Sygn. akt III RC 298/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 grudnia 2019 r. Sąd Rejonowy w Olkuszu, III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący sędzia Agnieszka Proć Protokolant st. sekr.sądowy Martyna Hałat po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2019 roku w Olkuszu na rozprawie sprawy z powództwa D. S. przeciwko W. S. o podwyższenie alimentów I. zasądza od pozwanego W. S. PESEL (...) na rzecz powódki D. S. PESEL (...) alimenty w wysokości po 1330,00 zł (tysiąc trzysta trzydzieści złotych) miesięcznie, płatne do jej rąk do dnia 15 - go każdego następującego po sobie miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 05 listopada 2019 roku - a to w miejsce alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach wydanym dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt III RC 208/04, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach wydanym dnia 22 września 2009 r., sygn. akt III Ca 850/09; II. w pozostałej części powództwo oddala; III. wyrokowi w pkt. I-szym nadaje rygor natychmiastowej wykonalności; IV. nakazuje pobrać od pozwanego W. S. na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy w Olkuszu kwotę 200,00 złotych (dwieście złotych) tytułem należnych kosztów sądowych. / sędzia Agnieszka Proć/ Sygn. akt III RC 298/19 UZASADNIENIE wyroku wydanego dnia 30 grudnia 2019r. Powódka D. S. w pozwie złożonym dnia 15 października 2019r. wniosła o podwyższenie alimentów z kwoty 1000 zł do kwoty 1700 zł płatnych na jej rzecz przez pozwanego W. S. oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu. W uzasadnieniu żądania powódka podała, że strony są byłymi małżonkami. Rozwód został orzeczony z winy pozwanego. Po stronie powódki doszło do pogorszenia sytuacji majątkowej, natomiast świadczenie emerytalne pozwanego wzrosło. Pozwany W. S. w odpowiedzi na pozew z dnia 15 listopada 2019r. i dalszej części postępowania wniósł o oddalenie powództwa w całości, powołując się na swoją trudną sytuację materialną i zły stan zdrowia. Nadto podniósł, że nie jest winny rozkładu małżeństwa, a powódka chce wyłudzić od niego pieniądze. Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy: Wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach wydanym dnia 22 września 2009r. w sprawie III Ca 850/09, zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 30 kwietnia 2009r., sygn. akt III RC 208/04 zasądzone zostały od pozwanego na rzecz powódki alimenty w wysokości po 1000 zł miesięcznie. Powódka mieszkała wówczas z matką i wspólnie ponosiły koszty utrzymania domu, powódka uzyskiwała emeryturę w wysokości 521,47 zł, a jej matka w kwocie 1000 zł. Świadczenie emerytalne pozwanego wynosiło 2865zł. W. S. i D. S. zawarli związek małżeński dnia 24 lipca 1971r, który to związek został rozwiązany przez rozwód z winy W. S. wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach wydanym dnia 26 listopada 2013r, sygn. akt V ACa 316/13, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 23 stycznia 2013r., sygn. akt XII RC 318/
- W sprawie III RC 150/10 wyrokiem tut. Sądu wydanym dnia 14 września 2011r. oddalone zostało powództwo W. S. o obniżenie alimentów. Dowód: akta w/w spraw: XII RC 318/12, III RC 208/04 i III RC 150/
- Powódka mieszka w starym, około 100-letnim, wymagającym kompletnego remontu domu położonym w B. ( zajmuje jeden pokój z kuchnią). Dokumentacja zdjęciowa budynku znajduje się w aktach w/w spraw. Wcześniej mieszkała tam również matka powódki (która zmarła w 2013r.), a z którą dzieliła koszty utrzymania domu. Teraz ponosi je samodzielnie, co wpłynęło na pogorszenie jej sytuacji materialnej. Nie stać jej na remont domu, który poprawiłby jej warunki egzystencji i spowodował zmniejszenie wydatków na jego ogrzewanie ( wymiana okien, dachu). Od lat toczy się pomiędzy stronami w Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach ( sygn. akt I Nsm 302/14) sprawa o podział majątku dorobkowego w skład którego wchodzi wspólny dom położony w P. . W domu tym zamieszkuje samotnie pozwany, to on ponosi w całości koszty jego utrzymania i bieżących remontów. Powódka ma 71 lat, jest emerytką, jej świadczenie wynosi 932,12 zł. Otrzymuje nadto alimenty 1000 zł, z których odprowadzany jest podatek – rocznie 720 zł. Nie posiada innych źródeł dochodu. Pozwany ma 71 lat, jest emerytem, jego świadczenie wynosi 3527,12 zł po potrąceniu alimentów na rzecz powódki. W dacie zasądzania poprzednich alimentów pozwany otrzymywał emeryturę niższą o 662 zł. Strony posiadają dwóch dorosłych synów, z którymi pozwany nie utrzymuje kontaktu. Powódka natomiast odwiedza okazjonalnie synów, czasami korzysta z ich pomocy ( jak pomoc przy remoncie domu, wspólny wyjazd na termy). Podała, że synowie nie pomagają jej finansowo, posiadają rodziny na utrzymaniu. Dowód: decyzja o waloryzacji emerytury D. S. z dnia 1.03.2019r. -k. 117, przekazy pocztowe -k. 99-102, decyzja o waloryzacji emerytury W. S. -k. 157a, przesłuchanie stron – nagranie jak na k. 174v-
- Powódka w pisemnym zestawieniu załączonym do akt na k. 40 zawarła miesięczne rozliczenie kosztów utrzymania, część wydatków udokumentowała rachunkami, przy czym nie wykazała, by miesięcznie wydawała znaczną sumę , czyli 900 zł na wyżywienie, nie wykazała też by na sezon grzewczy zakupywała od 3 do 5 ton węgla. W myśl zasady wyrażonej w przepisach art. 6 kc i art. 232 kpc to na powódce spoczywa ciężar faktu, z którego wywodzi skutki prawne. Powódka choruje na tarczycę, osteoporozę i wymaga wysokobiałkowej diety, leczy się również neurologicznie, zaliczona została do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Uzyskiwane dochody wystarczają jej na skromne utrzymanie, brakuje jej pieniędzy na dentystę czy wykonanie najbardziej podstawowych remontów w domu, nie stać jej na wymianę nieszczelnych okien, czy przeciekającego dachu. Ubrania kupuje „ z drugiej ręki”. Na bieżące potrzeby zmuszona była zaciągnąć pożyczkę w wysokości 3000 zł, którą spłaca w ratach po 270 zł. Dowód: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 12 maja 2005r. -k. 10-11, dokumentacja lekarska -k. 12-14, umowa pożyczki z dnia 12.09.2019r. -k. 14-15, rachunki -k. 16-39, przesłuchanie powódki – nagranie jak na k. 174v-
- Pozwany ponosi wyższe niż powódka koszty utrzymania ich wspólnego domu, który jest znacznie większy. Generuje on wysokie wydatki, a zatem z ekonomicznego punktu widzenia nie jest opłacalne zamieszkiwanie w nim przez jedna osobę. Strony nie mogą dojść do porozumienia w sprawie o podział majątku i dalszych losów tego domu. Powódka nie partycypuje w kosztach utrzymania wspólnego domu stron, co sąd również wziął pod uwagę ferując orzeczenie w niniejszej sprawie. Pozwany leczy się od wielu lat. Cierpi la refluksy żołądka, jest pod opieką dietetyka, leczy się na nadciśnienie, bierze leki na arytmię, prostatę i niedosłuch. Ma problemy z kręgosłupem. Podał, że na leki wydaje ponad 300 zł miesięcznie. Pozwany w piśmie z dnia 9.12.2019r. (k. 118 – 131) wyszczególnił ponoszone miesięcznie wydatki, wskazując że wynoszą one łącznie 3700 zł. Nie złożył jednakże rachunków wskazujących zasadność jego twierdzeń, zwłaszcza w zakresie kosztów wyżywienia - 1500 zł miesięcznie. Nie wykazał też, by ciążył na nim „honorowy dług” wobec sióstr w wysokości 45.000 zł. W tym zakresie to na pozwanym zgodnie z unormowaniem zawartym w przepisach art. 6 kc i art. 232 kpc spoczywa ciężar faktu, z którego wywodzi skutki prawne. Dowód: rachunki k. 132-139, dokumentacja medyczna, wyniki badań i zalecenia dietetyczne -k. 141-, 151, przesłuchanie pozwanego– nagranie jak na k. 174v-
- Sąd ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o powołane wyżej dowody. Dokumenty załączone do akt stanowią dogodnie z art. 243 2 kpc dowody, bez potrzeby wydawania odrębnego postanowienia. Sąd działając w oparciu o przepis art. 235 2 kpc pominął dowody w postaci złożonych przez pozwanego paragonów, bowiem nie mogą stanowić one dowodu na okoliczność ponoszonych wydatków, nie wskazują one bowiem osoby która dokonała zakupu. Sąd również pominął dowód z wizji lokalnej wnioskowanej przez pozwanego w domu powódki, bowiem nie jest przedmiotem niniejszego postępowania ustalanie stanu technicznego domu powódki, zaś wniosek zmierzałby jedynie do wydłużenia postępowania . Sąd nie jest organem uprawnionym do inicjowania postępowania, czy też orzekania w zakresie stopnia niepełnosprawności powódki, zatem i ten wniosek dowodowy pozwanego został pominięty. Sąd pominął również dowód z kopii wyroku z uzasadnieniem oraz kopii pism znajdujących się na kartach 89-98 oraz 140 niniejszych akt, bowiem dowody te są nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd zważył, co następuję: Powództwo tylko w części zasługuje na uwzględnienie. Powódka wykazała, że wzrosły koszty jej utrzymania, chociaż nie w pełni wykazała zakres wzrostu tych kosztów. Wzrosły również dochody pozwanego od daty poprzednio zasadzonych alimentów, jednakże i wydatki po stronie pozwanego się zwiększyły. Zgodnie z art. 135§1 kro zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Podstawą do zmiany wysokości dotychczas ustalonych alimentów jest zmiana stosunków w rozumieniu art. 138 kro , jaka nastąpiła od okresu ostatnio zasądzonych alimentów. Natomiast podstawą żądania dalszego uiszczania alimentów przez byłego małżonka, uznanego za wyłącznie winnego rozkładu pożycia jest art. 60 §2 kro . Dla oceny zasadności roszczenia pozwu w myśl powołanych przepisów, podstawowe znaczenie ma wykazanie zmiany stosunków w sytuacji majątkowej stron, jaka zaszła od daty ostatniego orzeczenia alimentacyjnego. Z porównania tej sytuacji nie może ulegać wątpliwości, iż w skutek ponad dziesięcioletniego okresu od zasądzenia alimentów w sprawie III RC 208/04, usprawiedliwione potrzeby i koszty utrzymania powódki wzrosły, zdecydowanie wzrosły też dochody pozwanego. W związku z powyższym pozwany może partycypować w większym niż dotychczas zakresie w kosztach utrzymania powódki, która jest w znacznie trudniejszej niż on sytuacji materialnej. Przy uwzględnieniu, że w wykazywanych miesięcznych kosztach utrzymania powódki – 2831 zł, kwota 270 zł to rata kredytu ( do września 2020r), który nie jest stałym elementem kosztów utrzymania, koszty te wynoszą około 2561zł. Przy czym powódka nie wykazał, by w kosztach tych 900 zł stanowiły wydatki na jedzenie. W ocenie Sądu alimenty podwyższone o 330 zł będą stanowiły wsparcie finansowe jakiego powódka potrzebuje, a jednocześnie nie spowodują takiego zubożenia pozwanego, by nie był on w stanie zaspokajać własnych potrzeb i płacić bieżących rachunków związanych z utrzymaniem domu, który nadal stanowi współwłasność stron. Pozwany jest silniejszą ekonomicznie stroną, dlatego w ocenie Sądu może w większym niż dotychczas zakresie partycypować w kosztach utrzymania powódki, tj. w kwocie wyższej o 330 zł, co stanowi połowę sumy o jaką zwiększyła się jego emerytura ( po potrąceniu alimentów) od daty zasądzenia alimentów w sprawie III RC 208/
- Dlatego Sąd działając w oparciu o powołane przepisy uwzględnił w części żądanie pozwu, podwyższając alimenty do kwoty 1330 zł, poczynając od daty doręczenia odpisu pozwu pozwanemu. Powództwo w pozostałym zakresie zostało oddalone. Na zasadzie art. 333§1 pkt. 1 kpc wyrokowi w pkt. I nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Na mocy art. 13 ust. 1 pkt. 2, art. 96 ust. 1 pkt 2 i art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd obciążył pozwanego kosztami sądowymi na rzecz Skarbu Państwa w postaci opłaty w wysokości 200 zł. /sędzia Agnieszka Proć/