odwołania od decyzji organów rentowych lub orzeczeń wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności wnosi się na piśmie do organu lub zespołu, który wydał decyzję lub orzeczenie, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ lub zespół, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji lub orzeczenia . Po upływie tego terminu sąd odrzuci odwołanie, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się (§ 3). W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych Sąd z urzędu dokonuje nie tylko sprawdzenia zachowania przez stronę terminu do wniesienia odwołania, ale także, w sytuacji stwierdzenia opóźnienia, ocenia jego rozmiar i przyczyny (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2015r., UK 347/14). Podkreślić także należy, iż tylko łączne spełnienie przesłanek wymienionych w art.
uzasadnia rozpoznanie odwołania, pomimo opóźnienia w jego złożeniu. Jak wskazano wyżej przesyłka zawierająca decyzję z dnia 21 lipca 2017r.została wysłana do Fundacji na wówczas aktualny adres tj. ul. (...) w K. . Przesyłka nie została podjęta i była dwukrotnie awizowana: w dniu 26 lipca 2017r. oraz ponownie w dniu 3 sierpnia 2017r., zatem termin do jej odbioru upłynął w dniu 10 sierpnia 2017r. Miesięczny termin do wniesienia odwołania upływał zatem 11 września 2017r. (na dzień 10 września 2017r. przypadała niedziela). Fundacja (...) odwołanie od przedmiotowej decyzji złożyła natomiast w dniu 29 września 2017r. Odwołanie zostało złożone osobiście. Przekroczenie terminu do wniesienia odwołania wyniosło w tej sytuacji ponad dwa tygodnie. Oczywiście sformułowanie „nie jest nadmierne” pozwala każdorazowo na ocenę takiego opóźnienia. W ocenie Sądu w tym przypadku nie można przyjąć, iż opóźnienie nie było nadmierne. Strona odwołująca jest zaangażowana w wiele postępowań z ZUS, w tym toczących się przed tut. Sądem, przyjąć więc należy, iż członkom jej zarządu doskonale jest znany termin do wniesienia odwołania od decyzji. W piśmie datowanym na 29 września 2017r. (k. 9), którym Fundacja uzupełniła braki formalne odwołania R. G. , zostało wskazane że nie otrzymała decyzji, na ten sam dzień jest tymczasem datowane odwołanie wniesione przez Fundację. Co jednak istotniejsze strona odwołująca Fundacja (...) nie usprawiedliwiła w żaden sposób przyczyn uchybienia terminowi do wniesienia odwołania mimo, iż zarzut wniesienia odwołania po upływie ustawowego terminu został podniesiony przez organ już w treści odpowiedzi na odwołanie. Strona odwołująca Fundacja, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie tyle nie złożyła żadnych wniosków dowodowych w tym zakresie, co w ogóle do zarzutu wniesienia odwołania po terminie się nie ustosunkowała, w tym do dokumentacji złożonej przez pełnomocnika ZUS doręczonej do rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku. Daty awizacji przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję nie zostały zakwestionowane i żadna argumentacja w zakresie ewentualnego przywrócenia terminu nie została podniesiona. Przy takiej postawie strony odwołującej Fundacji (...) Sąd uznał, iż brak jest jakichkolwiek przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Sąd musiałby w tym zakresie działać wyłącznie z urzędu, Wobec powyższego, na podstawie art.
, orzeczono jak w pkt II sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w pkt III sentencji wyroku, na zasadzie art. 98 k.p.c. Na za sadzone koszty złożyły się koszty zastępstwa procesowego organu rentowego ustalone w oparciu o § 9 ust 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych zasądzając od stron przegrywających sprawę tj. Fundacji (...) na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych kwotę po 180 zł. Z uwagi na faktyczne zainicjowanie postępowania w niniejszej sprawie przez Fundację (...) , o czym świadczy chociażby fakt uzupełnienia przez Fundację braków formalnych odwołania R. G. oraz wypowiedzi R. G. na rozprawie w dniu 22 listopada 2018r. oraz jego sytuację osobisto – życiową (osoba niewidoma, poruszająca się z opiekunem), Sąd na zasadzie słuszności wyrażonej w art. 102 k.p.c. , odstąpił od obciążenia odwołującego R. G. kosztami zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.