Sad powszechny, VI Ka 1392/18

(1), M. S.

(2), A. U. , M. L. , M. M.

(1), A. W.

(1), A. W.

(2), P. S. , W. M. , M. M.

(2), M. P. , S. K. , A. M. , J. A.

(1), M. B. , A. P. , K. G. , K. B. , a następnie w celu jego odbioru paczek o nr (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , wprowadzała kody odbiory do systemu (...) w (...) w wyniku czego potwierdzała wydanie przesyłek w/w osobom oraz otrzymanie płatności za zamówione przesyłki powodując jednocześnie po stronie (...) S.A. obowiązek wykonania przelewów, odpowiadających wielkości kwoty należnej do pobrania na rzecz sklepu internetowego, na rachunek (...) , w skutek czego wprowadziła (...) S.A. w błąd co do faktu przyjęcia pieniędzy za wydane przesyłki, tj. o przestępstwo z art . 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. I. oskarżoną M. G. uniewinnił od popełnienia zarzucanego jej czynu; II. koszty postępowania w sprawie przejął na rachunek Skarbu Państwa. Od powyższego wyroku prokurator złożył apelację. Na podstawie art. 425 § 1 i 2 k.p.k. , art. 427 § 1 k.p.k. i art. 444 k.p.k. powyższy wyrok zaskarżył w całości na niekorzyść oskarżonej M. G. Na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. i art. 438 pkt 2, 3 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił : -obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia tj. art. 7 k.p.k. polegającą na wydaniu orzeczenia w oparciu o dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego, co skutkowało błędem w ustalaniach faktycznych, mającym wpływ na treść orzeczenia polegającym na przyjęciu ,, iż to nie oskarżona M. G. dokonywała zamówień towarów na dane osobowe fikcyjnych osób, a następnie dokonywała odbioru przesyłek bez dokonania stosownych opłat w konsekwencji jej uniewinnieniem, podczas gdy uwzględnienie wszystkich zebranych dowodów, tj. zeznań I. K. ( G. ), J. L. i C. K. oraz danych informatycznych, ocenionych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, iż oskarżona popełniła zarzucany jej czyn albowiem była ona użytkownikiem kont email wykorzystywanych do zamówień, a następnie dokonywała przedmiotowych zamówień oraz odbioru przesyłek bez wnoszenia stosownych opłat. Podnosząc powyższy zarzut na podstawi art. 437 § 1 k.p.k. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości wobec M. G. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Sąd odwoławczy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora jest zasadna. Sąd I instancji naruszył art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. gdyż nie ocenił wszystkich dowodów a z zeznań przesłuchanych świadków wyprowadził wnioski nie znajdujące potwierdzenia w ich treści. Nie rozważył danych uzyskanych w formie elektronicznej. Zasadnie prokurator zarzuca w apelacji, iż z zeznań świadków J. L. , I. K. ( G. ) i C. K. , wynika że oskarżona M. G. faktycznie pracowała w kiosku ruch przy ulicy (...) w W. w okresie zarzutu i znała zasady działania systemu” (...) ”. System ten umożliwiał odbiór towaru zamówionego przez Internet i zapłatę za ten towar w momencie jego odbioru w tym kiosku. J. L. zeznał, że oskarżona M. G. w kiosku ruch przy ulicy (...) zajmowała się obsługą systemu „ (...) ” i wydawaniem paczek zamawiającym. (k- 407). C. K. zeznał, że paczki w usłudze (...) wydawał jedynie kilkukrotnie, a po tym jak zrezygnował z pracy w kiosku J. L. zaczęła pomagać M. G. . (k-220) Z kolei I. K. ( G. ) zeznała, że oskarżona dołączyła do pracy w kiosku. (k- 406v) I. K. wypowiadając się o swoich obowiązkach zaprzeczyła aby pracowała w tym kiosku i stwierdziła, że nie dokonywała transakcji wymienionych w zarzucie. W celu ustalenia faktycznej roli I. K. w odbiorze zamówionych paczek należy jeszcze raz przesłuchać świadka J. L. . Z zeznań I. K. wynika, że jej córka oskarżona M. G. korzystała z adresu e -mail (...) pl i miała także, podobnie jak C. K. , dostęp do e-maila (...) I. K. potwierdziła, że numer (...) należał do niej i w 2015r. miał on być jej jedynym numerem . Te zeznania przeczą więc wnioskowi wyprowadzonemu przez sąd I instancji, iż brak było dowodów wskazujących na związek oskarżonej z odbieranemu przesyłek zamówionych przez Internet na terenie kiosku ruch. Z zeznań tych należy wyprowadzić wniosek przeciwny a mianowicie, że M. G. miała styczność z systemem „ (...) ” i znała zasady jego działania a jednocześnie pracując w kiosku ruch miała możliwość odebrania towarów zamówionych drogą internetową. Należy także uznać za zasadne zarzuty prokuratora dotyczące powiązania oskarżonej M. G. z adresami internetowymi, z których dokonywano zamówienia towarów, a za które po odebraniu nie wpłynęła zapłata na konto ruch. Jak wynika z informacji przesłanej przez Grupę (...) S. A , jako użytkownika adresu e-mail (...) . została wskazana osoba o imieniu M. - bez podania nazwiska. Jednak osoba rejestrująca się podała numer komunikatora GG. Nie można więc wykluczyć, że poprzez sprawdzenie do kogo należał ten numer możliwe będzie ustalenie danych osoby korzystającej z e-maila (...) (...) (k-171). Natomiast z informacji dotyczącej adresu e- mail (...) wynika, że alternatywnym adresem był adres (...) Z informacji przesłanych przez (...) Sp. z o.o. wynika, że osobą, która w dniu 5 kwietnia 2016r. o godzinie 22. 22 złożyła zamówienie na laptop marki A. przesyłka o nr (...) była M. G. . Podkreślić należy, że numer IP osoby składającej zmówienie był tożsamy z numerem IP, z którego tego samego dnia o godzinie 22.15 złożono w tym samym sklepie zamówienie na czajnik przesyłka nr (...) gdzie zamawiającym był T. Z. (k- 274) Z kolei z przesłanego przez pokrzywdzoną spółkę zestawienia wynika, że adresami e-mail oraz telefonami do kontaktu wskazanymi przez odbiorców tych przesyłek były odpowiednio M. i (...) oraz (...) i (...) . Telefon o tym numerze został również wskazany przy przesyłkach, w których występowały adresy e-mail (...) i (...) (...) . Z pięćdziesięciu objętych zarzutem przesyłek tego rodzaju powiązanie występowało w 38 przesyłkach. Pozostałe 12 powiązanych jest z adresem e-mail (...) , do którego M. G. miała dostęp. Przy czym w 8 przesyłkach został wskazany numer telefonu I. K. ( G. ) tj. (...) a w czterech (...) i jako odbiorca została wskazana K. G. a w 5 przesyłkach A. P. , w trzech J. A.

(2)i w ostatnich K. B. i M. B. (k- 12 ) Z informacji (...) Sp. z o.o. wynika, że numer 501 814 155 zarejestrowany jest na I. G. . W okresie zarzutu z tego numeru kontaktowano się z trzema innymi numerami zarejestrowanymi na I. K. ( G. ) - (...) ; (...) ; (...) (k- 107 – 110) Z powyższego wynika, że wskazane powyżej numery telefonów były wykorzystywane przez inne osoby niż I. K. ( G. ). Jednocześnie sąd I instancji nie uwzględnił, że adresy e -mail (...) , (...) , (...) podczas logowań wykorzystywały te same numery IP zaś użytkownik adresu e-mail (...) logował się z numerów IP, z których w zbliżonych okresach czasu dokonywane były zakupy w sklepach internetowych (...) ; (...) ., (...) , z których pochodziły odebrane towary, za które nie została uiszczona zapłata. W toku postępowania ponownego należy: podjąć próbę ustalenia do kogo należy numer komunikatora GG wskazany na karcie 171 akt sprawy, przesłuchać J. L. na okoliczność pracy w kiosku oskarżonej ale także I. K. czy zajmowała się obsługą systemu „ (...) ”, przesłuchać świadków na okoliczność do kogo należał adres e- mali (...) (...) Należy rozważyć, że adresy (...) , (...) oraz (...) współpracowały z numerami telefonów zarejestrowanych na I. K. ( G. ) oraz z IP jej komputera. Z tych powodów sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania.