Sygn. akt: I C 1035/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2020 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Marek Makowczenko Protokolant: sekretarka Sylwia Laskowska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2020 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa Z. G. przeciwko B. (...) w R. (...) o zapłatę
- Zasądza od pozwanej B. (...) w R. (...) na rzecz powódki Z. G. kwotę 6700 zł (sześć tysięcy siedemset złotych 00/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 kwietnia 2017r. do dnia zapłaty.
- Zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę (...) (jeden tysiąc sto pięćdziesiąt dwa złote 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu.
- Nakazuje pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – kasa Sądu Rejonowego w. (...) kwotę 825,50 zł (osiemset dwadzieścia pięć złotych 50/100) tytułem kosztów poniesionych przez Skarb Państwa. SSR Marek Makowczenko Sygn. akt I C 1035/18 UZASADNIENIE Powódka Z. G. domagała się zasądzenia od pozwanej B. (...) w R. (...) kwoty 6700 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12.04.2017 r. do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku ze zdarzeniem z dnia 1.06.2016 r. W uzasadnieniu podała, że dnia 1.06.2016 r. miał miejsce wypadek komunikacyjny, w którym sprawca kierujący pojazdem marki R. , nr rej. (...) na wysokości przejścia dla pieszych zjechał na chodnik, następnie uderzył w barierki, a później w jadącą rowerem powódkę. W następstwie tego powódka doznała obrażeń ciała. Udziałem powódki stał się szereg dolegliwości bólowych, konieczność hospitalizacji, niemożność prowadzenia dotychczasowego życia, potrzeba korzystania z pomocy osób trzecich. Powódka wskazała, że skutki zdarzenia z dnia 1.06.2016 r. wpłynęły również negatywnie na jej stan psychiczny. Wyjaśniła, że dotychczas wypłacona przez pozwanego kwota tytułem zadośćuczynienia nie rekompensuje w pełni doznanych przez powódkę krzywd. Pozwana B. (...) Spółka (...) Oddział w (...) z siedzibą w W. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu. Argumentowała, iż dochodzona pozwem kwota jest zbyt wygórowana, dotychczas zaś wypłacone powódce zadośćuczynienie jest adekwatne do odniesionych przez nią obrażeń ciała i doznanej krzywdy oraz wyczerpuje roszczenia z tego tytułu. Zdaniem pozwanej przedstawiony przez powódkę stan zdrowia nie uzasadnia żądania zasądzenia dochodzonej kwoty, a przyznanie na rzecz powódki zadośćuczynienia w kwocie żądanej doprowadziłoby do znacznego wzbogacenia powódki. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 1.06.2016 r. w miejscowości R. doszło do zdarzenia, w którym powódka doznała obrażeń ciała. Kierujący samochodem osobowym marki R. , nr rej. (...) P. A. nie dostosował prędkości jazdy do panujących warunków drogowych na prostym odcinku na wysokości przejścia dla pieszych stracił panowanie nad pojazdem i po pokonaniu metalowych barier ochronnych zjechał na chodnik po prawej stronie jezdni, gdzie potrącił jadącą rowerem po chodniku powódkę. Tutejszy Sąd w sprawie o sygn. akt II K 328/16 warunkowo umorzył na okres próby 1 roku postepowanie karne wobec P. A. oraz orzekł na rzecz pokrzywdzonej Z. G. nawiązkę w wysokości 3.000 zł. (dowód: okoliczności bezsporne, wyrok Sądu Rejonowego w (...) z dnia 3.11.2016 r, sygn. akt IIK 328/16 – k.10 ) Bezpośrednio po wypadku w okresie od 1.06.2016 r. do 3.06.2016 r. powódka przebywała w Szpitalu (...) Sp. z o.o. w G. , początkowo na Oddziale Ratunkowym, następnie na Oddziale Urazowo-Ortopedyczny z rozpoznaniem złamania wyrostka poprzecznego kręgu C7 po stronie lewej, złamania żebra po stronie lewej oraz niepamięci wstecznej. W dniu przyjęcia do szpitala powódce wykonano badanie TK, które potwierdziło złamanie wyrostka poprzecznego kręgu C7 po stronie lewej w dwóch miejscach – na wysokości otworu poprzecznego oraz w części dystalnej, a także złamanie żebra po stronie lewej w linii przykręgosłupowej. Powódce założono kołnierz ortopedyczny z zaleceniem noszenia go przez okres 6-tygodni. Zalecenia lekarskie obejmowały także wykonanie kontrolnego TK, kontynuację leczenia w (...) i kontrolę stomatologiczną. (dowód: karta informacyjna – k. 11-12, wyniki badania TK – k. 13, karta informacyjna – k. 14) W okresie od 7.06.2016 r. do 1.02.2017 r. powódka kontynuowała leczenie w (...) w G. . W dniu 13.07.2016 r. z powodu zespołu bólowego wykonano powódce badanie RTG, w którym stwierdzono niewielkie zmiany zwyrodnione. (dowód: historia choroby – k. 15-16, wynik badania radiologicznego – k. 16) Zgodnie z zaleceniami powódka odbyła wizytę u stomatologa, w trakcie której usunięto jej ząb d.14 oraz ząb d.23 (górną prawą jedynkę oraz górną lewą trojkę). Usunięcie zębów było skutkiem urazu doznanego przez powódkę w wyniku wypadku drogowego. Bezpośrednio po wypadku, z uwagi na doznane obrażenia jamy ustnej, powódka miała problemy z rozmawianiem, przełykaniem oraz jedzeniem. Okres gojenia się urazów zlokalizowanych w obrębie jamy ustnej wynosił około 6 tygodni. W tym też czasie powódka odczuwała ból, który się stopniowo zmniejszał. (dowód: zaświadczenie lekarskie– k. 17, zeznania świadka K.T G. k.-66v, opinia biegłego sądowego M. H. k. - 112) Powódka wymagała także leczenia psychiatrycznego, stwierdzono u niej zaburzenia adaptacyjne. Powódka przed wypadkiem cierpiała na depresję, która po wypadku jeszcze bardziej się nasiliła. (dowód: zaświadczenie lekarskie– k. 18, zestawienie NFZ k. -82 – 87, zeznania świadka N. D. K. - k. 66, zeznania świadka S. G. k.-66v ) Bezpośrednio po zdarzeniu z uwagi na konieczność noszenia gorsetu powódka miała problemy z poruszaniem się i wykonywaniem podstawowych czynności, wymagała pomocy osób trzecich przy wykonywaniu czynności dnia codziennego. Powódka odczuwała dolegliwości bólowe w zakresie żeber i kręgosłupa. Rodzina pomagała powódce przy myciu, przygotowywaniu posiłków, robieniu zakupów. Powódka wskutek wypadku stała się mniej towarzyska, zamknęła się w sobie i zaczęła unikać kontaktów z ludźmi. Skutki wypadku wpłynęły negatywnie na relacje powódki z mężem, relacje te pogorszyły się z powodu nerwowości powódki. Przed wypadkiem Z. G. była samodzielna, nie miała problemów z poruszaniem, robiła zakupy, gotowała, była aktywna i towarzyska. Do chwili obecnej towarzyszą powódce nerwowość oraz dolegliwości bólowe. (dowód: zeznania powódki – k .66v, zeznania świadka N. D. K. - k. 66, zeznania świadka S. G. k.-66v, zeznania świadka K.T G. k.-66v) Powódka w wyniku przedmiotowego zdarzenie doznała złamania wyrostka poprzecznego kręgu C7 po stronie lewej, które skutkowało 3 % trwałym uszczerbkiem na zdrowiu powódki oraz złamania korony zęba 14 ( prawa górna czwórka) i rozchwiania zęba 23 ( lewa górna trójka), co doprowadziło do usunięcia tych zębów (dowód: opinia biegłego sądowego L. G. k. – 96-96v, opinia uzupełniająca biegłego sądowego L. G. k. – 133, opinia biegłego M. H.
(2)k. 112) Sprawca wypadku komunikacyjnego z dnia 1.06.2016 r. posiadał zawartą umowę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Na skutek dokonanego przez powódkę zgłoszenia pozwana decyzją z dnia 4.01.2017 r. wypłaciła powódce kwotę 353,30 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia i zwrotu kosztów dojazdu oraz odmówiła wypłaty zadośćuczynienia. Powódka złożyła reklamację, decyzją z dnia 11.04.2017 r. pozwana częściowo uznała zasadność złożonej przez powódkę reklamacji i przyznała świadczenie w wysokości 299,40 zł tytułem zadośćuczynienia. (dowód: decyzja pozwanego z dnia 4.01.2017 r. – k. 43, decyzja pozwanego z dnia 11.04.2017 r. – k. 19-20) Sąd zważył, co następuje: Ustalenia faktyczne w sprawie Sąd poczynił na podstawie zebranego materiału dowodowego, zwłaszcza sporządzonych w sprawie opinii biegłych sądowych z zakresu traumatologii i narządu ruchu oraz stomatologii, zeznań świadków N. K. , S. G.
(2), K. G. oraz dokumentacji medycznej. Sąd dał wiarę zeznaniom wskazanych wyżej świadków oraz podzielił opinie biegłych. Opinie są logiczne, fachowe, rzetelne i bezstronne. Cały opisany materiał dowodowy układa się w jedną logiczną całość. W oparciu o treść art. 34 ust. 1 ustawy z 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, U. (...) (Dz. U. z 2019 r., poz. 2214) nie mogło budzić wątpliwości, iż pozwana odpowiada w granicach odpowiedzialności cywilnej kierującego pojazdem mechanicznym za skutki wypadku z dnia 1.06.2016 r. W ustalonych w sprawie okolicznościach Sąd uznał, że przyznane przez ubezpieczyciela na etapie przedsądowym świadczenia nie zaspokajają w pełni doznanych przez powódkę szkód niemajątkowych. Zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę uregulowane w art. 445 § 1 k.c. ma charakter kompensacyjny, w związku z czym przyznana kwota zadośćuczynienia musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość. Określenie wysokości zadośćuczynienia powinno być dokonane z uwzględnieniem wszystkich okoliczności mających wpływ na rozmiar doznanej krzywdy, m.in. wieku poszkodowanego, czasu trwania cierpień, trwałości i skutków, od rodzaju i stopnia winy sprawcy szkody i odczucia jej przez poszkodowanego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2018 r., II CSK 170/18, nr (...) 1819225). W realiach niniejszej sprawy biorąc pod uwagę następstwa wypadku z dnia 1.06.2016 r. mające wpływ na życie powódki bezpośrednio po wypadku - tj. dolegliwości bólowe, hospitalizację, niemożność prowadzenia dotychczasowego życia, ograniczenia ruchomości-konieczność noszenia gorsetu ortopedycznego przez 6-tygodni, potrzebę korzystania z pomocy osób trzecich, doznany uszczerbek na zdrowiu , Sąd uznał za uzasadnione przyznanie powódce zadośćuczynienia w kwocie 6.700 zł. Oczywiście Sąd miał na uwadze już przyznane powódce świadczenie. Kwota ta winna zrekompensować powódce cierpienia i dolegliwości bólowe przez nią doznane, a także fakt konieczności poddania się leczeniu oraz ograniczenia dotychczasowej aktywności. Powódka bezpośrednio po zdarzeniu nie mogła wykonywać dotychczasowych obowiązków w gospodarstwie domowym. Miała problemy z chodzeniem i korzystała z pomocy osób trzecich. W trakcie noszenie gorsetu funkcjonowanie powódki było ograniczone i wykluczało wykonywanie czynności dnia codziennego. Z uwagi na obrażenia jamy ustnej powódka miała problemy z rozmawianiem, przełykaniem oraz jedzeniem. Przy ocenie dochodzonego roszczenia należało nadto wziąć pod uwagę dolegliwości bólowe odczuwane przez powódkę, w szczególności w zakresie żeber i kręgosłupa. Powódka przyjmowała leki przeciwbólowe, stała się bardziej nerwowa, po wypadku wymagała pomocy osób trzecich. Nie uszło również uwadze tut. Sądowi, że powódka przed wypadkiem była leczona psychiatrycznie, a zdarzenie z dnia 1.06.2016 r pogłębiło depresję powódki oraz spowodowało pojawienie się lęków adaptacyjnych. Należało również uwzględnić, że trwały uszczerbek na zdrowiu powódki związany z występującymi u powódki objawami stanu po złamaniu wyrostka poprzecznego kręgu C7 po stronie lewej wynosi 3 %. Nie bez znaczenia była konieczność usunięcia dwóch zębów. W ocenie Sądu wysokość zadośćuczynienia w łącznej kwocie 6.999,40 zł przedstawia realną wartość ekonomiczną i spełnia warunek przywrócenia równowagi naruszonej przez cierpienia fizyczne i psychiczne doznane przez powódkę. Reasumując, Sąd zasądził na rzecz powódki tytułem zadośćuczynienia kwotę 6.700 zł. O odsetkach ustawowych za opóźnienie od zasądzonej kwoty Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 k.c. Sąd miał przy tym na uwadze fakt wydania przez pozwaną decyzji dotyczącej wypłaty zadośćuczynienia w dniu 11.04.2017 r. implikujący po stronie pozwanej obowiązek pełnej kompensacji w w/w dniu zgłoszonych przez powódkę roszczeń. Z tych względów w dniu następującym po wydaniu decyzji pozwana była w opóźnieniu. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności strony za wynik sprawy. Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 785 ze zm.) w zw. z art. 98 k.p.c. Sąd nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa (kasy Sądu Rejonowego w. (...) ) kwotę 825,50 zł tytułem wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa.