← Polska

Sad powszechny, III AUa 1048/19

Sygn. akt III AUa 1048/19 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Katowicach zmienił decyzję organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Z. z 5 listopada 2018 r. i przyznał ubezpieczonemu A. C. prawo do świadczenia przedemerytalnego od 4 września 2018 r. Sąd Okręgowy ustalił, iż ubezpieczony A. C. , urodził się (...) i do 1995 r. mieszkał w N. . W okresie od 1 listopada 1992 r. do 31 grudnia 1992 r. ubezpieczony był zatrudniony na czas określony w Zakładzie (...) Sp. z o.o. w M. na stanowisku kierownika zakładu odzieżowego. Spółka zajmowała się szyciem ubrań damskich i zatrudniała około 20-30 pracowników. Był to końcowy okres działalności firmy. A. C. dojeżdżał do pracy w M. z N. , gdzie w tamtym okresie mieszkał. Odwołujący otrzymał świadectwo pracy potwierdzające okres zatrudnienia w Zakładzie (...) Sp. z o.o. w M. . W 1995 r. ubezpieczony przeprowadził się do B. . Sąd Okręgowy wskazał także, iż Archiwum Narodowe w K. Oddział w N. nie posiada w swoim zasobie akt Zakładu (...) Sp. z o.o. w M. . Nie odnaleziono informacji dotyczącej miejsca przechowywania dokumentacji Spółki. Jednocześnie Sąd ten ustalił, że w okresie od 3 lutego 2017 r. do 28 lutego 2018 r. ubezpieczony był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy jako krawiec w C. C. D. G. , (...) spółce cywilnej w B. . Przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę była likwidacja stanowiska pracy. Od 1 marca 2018 r. ubezpieczony jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. jako osoba bezrobotna, z prawem do zasiłku. W dniu 28 sierpnia 2018 r. upłynął okres 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Odwołujący nie odmówił przyjęcia propozycji zatrudnienia. W dniu 3 września 2018 r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. Decyzją z dnia 5 listopada 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił przyznania odwołującemu prawa do świadczenia emerytalnego gdyż uznano za udowodnione jedynie 34 lata, 10 miesięcy i 13 dni okresów składkowych i nieskładkowych. W odwołaniu od przedstawionej decyzji ubezpieczony A. C. podniósł, że jest w posiadaniu świadectwa pracy, na którym widnieje pieczątka zakładu pracy i podpis właściciela. Okres w jakim był zatrudniony w Zakładzie (...) w M. jest bardzo ważny, gdyż dwa miesiące, które tam przepracował są mu niezbędne do otrzymania świadczenia przedemerytalnego. Zdaniem Sądu Okręgowego, uprawnienie od świadczenia przedemerytalnego wnioskodawcy, rozpatrywać należy w oparciu o normę art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U. nr 120, poz. 1254 ze zm.), która przyjmuje, że dochodzone świadczenie przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r. poz. 1065, 1292, 1321, 1428 i 1543), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn. Natomiast w świetle art. 2 ust. 1 pkt 29 pkt a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oznacza rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami ustawy Kodeks pracy , w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników. Przepis art. 2 ust. 1 pkt 29 b tej ustawy przewiduje tymczasem, że rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oznacza m. in. rozwiązanie stosunku pracy z powodu likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych. Sąd Okręgowy wskazał przy tym, iż ubezpieczony był ostatnio zatrudniony przez ponad rok, a więc dłużej niż 6 miesięcy. Do rozwiązania z nim tego stosunku pracy doszło wyłącznie z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, zaś jego wyłącznym powodem była likwidacja stanowiska pracy ubezpieczonego. Sąd ten podniósł również, że w art. 2 ust. 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych przyjęto, iż za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa w ust. 1 , uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017r. poz. 1383 i 1386), zwanej dalej ustawą emerytalną. Z mocy powołanych przepisów okres ten stanowią okresy składkowe i nieskładkowe. Organ rentowy uznał ubezpieczonemu 34 lata, 10 miesięcy i 13 dni takich okresów. Do udowodnienia pozostał mu 1 miesiąc i 17 dni okresu ubezpieczenia, który został przez niego wykazany. Tymczasem, Sąd Okręgowy podniósł, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym przesłuchania ubezpieczonego i świadectwa pracy za okres zatrudnienia w Zakładzie (...) Sp. z o.o. w M. , odwołujący wykazał brakujący do ogólnego 35 letniego stażu pracy okres. Otóż bowiem w okresie od 1 listopada 1992 r. do 31 grudnia 1992 r. odwołujący był zatrudniony na czas określony w wymienionej Spółce na stanowisku kierownika zakładu odzieżowego. Odwołujący mieszkał wówczas w N. , skąd dojeżdżał do pracy w M. . W ocenie Sądu Okręgowego ubezpieczony spełnia warunki opisane w art. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych , gdyż jest nadal zarejestrowany jako bezrobotny, w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, a także złożył dokument poświadczający 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Wniosek o przyznanie świadczenia został przez odwołującego złożony w terminie nie przekraczającym 30 dni od jego wydania. Tym samym - zdaniem Sądu Okręgowego - ubezpieczony spełnił wszystkie przesłanki niezbędne do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego przewidziane w art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 2 ust. 2 i 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych . Sąd ten wskazał, iż na podstawie art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z informacją o upływie 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych i dowodami wymaganymi do ustalenia prawa do emerytury oraz jej wysokości, określonymi przepisami ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Skoro zatem ubezpieczony złożył wniosek o świadczenie przedemerytalne wraz z powyższą informacją i dowodami w dniu 3 września 2018 r., to od dnia następnego nabył do niego prawo. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd Okręgowy na mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. , orzekł, jak w sentencji. W apelacji od zaprezentowanego rozstrzygnięcia organ rentowy zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie: - art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny materiału dowodowego, polegające na przyjęciu, że odwołujący wykazał w sposób dostateczny iż był zatrudniony w Zakładzie (...) Sp. z o.o. w M. , na stanowisku kierownika zakładu odzieżowego, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje aby ta okoliczność została udowodniona, a to w świetle kwestionowania przez organ rentowy zawarcia przez odwołującego w dniu wolnym od pracy tj. 1.11.1992 umowy o pracę u w/w pracodawcy; - art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy świadczeniach przedemerytalnych, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w skutek błędnego przyjęcia, że ubezpieczony spełnia wszystkie przesłanki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego. W oparciu o przedstawione zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych. Skarżący złożył także wniosek o dopuszczenie dowodu z akt organu rentowego na okoliczność treści i podstaw wydania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu apelacji skarżący podniósł, iż odwołujący nie wykazał - zgodnie z rozkładem ciężaru dowodowego- w sposób dostateczny faktu, że był zatrudniony w Zakładzie (...) Sp. z o.o. w M. , na stanowisku kierownika zakładu odzieżowego w okresie od 1 listopada 1992 r. do 31 grudnia 1992 r. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje aby ta okoliczność została udowodniona, a to w świetle kwestionowania przez organ rentowy zawarcia przez odwołującego w dniu wolnym od pracy tj. 1 listopada 1992 r. umowy o pracę u w/w pracodawcy. Zasady logiki i doświadczenia życiowego wskazują, że odwołujący nie mógł w tej dacie zawrzeć umowy o pracę. Ustalenie w tej kwestii jedynie na podstawie informacji uzyskanych po wysłuchaniu ubezpieczonego jest niedopuszczalne, albowiem oczywistym jest, że jego zeznania są ukierunkowanie na przedstawienie korzystnej wersji zdarzeń, w celu osiągnięcia korzystnego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na apelację ubezpieczony wniósł o oddalenie apelacji, twierdząc, iż pracę rozpoczął od dnia 2 listopada 1992 r. i dotychczas nie zauważał błędnego wpisu w świadectwie pracy wydanym przez Zakład (...) Sp. z o.o. Dodał także, iż podjął pracę w tej Spółce na końcowym etapie jej działalności, przed likwidacją. Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje: Przyjmując ustalenia poczynione przez Sąd pierwszej instancji, jako własne i uzupełniając je przy wykorzystaniu informacji przesłanej przez Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia uznał, że apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycjami norm art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U. nr 120, poz. 1252 ze zm.) prawo do świadczenia przedemerytalnego dla byłych pracowników uwarunkowane zostało – łącznie występującymi - przesłankami dotyczącymi: wieku, stażu emerytalnego i przyczyn rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności podnieść należy, iż organ rentowy kwestionuje jedynie przesłankę dotyczącą dysponowania przez ubezpieczonego 35-letnim ogólnym stażem ubezpieczeniowym, przyjmując, iż wnioskodawca dysponuje ogólnym stażem ubezpieczeniowym wynoszącym: 34 lata, 10 miesięcy i 13 dni. Do udowodnienia wnioskodawcy pozostał staż emerytalny wynoszący: 1 miesiąc i 17 dni okresu ubezpieczenia. Zatem przypomnieć należy, iż odnosząc się do twierdzeń ubezpieczonego zawartych w odwołaniu, Sąd Okręgowy podniósł, że z dowodów w postaci wyjaśnień ubezpieczonego i świadectwa pracy za okres zatrudnienia w Zakładzie (...) Sp. z o.o., wynika, że w okresie od 1 listopada 1992 r. do 31 grudnia 1992 r. odwołujący był zatrudniony na czas określony w wymienionej Spółce na stanowisku kierownika zakładu odzieżowego. Odwołujący mieszkał wówczas w N. , skąd dojeżdżał do pracy w M. . Wobec zarzutów apelacji podnieść należy, iż w odpowiedzi na apelacje ubezpieczony wskazał, iż pracę rozpoczął od dnia 2 listopada 1992 r. i dotychczas nie zauważał błędnego wpisu w świadectwie pracy wydanym przez Zakład (...) Sp. z o.o. w M. . Twierdzenie to jest spójne argumentami przytoczonymi w odwołaniu, w którym ubezpieczony podnosił, że w Zakładzie (...) Sp. z o.o. w M. , zatrudniony był w okresie od 2 listopada 1992 r. do 31 grudnia 1992 r. Wskazał przy tym, że na świadectwie pracy znajduje się jedynie nieczytelny podpis właścicielki firmy, która miała na imię D. . Nazwiska tej osoby ubezpieczony nie zapamiętał. W swych wyjaśnieniach ubezpieczony podał, że wymieniona Spółka zajmowała się szyciem ubrań dla firmy z T. . Ubezpieczony został zatrudniony na czas określony za najniższym wynagrodzeniem. W odpowiedzi na apelację ubezpieczony dodał także, iż podjął pracę w tej Spółce na końcowym etapie jej działalności, przed likwidacją. W postępowaniu przez Sądem drugiej instancji ubezpieczony przedstawił oryginał świadectwa pracy z dnia 31 grudnia 1992 r., w którym Zakład Produkcyjno - Handlowy (...) Sp. z o.o. potwierdził, że zatrudniał ubezpieczonego w okresie od 1 listopada 1992 r. do 31 grudnia 1992 r. na stanowisku kierownika zakładu odzieżowego w Zakładzie Produkcyjno - Handlowym (...) Sp. z o.o.

(63). Z informacji nadesłanej przez Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia z dnia 1 października 2019 r. wynika, że Zakład Usługowo - Handlowy (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. została wpisana do rejestru z dniem 26 maja 1992 r., a wykreślona z rejestru z dniem 1 sierpnia 1995 r. Jednym z członków jej zarządu była D. S. i Spółka poddana została procesowi likwidacji (k. 69). Wobec powyższego, uznać należy, iż twierdzenia ubezpieczonego, poparte opisanym świadectwem pracy, znajdują pełne potwierdzenie w treści informacji nadesłanej przez Sąd Rejestrowy. Skoro zatem ubezpieczony wykazał, że dysponuje - ujętą w treści art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych - sporną przesłanką w postaci 35 lat okresu uprawniającego do emerytury (ogólnego stażu ubezpieczeniowego), apelacja okazała się bezzasadna i Sąd drugiej instancji, na mocy art. 385 k.p.c. , orzekł o jej oddaleniu. /-/SSA Marek Żurecki /-/SSA Marek Procek (ref.) /-/SSA Tadeusz Szweda Sędzia Przewodniczący Sędzia

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.