Sad powszechny, II C 1078/19

Sygnatura akt II C 1078/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 stycznia 2020 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi II Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący sędzia K. T. Protokolant st. sekr. sąd. M. R. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2020 roku w Ł. sprawy z powództwa U. 3 Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. przeciwko I. U. o zapłatę

1. oddala powództwo;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 287 (dwieście osiemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygnatura akt II C 1078/19 UZASADNIENIE W pozwie wniesionym przed Sądem Rejonowym w Elblągu, w dniu 2 kwietnia 2019 roku U. 3 Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. domagał się zasądzenia od I. U. kwoty 1.190,56 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. (pozew k. 3-4v) Postanowieniem z dnia 27 maja 2019 roku sprawę przekazano do rozpoznania tut. Sądowi. (postanowienie k. 24-26) W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut nieudowodnienia i przedawnienia roszczenia. (odpowiedź na pozew k. 40-41) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 22 marca 2019 roku został wystawiony wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego nr (...) , w którym U. 3 Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty (wpisany do rejestru funduszy inwestycyjnych prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Warszawie pod numerem (...) ), stwierdził że w dniu 4 lipca 2016 roku nabył od (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. wierzytelność wobec I. U. . Zobowiązanie wynika z umowy bankowej. (wyciąg z ksiąg rachunkowych k. 5) W dniu 11 sierpnia 2016 roku (...) S.A. w imieniu U. 3 Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. sporządził pismo zawiadamiające pozwaną o cesji wierzytelności dochodzonej pozwem i stanowiące wezwanie do zapłaty. (zawiadomienie o cesji k. 6-6v) Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo podlegało oddaleniu w całości, z uwagi na przedawnienie oraz nieudowodnienie przysługiwania roszczenia powodowi. Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu ( art. 117 § 1 k.c. ). W dniu 9 lipca 2018 roku wszedł w życie przepis art. 117 § 2 (...) " (...) 1 (...) " (...) k.c. , zgodnie z którym, po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Powyższe oznaczało konieczność brania przez Sąd pod uwagę z urzędu przedawnienia roszczenia, niezależnie od tego, że pozwana podniosła stosowny zarzut. Roszczenie dochodzone niniejszym powództwem bez wątpienia jest roszczeniem majątkowym przysługującym przeciwko konsumentowi, a zgodnie z zasadą ogólną z upływem trzech lat przedawniają się roszczenia – jak w przedmiotowej sprawie – związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jako że bank – pierwotny wierzyciel takową prowadził. Początkiem biegu terminu przedawnienia jest chwila wymagalności roszczenia. W przedmiotowej sprawie brak jest bliższych danych wskazujących, kiedy wierzytelność dochodzona przedmiotowym powództwem stała się wymagalna. Jednak już w kontekście zaoferowanego przez powoda twierdzenia można było przyjąć, iż roszczenie jest przedawnione, skoro jak twierdzi powód było wymagalne 31 marca 2016 roku, a zatem termin przedawnienia upłynął 31 marca 2019 roku. Skoro pozew wniesiono 2 kwietnia 2019 roku to nie doszło do przerwania terminu przedawnienia, który uprzednio upłynął. Nadto wskazać należy także, że powód nie wykazał swojej legitymacji czynnej do występowania w przedmiotowym procesie. W żaden sposób nie udowodnił, że przysługuje mu wierzytelność w stosunku do pozwanej wynikająca z zawartej przez pozwaną umowy bankowej z wierzycielem pierwotnym, w wysokości dochodzonej przedmiotowym powództwem. Powód nie wykazał bowiem, że skutecznie nabył wierzytelność względem pozwanej od (...) Bank (...) S.A. Powód nie przedstawił, żadnego dowodu nabycia przez wierzytelności wobec I. U. . Załączony wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu ma w postępowaniu cywilnym wyłącznie moc dokumentu prywatnego (por np. wyrok Sadu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 28.12.2016 roku, I ACa 590/16), co przy zakwestionowaniu przez pozwaną istnienia wierzytelności w stosunku do pozwanej, przysługującej poprzednikowi prawnemu powoda nie mogło prowadzić do udowodnienia roszczenia. Powód twierdził, iż jego roszczenie znajduje swoje źródło w umowie zawartej pomiędzy (...) Bank (...) S.A. , a pozwaną. Strona powodowa nie załączyła jednak do akt sprawy ani kopii umowy łączącej pozwanej z pierwotnym wierzycielem, ani innych dokumentów, z których wynikałaby kwota dochodzona pozwem. Mając na uwadze powyższe okoliczności powództwo podlegało oddaleniu. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o dyspozycję przepisu art. 98 k.p.c.