Sad powszechny, VI W 79/13

(1)z domu S. urodzonej (...) w miejscowości M. , córki E. i O. z domu (...) obwinionej o to, że: w dniu 28 października 2011r. ok. godz. 11.00 w S. przy ul. (...) , woj. (...) , w sklepie z odzieżą używaną utrudniała okresowe czyszczenie komina w ten sposób, że uniemożliwiła wejście uprawnionemu kominiarzowi do pomieszczenia, gdzie znajdują się drzwiczki spadowe w celu wykonania należnych do niego czynności polegających na wybraniu sadzy tj. o wykroczenie z art. 82§1 pkt 2 kw 2. M. P.

(1)urodzonego (...) w Ż. , syna S. i S. z domu N. obwinionego o to, że: w dniu 28 października 2011r. ok. godz. 11.00 w S. przy ul. (...) , woj. (...) , w sklepie z odzieżą używaną utrudniał okresowe czyszczenie komina w ten sposób, że uniemożliwił wejście uprawnionemu kominiarzowi do pomieszczenia, gdzie znajdują się drzwiczki spadowe w celu wykonania należnych do niego czynności polegających na wybraniu sadzy tj. o wykroczenie z art. 82§1 pkt 2 kw I. obwinioną W. P.

(1)uznaje za winną tego, że w dniu 28 października 2011r. ok. godz. 11.00 w S. , woj. (...) , będąc właścicielką lokalu przy ul. (...) , w którym mieścił się sklep z odzieżą używaną, wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, uniemożliwiła czyszczenie komina, tj. wybranie sadzy uprawnionemu kominiarzowi, tj. popełniania wykroczenia z art. 82 § 2 pkt 7 kw i za to na podstawie tego przepisu wymierza jej karę grzywny w kwocie 150 (sto pięćdziesiąt) złotych, II. obwinionego Marina P. uznaje za winnego tego, że w dniu 28 października 2011r. ok. godz. 11.00 w S. , woj. (...) , będąc właścicielem lokalu przy ul. (...) , w którym mieścił się sklep z odzieżą używaną, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, uniemożliwił czyszczenie komina, tj. wybranie sadzy uprawnionemu kominiarzowi, tj. popełniania wykroczenia z art. 82 § 2 pkt 7 kw i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę grzywny w kwocie 150 (sto pięćdziesiąt) złotych, III. zwalnia obwinionych od uiszczenia opłaty i od ponoszenia zryczałtowanych wydatków postępowania, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE W toku przeprowadzonego na rozprawie postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. P.

(1)i W. P.

(1)prowadzą działalność gospodarczą w S. przy ul. (...) . Zajmują się sprzedażą odzieży używanej. W lokalu obwinionych – na środku – znajduje się zabudowana toaleta. W pomieszczeniu tym zlokalizowane są drzwi spadowe do wybierania sadz z przewodu kominowego. Do komina zaś podłączony jest piec centralnego ogrzewania A. B. i J. B. , którzy zamieszkują na pierwszym piętrze budynku przy ul. (...) . Dowód: – wyjaśnienia M. P. , k. 24, 54-54v, 154v-155 – wyjaśnienia W. P. , k. 54v, 154v, 22 akt sprawy VI W 10/12 – zeznania A. B. , k. 77v, 172v – zeznania R. C. , k. 10v-12, 65v-66v, 155v-156 – zeznania P. C. , k. 19v, 67, 155-155v – zeznania J. S. , k. 17v, 66v, 156 W październiku 2011 roku J. B. zgłosił w Zakładu Usług (...) ( (...) ) R. C.

(2)w S. problem z piecem centralnego ogrzewania. Przybyli na miejsce zgłoszenia w dniu 10 października 2011 roku kominiarze przeczyścili od góry komin budynku przy ul. (...) . Ponieważ jednak nagromadzone w przewodzie kominowym sadze sięgały pierwszego pietra budynku wykonane prace nie dały pożądanego efektu. Piec nadal nie nadawał się do użytku, nie można było w nim palić, a nadto istniało ryzyko zapalenia się sadzy. Z uwagi na fakt, że sadze należało wybrać u podstaw komina pracownicy (...) udali się do lokalu obwinionych wiedząc, iż w mieszczącej się tam toalecie zamontowana jest tzw. „wyczystka”. Kiedy obwinieni nie udostępnili lokalu – swoją zgodę uzależnili od tego, że kominiarze zabezpieczą ich towar – R. C.

(2)powiadomił o tym fakcie Zakład Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o. w S. . Ponieważ zanieczyszczony sadzami przewód kominowy stwarzał zagrożenia dla mieszkańców budynku przy ul. (...) , ZGM wystosował do M. i W. P.

(1)pismo wzywające ich do natychmiastowego udostępnienia lokalu przedstawicielom (...) . Dla ustalenia dogodnego dla obwinionych terminu kontroli ZGM, poinformował ich o numerach kontaktowych (...) . Dowód: – wyjaśnienia M. P. , k. 24, 54-54v, 154v-155 – wyjaśnienia W. P. , k. 54v, 154v, 22 akt sprawy VI W 10/12 – zeznania R. C. , k. 10v-12, 65v-66v, 155v-156 – pismo ZGM w S. z dn. 11.10.2011r., k. 13 – pismo M. P. z dn. 21.10.2011r., k. 26 W dniu 27 października 2011 roku R. C.

(2)udał się z M. S.

(1)(przedstawicielem ZGM), F. G.

(1)(członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej (...) ) oraz P. C.

(2)i J. S. (pracownicy (...) ) do lokalu M. i W. P.

(1). Pomimo przeprowadzonej z nimi rozmowy obwinieni nie udostępnili kominiarzom lokalu i znajdującej się w nim „wyczystki”. Obwinieni nie chcieli wpuścić pracowników (...) stwierdzili bowiem, że są brudni. P. C.

(2)i J. S. mieli na sobie stroje robocze. Dowód: – zeznania R. C. , k. 10v-12, 65v-66v, 155v-156 – zeznania P. C. , k. 19v, 67, 155-155v – zeznania J. S. , k. 17v, 66v, 156 – zeznania F. G. , k. 82-82v, 156c – zeznania M. S. , k. 78, 156v – notatka służbowa z dn. 27.10.2011r., k. 15 R. C.

(2), P. C.

(2)i J. S. po raz kolejny do lokalu obwinionych udali się w dniu 28 października 2011 roku około godz. 11 00 . M. i W. P.

(1)jednak i tym razem uniemożliwili im wybranie sadzy z przewodu kominowego, argumentując to możliwością wyrządzenia przez nich szkód, polegających na zabrudzeniu lokalu, w którym prowadzą działalność. Obwinieni zażądali także pieniężnej rekompensaty za ewentualnie wyrządzoną szkodę. O zdarzeniu R. C.

(2)zawiadomił Komisariat Policji w S. . Przybyli na miejsce zgłoszenia funkcjonariusze Policji, tj. K. N.

(1)i N. M.

(1), udali się z lokalu przy ul. (...) , gdzie M. P.

(1)ponownie oświadczył, że nie wyraża zgody na prace związane z czyszczeniem komina. Świadkiem rozmowy obwinionych z policjantami była klientka sklepu G. M. . Z uwagi na fakt, iż kominiarzom – pomimo interwencji funkcjonariuszy Policji – ponownie uniemożliwiono udrożnienie przewodu kominowego, R. C.

(2)złożył do KP w S. pisemne zawiadomienie o zaistniałej w dniu 28 października 2011 roku sytuacji. Dowód: – wyjaśnienia M. P. , k. 24, 54-54v, 154v-155 – wyjaśnienia W. P. , k. 54v, 154v, 22 akt sprawy VI W 10/12 – zeznania R. C. , k. 10v-12, 65v-66v, 155v-156 – zeznania P. C. , k. 19v, 67, 155-155v – zeznania J. S. , k. 17v, 66v, 156 – zeznania K. N. , k. 77v, 156 – zeznania N. M. , k. 173 – zeznania G. M. , k. 65v, 172v – notatka urzędowa z dn. 29.11.2011r., k. 16 – pismo R. C. z dn. 9.11.2011r., k. 7 M. P.

(1)jest żonaty, z zawodu technik budowy maszyn, prowadzi działalność gospodarczą. Nie był uprzednio karany sądownie. Dowód: – dane osobo – poznawcze, k. 154-154v W. P.

(1), jest mężatką, z zawodu technik ekonomista, prowadzi gospodarstwo rolne. Nie była uprzednio karana sądownie. Dowód: – dane osobo – poznawcze, k. 154v Obwiniony M. P.

(1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Wyjaśnił, że w krytycznym dniu nie wpuścił kominiarzy do lokalu, którego jest właścicielem, ponieważ nie zagwarantowali mu, że nie zniszczą znajdującego się w nim towaru. Podał „ wyraziłem razem z żoną ( W. P. – dop. S.R.) zgodę na wyczyszczenie komina pod warunkiem, że nie zniszczą nam towaru, albowiem wejście do komina jest na środku lokalu ” (k. 24, 54-54v, 154v-155). Obwiniona W. P.

(1)nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej wykroczenia. Utożsamiła się z wyjaśnieniami M. P. . Podała, że „ nie było zdania, że nie chcieliśmy wpuścić kominiarza, tylko nie mogliśmy się zgodzić z taką sytuacją, że kominiarz przychodzi na dziko, bez żadnego zawiadomienia w godzinach otwarcia sklepu ”. Podała, że gdyby dostała pismo od kominiarza informujące o terminie czyszczenia komina i o tym, że ma zabezpieczyć na ten czas towar, to dostosowała by się do tego (54v, 154v, 22 akt sprawy VI W 10/12). * * * Zebrany materiał dowodowy pozwolił Sądowi odnieść się z pełną akceptacją co do oceny oskarżyciela publicznego w zakresie sprawstwa obwinionych. Jednakże nie podzielił Sąd kwalifikacji prawnej zaprezentowanej przez autora wniosków o ukaranie. Rekonstrukcja ustalonych faktów opierała się w głównej mierze na wyjaśnieniach obwinionych oraz zeznaniach świadków: R. C.

(2), P. C.

(2)i J. S. . Sąd nie dopatrzył się żadnych powodów, dla których R. C.

(2), miałby składać nieprawdziwe zeznania. Depozycje świadka mają charakter wewnętrznie spójny, logiczny i konsekwentny oraz są zgodne z innymi dowodami, których Sąd nie podważył. R. C.

(2)szczegółowo zrelacjonował postepowanie obwinionych, którzy konsekwentnie odmawiali – najpierw pracownikowi jego zakładu, a później i jemu samemu, dostępu do znajdującej się w ich lokalu „wyczystki”. Sąd nie odmówił wiary zeznaniom P. C.

(2)i J. S. , którzy w sposób szczegółowy zrelacjonowali przebieg zdarzeń, który jest spójny z wersją przedstawioną przez R. C.

(2). Co ważne P. C.

(2)zeznał, że „ było niebezpieczeństwo zapalenia się tej sadzy. Gdyby pan B. palił na sile, mimo tej zalegającej sadzy mógłby się zaczadzić ”. Sąd nie zakwestionował zeznań A. B. , M. S.

(3)i F. G.

(1)bowiem są spójne, logiczne i konsekwentne, a ponadto znajdują potwierdzenie w innych niekwestionowanych dowodach, a w szczególności w omówionych powyżej zeznaniach świadków. Sąd nie podważył bezstronności świadków K. N.

(1), N. M.

(1)i G. M.

(2). Pierwszych dwoje świadków interweniował w dniu 28 października 2011 roku na wezwanie R. C.

(2), a ostatnia z nich była świadkiem przeprowadzonej wówczas z obwinionymi rozmowy. Dowody z dokumentów w postaci pisma ZGM w S. (k. 13), pisma M. P.

(1)(k. 26), notatek służbowej (k. 15) i urzędowej (k. 16) oraz pisma R. C. (k. 7) zostały przez Sąd za nie budzące zastrzeżeń co do ich wiarygodności i prawdziwości, w związku z czym fakty z nich wynikające zostały uznane za udowodnione. Bezspornym w przedmiotowej sprawie pozostawał zatem fakt, że M. P.

(1)i W. P.

(1)krytycznego dnia, tj. 28 października 2011 roku, uniemożliwili kominiarzom wyczyszczenia przewodu kominowego, którego drzwi spadowe znajdowały się w obrębie użytkowanego przez nich lokalu handlowego. Powyższe znalazło potwierdzenie w zeznaniach przesłuchany w sprawie świadków. Okoliczności tej – chodź nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im wykroczeń – nie przeczyli sami obwinieni. Obwinieni konsekwentnie podawali, iż byli gotowi udzielić zgody kominiarzom na wykonanie zleconych im praca, ale zgodę swą uzależniali od udzielania im gwarancji, że nie poniosą z tego tytułu żadnych strat. Już tylko na marginesie wspomnieć należy, że M. P.

(1)utrzymywał, iż istniała inna możliwość wyczyszczenia przewodów kominowych, a o której to powiedziała mu G. C. – kierownik działu technicznego ZGM Sp. z o.o. w S. . Z relacji obwinionego wynikało, że ww. kontaktowała się w jego obecności w tej sprawie z R. C.

(2). Natomiast przed Sądem G. C. kategorycznie i stanowczo zaprzeczyła podawanym przez obwinionego okolicznością i stwierdziła, że „ ja w ogóle nie kojarzę rozmowy z obwinionym, a jeżeli nie kojarzę takiej rozmowy to jestem w stanie stwierdzić, że jej w ogóle nie było, wykluczam ją ”. Oceniając całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie Sąd uznał, że wina obwinionych nie budzi wątpliwości i została im w pełni udowodniona. Wkroczenia z art. 82 § 2 pkt 7 kw dopuszcza się ten kto będąc obowiązany na podstawie przepisów o ochronie przeciwpożarowej do zapewnienia warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu lub terenu, nie dopełnia obowiązków polegających na zapewnieniu usuwania zanieczyszczeń z przewodów dymowych i spalinowych. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o ochronie przeciwpożarowej osoba fizyczna korzystająca z budynku/obiektu jest obowiązana zabezpieczyć przed zagrożeniem pożarowym lub innym miejscowym zagrożeniem. Naruszenie przepisów pożarowych rodzi konieczność poniesienia odpowiedzialności na zasadach określonych min. w przepisach kodeksu wykroczeń. Nie ulega wątpliwości, że zalegająca do poziomu pierwszego piętra sadza stwarzała zagrożenie pożarowe – istniało ryzyko zapalenia się jej. Co więcej istniało nie tylko ryzyko pożaru, ale również niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia osób korzystających z budynku. Obwinienie byli więc zobowiązani umożliwić czyszczenia komina kominiarzom, bo to w ich lokalu znajdowały się drzwi spadowe. Ten obowiązek wiązał się być może z koniecznością zamknięcia przez obwinionych sklepu, czy z koniecznością zabezpieczenia przez obwinionych towaru (przykrycia go folią zabezpieczającą czy schowania). Nie może budzić wątpliwości fakt w obliczu zagrożenia pożarowego, że to na właścicielach lokalu ciążył obowiązek przygotowania lokalu i udostępnienia go kominiarzom. To nie kominiarze mieli zabezpieczyć znajdujący się w lokalu, towar przed ewentualnym zanieczyszczeniem, to obwinienie powinni zadbać o towar nie tracąc z pola widzenia swojego obowiązku polegającego na zapewnieniu bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Żadnego znaczenia dla odpowiedzialności obwinionych nie ma fakt braku drzwi spadowych w mieszkaniu B. . Z zeznań kominiarzy wynika niezbicie, że takich drzwi być nie powinno, a to z uwagi na to by nie naruszać struktury komina. Nawet jednak gdyby przyjąć, że brak tych drzwi był niezgodny z prawem to z uwagi na istniejące zagrożenie pożarem obwinieni byli zobowiązani wpuścić kominiarzy, by ci zagrożenia to usunęli. W. P.

(1)i M. P.

(1)w dniu 28 października 2011 roku, około godz. 11 00 w S. , będąc właścicielami lokalu przy ul. (...) , w którym mieści się sklep z odzieżą używaną, wbrew ciążącemu na nich obowiązkowi, uniemożliwili czyszczenie komina, tj. wybrania sadzy uprawnionemu kominiarzowi, czym dopuścili się – każde z nich – wykroczenia z art. 82 § 2 pkt 7 kw. Przy wymiarze kar, kierując się dyrektywami opisanymi w przepisie art. 33 § 2, 3 i 4 kw, Sąd wziął w szczególności pod uwagę stopień winy i pobudki oraz warunki i właściwości osobiste obwinionych, a także ich sposób życia przed i po popełnieniu wykroczenia. Na korzyść obwinionych przemawia fakt, iż nie byli dotychczas karani sądownie. Niewątpliwie zachowanie obwinionych determinowane było obawą poniesienia strat z prowadzonej działalności. Z drugiej jednak strony pamiętać należy, iż takie ich postępowanie stworzyć mogło realne zagrożenie pożarowe w całym – zamieszkałym przez inne osoby – budynku przy ul. (...) w S. . Wymierzone kara grzywny uświadomią obwinionym finansową nieopłacalność tego typu zachowań. Wysokość orzeczonych kary wypełni zatem cele, zarówno prewencji indywidualnej, jak i ogólnej. Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw Sąd zwolnił obwinionych od ponoszenia kosztów postępowania i należnej Skarbowi Państwa opłaty.