Sad powszechny, I C 1810/18

Sygn. akt I C 1810/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2019r. Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Ewa Karp Protokolant p.o. prot.sąd. Karolina Klijewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2019 roku w Kłodzku sprawy z powództwa A. B. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę 5 753,33 zł I. Zasądza od (...) S.A. w W. na rzecz powódki A. B. kwotę 5 075,05 zł (pięć tysięcy siedemdziesiąt pięć zł 05/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 21 grudnia 2017r. do dnia zapłaty; II. Dalej idące powództwo oddala; III. Zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki, tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 4 707,00 (cztery tysiące siedemset siedem zł 00/100). UZASADNIENIE Powódka A. B. wniosła o zasądzenie od (...) Spółka Akcyjna w W. kwoty 5753,33 zł wraz z odsetkami ustawowymi od 21 grudnia 2017 roku. W uzasadnieniu wskazała, że w wyniku kolizji z dnia 20 listopada 2017 roku uszkodzony został należący do powódki pojazd F. (...) , w którym zniszczeniu uległ element niewymienny w postaci lewego tylnego nadkola od strony kierowcy, a odpowiedzialność ponosi ubezpieczyciel sprawcy (...) Zakład (...) . Strona pozwana przyjęła co do zasady swoją odpowiedzialność przyznając najpierw kwotę 1402, 38 zł, zmieniona na 1487, 6 2 zł. tytułem odszkodowania obejmującego koszty naprawy samochodu według wykonanej kalkulacji , którą powódka zakwestionowała w oparciu o wycenę kosztów naprawy wykonana przez bezstronny (...) serwis (...) . Wskazała przy tym, ze przyjęta przez stronę pozwaną kalkulacja nie pokrywa rzeczywistych kosztów naprawy i czyni niemożliwym przywrócenie stanu sprzed wypadku., ale Pozwany odmówił zwiększenia kwoty odszkodowania. Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu przyznała, że otrzymała zgłoszenie szkody i co do zasady nie kwestionuje swej odpowiedzialności oraz potwierdziła fakt wypłaty kwoty 1487, 63 zł tytułem odszkodowania za naprawę pojazdu F. (...) . Zakwestionowała jakoby faktyczny koszt poniesiony na naprawę przedmiotowego pojazdu wynosił 6822, 75 zł, wskazując , ze powódka tego nie udowodniła. Podkreśliła, że powódka nie złożyła oświadczenia na okoliczności naprawy pojazdu i brak wiedzy jaki był rzeczywisty koszt naprawy, co pozwala przyjąć, ze wypłacenie przez pozwanego odszkodowania w ustalonej w postępowaniu likwidacyjnym wysokości było w pełni uzasadnione. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W zdarzeniu ubezpieczeniowym z dnia 20 listopada 2017 roku uszkodzony został należący do powódki pojazd F. (...) , a odpowiedzialność ponosi ubezpieczyciel sprawcy (...) Zakład (...) . Strona pozwana przyjęła w sprawie, co do zasady, swoją odpowiedzialność przyznając najpierw powódce kwotę 1402, 38 zł, zmienioną na 1487, 62 zł. tytułem odszkodowania obejmującego koszty naprawy samochodu według wykonanej kalkulacji. / bezsporne/ Powódka odwołała się od decyzji (...) w sprawie przyznanej kwoty odszkodowania i wskazała, że przy prawidłowo dokonanej wycenie wartość przedmiotu ubezpieczenia kwota ta powinna wynieść 8645, 84 zł. Powódka zakwestionowała kalkulację strony pozwanej w oparciu o wycenę kosztów naprawy wykonaną przez (...) serwis (...) . Reklamacja nie została uwzględniona i Powódka zleciła prywatnie opis uszkodzeń i oględziny pojazdu. Koszt naprawy (...) wycenili na 6822, 75 zł. Za kalkulacje naprawy powódka zapłaciła 415 zł. Dowód: pismo K- 25-26, kalkulacja K- 27-29, pisma K- 31-33 , kalkulacja i faktura K- 34-40 W dniu 12 kwietnia 2018 roku pełnomocnik powódki wystosowała ostateczne wezwanie do zapłaty, a po odmowie wypłaty skierowała pismo do Rzecznika (...) o rozpoznanie sprawy roszczeń odszkodowawczych powódki. Dowód: wezwanie i pismo K- 41-43, wniosek K- 44-45 Rzecznik finansowy zwrócił się do Prezesa zarządu (...) , wskazując, że zgodnie z zasada pełnej kompensacji szkody z art. 361 par. 2 k.c. odszkodowanie z ubezpieczenia o.c. powinno pokryć szkodę w pełnej wysokości, co oznacza, że zakład ubezpieczeń powinien wyrównać poszkodowanemu poniesione straty tak, aby doprowadzić jego majątek do stanu sprzed wypadku. Prawo poszkodowanego do przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego – zawarte w art. 363par. 1 k.c. jest bowiem – zdaniem Rzecznika- równoznaczne z obowiązkiem uwzględnienia w procesie likwidacji szkody elementów identycznych, z tymi, jakie zostały uszkodzone. Rzecznik wskazał, że zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego, ( V CKN 1273/00:” roszczenie o świadczenie należne od zakładu ubezpieczeń w ramach ubezpieczenia komunikacyjnego odpowiedzialności cywilnej z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego jest wymagalne niezależnie od tego, czy naprawa została dokonana.” oraz przytoczył, że obowiązek naprawienia szkody powstaje z chwila jej wyrządzenia i nie jest uzależniony od tego, czy poszkodowany dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle zamierza ja naprawić” ( IV CKN 387/01). (...) odmówiła przyznania powódce dalszego odszkodowania, o czym Rzecznik poinformował pełnomocnika Powódki, wskazując na obowiązująca zasadę pełnego odszkodowania, która oznacza obowiązek całkowitej rekompensaty poniesionego przez poszkodowanego uszczerbku. Dowód: pismo K- 244-48, 49-53 Powołany w sprawie biegły, z zakresu techniki samochodowej E. B. , w opinii złożonej 6 marca 2019 roku, wskazał, że złożony w sprawie kosztorys naprawy, sporządzony przez certyfikowanego rzeczoznawcę na zlecenie poszkodowanej, jest prawidłowy. Biegły wykonał własny kosztorys, w którym stwierdził, ze szacunkowe koszty naprawy pojazdu powódki, przy uwzględnieniu stawki za 1 rbg, w wysokości 120 zł netto oraz odpowiedniej jakości części zamiennych, pozwalający na przywrócenie pojazdu do stanu jak przed szkodą to kwota wynosząca 6144, 47 zł. Dowód: opinia K- 81-95 W tak ustalonym stanie faktycznym Sad zważył: Zgodnie z art. .

1. § 1.k.c. „ Przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. §
2. Umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o których mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie wypadku, który miał miejsce w okresie ubezpieczenia. „ Na podstawie przytoczonego przepisu powództwo w zakresie żądań powódki do kwoty 5 075, 05 zł zasługuje na uwzględnienie. Zasadność powództwa Sąd ocenił w oparciu o zebrany materiał dowodowy - pisma Rzecznika finansowego, pisma stron, akta szkody, opinię rzeczoznawców (...) , a przede wszystkim przytoczone przepisy i opinię biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej E. B. . Nie jest sporne w sprawie, że powódka jest właścicielem pojazdu uszkodzonego przez sprawcę kolizji ubezpieczonego u strony pozwanej. Wysokość szkody ustalił i uzasadnił w sposób nie budzący wątpliwości powołany biegły z zakresu techniki samochodowej, a wcześniej rzeczoznawca powołany na zlecenie Powódki. Sąd podziela i akceptuje stanowisko wynikające z pism Rzecznika, złożonych w sprawie i dotyczących zasad przyznawania odszkodowania. Zgodnie z zasadą pełnej kompensacji szkody z art. 361 par. 2 k.c. odszkodowanie z ubezpieczenia o.c. powinno pokryć szkodę w pełnej wysokości, co oznacza, że zakład ubezpieczeń powinien wyrównać poszkodowanemu poniesione straty tak, aby doprowadzić jego majątek do stanu sprzed wypadku, w przedmiotowej sprawie pojazd. Rzecznik zasadnie zatem przytoczył poglądy zawarte przez Sąd Najwyższy w wydanych orzeczeniach:” V CKN 1273/00:” roszczenie o świadczenie należne od zakładu ubezpieczeń w ramach ubezpieczenia komunikacyjnego odpowiedzialności cywilnej z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego jest wymagalne niezależnie od tego, czy naprawa została dokonana.” oraz IV CKN 387/01:” obowiązek naprawienia szkody powstaje z chwila jej wyrządzenia i nie jest uzależniony od tego, czy poszkodowany dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle zamierza ja naprawić”, a zatem jest to obowiązek całkowitej rekompensaty poniesionego przez poszkodowanego uszczerbku. Na uwagę zasługuje także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2002 r. V CKN 1273/00, w którym Sąd wskazał:” Roszczenie o świadczenie należne od zakładu ubezpieczeń w ramach ubezpieczenia komunikacyjnego odpowiedzialności cywilnej z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego jest wymagalne niezależnie od tego, czy naprawa została dokonana.”. LEX nr 55515 W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że powstanie roszczenia z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego, a tym samym zakres odszkodowania, nie zależą od tego czy poszkodowany dokonał restytucji i czy w ogóle ma taki zamiar. W konsekwencji spotykane niekiedy w praktyce uzależnienie wypłaty należności od faktycznego dokonania naprawy i udokumentowania jej kosztów nie jest uzasadnione. Szkodą ( art. 361 § 2 k.c. ) jest bowiem różnica między stanem majątku poszkodowanego jaki zaistniał po zdarzeniu wywołującym szkodę, a stanem tego majątku, jaki istniałby, gdyby nie nastąpiło to zdarzenie. Roszczenie odszkodowawcze powstaje z chwilą powstania obowiązku naprawienia szkody, a nie po powstaniu kosztów naprawy pojazdu, z czym wiąże się brak obowiązku po stronie poszkodowanego udowadniania konkretnych wydatków poniesionych na naprawę pojazdu. Stanowisko to uznawane jest za tak utrwalone, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, iż oddalenie przez sąd powszechny powództwa tylko z tej przyczyny, że poszkodowany, który naprawił pojazd nie wykazał wysokości wydatków poniesionych tytułem kosztów naprawy uszczuplających jego majątek, a domagał się ustalenia wysokości szkody na podstawie opinii biegłego, jest tak oczywistym i rażącym naruszeniem prawa, że uzasadnia uwzględnienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroków opartych na takiej motywacji. Wskazano, że tego rodzaju stanowisko jest niezgodne z powszechnie akceptowanym w piśmiennictwie i orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem zgodnie z którym dla odpowiedzialności ubezpieczyciela istotne znaczenie ma sam fakt powstania szkody, a nie fakt naprawienia samochodu i powstania wydatków z tego tytułu. W konsekwencji uznano za oczywiście bezpodstawne przyjęcie, że poszkodowany, w takiej sytuacji, nie może wykazać wysokości szkody na podstawie określonej przez biegłego kosztów hipotetycznej restytucji. Stanowczo również stwierdzono, że dla powstania roszczenia o naprawienie szkody w postaci kosztów naprawy pojazdu nie mają już znaczenia późniejsze zdarzenia między innymi w postaci sprzedaży uszkodzonego lub już naprawionego pojazdu. Do poszkodowanego należy również decyzja czy przystąpi w ogóle do naprawy uszkodzonego pojazdu po uzyskaniu odszkodowania czy dokona prowizorycznej naprawy za część należnej mu kwoty, czy też wydatkuje odszkodowanie na inne cele (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2018 r., II CNP 32/17, nie publ., z dnia 12 kwietnia 2018 r., II CNP 41/17, nie publ., i z dnia 12 kwietnia 2018 r., II CNP 43/17, nie publ.)./ Sąd Najwyższy w uzasadnieniu do Postanowienia z dnia 7 grudnia 2018 r. III CZP 51/18 LEX nr 2591504/. Mając na uwadze ustalenia stanu faktycznego i dokonaną analizę, Sąd uznał iż powódka uwiarygodniła i dowiodła okoliczności poniesienia szkody w pojeździe na kwotę wyliczoną przez biegłego i uzasadnione pozostaje żądanie pozwu obejmujące różnicę pomiędzy szkodą poniesioną a wypłaconym odszkodowaniem oraz kwotą wynikającą z faktury za kosztorys 418,20 zł. ( kwota wyliczona przez biegłego 6144, 47 minus wypłacona 1487, 62 zł = 4656,85 zł + 418,20 = 5075, 05 zł). O kosztach orzeczono po myśli art. 98 k.p.c. uznając, że powódka wygrała sprawę, bowiem różnica pomiędzy zasądzona kwotą, a żądaną jest nieznaczna.