Sygn. akt IX U 901/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Maria Olszowska Protokolant: St. Sekretarz Sądowy Jolanta Nagrodzka przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2019 r. w Rybniku sprawy z odwołania C. M. / M. / przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. przy udziale zainteresowanej D. H. o podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym na skutek odwołania C. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 9 maja 2019 r. Znak (...)- (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza, iż ubezpieczony C. M. jako pracownik u płatnika składek D. H. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu, wypadkowemu od 7 czerwca 2018r. do 6 lipca 2018r. Sędzia Sygn. akt IX U 901/19 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 9 maja 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. stwierdził, że odwołujący C. M. jako pracownik u płatnika składek D. H. ( H. ) nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu oraz chorobowemu w okresie od 07.06.2018r. do 06.07.2018r. W uzasadnieniu tej decyzji organ rentowy wskazał, iż z okoliczności sprawy wynika, że zawarcie przez strony umowy nie miało na celu faktycznego świadczenia pracy, lecz jedynie pozyskanie przez ubezpieczonego tytułu ubezpieczenia w celu skorzystania z możliwości przeliczenia emerytury górniczej w oparciu o art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony domagając się jej zmiany poprzez objęcie go ubezpieczeniem społecznym w okresie j.w. Wskazał, iż faktycznie w okresie spornym wykonywał pracę na rzecz swojego pracodawcy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje. Ubezpieczony jest uprawniony do emerytury górniczej. Po nabyciu prawa do emerytury ubezpieczony nie pracował do czasu zawarcia spornej umowy z D. H. . Zainteresowana od 2008r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży roślin i artykułów ogrodniczych. W związku z chorobą jednego z pracowników zamieściła ogłoszenie, w którym poszukiwała osoby na stanowisko ogrodnika. Zatrudniała ona kilku ogrodników. Rozpoczynał się okres letni i jak co roku zwiększała się ilość pracy. Ubezpieczony o możliwości podjęcia tam pracy dowiedział się od znajomej. Chciał się zatrudnić, aby przeliczyć sobie emeryturę i jednocześnie dorobić. Wcześniej nie miał takiej możliwości ponieważ opiekował się obłożnie chorą matką. Ubezpieczony na podstawie zawartej z ubezpieczoną umowy na okres próbny pracował codziennie od godziny 8.00 do 16.
- Zajmował się roślinami tj. plewił, podlewał, przycinał. Wszystkie te prace zlecał mu jego bezpośredni przełożony A. B. , zatrudniony w centrum ogrodniczym zainteresowanej na stanowisku kierownika. Za wykonaną pracę otrzymał umówione wynagrodzenie 2100zł brutto. Powyższe ustalił Sąd na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego, zeznań świadka A. B. , zeznań zainteresowanej D. H. oraz zeznań ubezpieczonego (k. 16-17 a.s.). Sąd dał w całości wiarę tym zeznaniom, ponieważ są one przekonywujące, logiczne, wzajemnie się pokrywają i uzupełniają przedstawiając łącznie rzeczywisty przebieg pracy i zakres obowiązków ubezpieczonego, a także przyczyny jego zatrudnienia. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje. Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt. 1 i art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. ł ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (j.t. Dz. U. z 2017r., poz. 1778), zwanej dalej Ustawą, pracownicy podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu. Obowiązkowym ubezpieczeniom pracownicy podlegają od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia jego ustania (art. 13). Jak stanowi art. 22 kp . przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Umowa o pracę określa strony umowy, rodzaj umowy, datę jej zawarcia oraz warunki pracy i płacy w szczególności wynagrodzenie za pracę odpowiadające rodzajowi pracy ze wskazaniem składników wynagrodzenia oraz wymiar czasu pracy - art.29 § 1 kp . Organ rentowy, wydając decyzję o niepodleganiu C. M. ubezpieczeniom społecznym w tytułu zatrudnienia u D. H. podważył umowę łączącą strony w zakresie faktycznego wykonywania pracy przez ubezpieczonego. Zatem kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy stan faktyczny ustalony w tej konkretnej sprawie, a wynikający z zeznań świadka, ubezpieczonego oraz zainteresowanej, jak również z dowodów z dokumentów, pozwala na uznanie, że umowa o pracę zawarta między odwołującymi jest czynnością prawną pozorną w rozumieniu art. 83 k.c. mającą na celu obejście przepisów prawa. W tym miejscu trzeba wskazać, że pozorność oświadczenia woli ( art. 83 § 1 k.c. ) została potraktowana przez ustawodawcę jako wada oświadczenia woli, nie dotyczy więc oświadczeń wiedzy. Jest to jednak wada szczególnego rodzaju, bo dotycząca oświadczenia złożonego świadomie i swobodnie dla pozoru drugiej stronie, która o takim oświadczeniu wie i na to się zgadza. ( Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 czerwca 197 lr„ 11 CR 250/71, nie publikowany). Z kolei w wyroku z dnia 23 czerwca 1986r., 1 CR 45/86 (nie publikowanym) Sąd Najwyższy zdefiniował pozorność jako „wadę oświadczenia woli polegającą na niezgodności między aktem woli, a jej przejawem na zewnątrz, przy czym strony zgodne są co do tego, aby wspomniane oświadczenie woli nic wywoływało skutków prawnych". Nie można też przyjąć pozorności oświadczeń woli o zawarciu umowy o pracę, gdy pracownik podjął pracę i ją wykonywał, a pracodawca świadomie to przyjmował (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2001 r„ II UKN 258/00, OSNP z 2002r„ Nr
- poz. 527). Mając na uwadze wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego, nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie nie doszło do zawarcia pozornej umowy o pracę. W ocenie Sądu odwołujący oraz zainteresowana szczegółowo wyjaśnili w jakich okolicznościach doszło do zawarcia umowy o pracę, jaki ubezpieczony miał zakres obowiązków oraz w jaki sposób je realizował. Świadek A. B. potwierdził fakt wykonywania pracy przez ubezpieczonego. Sąd dał wiarę tym zeznaniom jako spójnym, logicznym oraz wzajemnie się uzupełniającym. Zdaniem Sądu zawarta umowa o pracę, zawarta między stronami z pewnością nie była czynnością prawną pozorną w rozumieniu art. 83 § 1 k.c. , gdyż była faktycznie realizowana. Mając powyższe na uwadze, z mocy powołanych przepisów i art. 477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji. Sędzia