Sygn. akt V U 689/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2019 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień Protokolant : star. sekr. sądowy Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2019 r. w Legnicy sprawy z wniosku A. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o rekompensatę z tytułu pracy w szczególnych warunkach na skutek odwołania A. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 28 września 2018 r. znak (...) oddala odwołanie SSO Regina Stępień Sygn. akt V U 689/18 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 28 września 2018r. znak: (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawczyni A. R. prawa do rekompensaty, ponieważ wnioskodawczyni nie udowodniła wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Zakład podał, iż nie uznał jako pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia wnioskodawczyni w (...) Sp. z o.o. w L. od 3 stycznia 1983 r. do 31 grudnia 1998 r., gdyż z analizy przedłożonego zakresu obowiązków wynika, iż nie była to praca wykonywana stale w szczególnych warunkach –tych samych, co podlegli pracownicy wymienieni w wykazie A rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Wskazał, iż z materiału dowodowego wynika, że praca wnioskodawczyni nie ograniczała się jedynie do dozoru nad pracownikami świadczącymi pracę w szczególnych warunkach, ale polegała również na wykonywaniu licznych czynności kierowniczych o charakterze administracyjno-biurowym. Dodał ponadto, iż okres pracy od 3 stycznia 1983r. do 31 marca 1998r. łącznie z okresami zwolnień lekarskich nie może zostać uwzględniony do przyznania rekompensaty, gdyż wyrok Sądu Apelacyjnego z 25 kwietnia 2017r. zapadł w indywidualnej sprawie i dotyczył prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach a nie rekompensaty. Od tej decyzji odwołanie złożyła wnioskodawczyni, wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie jej prawa do wcześniejszej emerytury. W uzasadnieniu podała, iż wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 25 kwietnia 2017r. przyznano jej prawo do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach, przy czym z prawa tego nie skorzystała, w dniu 24 sierpnia 2018r. rozwiązała umowę o pracę, i skorzystała z możliwości uzyskania prawa do emerytury w wieku powszechnym. Ponadto wskazała, że otrzymywała w spornym okresie dodatek za pracę w szkodliwych warunkach na podstawie UZP dla Pracowników (...) S. A. – co w powiązaniu z wcześniej złożonymi dokumentami wskazuje, iż wykonywała prace w szczególnych warunkach. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie, podnosząc te same argumenty co w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił: Wnioskodawczyni A. R. , ur. (...) , na dzień wydania decyzji miała ukończone 63 lata. Wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu III Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 25 kwietnia 2017r. sygn.. akt III A Ua 2101/16 przyznano jej prawo do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym. Sąd ten podzielił stanowisko Sądu Okręgowego w Legnicy wyrażone w uzasadnieniu, do skarżonego wówczas apelacją, wyroku z 12 października 2016r. w sprawie V U 685/16 – iż wnioskodawczyni wykonywała prace w szczególnych warunkach w wymiarze 14 lat, 6 miesięcy i 23 dni a nadto dodatkowo uwzględnił jej do tego szczególnego zatrudnienia 8 miesięcy i 6 dni okresów nieskładkowych. Wskazał przy tym, iż wszystkie sporne okresy niewykonywania przez wnioskodawczynię pracy w szczególnych warunkach wskutek choroby, za które otrzymała ona po dniu 14 listopada 1991r. wynagrodzenie lub świadczenie z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, przypadały przed dniem 1 lipca 2004r. tj. przed dniem wejścia w życie przepisu ust. 1a pkt 1 dodanego do art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przez art. 1 pkt 16 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2004.121.1264). Wobec czego dodany przez nią przepis art.. 32 ust. 1a pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS może mieć zastosowanie wyłącznie na przyszłość, tj. do stanów faktycznych po dniu 1 lipca 2004r. Powołał się przy trym na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2008r., K 33/06 – OTK-A 2008.6.106. Tym samym przepis ten nie znajdował zastosowania w przypadku wnioskodawczyni, a przerwy w pracy spowodowane czasową niezdolnością do pracy w związku z chorobą i korzystaniem z wynagrodzenia lub świadczeń z ubezpieczenie społecznego z tego tytułu są okresami, w których zachowała ona status osoby wykonującej pracę w szczególnych warunkach. /bezsporne, a nadto: - decyzja z 12.05.2016r. w aktach em. - akta V U 685/16 – wyrok SO w Legnicy z 12.10.2016r. z uzasadnieniem – wyrok SA we Wrocławiu z 25.04.2017r. z uzasadnieniem/ Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją zaliczkową z 22 czerwca 2017r. wykonał wyrok SA we Wrocławiu - przyznał wnioskodawczyni prawo do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach od 1 lutego 2016r. i ustalił jej wysokość. Przy czym wypłata emerytury została zawieszona wobec kontynuowania przez ubezpieczoną zatrudnienia. Ubezpieczona w związku z tym nie pobrała tej emerytury. A. R. w dniu 27 sierpnia 2018r. złożyła wniosek o emeryturę w powszechnym wieku emerytalnym wraz z wnioskiem o przyznanie rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Dołączyła do nich świadectwo pracy, z którego wynikało, iż z dniem 24 sierpnia 2018r. rozwiązała ona stosunek pracy w drodze porozumienia stron w związku z przejściem na emeryturę. Organ rentowy decyzją z 10 wrzenia 2018r. przyznał jej prawo do emerytury w wieku powszechnym od 1 sierpnia 2018r. tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Wnioskodawczyni pismem z 14 września 2018r. ponowiła wniosek o przyznanie jej rekompensaty z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach. W tym samym dniu wycofała wniosek o emeryturę w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Co spowodowało umorzenie postępowania wywołanego wnioskiem z 22 lutego 2016r.- decyzją z 21 września 2018r. /bezsporne, a nadto: - wnioski i decyzje w.w. w aktach em./ W okresie od 3 stycznia 1983 r. do 31 marca 1997 r. A. R. była zatrudniona w (...) i z dniem 1 kwietnia 1997 r. została przejęta w trybie art. 23
(1)k.p. do (...) Sp. z o.o. w L. , gdzie pracowała do dnia 24 sierpnia 2018r. W czasie ww. zatrudnienia wnioskodawczyni wykonywała pracę na następujących stanowiskach: - Kierownika Pracowni od 3 stycznia 1983 r. do 31 stycznia 1990 r., - Mistrza Laboratorium od 1 lutego 1990 r. do 31 maja 1997 r., - Mistrza Pracowni Fizyko-Chemicznej od 1 czerwca 1997 r. do 31 marca 1998 r. - Kierownika Działu Laboratorium II od 1 kwietnia 1998 r. do 30 czerwca 2009r. - Głównego Specjalisty ds. Analiz Instrumentalnych od 1 lipca 2009r. do 24 sierpnia 2018r. Od 3 stycznia 1983 r. do 31 maja 1983 r. wnioskodawczyni pracowała najpierw jako Kierownik Pracowni Wydziału (...) . Był to Wydział (...) . Na początku zatrudnienia wnioskodawczyni wykonywała prace laboranta w Pracowni (...) (przez 3 miesiące), a potem w Pracowni Chemicznej na (...) (przez 2 miesiące). Z dniem 1 czerwca 1983 r. wnioskodawczyni przeszła na Wydział (...) , gdzie pracowała jako Kierownik Pracowni. Była to pracownia zajmująca się produkcją tlenu potrzebną do pracy pieca zawiesinowego. Były tam m.in. dwa chromatografy. W pracowni tej oznaczano acetylen, węglowodory, wykonywano analizy oddtłuszczeniowe, aby rury służące do przekazywania tlenu nie zawierały tłuszczy, gdyż groziło to wybuchem. Następnie wnioskodawczyni przeszła na (...) do Pracowni (...) , gdzie zajmowała się aparaturą rtg i spektrometrem emisyjnym. Jej praca polegała na przygotowaniu tego sprzętu do pomiaru w ruchu ciągłym zakładu. Musiała m.in. skalibrować urządzenia i kontrolować jak wychodzą bieżące próbki. Prace te wykonywała osobiście. W Pracowni (...) znajdowała się lampa RTG, komputery typu (...) , przy spektrometrze był pracujący generator, który wytwarzał pole elektromaganetyczne, oraz analizatory (...) , służące sprawdzeniu poziomu tlenu w miedzi anodowej, które emitowały promieniowanie jonizujące. Pracownik Pracowni (...) narażony był też na zapylenie, gdyż próbki trzeba było zmielić i sprasować na pastylki o średnicy ok. 5 cm, które potem aparat analizował automatycznie. Jako Kierownik Pracowni wnioskodawczyni w zakresie swoich obowiązków miała m.in. kierowanie i organizowanie pracy pracowni, w tym przede wszystkim pilnowanie terminowego i sumiennego wykonywania analiz i przekazywania ich wyników, bezpośredni nadzór i kontrolę pracy podległych pracowników –laborantów (których w pracowni tej było w zależności od okresu ok. 7 do 10 osób) oraz kontrolę nad powierzoną aparaturą i sprzętem laboratoryjnym. W takim charakterze wnioskodawczyni pracowała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wynoszącym 8 godzin dziennie –na I zmianie. Laboranci Pracowni (...) pracowali na trzy zmiany. Z dniem 1 lutego 1990 r. A. R. objęła stanowisko Mistrza Laboratorium a z dniem 1 czerwca 1997 r. –Mistrza Pracowni (...) . Pracując na tych stanowiskach wnioskodawczyni kierowała i organizowała pracę w podległej sobie pracowni, w tym przede wszystkim dbała o terminowe i sumienne wykonanie analiz, nadzorowała i kontrolowała podległych sobie pracowników, w tym w zakresie wykonywanych przez nich analiz, sprawowała kontrolę nad powierzoną aparaturą i sprzętem laboratoryjnym. Zakres jej obowiązków na ww. stanowiskach pozostawał bardzo zbliżony do zakresu obowiązków na wcześniej zajmowanym stanowisku Kierownika Pracowni. Od dnia 1 kwietnia 1998 r. A. R. powierzono obowiązki Kierownika Działu Laboratorium (...) . W pisemnym zakresie obowiązków nałożono na wnioskodawczynię szereg obowiązków nadzorczych, w tym m.in. organizowanie i kierowanie pracą podległego personelu Działu Laboratorium (...) w Wydziale (...) , ustalanie zakresów obowiązków podległym pracownikom, sprawowanie nadzoru i kontroli nad prawidłowym i terminowym wykonywaniem zadań przez podległych pracowników, nadzorowanie i kontrolowanie prac realizowanych przez podległe laboratoria, bezpośredni nadzór i kontrola nad prawidłowym i rzetelnym oraz terminowym wykonywaniem badań i analiz przez podległych pracowników, próbek z materiałów wyszczególnionych w „Wykazie oznaczeń dla wydziałów na rok" (zał. Nr 1 do Umowy (...) , zapewniając terminowe sporządzanie bilansów metalurgicznych, rozliczenie dostaw surowców oraz wysyłek wyrobów (...) , nadzorowanie i kontrolowanie prac realizowanych przez podległe laboratorium w zakresie badań i analiz wynikających z dodatkowych zleceń, ocena i zatwierdzanie wyników, bezpośredni nadzór nad wykonywaniem badań i analiz zgodnie z obowiązującymi normami i przepisami analitycznymi, prowadzenie wewnętrznego systemu kontroli wykonywanych badań i analiz poprzez analizowanie prób wzorcowych lub kontrolnych w celu zapewnienia wiarygodności wyników i zapobieganiu błędom, wykonywanie analiz porównawczych i sprawdzających z innymi laboratoriami w (...) w celu podnoszenia jakości świadczonych usług, nadzór nad zapewnieniem jednoznacznej identyfikacji, używania i przechowywania tylko ważnych wzorców lub materiałów odniesienia w celu zapewnienia ich wiarygodności, nadzorowanie i kontrolowanie wykonywanych badań i analiz w toku rozstrzygania reklamacji i sporów z odbiorcami wyrobów (...) , nadzorowanie i kontrolowanie poprawności wyników analiz i starannej rejestracji wyników wykonywanych badań i pomiarów przez podległych pracowników, nadzór nad prowadzeniem niezbędnych zapisów technicznych dotyczących wykonywanych analiz i pomiarów, zapisów dotyczących sprawdzania stosowanych metod analitycznych i poprawności wykonywanych pomiarów na urządzeniach pomiarowych. Ponadto, do obowiązków wnioskodawczyni jako Kierownika Działu Laboratorium (...) należały też: współpraca z Kierownikiem Działu Laboratorium (...) , współpracs z Kierownikiem Działu (...) , z jednostkami opracowującymi i wdrażającymi nowe metody analityczne, nadzór i pomoc w opracowaniu instrukcji stanowiskowych, bhp i ppoż, prowadzenie ewidencji kart stanowiskowych bhp, nadzór i kontrolę nad prowadzeniem szkoleń teoretycznych i praktycznych na stanowisku pracy podległych pracowników i nowoprzyjętych, terminowe sporządzanie zamówień na urządzenia pomiarowe, wyposażenie, odczynniki, szkło laboratoryjne i drobny sprzęt laboratoryjny oraz inne materiały niezbędne do zabezpieczenia ciągłości pracy laboratorium, prowadzenie akcji ofertowej i sporządzanie protokołów z wyboru oferenta, zabezpieczenie środków trwałych, przedmiotów nietrwałych, wyposażenia i materiałów wykorzystywanych w toku pracy przez podległych pracowników, prowadzenie ewidencji środków trwałych i wyposażenia w zakresie (...) , koordynowanie planów urlopów poległych pracowników, nadzorowanie ewidencji czasu pracy podległych pracowników prowadzonej przez laborantów –dyżurnych zmiany, dokonywanie rozliczeń roboczogodzin oraz sporządzanie wymaganych dokumentów wynikających z ilości i rodzaju wykonywanych analiz przez Dział Laboratorium (...) , organizowanie okresowych narad z pracownikami dozoru w podległym laboratorium celem omówienia bieżących zadań, problematyki i działań. Jako Kierownik Działu Laboratorium (...) wnioskodawczyni sprawowała nadzór nad Pracowniami: (...) , (...) , (...) oraz Pracownią (...) , które mieściły się w różnych budynkach. Wnioskodawczyni podlegali bezpośrednio kierownicy ww. pracowni. Zdarzało się, że wnioskodawczyni bezpośrednio nadzorowała pracę tych pracowni, w szczególności z uwagi na sprzęt, który był tam używany i konieczność nadzoru nad tym sprzętem, w tym jego kalibracji. Zajmowała się tymi pracowniami, analityką kontroli międzyoperacyjnej wydziałów kompleksu metalurgicznego (...) (piece anodowe, konwertorowe, katodowe). W okresie zatrudnienia wnioskodawczyni w (...) ”, a następnie w (...) Sp. z o.o. w L. do 31 grudnia 1998 r., okresy niezdolności do pracy wnioskodawczyni (okresy nieskładkowe) liczone po 14 listopada 1991 r. wyniosły łącznie 8 miesięcy i 6 dni. Dowody: - akta emerytalne wnioskodawczyni t.I: zaświadczenie o zatrudnieniu z dnia 15.02.2016 r., świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 15.02.2016 r., stanowiskowe karty pracy z aneksami - akta kapitałowe wnioskodawczyni, w tym: zestawienia okresów nieskładkowych po 14.11.1991 r., t.II : świadectwo pracy z 24.08.2018r. k.5, świadectwo pracy w szczególnych warunkach z 24.08.2018r. k. 7 - akta osobowych wnioskodawczyni, w tym: umowy o pracę, angaże, stanowiskowe karty pracy z aneksami - akta V U 685/16: zeznania świadków L. A. k. 32v, e-protokół z 12.10.2016 r. 00:14:14 i nast. A. G. k. 32v-33, e-protokół z 12.10.2016 r. 00:30:28 i nast. B. H. k. 33-33v, e-protokół z 12.10.2016 r. 00:48:11 i nast. W. J. k. 33v-34, e-protokół z 12.10.2016 r. 01:07:17 i nast. B. O. k. 34-34v, e-protokół z 12.10.2016 r. 01:27:47 i nast. J. Ż. k. 34v, e-protokół z 12.10.2016 r. 01:43: 55 i nast. wyjaśnienia wnioskodawczyni k. 34v-
- 01:52:26 i nast. - e-protokół z 20.03.2019r.(k.58-59) – wyjaśnienia wnioskodawczyni – 00:11:32-00:26:31 Sąd zważył: Odwołanie jest nieuzasadnione. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U.2008.2015.965 ze zm.), rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. Rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS (ust. 2). W myśl art. 23 cyt. ustawy, ustalenie rekompensaty następuje na wniosek ubezpieczonego o emeryturę. Rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (ust. 2). Rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury (a w niniejszej sprawie – prawo do rekompensaty), ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.8.43 ze zm.). Rozporządzenie to stosuje się do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienione w § 4-15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia (§ 1 ust. 1). Z kolei w myśl § 2 ust. 1 tego rozporządzenia – okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Kwestią sporną wymagającą ustalenia Sądu było natomiast, czy wnioskodawczyni posiada wymagany staż 15 lat pracy w szczególnych warunkach. A. R. wywodziła bowiem, iż cały okres jej zatrudnienia w (...) a następnie w (...) Sp. z o.o. w L. , od 3 stycznia 1983 r. do 31 grudnia 1998r. a następnie do 31 grudnia 2008r. , stanowi pracę w szczególnych warunkach, wymienioną w załączniku do cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., tj. w wykazie A, dziale XIV pod poz.
- Załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze w wykazie A, w dziale XIV -„Prace różne”, w pkt 24 jako pracę w szczególnych warunkach wymienia kontrolę międzyoperacyjną, kontrolę jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. W orzecznictwie przyjmuje się, że uznanie czynności ogólnie pojętej kontroli oraz dozoru inżynieryjno-technicznego za pracę w szczególnych warunkach zależy od spełnienia łącznie dwóch przesłanek. Po pierwsze –dozór ten musi być sprawowany na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie A, co jednocześnie nie wyklucza możliwości zatrudnienia na takim oddziale osoby niewykonującej prac w warunkach szczególnych, jednakże dominować powinni pracownicy zajmujący stanowiska objęte wykazem A. Po drugie –dozór ten musi być dozorem inżynieryjno – technicznym, czyli dozorem specjalistycznym, a nie „zwykłym” dozorem wykonywanym w ramach pracowniczego podporządkowania kierownictwu pracodawcy, oraz musi być sprawowany bezpośrednio, tj. osobiście w konkretnym środowisku pracy odznaczającym się występowaniem warunków szczególnych. Tylko takie sprawowanie kontroli – nadzoru jest pracą wykonywaną w warunkach bezpośrednio narażających na szkodliwe dla zdrowia czynniki, ujętą w punkcie 24 Działu XIV wykazu A ww. rozporządzenia (por. wyrok SN z dnia 2 października 2013 r., II UK 69/13 oraz wyrok SN z dnia 3 grudnia 2013 r., I UK 184/13). Jeśli nadzór spełnia te dwa warunki, a nadto wykonywany jest stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku związanym z określoną w wykazie kontrolą lub dozorem inżynieryjno-technicznym, to okres wykonywania tej pracy jest okresem uzasadniającym prawo do świadczeń na zasadach przewidzianych w rozporządzeniu, niezależnie od tego ile czasu pracownik poświęca na bezpośredni dozór pracowników, a ile na inne czynności administracyjno-biurowe (sporządzenie dokumentacji, prace biurowe, planowane zleceń produkcyjnych, ustalanie podziału pracy dla pracowników), ściśle związane ze sprawowanym dozorem i stanowiące jego integralną część. Pamiętać jednak należy, że czym innym jest wykonywanie czynności administracyjno-biurowych ściśle związanych ze sprawowaniem dozoru inżynieryjno-technicznego, a czym innym wykonywanie w ramach zakresu obowiązków również innych czynności, niemających związku z wykonywaniem bezpośredniego dozoru nad procesem produkcji. Wykonywanie takich czynności w ramach zakresu obowiązków na danym stanowisku pracy uniemożliwia sprawowanie dozoru stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a w konsekwencji wyłącza zaliczenie takiego okresu zatrudnienia do pracy w szczególnych warunkach (por. wyrok SN z dnia 24 września 2009 r., II UK 31/09). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy oraz mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Sąd uznał, iż wnioskodawczyni nie udowodniła stażu co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Sporny w sprawie pozostawał cały okres jej zatrudnienia w (...) a następnie w (...) Sp. z o.o. w L. , od 3 stycznia 1983 r. do 31 grudnia 1998 r., a następnie do 30 grudnia 2008r. W tym okresy nieskładkowe występujące po dniu 14 listopada 1991 r. w łącznym wymiarze 8 miesięcy i 6 dni. W okresie tym wnioskodawczyni pracowała po kolei na czterech stanowiskach: Kierownika Pracowni (od 3 stycznia 1983 r. do 31 stycznia 1990 r.), Mistrza Laboratorium (od 1 lutego 1990 r. do 31 maja 1997 r.), Mistrza Pracowni (...) (od 1 czerwca 1997 r. do 31 marca 1998 r.) i Kierownika Działu Laboratorium (...) (od 1 kwietnia 1998 r. do 31 grudnia 1998 r.). Co do trzech pierwszych stanowisk pracy wnioskodawczyni Sąd – po analizie dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonej oraz na podstawie zeznań przesłuchanych (w sprawie V U 685/16) świadków i wyjaśnień samej wnioskodawczyni – nie miał wątpliwości, że charakter wykonywanej przez wnioskodawczynię na tych stanowiskach pracy uzasadnia jej zakwalifikowanie do prac wymienionych w wykazie A, dziale XIV pod poz. 24 załącznika do ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. W tym czasie bowiem wnioskodawczyni stale i w pełnym wymiarze czasu pracy sprawowała „dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie”. Jako Kierownik Pracowni, Mistrz Laboratorium czy Mistrz Pracowni (...) wykonywała oraz sprawowała bezpośredni nadzór nad pracami analizy różnego rodzaju substancji chemicznych w ruchu ciągłym zakładu – (...) Nadzór ten odbywał się w warunkach szkodliwych dla zdrowia – wśród urządzeń wytwarzających pole elektromagnetyczne, promienie rtg, emitujących promieniowanie jonizujące, w narażeniu na zapylenie. Tego samego nie można jednak powiedzieć o nadzorze, jaki nad pracami wykonywanymi w warunkach szczególnych przez podległych pracowników wykonywała ubezpieczona pracując na stanowisku Kierownika Działu Laboratorium (...) (przez okres od 1 kwietnia 1998r. do 31 grudnia 2008r.) Jak wynika z wyżej wskazanych zeznań świadków, ale też co potwierdziła sama ubezpieczona, A. R. w okresie tym sprawowała nadzór nad Pracowniami: (...) , (...) , (...) oraz Pracownią (...) . Pracownie te mieściły się w różnych budynkach. A wnioskodawczyni nadzór nad tymi pracowniami sprawowała poprzez kierowników poszczególnych pracowni. Wcześniej zresztą sama takim kierownikiem (mistrzem laboratorium) była. I to kierownicy pracowni podlegali jej bezpośrednio, a nie pracownicy wykonujący prace laborantów w tych pracowniach, a więc prace w narażeniu na czynniki szkodliwe dla zdrowia. Laboranci podlegali jej pośrednio. W takim stanie rzeczy, nie sposób uznać, że dozór, jaki w ww. okresie sprawowała wnioskodawczyni spełniał warunki dozoru, o jakim mowa w wykazie A, dziale XIV pkt 24 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. Dozór ten bowiem nie był sprawowany bezpośrednio, tj. osobiście w środowisku pracy odznaczającym się występowaniem warunków szczególnych. Wnioskodawczyni podała co prawda, że czasami bezpośrednio nadzorowała pracę ww. pracowni, w szczególności z uwagi na sprzęt, który był tam używany i konieczność nadzoru nad tym sprzętem, w tym jego kalibracji. Jednakże takie sporadyczne/czasowe przebywanie w pracowniach, w których panowały uciążliwe dla zdrowia warunki pracy, nie uzasadnia uznania takiej pracy za pracę w warunkach szczególnych. Nie jest to bowiem praca wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. A zauważyć też należy, że wnioskodawczyni oprócz czynności typowo nadzorczych w zakresie swoich obowiązków jako Kierownik Działu Laboratorium (...) miała także szereg innych obowiązków, w tym np. współpracę z Kierownikiem Działu Laboratorium (...) , współpracę z Kierownikiem Działu (...) , z jednostkami opracowującymi i wdrażającymi nowe metody analityczne, nadzór i pomoc w opracowaniu instrukcji stanowiskowych, bhp i ppoż, prowadzenie ewidencji kart stanowiskowych bhp, nadzór i kontrolę nad prowadzeniem szkoleń teoretycznych i praktycznych na stanowisku pracy podległych pracowników i nowoprzyjętych, terminowe sporządzanie zamówień na urządzenia pomiarowe, wyposażenie, odczynniki, szkło laboratoryjne i drobny sprzęt laboratoryjny oraz inne materiały niezbędne do zabezpieczenia ciągłości pracy laboratorium, prowadzenie akcji ofertowej i sporządzanie protokołów z wyboru oferenta, zabezpieczenie środków trwałych, przedmiotów nietrwałych, wyposażenia i materiałów wykorzystywanych w toku pracy przez podległych pracowników, prowadzenie ewidencji środków trwałych i wyposażenia w zakresie (...) , koordynowanie planów urlopów poległych pracowników, nadzorowanie ewidencji czasu pracy podległych pracowników prowadzonej przez laborantów –dyżurnych zmiany, dokonywanie rozliczeń roboczogodzin oraz sporządzanie wymaganych dokumentów wynikających z ilości i rodzaju wykonywanych analiz przez Dział Laboratorium (...) , organizowanie okresowych narad z pracownikami dozoru w podległym laboratorium celem omówienia bieżących zadań, problematyki i działań. Warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jest spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku, nie wykonuje czynności niezwiązanych z tym stanowiskiem, ale stale, tj. ciągle, wykonuje prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (por. wyrok SN z dnia 15 grudnia 1997 r., II UKN 417/97, OSNP 1998 nr 21, poz. 638). Pracując w charakterze Kierownika Działu Laboratorium (...) , ubezpieczona warunku tego nie spełniła. Dlatego też, powyższy okres zatrudnienia wynoszący (od 1 kwietnia 1998r. do 31 grudnia 2008r.) nie mógł zostać zaliczony do stażu uprawniającego wnioskodawczynię do rekompensaty. Uwzględniony może zostać jedynie okres od 3 stycznia 1983r. do 31 stycznia 1990r., od 1 lutego 1990r. do 31 maja 1997r. oraz od 1 czerwca 1997r. do 31 marca 1998r. Przy czym z okresów tych należy wyłączyć okresy pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub zasiłku chorobowego przypadającego po dniu 14 listopada 1991r. (niesporne 8 miesięcy i 6 dni) – co daje łącznie 14 lat, 6 miesięcy i 23 dni okresów pracy w szczególnych warunkach uprawniających do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach - a zatem staż niewystarczający, by przyznać wnioskodawczyni prawo do spornego świadczenia. Należy wskazać, iż poprzednio w sprawie V U 685/16 te okresy zostały uwzględnione przez Sąd Apelacyjny przy ustaleniu szczególnego stażu. Jednak należy mieć na uwadze, iż staż ten był ustalany dla prawa wnioskodawczyni do emerytury w obniżonym wieku. Natomiast przedmiotem tego postepowania jest ocena jej stażu pracy w szczególnych warunkach odnoszący się do prawa do rekompensaty. Należy podkreślić, iż ustawa o emeryturach pomostowych , która wprowadziła świadczenie w postaci rekompensaty, została uchwalona w dniu 19 grudnia 2008r. W związku z czym nie ma podstaw do kwestionowania wyłączenia z okresów pracy w szczególnych warunkach okresów pobierania wynagrodzenia lub świadczeń z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – wprowadzonego ustawą z 20 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz niektórych innych ustaw (wyżej wskazanej). Mając na uwadze powyższe, wobec niewykazania przez wnioskodawczynię spełnienia warunku posiadania wymaganego ustawą stażu co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych, a zatem przesłanki niezbędnej do uzyskania prawa do rekompensaty zaskarżona decyzja organu rentowego nie mogła ulec zmianie. Stąd też, Sąd odwołanie A. R. oddalił, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. SSO Regina Stępień