Sad powszechny, I1 C 3373/18

Sygn. akt: I 1 C 3373/18 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: protokolant Aleksandra Miksza po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2019 r. w Gdyni sprawy z powództwa (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. przeciwko G. K. A. K. o zapłatę I zasądza od pozwanego G. K. na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. kwotę 1927, 29 zł (jeden tysiąc dziewięćset dwadzieścia siiedem 29/100 złotych) z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP - nie więcej niż maksymalne odsetki za opóźnienie-od kwoty 1441, 83 zł od dnia 5.6.2018r. do dnia zapłaty; II oddala powództwo w stosunku do A. K. ; III zasądza od pozwanego G. K. na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. kwotę 30,00 zł (trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; IV wyrokowi w pkt I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. UZASADNIENIE Powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. wniósł pozew przeciwko G. K. i A. K. o zasądzenie kwoty 1927, 29 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie nie więcej niż maksymalne odsetki za opóźnienie od kwoty 1441, 83 zł od dnia 5 czerwca 2018 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż na podstawie wystawionego przez siebie wyciągu z ksiąg bankowych, posiada wymagalną wierzytelność wobec pozwanego z tytułu umowy o kredyt, wynoszącą na dzień sporządzenia wyciągu, kwotę dochodzoną niniejszym pozwem. Jak wynika z uzasadnienia pozwu, wezwania do spłaty zadłużenia, kierowane na adres pozwanego, nie przyniosły efektu w postaci spłaty zadłużenia. ( pozew, k. 2-5 ) Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2018 r. Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni. (postanowienie – k. 5v) Po wpłynięciu sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni powód , (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. ,usunął braki formalne pozwu i wniósł o zasądzenie od G. K. i A. K. kwoty 1927, 29 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie nie więcej niż maksymalne odsetki za opóźnienie od kwoty 1441, 83 zł od dnia 5 czerwca 2018 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż na podstawie wystawionego przez siebie wyciągu z ksiąg bankowych, posiada wymagalną wierzytelność wobec pozwanego z tytułu umowy o kredyt, wynoszącą na dzień sporządzenia wyciągu, kwotę dochodzoną niniejszym pozwem. Jak wynika z uzasadnienia pozwu, wezwania do spłaty zadłużenia, kierowane na adres pozwanego, nie przyniosły efektu w postaci spłaty zadłużenia (pismo procesowe – k. 9) Pozwani nie stawili się na termin i nie wzięli udziału w sprawie, nie przedstawili swojego stanowiska w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 26.8.2003 roku (...) Bank SA jako poprzednik prawny (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. zawarł z G. K. umowę pożyczki na koncie na kwotę 1340 zł do dnia 25.8.2004r z automatycznym przedłużeniem na kolejne okresy bez aneksu. W razie przeterminowania zadłużenia, odsetki będą naliczane i w wysokości 19,35 % w stosunku rocznym ze zmiennym oprocentowaniem. Umowę podpisał tylko G. K. . Brak dokumnetu zawierającego zgodę A. K. . W okresie obowiązywania umowy G. K. . doprowadził do powstania zaległości z tytułu zaciągniętego kredytu, co spowodowało wystawienie wyciągu z ksiąg bankowych w dniu 14.6.2018r , w którym stwierdzono, iż w księgach Banku figuruje w stosunku do Niego i A. K. wymagalne zobowiązanie w kwocie 1927,29 zł, wynikające z umowy z dnia 26 .8. 2003 r. Na tę kwotę składają się: należność główna-kapitał w wysokości 1441, 83 zł, odsetki umowne za okres od 26.8.2003r do dnia wyciągu w wysokości 485,46 zł . odpis z KRS k. 15-16v, umowa k. 18-18v ,regulamin, k. 19-26, W. z ksiąg Banku- k. 17, zestawienie transakcji, k. 27-62 Wezwanie do zapłaty zadłużenia, , kierowane na adres G. K. nie spowodowało zapłaty zadłużenia . niesporne, nadto przedegzekucyjne wezwanie, k. 64-66 Sąd zważył, co następuje: Pozwani nie stawili się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew, ani w inny sposób nie zajął stanowiska w sprawie. Zaszły więc warunki z art. 339 § 1 k.p.c. do wydania wyroku zaocznego w stosunku do pozwanego. Jednocześnie § 2 tego przepisu wskazuje, iż w takim przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości. W myśl ogólnych zasad na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, zaś na pozwanym obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jego wniosek o oddalenie powództwa. W niniejszej sprawie powód dochodząc zapłaty wskazanej w pozwie kwoty powinien był wykazać zasadność obciążenia pozwanego żądaną kwotą, charakter umowy jaka łączyła strony oraz jakie świadczenia w ramach tej umowy powinien pozwany ponosić na rzecz powoda. Zdaniem Sądu to powód jako profesjonalista, od którego wymaga się staranności w wyższym stopniu, powinien ponosić wszelkie konsekwencje związane ze swoją niedokładnością, zaniedbaniem i niekonsekwencją. Mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycji art. 6 k.c. , Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż faktów, z których wywodzone jest dochodzone roszczenie powinien w zasadzie dowieść powód. Nawet brak zajęcia stanowiska przez pozwanego nie zwalnia powoda od wykazania sądowi, iż żądanie sformułowane w pozwie istnieje. Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części, bo tylko wobec G. K. . Jak stanowi art. 69 ust. 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz.U.02.72.665) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na określony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Zgodnie natomiast z treścią przepisu art. 76 powyższej ustawy, zasady oprocentowania kredytu określa umowa kredytu. W niniejszej sprawie powód wykazał, iż na podstawie umowy, wyciągu z ksiąg bankowych powoda, zadłużenie pozwanego G. K. z tytułu zawartej w dniu 26.8.2003 r umowy , stanowi kwotę dochodzona pozwem. Wskazując, jak wygląda obrót środków na koncie w/w pozwanego. W niniejszej sprawie, zgodnie z postanowieniami zawartej przez strony umowy, spłata następować miała poprzez dokonywanie wpłat w miesięcznych na konto. Brak wymaganej spłaty stanowił podstawę rozpoczęcia dochodzenia całości zaległego zadłużenia oraz naliczania opłat za obsługę nieterminowej płatności, zgodnie z tabelą opłat i prowizji oraz wypowiedzenia umowy przed terminem jej zakończenia, albo dochodzenia zapłaty zaległości. W tym miejscu należy również wskazać, iż w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się, ażeby obciążenie pozwanego odsetkami nie było zasadne, a co więcej powstanie tych odsetek było konsekwencją działań samego pozwanego, który wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi zaprzestał dokonywania regularnych spłat . Co do pozwanej A. K. , to brak dowodów na okoliczność, że była stroną umowy, albo wyraziła zgodę na zaciągnięcie zobowiązania prze małżonka ,a przed dniem 20 stycznia 2005 r. (data znowelizowania przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ), do dokonania czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem wspólnym potrzebna była zgoda w formie wymaganej dla danej czynności prawnej (dawny art. 36 § 2 KRO ), a ważność umowy zawartej przez małżonka bez wymaganej zgody drugiego, zależała od potwierdzenia umowy przez drugiego z małżonków (dawny art. 37 § 1 KRO ). Mając na względzie powyższe ,Sąd uwzględniając powództwo tylko wobec G. K. , orzekł jak w punkcie I wyroku, na podstawie art. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 128 ze zmianami) Sąd zasądził kwotę 1927, 29 złotych, czemu dał wyraz w punkcie I wyroku, co do pozwanej A. K. powództwo oddalił. Wobec treści art. 481 § 1 i 2 k.c. stanowiącego, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, natomiast jeżeli stopa odsetek nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe, przy czym gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Zgodnie z art. 482 § 1 k.p.c. od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek od dłużnej sumy, w zakresie żądanych odsetek umownych i ustawowych liczonych od poszczególnych kwot za okres od dnia następującego po dniu ich wymagalności do dnia zapłaty, powództwo jest w pełni uzasadnione. O kosztach procesu w pkt III sentencji wyroku Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 kpc i art. 108 kpc w zw. z § 6 pkt 3 w zw. z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych i adwokatów, obciążając pozwanego kosztami procesu w całości .Na koszty tej sprawy w kwocie 30 zł składa się –opłata od pozwu.