Sad powszechny, I C 681/19

(1)o zapłatę I. zasądza od pozwanej A. S.

(1)na rzecz powoda (...) Bank S.A z siedzibą w W. kwotę 8 755,03 zł (osiem tysięcy siedemset pięćdziesiąt pięć złotych 03/100) z odsetkami od kwot: - 8 035,58 zł (osiem tysięcy trzydzieści pięć złotych 58/100) umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 28 lutego 2019r. do dnia zapłat;, - 64,22 zł (sześćdziesiąt cztery złote 22/100) ustawowymi za opóźnienie od dnia 04 marca 2019r. do dnia zapłaty; - 655,23 zł (sześćset pięćdziesiąt pięć złotych 23/100) ustawowymi za opóźnienie od dnia 04 marca 2019r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 131,92 zł (sto trzydzieści jeden złotych 92/100) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 681/19 upr UZASADNIENIE wyroku Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 17 grudnia 2019 r. W pozwie z dnia 04 marca 2019 r. wniesionym w e-postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie powód (...) Bank S.A. z siedzibą w W. domagał się zasądzenia od pozwanej A. S.

(1)kwoty 8755,03 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 28 lutego 2019 r. od kwoty kapitału tj. 8035,58 zł oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 65,22 zł ( odsetki umowne za okres korzystania z kapitału) oraz od kwoty 655,23 zł ( odsetki karne) – od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a ponadto o zasądzenie na swoja rzecz kosztów procesu. Powód podał w uzasadnieniu, że strony zawarły umowę kredytową z dnia 02 września 2016 r. nr (...) , a strona pozwana nie wywiązała się z ciążącego na niej zobowiązania umownego tj. terminowego dokonywania ustalonych rat. W dacie 22 lutego 2018 r. pozwana dopuściła się pierwszej zaległości w spłacie wymagalnych rat i data wymagalności podana w pozwie jest tożsama z tą datą. Wobec braku zapłaty zaległych rat strona powodowa wypowiedziała przedmiotową umowę, stawiając całą należność w stan wymagalności. Próba polubownego załatwienia sporu tj. wezwanie pozwanej do zapłaty pismem z dnia 07 sierpnia 2018 r. okazała się bezskuteczna. W dniu 27 lutego 2018 r. na podstawie art. 95 ustawy Prawo bankowe powód wystawił wyciąg z ksiąg bankowych stwierdzający zadłużenie strony pozwanej. W dniu 15 marca 2019 r. Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym w sprawie VI Nc – e (...) , w którym zasądził od pozwanej kwotę dochodzoną w pozwie oraz odsetki i koszty procesu zgodnie z żądaniem pozwu. Pozwana złożyła skutecznie sprzeciw od w/w nakazu zapłaty , w którym wniosła o oddalenie powództwa w całości podnosząc zarzuty nie wykazania istnienia roszczenia zarówno w zakresie należności głównej jak i należności ubocznych oraz przedwczesności powództwa. Wniosła ponadto o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu. Na uzasadnienie pozwana wskazała, iż strona powodowa nie wykazała, że kwota kredytu została pozwanej przekazana do dyspozycji. Ponadto weryfikacja zasadności roszczenia jest niemożliwa , albowiem powód nie przedłożył dokumentu umowy. Pozwana podniosła także ,że wyciąg z ksiąg rachunkowych banku nie stanowi dowodu na istnienie dochodzonej wierzytelności . Pozwana powołała się w tej kwestii na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 marca 2011 r. sygn.. akt P 7/09. Pozwana podniosła również , że nie załączono do pozwu wypowiedzenie umowy z potwierdzeniem nadania czy odbioru przez pozwaną. Pozwana zaprzeczyła przy tym, że wypowiedzenie umowy kiedykolwiek dostała. Ponadto z dokumentów załączonych do pozwu nie wynika jak została wyliczona kwota roszczenia głównego oraz odsetek. Powód na wezwanie tut. Sądu uzupełnił braki formalne pozwu w trybie art. 505

(37)§ 1 kpc przedkładając pełnomocnictwa oraz dokumenty wykazujące umocowanie pełnomocnika, wyciąg z ksiąg rachunkowych banku z dnia 27 lutego 2019 r., szczegółowe rozliczenie umowy kredytu, umowę kredytu ratalnego nr (...) , wniosek o udzielenie kredytu konsumenckiego , kartę informacyjną kredytobiorcy, formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego – kredytu ratalnego, wezwanie do zapłaty z dnia 07 maja 2018 r. i z dnia 07 sierpnia 2018 r., oświadczenie banku o wypowiedzeniu umowy z dnia 07 czerwca 2018 r. wraz z potwierdzeniem odbioru – wszystkie dokumenty zostały złożone w formie kserokopie. W późniejszym czasie powód złożył wszystkie wymienione dokumenty wraz z poświadczeniami za zgodność z oryginałem złożonymi przez notariusza oraz wyciąg z ksiąg banku w oryginale . Ponadto w piśmie z dnia 03 czerwca 2019 r. powód podtrzymał żądanie pozwu. Powód wskazał, że dochodzone roszczenie wynika z umowy kredytu i wobec tego , że umowa została prawidłowo i skutecznie wypowiedziana , to roszczenie jest w całości wymagalne. Powód wskazał nadto, że na okoliczność wysokości dochodzonego roszczenia przełożył wyciąg z ksiąg banku sporządzony na podstawie systemów bankowych oraz szczegółowe rozliczenie umowy kredytu . Ponadto w opinii powoda, pozostałe złożonego przez niego dokumenty w postaci umowy kredytu, wezwania do zapłaty czy wypowiedzenia umowy , również wykazują na istnienie i wysokość dochodzonego roszczenia. Pozwana natomiast kwestionując wysokość dochodzonego roszczenia , nie przedstawiła żadnego kontradowodu wskazującego, że wyliczenie wysokości roszczenia jest inne niż wskazane przez powoda. W końcowej części pisma powód odniósł się do prekluzji dowodowej powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego. Pozwana w piśmie z dnia 23 lipca 2019 r. podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pozwana podniosła, że w dalszym ciągu na podstawie przedłożonych przez powoda dokumentów nie sposób ustalić kwestii wymagalności powództwa oraz kwoty kapitału i odsetek. W opinii pozwanej, wciąg z ksiąg banku dowodu na taką okoliczność nie stanowi. Ponadto w opinii pozwanej wyciąg z ksiąg banku ma jedynie charakter dokumentu prywatnego i nie potwierdza prawdziwości treści w nim zawartych. Pozwana wskazała także, że jedynie dokument poświadczony za zgodność z oryginałem można uznać za dokument prywatny mający moc dowodową. Pozwana podniosła również, że strona powodowa nie złożyła do akt żadnej historii z rachunku bankowego ani umowy ubezpieczenia gdzie składka została określona na kwotę 1410,49 zł . Poza tym nie wiadomo czy taka składka została faktycznie odprowadzona. Powód nie przedstawił także sposobu wyliczenia składki. W kolejnym piśmie z dnia 17 września 2019 r. powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i podtrzymał dotychczas podniesione twierdzenia. Dodatkowo powód odniósł się do zarzutu pozwanej dotyczącego kopii dokumentów oraz wydruków i powołał się w tym zakresie na orzecznictwo. Zdaniem powoda wydruk czy kserokopia są dowodami z art. 309 kpc . Odnosząc się do kwestii ubezpieczenia kredytu powód wskazał, że pozwana nie była zobligowana do skorzystania z ubezpieczenia. Pozwana miała także możliwość rezygnacji z ubezpieczenia w każdym momencie trwania ochrony ubezpieczeniowej , a w przypadku rezygnacji z ubezpieczenia przed upływem okresu jego obowiązywania , część składki za niewykorzystany okres ochronny podlega zwrotowi. W piśmie z dnia 02 października 2019 r. strona pozwana , a w piśmie z dnia 20 listopada 2019 r. strona powodowa podtrzymały dotychczasowe stanowiska w sprawie. Sąd ustalił co następuje: W pierwszej kolejności tut. Sąd zweryfikował uprawnienie osoby występującej w imieniu powoda do reprezentacji powoda, jak również składania imieniem powoda oświadczeń woli oraz uprawnienie osoby podpisanej pod pismem stanowiącym wypowiedzenie umowy kredytu ( zarzut w tej kwestii podniesiony przez pozwaną) i ustalił w oparciu o pełnomocnictwa nr (...) i nr (...) , że pełnomocnicy procesowi tj. Ł. I. i M. N. są prawidłowo umocowani do występowania imieniem powoda jak również doskładania w imieniu powoda oświadczeń woli. Udzielone wskazanym osobom pełnomocnictwa obowiązują na czas nieokreślony (dowód: pełnomocnictw nr (...) k. 23, pełnomocnictwo nr (...) k. 65). Powodowy bank wystawił również pełnomocnictwa na rzecz innych pracowników tj. na rzecz A. S.

(2)(k. 53) i na rzecz W. M. (k. 63). Wszystkie pełnomocnictwa zostały poświadczone za zgodność z oryginałem przez notariusza. W dniu 02 września 2016 r. strony zawarły umowę kredytu ratalnego nr (...) , przy czym umowa została zawarta z udziałem pośrednika kredytowego (...) Konsorcjum (...) we W. , mocą której na wniosek pozwanej jako kredytobiorcy , Bank udzielił pozwanej kredytu na okres 48 miesięcy w kwocie 11.754,07 zł na sfinansowanie zakupu towarów takich jak AGD, prowizji bankowej, składki ubezpieczeniowej na wypadek śmieci, całkowitej niezdolności do pracy albo hospitalizacji w wyniku nieszczęśliwego wypadku – Program Ochronny do kredytu – Wariat Standard. Według umowy kredytobiorca ponosił następujące koszty : prowizji bankowej w wysokości 2080,47 zł, składki ubezpieczeniowej j/w w kwocie 1410,49 zł, należności pośrednika kredytowej przy zawarciu umowy – 1763,11 zł oraz odsetek od kapitału kredytu – 2111,46 zł . Koszty i składki ubezpieczeniowe zostały ujęte w kwocie udzielonego kredytu , przy czym koszty m.in. składki ubezpieczeniowej miały dotyczyć całego okresu kredytowania, a wysokość odsetek od kapitału mogła ulec zmianie, w przypadku zmiany oprocentowania lub całkowitej czy częściowej przedterminowej spłaty kredytu. Zgodnie z § 2 kredyt miał być oprocentowany według zmiennej stopy procentowej, która w dniu podpisania umowy wynosiła 8.45 % w skali roku. Umowa określała: całkowitą kwotę kredytu – 6500,00 zł, która nie obejmowała kredytowanych kosztów kredytu i całkowitą kwotę do zapłaty – wynoszącą w dniu zawarcia umowy – 13.865,53 zł. Roczna rzeczywista stopa oprocentowania została wskazana 54,8 %. Umowa w § 3 przewidywała , iż raty kredytu miały być równe i płatne w okresach miesięcznych 22 dnia każdego miesiąca i wysokość raty wynosiła 289,44 zł , z wyjątkiem pierwszej raty. Bank zobowiązywał się przy tym prowadzić przez cały okres kredytowania bezpłatny rachunek o numerze z podanym w umowie zwany „rachunkiem kredytu” na którym miały być gromadzone środki pieniężne wpłacane przez kredytobiorcę. Umowa określała też wyraźnie – w formie tabeli- opłaty pobierane przez bank za czynności bankowe, a ponadto , że w przypadku opóźnienia w terminowym regulowaniu rat kredytowych Bank będzie pobierał podwyższone odsetki w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie określonych w art. 481 §2 1 kc (§ 8 umowy). Możliwość wypowiedzenia umowy kredytowej przez bank została zastrzeżona w § 10 umowy m.in. w przypadku opóźnienia się kredytobiorcy z zapłatą pełnej raty , za co najmniej jeden okres płatności . dowód: umowa kredytu ratalnego nr (...) wraz z załącznikami k. 26-34, 67-73,75-79,81-84 Pismem z dnia 07 maja 2018 r. powodowy Bank wezwał pozwaną do zapłaty zaległości w spłacie kredytu w terminie 14 dni z zagrożeniem wypowiedzenia umowy kredytowej. Pismo to zostało nadane przesyłką polecona w dniu 09 maja 2018 r. dowód: wezwanie do zapłaty z dn. 07.05.2018 r. wraz z dowodem nadania k. 35-36 Kolejnym pismem z dnia 07 czerwca 2018 r. powód złożył wobec pozwanej oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu nr (...) w związku z nieuregulowaniem zaległości w spłacie kredytu. Na odwrocie pisma zawierającego oświadczenie woli o wypowiedzeniu umowy kredytowej znalazło się dodatkowe pismo zatytułowane (...) określające przysługujące B. uprawnienie do przetwarzania danych osobowych pozwanej , wpisania pozwanej do BIK. Pismo to pozwana otrzymała w dniu 12 czerwca 2018 r. dowód; oświadczenie banku o wypowiedzeniu umowy z dn. 07.06.2018 r. wraz z zawiadomieniem i potwierdzeniem odbioru k. 37-38 verte W późniejszym czasie tj. pismem z dnia 07 sierpnia 2018 r. powód wezwał ponownie pozwaną do zapłaty w związku z wypowiedzeniem umowy kredytu nr (...) i postawieniem całej należności w stan wymagalności i zagrożeniem skierowania sprawy na drogę sądową. Pismo to zostało wysłane pozwanej przesyłką poleconą w dniu 09 sierpnia 2018 r. dowód: ostateczne wezwanie do zapłaty z dn. 07.08.2018 r. wraz dowodem nadania k. 39-40 W dniu 27 lutego 2019 r. powód wystawił wyciąg z własnych ksiąg bankowych – podpisany przez swego pełnomocnika procesowo – materialnego Ł. I. , stwierdzający wymagalne zadłużenia pozwanej z tytułu kredytu nr (...) z dnia 02 września 2016 r. w łącznej wysokości 8755,03 zł, w tym 8035,58 zł – z tytułu niespłaconego kredytu, 64,22 zł – z tytułu odsetek umownych za korzystanie z kapitału w okresie od 22 lutego 2018 r. do 07 sierpnia 2018 r. wg stopy procentowej 8,45%, i 655,23 zł – z tytułu odsetek za opóźnienie naliczonych od niespłaconego kapitału w wysokości 14 % za okres od dnia 22 lutego 2018 r. do 27 lutego 2019 r. dowód: wyciąg z ksiąg banku z dn. 27.02.2019 r. k. 22 Strona powodowa przedstawiła też wystawione przez siebie szczegółowe rozliczenie umowy kredytu zawierające zestawienie należności i spłaty kredytu. Z zestawienie tego wynika , że pozwana kredytobiorca A. S.

(1)dokonywała spłat rat kredytowych w miarę systematycznie do stycznia 2018 r. Ponadto powód przedstawił bankowe dyspozycje przelewu kwot 1763,11 zł tytułem uruchomienia kredytu umowa nr (...) , 8580,47 zł tytułem umowy kredytowej oraz kwoty 29080,47 zł tytułem prowizji dla (...) Konsorcjum (...) we W. oraz kwoty 1410,49 zł tytułem ubezpieczenia, a także deklarację zgody z dnia 02 września 2016 r. na ubezpieczenie kredytu. dowód: rozliczenie kredytu ratalnego k. 25-25 verte, 108-108 verte, potwierdzenia dyspozycji przelewu k. 60-62, deklaracja zgody k. 86-88 Powyższy stan faktyczny tut. Sąd ustalił na podstawie dowodów wyżej wskazanych, stanowiących albo dokumenty prywatne albo ich kserokopie , w całości uznając je za wiarygodne dowody , nie znajdując podstaw do przyjęcia – za stroną pozwaną- że fotokopie dokumentów prywatnych takich jak umowa bankowa, pisma Banku w tym z oświadczeniem o wypowiedzeniu umów , jak również zwrotne powtórzenia odbioru przesyłek poleconych pozbawione są mocy dowodowej. W ocenie tut. Sąd brak jest podstaw prawnych aby uznać kserokopie takich dokumentów za pozbawione w ogóle mocy dowodowej, kserokopię dokumentów, czy np. . wyciągi z rachunków stanowią bowiem tzw. inny dowód o którym mowa w art. 308§ 1 kpc , a wydruki z sytemu informatycznego mogą być uznane za dowód z dokumentu prywatnego, w świetle art. 245 kpc . Dodatkowo wskazać należy, że strona powodowa złożyła w późniejszym czasie wszystkie dokumenty poświadczone za zgodność z oryginałem przez notariusza. Mają zatem te dokumenty moc dowodową w niniejszej sprawie, jako dokumenty prywatbe. Strona powodowa w ocenie tut. Sądu uczyniła zadość swemu obowiązkowi dowodowemu w niniejszej sprawie, a bierna postawa pozwanej, która kwestionowała niemal wszystko w sprawie (łącznie z umocowaniem pełnomocnika procesowego )– nie mogła stanowić o zamierzonym przez pozwaną, efekcie jej zarzutów. Ponadto należy wskazać, że do pozwu został też dołączony specjalny dokument prywatny taki jak wyciąg z ksiąg bankowych , który choć nie stanowi dokumentu urzędowego , to jednak ponieważ zawiera oświadczenie wiedzy osoby uprawnionej do reprezentacji banku , musi być uznany za wiarygodny dowód w sprawie na zaciągnięcie zobowiązania kredytowego oraz jego wysokość. Sąd zważył co następuje: W ocenie tut. Sądu powództwo jako należycie wykazane zasługuje w całości na uwzględnienie. Podstawę prawną żądania pozwu stanowią przepisy at. 353

(1)kc statuujące zasadę swobody umów ale tez przepisy ustawy z dnia 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckim , ponadto tut. Sąd ocenił żądanie pozwu w kontekście niedozwolonych klauzul umownych tj. art. 385

(1)§ 1 -4, art. 385

(2)i art. 385

(3)kc. W niniejszej sprawie, dotyczącej roszczenia powodowego banku z umowy kredytowej, stanowiącej niewątpliwie kredyt konsumencki w rozumieniu art. 3 ust. 1, 2 pkt 2 ustawy o kredycie konsumenckim ( ukk) - wobec postawy procesowej pozwanej – w istocie wszystkie okoliczności były sporne. T. . Sąd uznał obronę pozwanej podjętą w niniejszej sprawie jako całkowicie nietrafną. Wg pozwanej powód nie udowodnił swych roszczeń, choć w istocie było wręcz odwrotnie, tj. pozwana nie udowodniła w sprawie niczego i nawet – w ocenie tut. Sądu - celowo nie stawiła się na rozprawę wyznaczoną m.in. dla przesłuchania stron. Z istoty sprawy należność kredytowa może być udowodniona głównie dokumentami prywatnymi, takimi są też wg aktualnego prawodawstwa i orzecznictwa sądowego wyciągi z ksiąg bankowych, sporządzone na mocy art. 95 ustawy prawo bankowe . Przedstawione jednak przez powoda dokumenty prywatne – głównie poświadczone za zgodność z oryginałem przez notariusza ,ale i nawet zwykłe fotokopie dowodzą roszczeń powoda tak co do zasady i jak i w pełnej wysokości. Niewątpliwe też analiza treści postanowień umownych oraz zestawienia wpłat dokonywanych przez pozwaną stanowi o postawie do przyjęcia skuteczności wypowiedzenia pozwanej umowy kredytowej. Nie budziła też żadnych wątpliwości tut. Sądu okoliczność, że tryb wypowiedzenia odpowiadał treści umowy a także, że pozwana otrzymała przesyłki polecone z wezwaniem do zapłaty przed wypowiedzeniem kredytu i oświadczenie Banku o wypowiedzeniu umowy. Powód przedstawił szereg dokumentów, w świetle których tut. Sąd ocenił, że powód dopełnił wszystkich wymogów informacyjnych , przewidzianych w Rozdziale 2 ukk, a umowa zawarta przez strony procesu odpowiada formalnym wymogom z art. 29 i 30 ukk. Zarówno umowa kredytowa jak i formularz informacyjny dostarczone pozwanej jako kredytobiorcy są sporządzone w sposób jednoznaczny i zrozumiały. Powód jako kredytodawca wyraźnie przy tym wyspecyfikował koszty kredytu, podał całkowity koszt kredytu i całkowitą kwotę kredytu. Tzw. pozaodsetkowe koszty kredytu nie przekraczają całkowitych kwot kredytu i maksymalnej wysokości określonej w art. 36 a ukk. Fakt uruchomienia kredytu tj;. przekazania środków kredytowych przez Bank zgodnie z dyspozycją pozwanej został wykazany przez powoda w sposób nie budzący wątpliwości poprzez bankowe dyspozycje pozwanej. Oceniając twierdzenia pozwanej o konieczności zbadania przez tut. Sąd z urzędu czy postanowienia umowne dotyczące ubezpieczenia kredytu, nie mają charakteru abuzywnego , a składka była odprowadzona, należy wskazać, że co do zasady – zgodnie z art. 385

(1)§ 3 kc w stosunkach z konsumentami nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu, W szczególności odnosi się to do postanowień umów przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta, zaś zgodnie z § 1 art. 385

(1)abuzywnymi (niedozwolonymi ) postanowieniem umownymi są takie, które kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Niewątpliwie kwestionowane postanowienie umowne należy oceniać w kontekście art.385

(3)kc , zawierającego otwarty katalog niedozwolonych postanowień umownych, ( jako umowę dodatkową , konieczną do zawarcia celem uzyskania kredytu) ale też biorąc pod uwagę interes powodowego banku, w tym ryzyko kredytowe. W ocenie tut. Sądu trudno było – bez przeprowadzenia dowodu choćby z zeznań pozwanej – przesądzić, że koszty kredytu związane zabezpieczeniem poprzez zawarcie umowy ubezpieczenia , nie były przedmiotem negocjacji między stronami. Wskazać jednak należy, że treść umowy kredytowej w jednoznaczny sposób świadczy, że ubezpieczenie kredytu stanowiło zabezpieczenie spłaty kredytu . Pozwana nie wykazała przy tym, że Bank uzależnił udzielenie kredytu od zawarcia umowy ubezpieczenia, a domniemania takiego nie można przyjąć z góry. Faktem jest, że składka ubezpieczenia stanowiła wysoki koszty kredytu – ale koszt ten mieścił się w granicach określonych w art. 36a ukk. Oceniając zatem umowę kredytowa zawartą przez pozwaną w kontekście art. 29 i 30 ukk oraz art. 385

(1)§ 1 -4, art. 385

(2)i art. 385

(3)kc tut. Sąd stwierdził, że wszystkie zapisy umowy zostały sformułowane w sposób jednoznaczny i zrozumiały- w tym w zakresie roszczenia głównego jak i odsetek. Koszty zawartej umowy , w tym pozakodeksowe koszty w rozumieniu art. 5 pkt 6a ukk nie przekraczały maksymalnych kosztów , określonych w art. 36 a ukk. Roszczenie powoda nie jest przy tym przedawnione, co tut. Sąd zbadał z urzędu , biorąc pod uwagę obowiązujące w chwili orzekania w niniejszej sprawie przepisy kodeksu cywilnego – art. 118 2 kc. Podsumowując: w ocenie Sądu brak było jakichkolwiek, podstaw do zakwestionowania ważności umowy. Wysokość zadłużenia pozwanej wyliczona przez powoda nie budziła także żadnych wątpliwości Sądu, tym bardziej , że wyliczenia powód poparł zestawieniem wpłat z ich rozliczeniem. Powoływane przez pozwaną zarzuty nie były przy tym skuteczne. Dla ich oceny pozwana ponadto winna przynajmniej stawić się na termin rozprawy celem przesłuchania , czego jednak nie uczyniła, a zatem musiało to skutkować dla niej negatywnie, tym bardziej, że pozwana była reprezentowana przez fachowego pełnomocnika. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na mocy art. 316§ 1 kpc oraz przepisów prawa materialnego wyżej powołanych orzekł jak w sentencji,. O kosztach Sąd postanowił na mocy art. 98 kpc i stosownie do wyników procesu i żądania powoda, zasądził od pozwanej na rzecz powoda koszty procesu w kwocie 131,92 zł na którą składa się opłata od pozwu – 110,00 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17,00 zł oraz kwota 4,92 zł tytułem zwrotu kosztów poświadczenia notarialnego dokumentów , SSR Ewa Kozien-Strukowska 1. Odnotować uzasad, 2. Odpis wyroku z uzasad. doręczyć peł. powoda; 3. K. . 14 dni na sw.. praw.