Sad powszechny, I C 783/18

Sygn. akt: I C 783/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2019r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SR Małgorzata Kłek Protokolant: p.o. sekr. sąd. Edyta Leśnik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2019 r. w K. sprawy z powództwa Krajowego Ośrodka (...) w W. Oddział Terenowy w O. przeciwko G. O. , M. S. , M. W. oraz małoletnim H. S. , A. S. , J. S. reprezentowanym przez przedstawiciela ustawowego M. W. z udziałem interwenienta ubocznego Gminy K. o opróżnienie lokalu mieszkalnego I. Umarza postępowanie względem pozwanej G. O. , II. Nakazuje pozwanym M. S. , M. W. , H. S. , A. S. , J. S. , aby opuścili, opróżnili i wydali powodowi Krajowemu Ośrodkowi (...) w W. Oddział Terenowy w O. lokal mieszkalny oznaczony numerem (...) położony w budynku mieszkalnym oznaczonym numerem (...) w N. gmina K. oraz przynależny do lokalu segment budynku gospodarczego, III. Przyznaje pozwanym M. S. , M. W. , H. S. , A. S. , J. S. prawo do lokalu socjalnego i nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia pozwanym przez Gminę K. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, IV. Zasądza od pozwanych M. S. , M. W. , H. S. , A. S. , J. S. solidarnie na rzecz powoda Krajowego Ośrodka (...) w W. Oddział Terenowy w O. kwotę 440 (czterysta czterdzieści ) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, V. Nie obciąża pozwanych obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz interwenienta ubocznego Gminy K. Sygn. akt I C 783/18 UZASADNIENIE Pozwem wniesionym w dniu 13 lipca 2018 r. powód Krajowy Ośrodek (...) w W. Oddział Terenowy w O. wniósł o nakazanie pozwanym G. O. , M. S. , M. W. oraz małoletnim H. S. , A. S. i J. S. , aby opróżnili, opuścili i wydali lokal mieszkalny oznaczony nr (...) , położony w budynku mieszkalnym oznaczonym numerem (...) w miejscowości N. , gm. K. oraz przynależny do lokalu segment budynku gospodarczego . Ponadto wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że jest właścicielem w/w lokalu. Powoda z pozwaną G. O. łączyła umowa najmu w/w lokalu , jednak z uwagi na nieregulowanie przez nią należności z tytułu czynszu, powód wypowiedział umowę najmu. Od lutego 2017 r. G. O. wraz z zamieszkującymi z nią osobami utraciła tytuł prawny do lokalu. Pozwana nadal nie reguluje należności z tytułu korzystania z lokalu mieszkalnego . Na dzień 14 maja 2018 r. pozwana zalega z zapłatą kwoty 5 108,43 zł. Wobec powyższego powód wezwał pozwaną G. O. do dobrowolnego wydania lokalu, jednak bez rezultatu. Pozwana G. O. zmarła w dniu 12.01.2019 r. Pozostali pozwani nie złożyli odpowiedzi na pozew. Na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2019 r. pozwani M. S. i M. W. reprezentująca także małoletnich H. S. , A. S. i J. S. wnieśli o oddalenie powództwa, wskazali, iż chcieliby spłacić powstałe zadłużenie z tytułu opłat za mieszkanie. Pismem z dnia 14.02.2019 r. Gmina K. przystąpiła do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego po stronie powoda , wnosząc w przypadku orzeczenia opuszczenia lokalu mieszkalnego o nieprzyznawanie pozwanym prawa do lokalu socjalnego oraz o zasądzenie kosztów interwencji ubocznej i zastępstwa procesowego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku mieszkalnym oznaczonym numerem (...) w miejscowości N. , gm. K. oraz przynależnego do lokalu segmentu budynku gospodarczego jest Skarb Państwa. Uprawnienia właścicielskie względem przedmiotowej nieruchomości w imieniu Skarbu Państwa wykonuje Krajowy Ośrodek (...) w W. Oddział Terenowy w O. będący następcą prawnym (...) w W. . (dowód: wydruk KW nr (...) – k. 88 -94 ) Na podstawie umowy najmu lokalu mieszkalnego zawartej w dniu 2 lutego 2009 r. z (...) Oddział Terenowy w O. Gospodarstwo Skarbu Państwa w K. w/w lokal został oddany w najem G. O. . Określono w niej wysokość miesięcznego czynszu za najem lokalu mieszkalnego wraz z budynkiem gospodarczym. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Przewidywała możliwość wypowiedzenia przez wynajmującego najmu najpóźniej na koniec miesiąca kalendarzowego w przypadku, gdy najemca jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub opłat określonych w umowie co najmniej przez trzy pełne okresy płatności , pomimo uprzedzenia na piśmie o zamiarze wypowiedzenia najmu i wyznaczenia dodatkowego , miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności. (dowód: kopia umowy – k. 19-20; bezsporne) W w/w lokalu wraz z G. O. zamieszkiwał jej syn M. S. oraz jego konkubina M. W. wraz z małoletnimi dziećmi H. S. , A. S. i J. S. . ( dowód : zeznania pozwanego M. S. k. 96v , zeznania pozwanej M. W. k. 96-97, bezsporne) Pozwani nie uiszczali należnego powodowi czynszu w przewidzianych w umowie terminach i wysokości. (dowód: zeznania pozwanego M. S. k. 96v , zeznania pozwanej M. W. k. 96-97, bezsporne) Pismem z dnia 30.10.2017 r. powód wezwał pozwanych do zapłaty kwoty 8 854,37 zł na która składała się m.in. kwota 6 545,05 zł z tytułu czynszu za lokal mieszkalny i budynek gospodarczy za okres od września 2016 r. do października 2017 r. , wyznaczając dodatkowy 30 dniowy termin od otrzymania pisma, oraz wskazując, iż w przypadku braku zapłaty w podanym terminie zostanie wypowiedziana umowa najmu. (dowód: pismo wraz z potwierdzeniem odbioru – k. 23-24; bezsporne) Pismem z dnia 14.12.2017 r. powód wypowiedział pozwanym umowę najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego z jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia. (dowód: pismo wraz z potwierdzeniem odbioru – k. 25-26, zeznania pozwanego M. S. k. 96v , zeznania pozwanej M. W. k. 96-97, bezsporne) Pismem z dnia 14.05.2018 r. powód wezwał pozwanych do zapłaty kwoty 5 108,43 zł . Pismem z dnia 11.05.2018 r. powód wezwał pozwanych do dobrowolnego opróżnienia lokalu mieszkalnego. (dowód: pismo wraz z potwierdzeniem odbioru – k. 27-28; pisma wraz z potwierdzeniem odbioru – k. 29-31; bezsporne) W dniu 15.06.2018 r. przedstawiciele powoda udali się do pozwanych celem odebrania przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Do przekazania nieruchomości jednak nie doszło, ponieważ drzwi do lokalu mieszkalnego były zamknięte . (dowód: protokół – k. 32) G. O. zmarła w dniu 12.01.2019 r. ( dowód : odpis skrócony aktu zgonu k. 73) M. S. i M. W. są zarejestrowani w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. jako osoby bezrobotne. Obecnie M. W. odbywa staż z Urzędu Pracy w Hotelu (...) w K. . M. S. oraz M. W. korzystają systematycznie ze świadczeń (...) (...) w K. . M. S. i M. W. nie pobierają zasiłków z ZUS , renty ani emerytury. (dowód: pismo PUP w K. – k.61; pismo (...) w K. – k. 63; pismo ZUS k. 84, zeznania pozwanego M. S. k. 96v , zeznania pozwanej M. W. k. 96-97, bezsporne) M. W. przysługuje tytuł prawny do lokalu mieszkalnego nr (...) o powierzchni 17 m 2 położonego w budynku nr (...) w N. , dla którego Sąd Rejonowy w Kętrzynie prowadzi księgę wieczystą nr (...) . Umową darowizny z dnia 12.04.2005r. M. W. nabyła współwłasność w 1/3 części w/w lokalu . W lokalu tym zamieszkuje jej siostra wraz z mężem i dwójką dzieci. ( dowód : akt notarialny Rep. A. nr (...) k. 95, zeznania pozwanego M. S. k. 96v , zeznania pozwanej M. W. k. 96-97) Sąd zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy się odnieść się do rozstrzygnięcia zawartego w punkcie I wyroku o umorzeniu postępowania względem pozwanej G. O. . Zgodnie z treścią art. 355 § 1 kpc Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. O niedopuszczalności wydania wyroku w rozumieniu przepisu art. 355§1 kpc można mówić w przypadku zgonu jednej ze stron, jeżeli roszczenie będące przedmiotem postępowania ma charakter osobisty. Pozwana G. O. zmarła w dniu 12.01.2019 r., zatem mając na uwadze osobisty charakter roszczenia wyrokowanie co do osoby tej pozwanej było niedopuszczalne wobec czego postępowanie w stosunku do niej należało umorzyć . Natomiast co do pozostałych pozwanych powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie był co do istoty bezsporny. Ustaleń faktycznych Sąd dokonał na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów, które są wiarygodne, nie były kwestionowane przez strony i w sposób pełny wyjaśniają wszystkie okoliczności sprawy konieczne dla merytorycznego rozstrzygnięcia jak też na podstawie zeznań pozwanych M. S. i M. W. , które były spójne, logiczne i konsekwentne, zgodne z pozostałymi zgromadzonymi w sprawie dowodami. W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2014 r., poz. 150 ze zm.). Sporny lokal mieszkalny wchodzi w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 11 cyt. ustawy, natomiast pozwani byli lokatorami w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy. Pozwani M. S. i M. W. nie kwestionowali, iż głównego najemcę G. O. łączyła z powodem umowa najmu przedmiotowego lokalu, zgodnie z którą najemca miał uiszczać na rzecz powoda czynsz w określonej wysokości. Pozwani nie kwestionowali również, że z obowiązku tego najemca wywiązywał się nienależycie, wobec czego powstało zadłużenie w wysokości znacznie przekraczającej trzy pełne okresy płatności. Zgodnie z art. 11 ust. 1 cyt. ustawy, jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie przez właściciela stosunku prawnego może nastąpić tylko z przyczyn określonych w ust. 2-5 oraz w art. 21 ust. 4 i 5 niniejszej ustawy. Wypowiedzenie powinno być pod rygorem nieważności dokonane na piśmie oraz określać przyczynę wypowiedzenia. Jak stanowi natomiast art. 11 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy, nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, jeżeli lokator jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności. Powód dokonał wypowiedzenia umowy najmu przedmiotowego lokalu zgodnie z powyższymi przepisami. W tym stanie rzeczy należało więc uznać, iż powód skutecznie wypowiedział pozwanym umowę najmu przedmiotowego lokalu, a zatem korzystają oni z niego obecnie bez tytułu prawnego. To z kolei, zgodnie z art. 222 § 1 kc , uprawnia powoda do wystąpienia z roszczeniem o wydanie mu lokalu przez pozwanych. Z tych względów , uznając roszczenie powoda za uzasadnione, należało orzec jak w pkt II wyroku. Przepis art. 14 ust. 1 i 3 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego stanowi, iż w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1 , biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec osób, o których mowa w ust. 4 wymienionego artykułu, czyli: 1) kobiety w ciąży, 2) małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, 3) osoby obłożnie chorej, 4) emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, 5) osoby posiadającej status bezrobotnego oraz 6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały, chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. Pozwani są osobami bezrobotnymi, ani oni ani ich małoletnie dzieci nie mogą zamieszkać w innym lokalu. W szczególności w ocenie Sądu nie stoi na przeszkodzie orzeczenia o prawie do lokalu socjalnego fakt, iż pozwana M. W. posiada tytuł prawny do innego lokalu – jest współwłaścicielką w 1/3 lokalu mieszkalnego nr (...) o powierzchni 17 m 2 położonego w budynku nr (...) w N. , dla którego Sąd Rejonowy w Kętrzynie prowadzi księgę wieczystą nr (...) . W lokalu tym o powierzchni 17 m 2 zamieszkuje jej siostra wraz z mężem i dwójką dzieci , brak zatem faktycznej możliwości , aby pozwana wraz z dziećmi zamieszkała w tym lokalu. W konsekwencji zgodnie z powołanym przepisem oraz art. 14 ust. 6 cyt. ustawy orzeczono o uprawnieniu pozwanych do lokalu socjalnego jak w pkt III wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy, przy czym o kosztach zastępstwa procesowego rozstrzygnięto na podstawie § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804) Jak wynika z treści art. 107 kpc Sąd może także przyznać interwenientowi koszty interwencji od przeciwnika obowiązanego do zwrotu kosztów. Sąd nie uwzględnił wniosku o zasądzenie od pozwanych na rzecz interwenienta kosztów procesu z uwagi na nieuwzględnienie wniosków interwencji jak też trudną sytuację materialną pozwanych.