Sad powszechny, I C 709/19

Sygn. akt: I C 709/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2020 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Marek Makowczenko Protokolant: sekretarka Sylwia Laskowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa Spółdzielni (...) w O. przeciwko S. O. , K. O. , M. O. o eksmisję

1. Oddala powództwo.
2. Zasądza od Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w (...) ) na rzecz adw. L. R. kwotę 295,20 zł w tym podatek VAT 55,20 zł tytułem kosztów reprezentowania pozwanego z urzędu. SSR Marek Makowczenko Sygn. akt I C 709/19 UZASADNIENIE Powódka Spółdzielnie Mieszkaniowa (...) w O. domagała się eksmisji pozwanych S. O. , B. O. , K. O. i małoletniej M. O. reprezentowanej przez ustawową przedstawicielkę B. O. z lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku znajdującym się we wsi D. M.
3. W uzasadnieniu wskazała, że z pozwanymi łączyła ją umowa najmu, która z uwagi na zaległości w opłacie czynszu została rozwiązana. Pomimo tego poznawani nie wydali lokalu. Pozwany S. O. nie zgodził się z powództwem i wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że w lokalu zamieszkał w 1990 roku. Był to budynek po PGR, który był wykorzystywany na magazyn zbożowy i melinę. Za własne środki wyremontował lokal. Należności opłacane były regularnie. Niestety w 2016r. zachorowała żona B. O. . Wszystkie posiadane środki zostały przeznaczone na leczenie. Zaciągnięte zostały długi. Pomimo tego żona zmarła z czego nie może otrząsnąć się pozwany. Powoli stara się regulować zobowiązania. W kwietniu 2019r. pozwany zwrócił się do powódki o rozłożenie należności na raty. Nie otrzymał odpowiedzi zaś powódka wystąpiła o eksmisję. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2019r. Sąd odrzucił pozew wobec pozwanej B. O. z uwagi, iż zmarła przed wniesieniem powództwa. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Stan faktyczny w zasadzie jest w sprawie bezsporny. Strony łączyła umowa najmu lokalu mieszkalnego numer (...) położonego budynku we wsi D. M.
4. Pozwany S. O. wraz z rodziną zamieszkał tam na początku lat 90 – tych XX wieku. Wcześniej wyremontował lokal składający się z 2 pokoi, kuchni, łazienki o łącznej powierzchni 52,87 m 2 ( umowa najmu k. 5). Do zamieszkania w lokalu uprawnieni byli oprócz S. O. i jego żony B. O. syn K. O. ( urodzony w1991roku ) i córka M. O. ( urodzona w (...) r). Rodzina od kilkunastu lat korzystała z różnorakiej pomocy Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w W. w zakresie zakupu odzieży, dożywiania, zakupu leków, opału, remontu, kosztów leczenia, niepełnosprawności, bezrobocia ( pismo (...) w W. k. 40 – 43v). Od 1998r. pozwany S. O. pozostaje pod opieką (...) w W. ( zaświadczenie lekarskie k. 101). Od 1 lutego 1999r. pozwany S. O. znajdował się na rencie, która w chwili orzekania wynosiła 825 zł brutto ( pismo ZUS k. 37). B. O. pracowała jako opiekunka ( przesłuchanie pozwanego). W 2013r. z domu wyprowadził się syn K. O. ( pismo (...) w W. k. 43v). Pomimo trudnej sytuacji należności za lokal opłacane były systematycznie ( bezsporne). W dniu 29 grudnia 2016r. wykryto u B. O. raka żołądka. Podjęto leczenie chemioterapią oraz operacyjnie, wielokrotnie przebywała w szpitalach. Na koszty ratowania chorej przeznaczone wszystkie posiadane środki ( przesłuchanie pozwanego).Pomimo tego B. O. zmarła w dniu 19 lipca 2018r ( dokumentacja medyczna k. 84 – 99). W piśmie z dnia 21 sierpnia 2018r. powódka poinformowała pozwanego, że zalega z opłatą czynszu za okres ponad trzech miesięcy i wezwała do uregulowania należności oraz wyznaczyła miesięczny termin do jej zapłaty (k. 6). Dokument ten pozwany otrzymał w dniu 6 września 2018r. (k. 6v). W piśmie z dnia 18 marca 2019r. powódka wypowiedziała umowę najmu (k. 7). Wypowiedzenie zostało doręczone pozwanemu (k. 7v). W piśmie z dnia 12 kwietnia 2019r. pozwany wystąpił do powódki z prośbą o wycofanie wypowiedzenia umowy najmu oraz rozłożenie zadłużenia na raty po 100 zł miesięcznie. W piśmie wskazał, że znajduje się na rencie chorobowej w wysokości 712 zł, korzysta z pomocy Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w W. . Zadłużenie powstało w czasie choroby żony B. O. na nowotwór złośliwy. Wówczas wszystkie środki przeznaczono na ratowanie żony. Walka ta została przegrana ( pismo k. 83- 83 v). W dniu 12 czerwca 2019r. powódka złożyła pozew o eksmisję także przeciwko zmarłej B. O. . W sprawie nie ma wątpliwości, że z uwagi na wypowiedzenie rozwiązana została umowa najmu łącząca powódkę z pozwanym ( art. 11 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego ).„Wygaśnięcie stosunku najmu powoduje obowiązek zwrotu przedmiotu najmu przez najemcę „( W. (...) , Zobowiązania zarys wykładu, PWN, Warszawa 1986, str. 366 ). Opisane jednak wyżej podnoszone przez pozwanego okoliczności nakazują rozważenie przez Sąd możliwości zastosowania w sprawie art. 5 kc. Przede wszystkim należało zauważyć, że pomimo trudnej sytuacji pozwany do czasy choroby żony nie posiadał zaległości wobec powódki. Choroba żony i ponoszone koszty jej leczenia doprowadziły do powstania zaległości. Śmierć żony zbiegła się z powiadomieniem o zaległościach, wezwaniem do ich opłaty i uprzedzeniem o zamiarze wypowiedzenia umowy najmu. Następnie powódka wypowiedziała umowę najmu. W reakcji na prośbę pozwanego o rozłożenie długu na raty oraz o cofnięcie wypowiedzenia powódka wystąpiła z pozwem o eksmisję. Pozwany , korzystający od lat z pomocy (...) w W. , utrzymujący się z renty chorobowej po śmierci żony pozostał sam z małoletnią córką. Nie ma wątpliwości, że w obecnej sytuacji pozwanemu potrzebna jest pomoc oraz wsparcie na wielu polach. W tym również pomoc w zapewnieniu odpowiednich warunków mieszkaniowych. Bezsprzecznie pozwany podejmuje trud systematycznego dokonywania wpłat na rzecz powódki , co nie było kwestionowane w czasie przesłuchania pozwanego. W tej szczególnej sytuacji, zdaniem Sądu, żądanie przez powódkę wydania lokalu mieszkalnego jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i nie może znaleźć ochrony Sądu. Nie do przyjęcia jest aby pozwany wraz z małoletnią córką znajdując się w bardzo trudnym położeniu musiał jeszcze opuścić lokal w którym od lat zamieszkuje. Z uwagi na powyższe powództwo na podstawie art. 5 kc należało oddalić. W przypadku natomiast pozwanego K. O. powództwo należało oddalić z uwagi na to, iż od 2013r. w lokalu tym nie mieszka. Cofnięcie powództwa w tym zakresie na rozprawie nie było w świetle art. 193 § 2 1 kpc skuteczne. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.