Sad powszechny, I C 2106/19

sygn. akt IC 2106/19 UZASADNIENIE (...) S.A. w W. wniósł pozew przeciwko A. T. o zapłatę kwoty 18230,67 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, tj. 18.10.2019r. do dnia zapłaty, tytułem zobowiązania z umowy pożyczki, zawartej w dniu 24.07.2017r. z (...) sp. z o.o. w W. , poprzednikiem prawnym powoda. W skład dochodzonej kwoty wchodzi: 9250 zł, tytułem należności głównej, 8724,91 zł, tytułem prowizji za udzielenie pożyczki, 255,19 zł, tytułem odsetek umownych. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zarzuciła nieistnienie roszczeń powoda, brak legitymacji czynnej, brak wymagalności roszczenia. Stan faktyczny: W dniu 24.07.2017r. pozwana zawarła umowę pożyczki z (...) sp. z o.o. w W. , na podstawie której otrzymała do dyspozycji kwotę 15000 zł, zobowiązując się do zwrotu 32467,88 zł w 36 miesięcznych ratach (po 901,89 zł, ostatnia rata w kwocie 901,73 zł), w tym z tytułu prowizji za udzielenie pożyczki, ustalonej w umowie na 14958 zł, i odsetek (10%) obliczonych na 2509,88 zł. Umowa została zawarta za pośrednictwem brokera (...) S.A. w S. , pośrednika kredytowego, współpracującego z pożyczkodawcą w zakresie oferowania i sprzedaży pożyczek. Dowód: umowa pożyczki nr (...) wraz z haromonogramem spłat i formularzem informacyjnym (k-10 i nast.) potwierdzenie wykonania transakcji płatniczej kwoty 15000 zł (k-27) W dniu 22.01.2019r., z powodu niedokonania terminowych płatności, pożyczkodawca wypowiedział pozwanej umowę, co skutkowało wymagalnością całości zobowiązania pozwanej. Dowód: wypowiedzenie umowy (k-28) wraz z potwierdzeniem nadania przesyłki poleconej (k-43-44) W dniu 13.11.2018r. powód nabył od (...) sp. z o.o. w W. wierzytelność w kwocie 18252,01 zł, wobec pozwanej, przysługującą na podstawie w.w. umowy pożyczki. Dowód: Porozumienie nr 4 do Umowy Ramowej Cyklicznego Przelewu wierzytelności, Wykaz wierzytelności (k-29-31); Umowa Ramowa cyklicznego Przelewu Wierzytelności z dn. 13.11.2018r. (k-45-52) Pismem z dnia 10.09.2019r. powód wezwał pozwaną do zapłaty należności dochodzonej pozwem. Dowód: umowa pożyczki nr (...) (k-10 i nast.) potwierdzenie wykonania transakcji płatniczej kwoty 15000 zł (k-27) wypowiedzenie umowy (k-28) wezwanie do zapłaty (k-7). Sąd zważył, co następuje: Odpowiedzialność kontraktowa znajduje zastosowanie w stosunkach między wierzycielem i dłużnikiem, którzy są stronami określonego stosunku zobowiązaniowego ( art. 471 kc ). Dłużnik nie wykonuje zobowiązania, jeżeli przez swoje zachowanie nie doprowadzi do osiągnięcia przez wierzyciela określonej kontraktem korzyści. Ciężar dowodu istnienia przesłanek odpowiedzialności kontraktowej (tj. powstania szkody, w postaci uszczerbku majątkowego, spowodowanej niewykonaniem lub nienależycie wykonanym zobowiązaniem przez dłużnika, oraz istnienia związku przyczynowego), w świetle art. 6 k.c. , spoczywa na wierzycielu, jako osobie, która z tychże faktów wywodzi skutki prawne. Musi on zatem udowodnić istnienie ważnego zobowiązania o określonej treści, w stosunku do którego czyni dłużnikowi zarzuty jego naruszenia. W niniejszej sprawie powód udowodnił dochodzone roszczenie co do zasady i wysokości. Udowodnił, że Powód udowodnił, że pozwana zawarła z jego poprzednikiem prawnym umowę pożyczki, w dniu 24.07.2017r., w kwocie 15000 zł, którą pozwana otrzymała do dyspozycji na rachunek bankowy i zobowiązała się do zwrotu 32467,88 zł w 36 miesięcznych ratach, zgodnie z harmonogramem spłaty. Udowodnił także przejście uprawnień w drodze przelewu wierzytelności ( art. 6 kc w zw. z art. 509 kc i art. 511 kc ). Zgodnie z art. 509 kc , wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), a wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Kwestionując w sprzeciwie od nakazu zapłaty powództwo, pozwana nie zaprzeczyła zarazem, że zaciągnęła przedmiotowe zobowiązanie. Nie przedstawiła też dowodu zapłaty. W sytuacji bowiem, gdy zachowanie się dłużnika w wykonaniu zobowiązania ma polegać na daniu lub czynieniu, przeprowadzenie przez wierzyciela dowodu na fakt niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, o ile nie jest niemożliwe, to na pewno jest bardzo utrudnione. Dlatego w takich sytuacjach przyjmuje się, że to dłużnik, broniąc się przed zarzutem niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, powinien przedstawić dowód spełnienia świadczenia ( art. 462 – 463 kc ). W rozpoznawanej sprawie, pozwana nie wykazała, że spełniła świadczenie zgodnie z zawartą umową, jak również nie wykazała, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania jest następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności ( art. 471 kc w zw. z art. 6 kc ). Zarzuty zgłoszone w sprzeciwie od nakazu zapłaty nie zasługiwały na uwzględnienie. Przedłożone przez powoda w.w. dokumenty, w szczególności podpisana przez pozwaną umowa pożyczki, dyspozycja wypłaty kwoty 15.000 zł, wypowiedzenie umowy, stanowią dowód na potwierdzenie istnienia wierzytelności (zobowiązania pozwanej wobec poprzednika prawnego powoda), jej wysokości i wymagalności. Przedłożone przez powoda dowody stanowiły dostateczną podstawę do wyprowadzenia ustaleń faktycznych, zgodnych z twierdzeniami pozwu. Pozwany zaś nie sformułował żadnych konkretnych zarzutów przeciwko takim twierdzeniom, ograniczając swoje stanowisko procesowe do negowania żądania pozwu i nie wykazując żadnej inicjatywy dowodowej, uchylając się zarazem od oświadczenia, czy fakty, przedstawione przez powoda w pozwie miały miejsce, w szczególności czy, w jakiej wysokości i kiedy dokonała spłaty kredytu, od jakiej daty według niej pozostaje w opóźnieniu ze spłatą i jaka jest prawidłowa wysokość naliczonych odsetek, przy czym nie stawiła się także na wezwanie Sądu, uniemożliwiając przeprowadzenie dowodu z przesłuchania strony. Zgodnie z art. 97 kc , w razie wątpliwości, osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa, bez względu na to, czy osoba czynna w lokalu przedsiębiorstwa faktycznie uzyskała od mocodawcy pełnomocnictwo do działania w jego imieniu, czy też nie. Nawet, gdyby przyjąć, że umowa pożyczki zawarta została przez osobę nieposiadającą umocowania do działania w imieniu Banku bądź przekraczającą zakres udzielonego umocowania, umowa taka nie jest bezwzględnie nieważna, lecz dotknięta sankcją bezskuteczności zawieszonej, co oznacza, iż jej skuteczność zależy od potwierdzenia przez mocodawcę, w imieniu którego została zawarta. Umowa potwierdzona przez mocodawcę jest ważna, wywołuje właściwe dla niej skutki prawne, przy czym druga strona może wyznaczyć mocodawcy odpowiedni termin do potwierdzenia umowy, a po bezskutecznym upływie terminu staje się wolna ( art. 103 kc ). W niniejszej sprawie pozwana nie wyznaczyła pożyczkodawcy terminu do potwierdzenia rzekomo nieważnej umowy i do chwili wystąpienia z powództwem nie kwestionowała umocowania osoby podpisującej umowę w imieniu pożyczkodawcy, a także przystąpiła do spłaty kredytu zgodnie z umową, po wcześniejszym przelaniu środków z kredytu, zgodnie z dyspozycją pozwanej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów w zw. z art. 720 § 1 kc , art. 353 § 1 kc , art. 354 § 1 kc , art. 471 kc , art. 481 § 1 i 2 kc , art. 482 § 1 kc , orzeczono, jak w pkt I wyroku. Orzeczenie w pkt II oparto na przepisach art. 98 § 1 i 3 kpc . Pozwany, jako przegrywający sprawę, powinien zwrócić powodowi koszty procesu, w skład których wchodzi: opłata sądowa od pozwu, wynagrodzenie pełnomocnika, będącego radcą prawnym, w stawce minimalnej, uzależnionej od wartości przedmiotu sporu, i opłata skarbowa od pełnomocnictwa (3399 zł + 5400 zł + 17 zł).