Sygn. akt III RC 223/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 września 2019 r. Sąd Rejonowy w Otwocku – III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący: SSR Mariola Drabik Protokolant: sekretarka Ewa Sitkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2019 r. w Otwocku sprawy z powództwa małoletniej R. O. reprezentowanej przez matkę M. N. przeciwko M. O.
(1)o alimenty 1. zasądza od pozwanego M. O.
(1)tytułem alimentów na rzecz małoletniej R. O. , ur. (...) kwotę po 750 (siedemset pięćdziesiąt) złotych miesięcznie, płatną do rąk przedstawicielki ustawowej M. N. do dnia 10-ego każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat, 2. w pozostałym zakresie powództwo oddala, 3. wyrokowi w pkt. 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności, 4. nakazać pobrać od pozwanego M. O.
(1)kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej od uwzględnionej części powództwa, z której zwolniona była strona powodowa. Sygn. akt III RC 223/18 UZASADNIENIE M. N. – przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki R. O. , pozwem, który wypłynął do Sądu dnia 14 sierpnia 2018 roku wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego M. O.
(1)alimentów w kwocie po 1 600 złotych miesięcznie Wraz z pozwem wniosła o udzielenie zabezpieczenia przedmiotowego roszczenia w kwocie po 1400 zł miesięcznie (d. pozew z dn. 14.08.2018 r. – k. 3-5). W dniu 17 sierpnia 2018 r. tut. Sąd wydał postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia w/w roszczenia, którym zobowiązał pozwanego M. O.
(1)do łożenia na utrzymanie małoletniej R. O. w kwotach po 600 zł miesięcznie (d. postanowienie z dn. 17.08.2018 r. – k. 33-34). M. O.
(1)w odpowiedzi na pozew z dnia 11 marca 2019 r. uznał powództwo w kwocie do 600 zł miesięcznie na rzecz małoletniej powódki, wnosząc o jego oddalenie w pozostałej części (d. odpowiedź na pozew z dn. 11.03.2019 r. – k. 44-47). M. N. na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2019 r. zmieniała żądanie pozwu, wnosząc o alimenty w wysokości po 1 100 zł miesięcznie, zaś M. O.
(2)podtrzymał uprzednio wyrażone stanowisko w sprawie (d. stanowiska stron z dn. 22.08.2019 r. – k. 183). Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletnia R. O. , ur. (...) jest córką M. N. i M. O.
(1)(d. odpis aktu urodzenia małoletniej - k. - 6). Rodzicie małoletniej powódki pozostawali w nieformalnym związku do dnia 07.06.2018r. M. N. wraz z małoletnią R. O. wyprowadziły i zamieszkały w wynajętym mieszkaniu w O. . Na skutek konfliktu pomiędzy stronami pozwany przestał partycypować w kosztach utrzymania małoletniej córki. W dniu 24 lipca 2018 r. rodzice małoletniej powódki zawarli ugodę przed Sądem Rejonowym w Otwocku (sygn. akt III Nsm 366/18), na mocy której ustaliły, iż miejscem pobytu małoletniej R. O. będzie każdorazowe miejsce pobytu jej matki . W ugodzie strony ustaliły także sposób kontaktowania się M. O.
(1)z córką przez okres 3 miesięcy od dnia zawarcia ugody. Zgodnie z pkt. 2 i 3 ugody M. O.
(1)miał prawo spotykać się z małoletnia R. O. w każdą środę oraz poniedziałek od 17.30 do 20.00 oraz nieparzyste weekendy roku od soboty od godz.08.30 do niedzieli do godz.18.00 oraz w parzyste weekendy sierpnia w tych samych godzinach. ( d. kopia protokołu ugody sądowej – k. 7, postanowienie zabezpieczające – k. 33-34,umowa najmu-k.30-31, potwierdzenia przelewów – k. 50-56 ). M. N. ma 26 lat, zawód wyuczony terapeuta, na dzień złożenia pozwu była zatrudniona na stanowisku nauczyciela wychowania przedszkolnego z wynagrodzeniem 2592,38 zł miesięcznie brutto (1 917,75 zł netto). Matka małoletniej podejmuje dodatkowo prace dorywcze wykonując usługi wizażystki. W roku 2017 osiągnęła przychód w wysokości 10 338,71 zł. Od czerwca 2019r. mieszka w W. z małoletnią powódką w mieszkaniu należącym do jej nowego partnera i ponosi z tego tytułu opłaty w wysokości 500 zł. miesięcznie. Podejmie prace na stanowisku nauczyciela kl. „0”w M. . Przewiduje koszty dojazdu do pracy na poziomie 400 zł. miesięcznie. (...) matki małoletniej posiada stałe źródło dochodu. (zaświadczenie o wynagrodzeniu – k. 109,zeznanie podatkowe za 2017r.-k.110-112, informacje internetowe – 171-175). Małoletnia R. O. ma 4 lata. Uczęszcza do przedszkola niepublicznego w J. w godzinach 7.45 do 15.30. Opłata za przedszkole wynosi 500 zł. miesięcznie oraz 100 zł za dodatkowe zajęcia w przedszkolu. Małoletnia rozwija się prawidłowo. Jest dzieckiem ogólnie zdrowym, jednak w okresie jesienno-zimowym często zapada na infekcje górnych dróg oddechowych z powodu przerostu trzeciego migdałka. Ponadto małoletnia ma zdiagnozowany podśluzówkowy rozszczep podniebienia. Z tego powodu znajduje się pod opieką poradni alergologicznej oraz lekarza specjalisty laryngologa. Dwie prywatne wizyty u laryngologa kosztowały 270 zł. Małoletnia została skierowana na zabieg usunięcia trzeciego migdałka. Matka małoletniej na bieżące zakupy dla siebie i córki wydaje ok.130 zł. na dwa dni. Koszt wypoczynku letniego dla małoletniej to ok. 1500 zł. W swoich pierwszych zeznaniach M. N. oceniła zakres miesięcznych potrzeb córki na poziomie 1000-1100 zł., przy czym wskazała, iż koszty te nie uwzględniają dodatkowych wydatków w postaci zapewnienia wypoczynku, czy zakupu odzieży i obuwia. Na zakup żywności dla córki w domu potrzeba zdaniem matki ok.300 zł. miesięcznie. Małoletnia była przez okres jednego tygodnia nad morzem w czasie ostatnich wakacji, za ich wspólny pobyt matka małoletniej zapłaciła 1000 zł. (d. przesłuchanie M. N. – k. 97-98 i 155-156 oraz 183, potwierdzenie przelewów za przedszkole – k. 114-121 oraz za mieszkanie – k.124-135, umowa najmu – k.122-123, certyfikat-k.140, dokumentacja medyczna – k. 144-150) Pozwany M. O.
(1)ma 27 lat, wykształcenie średnie (bez matury) , nie posiada wyuczonego zawodu. Jest zatrudniony na czas nieokreślony w firmie (...) w O. na stanowisku specjalisty d/s sprzedaży, otrzymuje wynagrodzenie średnio ok. 2 119,81 zł miesięcznie brutto (1 550,95 zł netto). W 2017 r. osiągnął przychód w wysokości 29 898,08 zł. Z zeznań pozwanego wynika, iż faktycznie zarabia 1680 zł. miesięcznie. Mieszka w domu swoich rodziców, ponosi koszty jego utrzymania w wysokości ok. 700 zł miesięcznie (czynsz wraz z opłatami za media). Pozwany utrzymuje kontakty z córką, zgodnie z zawartą ugodą sądową. W czasie spotkań z córką, pozwany kupuje córce zabawki (za kwoty od 60 do 120 zł.), ponosi koszty zakupów żywieniowych. W ostatnim czasie kupił małoletniej rower, który kosztował 400 zł. oraz dwukrotnie odzież za kwoty 400 zł.(odzież oraz obuwie) oraz 200 zł. Pozwany jest właścicielem samochodu (rok prod.2003) o wartości 12.000 zł. Na swoje utrzymanie przeznacza miesięcznie: 700 zł. – za mieszkanie, 450 zł.– wyżywienie, 70 zł/mc – telefon, 200 zł na 3 miesiące - odzież (d. zaświadczenie o zarobkach – k. 57,k.143, zeznanie podatkowe za 2017r.-k.76-79 akt) potwierdzenia przelewów – k. 58-75, Pit – k. 76-79, paragony – k.84-94,k.182, przesłuchanie M. O.
(1)– k. 98-99 i 156-157) W oparciu o ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd zważył ,co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 133 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Dziecko ma prawo do równej stopy życiowej z rodzicami, którzy obowiązani są podzielić się z nimi nawet swoimi najmniejszymi dochodami. O zakresie obowiązku alimentacyjnego decydują w każdym razie usprawiedliwione potrzeby uprawnionego oraz zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego ( art. 135 § 1 k.r.o. ). Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub części na osobistych staraniach o utrzymanie lub wychowanie uprawnionego ( art.135 § 1 k.r.o. ). Sąd stanął na stanowisku, iż usprawiedliwione miesięczne koszty utrzymania małoletniej R. O. to przede wszystkim: 600 zł.- koszt przedszkola, ok.400 zł. -koszt wyżywienia w domu (100 zł. tygodniowo), ok.100 zł. koszt wypoczynku letniego. Daje to łącznie kwotę 1100 zł., która jednak nie uwzględnia usprawiedliwionych potrzeb małoletniej w postaci: kosztów zakupu odzieży, obuwia, środków higieny czy kosztów leczenia, dojazdów do przedszkola, ewentualnych dodatkowych zajęć które zaakceptował pozwany ( np. dodatkowe lekcje języka angielskiego). Mając na uwadze wyżej wskazane usprawiedliwione potrzeby małoletniej powódki, Sąd uznał, iż zakres usprawiedliwionych potrzeb to kwota co najmniej 1500 zł. miesięcznie W tych okolicznościach pozwany powinien partycypować w kosztach utrzymania małoletniej co najmniej w połowie, t.j.w kwocie po 750 zł., gdyż nie realizuje on swojego obowiązku poprzez osobiste starania o utrzymanie i wychowanie córki w takim samym stopniu jak matka powódki- M. N. . Sąd ustalając alimenty uwzględnił fakt, iż pozwany poza alimentami w sposób stały partycypuje w kosztach utrzymania dziecka (zakupy oraz prezenty) oraz utrzymuje z córką kontakty. W ocenie Sądu możliwości zarobkowe pozwanego M. O.
(1)należy ocenić na poziomie wyższym niż deklarowane przez niego ( 1500-1600 zł. miesięcznie). Potwierdzają powyższe przede wszystkim stałe miesięczne wydatki wskazane wyżej przez samego pozwanego, które dają łącznie kwotę co najmniej 2000 zł.miesiecznie (700 zł. –koszty utrzymania mieszkania, 450 zł.-koszty wyżywienia, ok.70 zł.-opłata za telefon, ok.70 zł.-wymiana odzieży, 600 zł.- rata alimentacyjna ustalona w trybie zabezpieczenia, koszty zakupu żywności dla córki, czy prezentów (jednorazowo 60 zł., 120 zł. , 200 zł., 400 zł.), koszty utrzymania samochodu). Z tych przyczyn Sąd ocenił możliwości zarobkowe pozwanego na poziomie co najmniej 2 000 zł miesięcznie netto. W ocenie Sądu zasądzona od pozwanego kwota 750 zł miesięcznie tytułem alimentów najpełniej realizuje obowiązek alimentacyjny pozwanego i leży w zasięgu jego możliwości zarobkowych. Sąd nie uwzględnił żądania strony powodowej (1100 zł. miesięcznie) i w pozostałym zakresie uznając, iż kwota ta byłaby zbyt wygórowana , gdyż prawie w całości wyczerpuje zakres usprawidliwionych potrzeb dziecka. Z tych przyczyn Sąd w pozostałym zakresie, t.j. ponad kwotę 750 zł. powództwo oddalił. Podstawą rozstrzygnięcia Sądu jest art.133 k.r.o , art. 135 § 1 §2 k.r.o. Wyrokowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art.333 § 1 pkt.1 k.p.c. O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 113 Ustawy o kosztach sadowych w sprawach cywilnych z dnia 28.07.2005r (Dz.U nr167, poz.1398 z późn. zm) w zw. z art.98 k.p.c.