Sygn. akt IV P 7/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2019r. Sąd Rejonowy IV Wydział Pracy w K. w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Tomasz Cichocki Ławnicy: Krystyna Ewa Bober, Anna Katarzyna Nikoniuk Protokolant: st. sekr. sądowy Elżbieta Marciniak po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019r. sprawy D. B. przeciwko (...) S.A . z siedzibą w G. Oddział w O. o przywrócenie do pracy I. powództwo oddala; II. zasądza od powoda D. B. na rzecz pozwanego (...) S.A. z siedzibą w G. Oddział w O. kwotę 197,00 (sto dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu; III. nie obciąża powoda kosztami sądowymi. Krystyna Ewa Bober Sędzia Tomasz Cichocki Anna Katarzyna Nikoniuk IV P 7/19 UZASADNIENIE Powód D. B. wniósł pozew przeciwko (...) S.A. Oddział w O. o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach i obciążenie kosztami procesu. Podniósł, że pozwany rozwiązał z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia. Jako przyczynę podał niezachowanie trzeźwości, co zdaniem powoda jest nieprawdziwe. Wniósł również o zasądzenie odszkodowania w wysokości 3-miesięcznego wynagrodzenia tj. 12.102 zł. Pozwany (...) S.A. Oddział w O. wniósł o oddalenie powództwa. Podniósł, że powództwo nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zachowanie i działanie powoda wskazane w uzasadnieniu oświadczenia powoda o rozwiązaniu umowy o pracę wyczerpują w pełni przesłanki art. 52 §1 pkt 1 kodeksu pracy i uzasadniają podjętą decyzję. Zasadniczą przyczyną rozwiązania umowy w trybie art. 52 §1 pkt 1 k.p. było niedochowanie przez powoda obowiązku trzeźwości w pracy. Sąd ustalił, co następuje : Powód D. B. był zatrudniony u pozwanego (...) S.A. Oddział w O. od dnia 04.05.1991 r. (d.: bezsporne – akta osobowe, świadectwo pracy k.8) W dniu 31 stycznia 2019r. pracownicy powoda: D. B. , J. W. oraz J. B. dokonywali montażu napędu łącznika, pod napięciem, na linii średniego napięcia na słupie nr 34, odgałęzienie G. H. . Po dojeździe na miejsce, zespół uzyskał zgodę dyspozytora na podjęcie pracy o godz. 8.
- w związku z opadami śniegu zespół postanowił je przeczekać i po ustaniu rozstawił podnośnik i przystąpił do zadania. Przed przystąpieniem do pracy D. B. przygotowywał sprzęt do pracy, co polegało na oczyszczeniu potrzebnego sprzętu alkoholem – izopropanolem przy pomocy nasączonego nim czyściwa - szmaty, w tym podnośnika wraz z koszem. Czyszczenie było wykonywane na wolnym powietrzu. Tego dnia było zimno, temperatura oscylowała około 0 o C, wiał wiatr, przechodziły opady deszczu i śniegu. Czynność ta trwała około 20-30 minut. Ilość zużytego w tym celu alkoholu wynosiła ok. 0,5 – 1 litr. W trakcie dalszej pracy D. B. miał pełnić funkcję obserwatora , tj. obserwować przebieg pracy, ale w momencie przystąpienia J. B. do pracy zajmował się zakładaniem sprzętu osobistego. (d.: bezsporne; formularz planu pracy - k. 91, protokół wykonania pracy - k. 92, zeznania świadków: J. B. - k. 170, J. W. – k. 154, przesłuchanie powoda w charakterze strony – k. 171, zdjęcia sprzętu – k. 165-169) W czasie wykonywania prac doszło do wypadku w wyniku, którego J. B. został rażony prądem. Na miejsce zdarzenia zostało wezwane pogotowie ratunkowe oraz Policja. Funkcjonariusze KPP M. przeprowadzili badanie stanu trzeźwości na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Pierwsze badanie powoda D. B. o godz. 11:14 wykazało 0,13 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, natomiast drugie badanie o godz. 11:31 wykazało 0,11 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, co odpowiada stężeniu alkoholu we krwi 0,2-0,3 o /oo. Do protokołu badania powód oświadczył, że dnia 30.01.2019 r. o około godz. 19 spożywał alkohol. Stężenie alkoholu stwierdzone u powoda o godz. 11.14 odpowiada jednorazowemu spożyciu około godziny – półtorej godziny przed badaniem około 30-40g alkoholu etylowego, bądź odpowiednio wcześniej większej ilości alkoholu. Przy czym należy wykluczyć możliwość wchłonięcia się takiej ilości alkoholu izopropylowego drogami oddechowymi by mogło dojść do uzyskania wyniku fałszywie dodatniego w czasie badania powoda. (d.: protokoły badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu – k. 135-136, przesłuchanie powoda – k. 172, opinia sądowo - lekarska – k.188-195, 214-215) Stwierdzone u powoda stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu prowadzi do zaburzeń funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, które mogą objawiać się nadmierną gadatliwością i nadmiernie dobrym samopoczuciem przy braku widocznych objawów zaburzeń psychomotorycznych. Ponadto zaburzeniami wzroku w postaci nadmiernych drgań gałek ocznych, co powoduje pogorszenie ostrości widzenia i zaburzenia głębi widzenia, wpływając pośrednio na precyzje ruchów. Pojawia się tez zawężenie pola widzenia i zmniejszenie zdolności odbierania większej liczby bodźców. Mogło to wpływać na sprawność psychofizyczna powoda, wywołując u niego nadmierna pewność siebie oraz dyskretne zaburzenia wzroku, które mogły zmniejszać precyzję ruchów oraz zawężać pole widzenia. (d.: opinia sądowo - lekarska – k.188-195, 214-215 ) Badanie stanu trzeźwości zostało przeprowadzone przez funkcjonariuszy KPP M. , za pomocą analizatora wydechu A. – Sensor IV M, posiadającego aktualne świadectwo wzorcowania. (d.: świadectwo wzorcowania – k. 176 ) Pismem z dnia 15 lutego 2019 r. pracodawca złożył oświadczenie o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z winy pracownika na podstawie art. 52 §1 pkt 1 kodeksu pracy w związku z ciężkim naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych polegających na niedochowaniu obowiązku trzeźwości w pracy. (d.: bezsporne, oświadczenie pracodawcy, akta osobowe – k. 7) Sąd zważył, co następuje : Powództwo nie jest zasadne. Stan faktyczny sprawy, w szczególności okoliczności zdarzenia, stopień trzeźwości powoda wynikający z badania funkcjonariuszy Policji, stwierdzona ilość alkoholu w protokołach badania trzeźwości były pomiędzy stronami bezsporne. Poza sporem było także, iż badanie zostało przeprowadzone przez funkcjonariuszy KPP M. , za pomocą analizatora wydechu A. – Sensor IV M, posiadającego aktualne świadectwo wzorcowania nie budziło wątpliwości. Spór w istocie dotyczył jedynie tego czy przyczyną stwierdzonej u powoda obecności alkoholu w wydychanym powietrzu był fakt spożycia alkoholu przez powoda i stawienie się pod jego wpływem do pracy czy też był to wynik czynności wykonywanych przez powoda w miejscu i w związku z pracą to jest czyszczenie sprzętu alkoholem – izopropanolem, jak twierdził powód. Mając powyższe na uwadze Sąd dopuścił w tym przedmiocie dowód z opinii instytutu naukowego – Katedry Medycyny Sądowej (...) w O. ( k.188-195, 214-215). W ocenie Sądu, wydana opinia jest jasna, pełna, o wysokim stopniu profesjonalizmu, nie zawiera sprzeczności ani błędów logicznych, poparta jest także odpowiednią wiedzą specjalistyczną. W opinii uzupełniającej (k. 214-215) zostały także rozstrzygnięte wszelkie wątpliwości zgłoszone do opinii pierwotnej przez powoda. Brak jest podstaw do dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego lub instytutu. Mając powyższe na uwadze, Sąd w całości podzielił wnioski opinii. Podkreślić przy tym należy, iż z wniosków opinii wynika, że należy wykluczyć możliwość wchłonięcia się takiej ilości alkoholu izopropylowego drogami oddechowymi by mogło dojść do uzyskania wyniku fałszywie dodatniego w czasie badania powoda. W praktyce niemożliwym jest wchłonięcie takiej ilości alkoholu etylowego lub jakiegokolwiek jego zamiennika, w tym izopropanolu, drogami oddechowymi w trakcie półgodzinnej ekspozycji w okolicznościach dotyczących powoda, tj. podczas czyszczenia sprzętu na wolnym powietrzu by po upływie około 1,5 godziny badanie analizatorem wydechu dało wynik stwierdzony u powoda. Z wniosków opinii wynika także, że wobec tego, około godziny – półtorej godziny przed badaniem, musiało dojść do spożycia przez powoda około 30-40g alkoholu etylowego, bądź odpowiednio wcześniej większej ilości alkoholu. Należy także podkreślić, iż sam powód nie zaprzeczał, że poprzedniego dnia spożywał alkohol. W tych okolicznościach Sąd odmówił dania wiary twierdzeniom powoda, co do tego w jakiej ilości i czasie spożywał on alkohol przed stawieniem się do pracy. Twierdzenia te stoją w sprzeczności z wynikami postępowania dowodowego w sprawie. Natomiast wyniki postępowania dowodowego prowadzą do stwierdzenia, że powód albo spożywał alkohol w czasie pracy, albo stawił się do pracy pod wpływem alkoholu w wyniku jego spożywania dnia poprzedniego, przy czym stężenie alkoholu w chwili stawienia się do pracy było znacznie wyższe niż stwierdzone badaniem o godz. 11.
- W myśl art. 52 §1 pkt 1 k.p. , pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Kodeks pracy nie definiuje na czym polega ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych. W ocenie Sądu, nie ulega jednak wątpliwości, iż stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu może być potraktowane jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych. Takie uznanie potwierdza przy tym aktualna linia orzecznicza, którą Sąd rozpoznający sprawę w pełni podziela. Przykładowo należy wskazać, iż zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia z dnia 4 grudnia 2018 r. w sprawie I PK 194/17 „ przebywanie pracownika w miejscu i czasie pracy (podczas wykonywania swoich obowiązków pracowniczych) w stanie nietrzeźwości ( art. 46 ust. 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ), a nawet tylko w stanie po użyciu alkoholu (art. 46 ust. 2 tej ustawy), może być potraktowane jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 k.p. ” Takie jest również stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone wyrokiem z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie I PK 247/14: „ Świadczenie przez pracownika pracy w stanie nietrzeźwości z reguły jest bezprawne i zawinione, a więc powinno być kwalifikowane jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych .” Zważywszy na charakter wykonywanej przez powoda pracy oraz warunki w jakich ta praca jest wykonywana, zgłoszenie się do wykonywania obowiązków służbowych w stanie po spożyciu alkoholu stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych. Powód jako długoletni i doświadczony pracownik winien liczyć się z konsekwencjami pojawienia się na stanowisku pracy po spożyciu alkoholu. Podkreślić także należy, że Regulamin pracy pozwanego w §36 nakłada na pracowników obowiązek trzeźwości i bycia wolnym od środków odurzających, stąd zachowanie powoda stanowi złamanie wskazanego przepisu regulaminu. Sposób reakcji pracodawcy na ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych należy w istocie do jego autonomicznego uznania, ale niewątpliwie uprawnia go do rozwiązaniu umowy o pracę w trybie art. 52 §1 pkt 1 kodeksu pracy . Stąd, w ocenie Sądu, brak podstaw do stwierdzenia by do rozwiązania umowy o pracę z powodem doszło z naruszeniem przepisów dotyczących rozwiązania umowy o pracę w tym trybie. W szczególności wskazana przyczyna rozwiązania umowy okazała się prawdziwa i rzeczywista, a ponadto spełniała przesłanki uznania za ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych. Reakcja pozwanego w zaistniałych okolicznościach jest w pełni uzasadniona, tym bardziej biorąc pod uwagę wypadek jaki miał miejsce w dniu 31.01.2019r. Pozwany dokonując rozwiązania umowy bez wypowiedzenia dochował także pozostałych przepisów tego trybu, w szczególności obowiązku konsultacji zamiaru z organizacją związkową. W tych okolicznościach Sąd nie znalazł podstaw do przywrócenia powoda do pracy czy zasądzenia na jego rzecz odszkodowania. Dlatego też powództwo oddalił. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 §1 k.p.c. , przy czym wysokość kosztów zastępstwa procesowego należnych pozwanemu Sad ustalił na podstawie §9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (j.t.: Dz.U. z 2018, poz. 265) z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł. O kosztach sądowych Sąd orzekł mając na uwadze art. 97 u.k.s.c. oraz sytuację materialną powoda, który aktualnie korzysta z zasiłku dla bezrobotnych.