Sad powszechny, II W 940/18

sygn. akt II W 940/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2019 roku Sąd Rejonowy w Puławach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca: Sędzia Sądu Rejonowego Aneta Milczek Protokolant starszy sekretarz sadowy Agnieszka Pyszczak przy udziale oskarżyciela publicznego K. M. po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2019r. sprawy D. L. córki E. i T. z domu A. , urodzonej (...) w P. oskarżonej o to, że: w P. , woj. (...) , w okresie od 20 sierpnia 2014 r. do 22 stycznia 2018 r., działając z wykorzystaniem tej samej sposobności, nie wpłacała na rzecz Urzędu Skarbowego w P. , woj. (...) , w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wypłacono wynagrodzenie, podatku pobranego od wynagrodzeń wypłaconych pracownikom w ramach działalności gospodarczej prowadzonej pod nazwą (...) (NIP: (...) ) za: - lipiec 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - sierpień 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - wrzesień 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - październik 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - listopad 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - grudzień 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - styczeń 2015 r. w kwocie 239,00 zł, - luty 2015 r. w kwocie 259,00 zł, - marzec 2015 r. w kwocie 255,40 zł, - kwiecień 2015 r. w kwocie 254,90 zł, - maj 2015 r. w kwocie 182,00 zł, - czerwiec 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - lipiec 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - sierpień 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - wrzesień 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - październik 2015 r. w kwocie 173,70 zł, - listopad 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - grudzień 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - styczeń 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - luty 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - marzec 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - kwiecień 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - maj 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - czerwiec 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - lipiec 2016 r. w kwocie 198,00 zł, - sierpień 2016 r. w kwocie 198,00 zł, - wrzesień 2016 r. w kwocie 198,00 zł, - październik 2016 r. w kwocie 198,00 zł, - listopad 2016 r. w kwocie 194,00 zł, - grudzień 2016 r. w kwocie 198,00 zł, - styczeń 2017 r. w kwocie 225,00 zł, - luty 2017 r. w kwocie 225,00 zł, - marzec 2017 r. w kwocie 195,00 zł, - kwiecień 2017 r. w kwocie 225,00 zł, - maj 2017 r. w kwocie 216,00 zł, - czerwiec 2017 r. w kwocie 225,00 zł, - lipiec 2017 r. w kwocie 225,00 zł, - sierpień 2017 r. w kwocie 242,00 zł, - wrzesień 2017 r. w kwocie 331,00 zł, - październik 2017 r. w kwocie 331,00 zł, - listopad 2017 r. w kwocie 196,00 zł, - grudzień 2017 r. w kwocie 225,00 zł, Czym narażono na uszczuplenie podatek dochodowy od osób fizycznych w łącznej kwocie 8.328,00 zł, przy czym czyn ten popełniła mając zdolność rozpoznawania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem ograniczoną w stopniu znacznym tj. o wykroczenie skarbowe z art. 77 § 3 K.k.s. w zw. z art. 77 § 1 K.k.s. w zw z art. 6 § 2 K.k.s. w zw. z art. 11 § 2 K.k.s. I.oskarżoną D. L. uznaje za winna popełniania zarzucanego jej wyczynu wyczerpującego art. 77 § 3 K.k.s. w zw. z art. 77 § 1 K.k.s. w zw. z art. 6 § 2 K.k.s. w zw. z art. 11 § 2 K.k. s, przy czym ustala, iż czynu tego oskarżona dopuściła a się w okresie od 26 sierpnia 2017r. do dnia 22 stycznia 2018r. i za to na podstawie art. 77 § 3 K.k.s. w zw. z art. 6 § 2 K.k.s. w zw. z art. 11 § 3 K.k.s. odstępuje od wymierzenia kary; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. Z. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych tytułem obrony oskarżonej wykonywanej z urzędu; III. zwalnia oskarżoną od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sygn. akt II W 940/18 UZASADNIENIE D. L. została oskarżona o to, że: w P. , woj. (...) , w okresie od 20 sierpnia 2014 r. do 22 stycznia 2018 r., działając z wykorzystaniem tej samej sposobności, nie wpłacała na rzecz Urzędu Skarbowego w P. , woj. (...) , w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wypłacono wynagrodzenie, podatku pobranego od wynagrodzeń wypłaconych pracownikom w ramach działalności gospodarczej prowadzonej pod nazwą (...) (NIP: (...) ) za: - lipiec 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - sierpień 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - wrzesień 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - październik 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - listopad 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - grudzień 2014 r. w kwocie 159,00 zł, - styczeń 2015 r. w kwocie 239,00 zł, - luty 2015 r. w kwocie 259,00 zł, - marzec 2015 r. w kwocie 255,40 zł, - kwiecień 2015 r. w kwocie 254,90 zł, - maj 2015 r. w kwocie 182,00 zł, - czerwiec 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - lipiec 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - sierpień 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - wrzesień 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - październik 2015 r. w kwocie 173,70 zł, - listopad 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - grudzień 2015 r. w kwocie 176,00 zł, - styczeń 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - luty 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - marzec 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - kwiecień 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - maj 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - czerwiec 2016 r. w kwocie 189,00 zł, - lipiec 2016 r. w kwocie 198,00 zł, - sierpień 2016 r. w kwocie 198,00 zł, - wrzesień 2016 r. w kwocie 198,00 zł, - październik 2016 r. w kwocie 198,00 zł, - listopad 2016 r. w kwocie 194,00 zł, - grudzień 2016 r. w kwocie 198,00 zł, - styczeń 2017 r. w kwocie 225,00 zł, - luty 2017 r. w kwocie 225,00 zł, - marzec 2017 r. w kwocie 195,00 zł, - kwiecień 2017 r. w kwocie 225,00 zł, - maj 2017 r. w kwocie 216,00 zł, - czerwiec 2017 r. w kwocie 225,00 zł, - lipiec 2017 r. w kwocie 225,00 zł, - sierpień 2017 r. w kwocie 242,00 zł, - wrzesień 2017 r. w kwocie 331,00 zł, - październik 2017 r. w kwocie 331,00 zł, - listopad 2017 r. w kwocie 196,00 zł, - grudzień 2017 r. w kwocie 225,00 zł, Czym narażono na uszczuplenie podatek dochodowy od osób fizycznych w łącznej kwocie 8.328,00 zł, przy czym czyn ten popełniła mając zdolność rozpoznawania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem ograniczoną w stopniu znacznym tj. o wykroczenie skarbowe z art. 77 § 3 K.k.s. w zw. z art. 77 § 1 K.k.s. w zw z art. 6 § 2 K.k.s. w zw. z art. 11 § 2 K.k.s. Na podstawie zebranego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: D. L. prowadziła działalność gospodarczą. W okresie od 26 sierpnia 2017r. do dnia 22 stycznia 2018r. działając z wykorzystaniem tej samej sposobności, nie wpłacała na rzecz Urzędu Skarbowego w P. , w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wypłacono wynagrodzenie, podatku pobranego od wynagrodzeń wypłaconych pracownikom w ramach działalności gospodarczej prowadzonej pod nazwą (...) (NIP: (...) ) za: sierpień 2017 r. w kwocie 242,00 zł, - wrzesień 2017 r. w kwocie 331,00 zł,- październik 2017 r. w kwocie 331,00 zł,- listopad 2017 r. w kwocie 196,00 zł,- grudzień 2017 r. w kwocie 225,00 zl. W ten sposób D. L. naraziła podatek dochodowy od osób fizycznych na uszczuplenie za ten okres. D. L. popełniła ten czyn mając zdolność rozpoznawania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem ograniczoną w stopniu znacznym (wyjaśniania oskarżonej k. 78v-79; informacja Urzędu Skarbowego w P. k. 1,3, 7;lista zaległości k. 2,5, 12,30,57,karta weryfikacji deklaracji rocznej k. 4,6; dane z deklaracji PIT-4R k. 7-10;karta kontowa k. 11;notatka k. 13;wydruk (...) k. 14;zestawienie dochodów k. 20;ewidencja wymierzonych mandatów karnych kredytowych k. 21-23;dokumentacja medyczna k. 33-42;opinia k. 44-47;zestawienie dochodów k. 76.). Oskarżona D. L. przyznała się do popełniania zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, iż uregulowała wszystkie zalegle należności. Nie posiada żadnych zobowiązań wobec Urzędu Skarbowego. Nie miała świadomości, że jak nie zapłaci w terminie to będzie ponosić odpowiedzialność karną – skarbową myślała, iż zapłaci odsetki. Miała ogromne płatności. Musiała sprzedawać rzeczy aby się utrzymać. Była karana mandatami za niepłacenie podatku. Leczy się psychiatrycznie od 2000 roku i od tego roku prowadzi dzielność gospodarczą ( k. 78v-79) Sąd Rejonowy zważył co następuje: Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonej w zakresie jakim przyznawała się do popełniania czynu polegającego na niewpłacaniu w terminie podatku pobranego od wynagrodzeń wypłaconych pracownikom w ramach działalności gospodarczej, gdyż są logiczne i rzeczowe a ponadto znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym wymienionym wyżej a mianowicie w dokumentacji pochodzącej od oskarżyciela publicznego. Walorem mocy dowodowej obdarzono wywołane w sprawie, opinię sadowo- psychiatryczną (k. 44-47). Sporządzona ona została według zasad rządzących procesem opiniowania. Zawiera wszystkie niezbędne elementy jak część wstępną, opisowo sprawozdawczą i właściwą opinię. Dlatego nie ma podstaw do jej podważania. Strony nie zakwestionowały autentyczności i prawdziwości dowodów z dokumentów ujawnionych na rozprawie , dlatego brak jest podstaw aby podważać ich wiarygodność. W świetle powyższych dowodów, wina oskarżonej D. L. została udowodniona., jednakże w zakresie przypisanym w wyroku, albowiem zgodnie z treścią art. 51 § 1 kks karalność wykroczenia skarbowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok. Przepisy art. 44 § 2-4 i 6-7 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z treścią art. 51§ 2 kks jeżeli w okresie przewidzianym w § 1 wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy, karalność popełnionego przez niego wykroczenia skarbowego ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu. Tymczasem zarzut w przedmiotowej sprawie przedstawiono oskarżonej w dniu 26 czerwca 2018r. Dlatego też w wyroku Sąd omyłkowo przyjął datę 26 sierpnia 2017r. jako datę początkową czynu z art. 77§ 1 i 2 kks zamiast 26 czerwca 2017r. Było to wynikiem pospiechu i nieuwagi ze strony Sądu, co spowodowane jest dużym obciążeniem sędziego referenta w ostatnim okresie orzekania. Oskarżona swoim zachowaniem naruszyła dyspozycję art. 77 § 1-3 kks zgodnie z którym płatnik lub inkasent, który pobranego podatku nie wpłaca w terminie na rzecz właściwego organu, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie. § 2 . Jeżeli kwota niewpłaconego podatku jest małej wartości, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych. § 3 . Jeżeli kwota niewpłaconego podatku nie przekracza ustawowego progu, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. § 4 . Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego, jeżeli przed wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe określone w § 1 lub 2 wpłacono w całości pobrany podatek na rzecz właściwego organu. § 5 . Sąd może odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli przed wszczęciem postępowania w sprawie o wykroczenie skarbowe określone w § 3 wpłacono w całości pobrany podatek na rzecz właściwego organu Przedmiotowego czynu oskarżona dopuściła się w stanie ograniczonej poczytalności określonej w art. 11 § 2 kks . Zgodnie z treścią tego przepisu jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa skarbowego zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, sąd może orzec karę w wysokości nieprzekraczającej dwóch trzecich górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane sprawcy przestępstwo skarbowe; sąd może zastosować także nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego wymienionego w art. 22 § 2 pkt 2-6 , chyba że przepadek dotyczy przedmiotów określonych w art. 29 pkt 4 . Natomiast zgodnie z treścią art. 11 § 3 kks jeżeli w wypadku określonym w § 2 sprawca popełnił wykroczenie skarbowe, sąd może odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego wymienionego w art. 47 § 2 pkt 2 i 3 , chyba że przepadek dotyczy przedmiotów określonych w art. 29 pkt 4 . Mając na uwadze treść art. 11 § 3 kks tj. popełnienie przez oskarżoną czynu w stanie ograniczonej poczytalności oraz fakt uiszczenia przez oskarżoną zaległości podatkowych, fakt niekaralności za przestępstwa , Sąd odstąpił od wymierza oskarżonej kary za wykroczenie skarbowe. Fakt karalności oskarżonej za wykroczenia skarbowe mandatami nie może zmienić podjętej decyzji i nie przemawia za celowością ukarania oskarżonej karą grzywny za przypisane jej wykroczenie skarbowe. Zwrócić należy uwagę, iż czyn popełniony w stanie ograniczonej poczytalności to czyn o umniejszonej winie a jednocześnie bezprawny. Znalazło to odbicie w rozstrzygnięciu Sądu, który odstąpił od wymierzania oskarżonej kary grzywny za wykroczenie, gdyż nawet najmniejsza kara grzywny miałaby charakter represji zwłaszcza, iż nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia skarbowego w we wskazanym okresie zarzucanego jej czynu. O kosztach obrony z urzędu rozstrzygnięto na podstawie do treści Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2017r. poz.1796). Orzeczenie o kosztach sądowych uzasadnia art. 624 § 1 k.p.k. w zw. art. 113 § 1 kks . Z podanych względów Sąd orzekł jak w wyroku.