według przepisów Rozdziału IX kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r., co w niniejszej sprawie było dopuszczalne, gdyż po wejściu w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) zapadły wobec P. W. trzy prawomocne skazania (opisane wyżej w pkt od 5 do 7 ), to i tak należało w tym zakresie, tj. odnośnie prawomocnie orzeczonych kar w sprawach opisanych wyżej w pkt od 1 do 4 , umorzyć postępowanie, ponieważ wszystkie kary wymierzone w tych sprawach, zostały wykonane w całości, co według nowych przepisów art. 85 § 2 k.k. stanowi negatywną przesłankę wydania wyroku łącznego. Należało zatem umorzyć postępowanie o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego P. W. , obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 4 kwietnia 2005 r. sygn. akt VI K 746/04, Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt VI K 136/06, Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 25 stycznia 2007 r. sygn. akt VI K 765/06, Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. sygn. akt III K 326/09 - z uwagi na brak warunków do wydania wyroku łącznego - zarówno według przepisów art. 85 i nast. k.k. w starym brzmieniu, jak i według przepisów art. 85 i nast. k.k. w nowym brzmieniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 a contrario k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r., poz. 396) oraz art. 569 § 1 i 2 k.p.k. umorzył w części postępowanie o wydanie wobec skazanego P. W. wyroku łącznego tj. obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 4 kwietnia 2005 r. sygn. akt VI K 746/04, Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt VI K 136/06, Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 25 stycznia 2007 r. sygn. akt VI K 765/06, Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. sygn. akt III K 326/09 - z uwagi na brak warunków do wydania wyroku łącznego. W postanowieniu - w związku z umorzeniem postępowania o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazanie w sprawie Sądu Okręgowego na podstawie § 17 ust. 5 w zw. z § 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r. poz.18) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata G. J. kwotę 147,60 zł (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu. W związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. zwolniono skazanego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu w zakresie, w którym umorzono postępowanie o wydanie wyroku łącznego i kosztami tymi w całości obciążono Skarb Państwa. Zważyć należy w tym miejscu, że zgodnie z art. 570 k.p.k. Sąd ma obowiązek wydać wyrok łączny również z urzędu w przypadku wystąpienia warunków z art. 85 k.k. w związku z art. 569 § 1 k.p.k. i nie jest ograniczony wnioskiem skazanego w tym przedmiocie. Ponadto właściwy Sąd bada, czy zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego w myśl art. 575 k.p.k. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, z którym Sąd w tym składzie w pełni zgadza się, „jeżeli sąd wyższego rzędu stwierdzi na rozprawie, że wyrok tego sądu nie spełnia warunków do orzeczenia kary łącznej z innymi karami orzeczonymi wyrokami sądów niższego rzędu, ale spełniają te warunki poszczególne wyroki sądów niższego rzędu, to co do nich powinien wydać wyrok łączny, natomiast w zakresie wyroków niespełniających warunków do orzeczenia kary łącznej, powinien postępowanie umorzyć na podstawie art. 572 k.p.k. . (…) Inaczej zatem właściwość rzeczowa do wydania wyroku łącznego przez sąd wyższego rzędu może się kształtować w sytuacji, gdy w ramach przygotowania do rozprawy ( art. 339 § 3 k.p.k. ) sąd ten stwierdzi brak warunków do połączenia swojego wyroku z wyrokami sądów niższego rzędu i w konsekwencji przekaże sprawę sądowi niższego rzędu, a inaczej kiedy ten brak warunków stwierdzony zostanie na rozprawie (…) . Każdy sąd rozpoznający sprawę o wydanie wyroku łącznego zobowiązany jest, na podstawie art. 572 k.p.k. , do umorzenia postępowania zawsze wówczas i w takim zakresie, w jakim stwierdzi brak warunków do wydania wyroku łącznego. Rzecz jasna, jeżeli to sąd wyższego rzędu stwierdzi brak warunków do "połączenia" wyroku tego sądu z wyrokami sądów niższego rzędu, to ocena właściwości rzeczowej do dalszego prowadzenia sprawy o wydanie wyroku łącznego uzależniona będzie od etapu rozpoznania sprawy. Jeśli nastąpi to w toku przygotowania do rozprawy, znajdzie zastosowanie art. 35 § 1 k.p.k. , przy czym postanowienie o przekazaniu sprawy innemu sądowi, poprzedzone być musi orzeczeniem o stosownym umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego (choćby miało to nastąpić w jednym postanowieniu). Postanowienie o przekazaniu sprawy sądowi niższego rzędu, w omawianym układzie procesowym, jest wszak wyłącznie następstwem uznania, że wyrok sądu wyższego rzędu nie spełnia warunków do objęcia go wyrokiem łącznym z wyrokami sądów niższego rzędu, a procesowym tego wyrazem jest umorzenie postępowania w tym zakresie” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2006r. I KZP 32/06, OSNKW 2007/1/3 LEX nr 214181). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zważyć należy, iż Sąd Okręgowy, umarzając w części postępowanie o wydanie wyroku łącznego tj. m.in. w odniesieniu do wyroku jaki zapadł wobec skazanego P. W. przed Sądem Okręgowym jako sądem I instancji z wyrokami sądów niższego rzędu, w ramach czynności wstępnych w toku przygotowania do rozprawy na podstawie art. 339 § 3 k.p.k. , władny był w związku z tym w trybie art. 35 § 1 k.p.k. badać swą właściwość rzeczową do rozpoznania wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części. Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy do wydania wyroku łącznego, jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby skazanej wyrokami różnych sądów lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów, jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k. Sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi. W wyniku umorzenia, jak w punkcie 1 sentencji niniejszego postanowienia, postępowania o wydanie wobec skazanego P. W. wyroku łącznego obejmującego prawomocne wyroki: Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 4 kwietnia 2005 r. sygn. akt VI K 746/04, Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt VI K 136/06, Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 25 stycznia 2007 r. sygn. akt VI K 765/06, Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. sygn. akt III K 326/09 - a to z powodu braku warunków do wydania wyroku łącznego, zarówno według starych, jak i według nowych przepisów art. 85 i nast. k.k. , Sąd z urzędu stwierdził swą niewłaściwość rzeczową do wydania wyroku łącznego obejmującego kolejne opisane wyżej w pkt od 5 do 7 prawomocne wyroki skazujące P. W. wydane wobec niego przez Sądy Rejonowe, co do których zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego według zasad wynikających z art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy Kodeks karny i niektórych innych ustaw. Wstępna analiza tych podlegających łączeniu skazań opisanych w pkt od 5 do 7 wskazuje, iż według zasad wynikających z art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. łączeniu w wyroku łącznym podlegają nie wykonane dotąd w całości kary orzeczone w sprawach VIII K 641/15 (kara ograniczenia wolności) i IV K 597/16 (kara pozbawienia wolności). Ponieważ z karty karnej dotyczącej skazanego i danych zebranych przez Sąd w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego wynika, że ostatni z tych wyroków skazujących na kary podlegające łączeniu (kara ograniczenia wolności orzeczona w sprawie VIII K 641/15 i kara pozbawienia wolności orzeczona w sprawie IV K 597/16), został wydany w stosunku do skazanego P. W. przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie w sprawie sygn. akt IV K 597/16 w dniu 16.01.2017r., to właściwy do wydania wyroku łącznego w stosunku do skazanego P. W. obejmującego prawomocne skazania wyrokami Sądów Rejonowych opisanymi wyżej w pkt 5 i 7 zgodnie z regulacją art. 569 § 1 k.p.k. jest Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie (kara grzywny orzeczona wyrokiem Sadu Rejonowego w Chrzanowie sygn.. akt II K 327/17 nie podlega łączeniu z karami orzeczonymi w sprawach VIII K 641/15 i IV K 597/16) jako sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący orzekający kary podlegające łączeniu. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. , art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) orzec, jak w punkcie 2 sentencji, stwierdzając swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy z wniosku P. W. o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części, tj. odnośnie wyroków: Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 16 maja 2016 r. sygn. akt VIII K 641/15, Sądu Rejonowego w Chrzanowie z dnia 10 kwietnia 2017 r. sygn. akt II K 327/17, Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 16 stycznia 2017 r. sygn. akt IV K 597/16 i przekazując sprawę w celu rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie jako rzeczowo i miejscowo właściwemu. /-/ SSO Dorota Biernikowicz

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.