← Polska

Sad powszechny, II K 336/19

Sygn. akt II K 336/19 1 Ds. 836.2019 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2019r. Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia Radosław Gluza Protokolant: Oliwia Antkowiak przy udziale prokuratora --- po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2019r. sprawy Z. J. ( J. ) syna W. i J. z domu M. ur. (...) w Ś. oskarżonego o to, że: I. w dniu 10 kwietnia 2019 roku w L. przy ul. (...) w gminie M. na drodze publicznej prowadził pojazd mechaniczny marki A. (...) o nr rej. (...) pomimo cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. A, B zgodnie z decyzją nr (...) . (...) (...) -05/06 wydanej przez Prezydenta W. z dnia 03 lipca 2006 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi do czasu ustania przyczyn powodujących cofnięcie tych uprawnień, tj. o przestępstwo z art. 180a k.k. ; II. w dniu 27 maja 2019 roku w (...) w gminie K. na drodze publicznej prowadził pojazd mechaniczny marki C. (...) o nr rej. (...) pomimo cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. A, B zgodnie z decyzją nr (...) .UP.III. (...) -05/06 wydanej przez Prezydenta W. z dnia 03 lipca 2006 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi do czasu ustania przyczyn powodujących cofnięcie tych uprawnień, tj. o przestępstwo z art. 180a k.k. ; orzeka: I. uznaje oskarżonego Z. J. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanego w pkt I i II części wstępnej wyroku, tj. przestępstw z art. 180a k.k. i za to, na podstawie art. 180a k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; II. na podstawie art. 42 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego Z. J. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku; III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty i zalicza je na rachunek Skarbu Państwa. Sędzia Radosław Gluza UZASADNIENIE WYROKU Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego, Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Oskarżony Z. J. w dniu 17 kwietnia 1986r. uzyskał uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kat A i B. W dniu 06 lipca 2005r. został mu wydany przez Prezydenta Miasta W. blankiet prawa jazdy nr (...) , druk serii (...) , na okres bezterminowy. Dowód: informacja ze Starostwa Powiatowego w Ś. , k.

  1. W związku z kierowaniem pojazdem mechanicznych w stanie nietrzeźwości Z. J. w dniu 13.12.2005r. został skierowany przez Komendanta Miejskiego Policji we W. na badanie lekarskie. Oskarżony nie stawił się na wyznaczony termin badania, w związku z czym Prezydent W. w dniu 14 lutego 2016r. wszczął postępowanie administracyjne nr (...) .UP.III. (...) -05/06, zmierzające do cofnięcia Z. J. uprawnień do kierowania pojazdami. W toku tego postępowania oskarżony został w dniu 15 marca 2006r. przesłuchany w charakterze strony, oświadczając, że wydane mu prawo jazdy zostało skradzione na początku grudnia 2005r. Dowód: skierowanie na badanie lekarskie, k. 68 zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 66 – 67, protokół przesłuchania strony, k.
  2. W dniu 03 lipca 2006r. Prezydent W. wydał wobec Z. J. decyzję nr (...) .UP.III. (...) -05/06 o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. A, B. Powodem wydania decyzji było niepoddanie się przez oskarżonego wymaganym badaniom lekarskim w wyznaczonym terminie. Decyzja ta została doręczona Z. J. w dniu 17 lipca 2016r. i wobec niezaskarżenia, stała się ostateczna. Dowód: kserokopia decyzji wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 59 –
  3. Niezależnie od tego wobec Z. J. został zastosowany w okresie od 30 maja 2006r. do 30 maja 2009r. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, na podstawie wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 22 maja 2016r. , sygn. akt II K 310/
  4. Dowód: odpis wyroku, k. 28, zawiadomienie o wykonaniu środka karnego, k.
  5. Oskarżony po wydaniu decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami nie przystąpił do egzaminu państwowego na prawo jazdy. Dowód: informacja (...) we W. z 14.06.2019r., k.
  6. Z. J. w dniu 10 kwietnia 2019r. około godz. 16.00, kierował samochodem m-ki A. (...) o nr. rej. (...) . Jadąc ulicą (...) w miejscowości L. , został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w Ś. . Oskarżony okazał policjantom blankiet prawa jazdy o nr. (...) , druk serii (...) . Dowód: zeznania świadka M. M. , k. 21, 105, częściowo wyjaśnienia oskarżonego Z. J. , k. 104 – 105 a.s. oraz k. 11 – 12 akt o syn. II K 310/
  7. W wyniku dokonanego sprawdzenia osoby oskarżonego w systemie policyjnym funkcjonariusze ujawnili, że w dniu 03 lipca 2006r. została wydana decyzja o cofnięciu Z. J. uprawnień do kierowania pojazdami z powodów zdrowotnych. Wobec powyższego ustalenia dokonali oni zatrzymania oskarżonemu blankietu prawa jazdy o nr. (...) . Dowód: zeznania świadka M. M. , k. 21, 105,. W toku wszczętego dochodzenia o czyn z art. 180a k.k. , Z. J. został przesłuchany w dniu 08 maja 2019r. w charakterze świadka i wobec zachodzących wątpliwości co do posiadania przez niego uprawnień do kierowania pojazdami, został mu zwrócony w tym samym dniu blankiet prawa jazdy. Dowód: pokwitowanie, k.
  8. W dniu 27 maja 2019r. Z. J. , kierował po drodze publicznej w K. samochodem m-ki C. (...) o nr. rej. (...) . Podczas przeprowadzonej interwencji oskarżony okazał funkcjonariuszom Policji z Komendy Powiatowej Policji w Ś. blankiet prawa jazdy o nr. (...) , który został mu zatrzymany. Dowód: zeznania świadka M. M. , k. 21, 105, częściowo wyjaśnienia oskarżonego Z. J. , k. 104 – 105 a.s. oraz k. 11 – 12 akt o syn. II K 310/
  9. Oskarżony Z. J. ma 59 lat, jest rozwiedziony, utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 700 zł. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Nie był karany sądownie za przestępstwa. Dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego Z. J. , k. 104 – 105 a.s. oraz k. 11 – 12 akt o syn. II K 310/06, informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k.
  10. Oskarżony Z. J. nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że miał w przeszłości sądowy zakaz prowadzenia pojazdów, lecz prawo jazdy nie zostało mu zatrzymane, ponieważ „gdzieś zaginęło”. Dodał, że po zakończeniu zakazu skontaktował się ze znajomym o nazwisku G. i jego kolegą, któremu przekazał wszelkie dokumenty potrzebne do wyrobienia nowego prawa jazdy a następnie „zdawał testy”. Oskarżony wyjaśnił, że jego znajomy G. , który obecnie już nie żyje, przesłał mu prawo jazdy, które było tym samym dokumentem, który wcześniej zagubił. Z. J. , nie potrafił wyjaśnić, dlaczego nie figuruje w ewidencji Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego we W. , jako osoba przystępująca do egzaminu państwowego na prawo jazdy. Oskarżony nie podtrzymał wyjaśnień złożonych w sprawie II K 310/06, w których podał, że prawo jazdy zostało mu skradzione ze schowka samochodu P. w dniu 11.12.2005r. Wyjaśnił, że ich treść wynikała z tego, że był zastraszany a ponadto „ratował kolegę”. Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Ustalając stan faktyczny w sprawie Sąd Rejonowy oparł się na zeznaniach świadka M. M. oraz dowodach o charakterze materialnym wymienionych w pierwszej części uzasadnienia. Sąd pominął natomiast w przeważającej mierze wyjaśnienia oskarżonego Z. J. , uznając je za niespójne, nielogiczne a przez to niewiarygodne. Sąd wziął pod uwagę jedynie tę część relacji oskarżonego, która pokrywała się z pozostałymi dowodami zgromadzonymi w toku postępowania. Ustalając sprawstwo i winę oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów, sąd stwierdził, iż wyczerpują one ustawowe znamiona występków z art. 180a k.k. , tak w zakresie strony przedmiotowej, jak i podmiotowej. Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że oskarżony w dniach 10 kwietnia 2019r. i 27 maja 2019r. kierował w ruchu lądowym pojazdami mechanicznymi, umyślnie nie stosując się do decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydanej przez Prezydenta W. w dniu 03 lipca 2006r. nr (...) .UP.III. (...) -05/
  11. Wskazane okoliczności wynikają jednoznacznie ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego tak o charakterze osobowym, jak i materialnym. Ustalając umyślny charakter czynów oskarżonego, sąd miał na uwadze to, że Z. J. wiedział o wydanej wobec niego decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowi kat. A i B, która to decyzja została mu doręczona. Jednocześnie całkowicie niewiarygodne było twierdzenie oskarżonego, jakoby poddał się badaniu lekarskiemu wymaganemu do odzyskania uprawnień, jak też zdał egzamin na prawo jazdy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego we W. . Przeczą temu jednoznacznie dokumenty zawarte jego aktach ewidencyjnych kierowcy oraz informacja (...) we W. z dnia 14 czerwca 2019r. Na nieprawdziwość wyjaśnień Z. J. wskazuje jednoznacznie również to, że dysponował on tym samym blankietem prawa jazdy, które miał rzekomo zagubić w grudniu 2005r. Zdaniem sądu oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę z faktu cofnięcia mu uprawnień do kierowania pojazdami, a pomimo to, nie zwrócił dokumentu prawa jazdy i dalej kierował autem, dopuszczając się czynów zabronionych z art. 180a k.k. Ustalając sprawstwo i winę Z. J. w zakresie obu zarzucanych mu czynów, sąd nie stwierdził jakichkolwiek przesłanek wyłączających jego umyślność. Na możliwość przypisania oskarżonemu przestępstwa popełnionego w dniu 27 maja 2019r., nie wpływa zdaniem sądu fakt, że prawo jazdy zostało zwrócone Z. J. przez funkcjonariusza Policji w dniu 08 maja 2019r. Było to bowiem wynikiem braku w tymże momencie dostatecznych informacji odnośnie posiadania uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznych przez Z. J. . W tym zakresie wskazać należy, że oskarżony w przeciwieństwie do policjanta, który był dopiero w trakcie gromadzenia dokumentacji, miał pełną wiedzę odnośnie toku sprawy związanej z wydaną mu ostateczną decyzją o zatrzymaniu mu prawa jazdy. Na zwrot dokumentu oskarżonemu miały niewątpliwy wpływ jego zeznania w charakterze świadka, w których podał on nieprawdę, iż po zakończeniu zakazu prowadzenia pojazdów zdał egzamin na prawo jazdy w Wojewódzki Ośrodku Ruchu Drogowego przy ul. (...) we W. . Powyższe powoduje zdaniem sądu, że nie ma podstaw do ekskulpowania się Z. J. faktem wydania mu blankietu prawa jazdy przez funkcjonariusza Policji i uzasadnienia w ten sposób dalszego kierowania autem, pomimo cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Podsumowując powyższe sąd uznał, że oba czyny oskarżonego był umyślne i zawinione, nie zachodziły okoliczności wyłączające winę oskarżonego ani bezprawność jego zachowania. Sąd wymierzając karę oskarżonemu Z. J. przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. , baczył na dyrektywy wskazane w art. 53 k.k. , uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonego. Biorąc pod uwagę okoliczności popełnionego przestępstwa, jak również właściwości i warunki osobiste oskarżonego, sąd uznał za zasadne wymierzyć mu za przypisane czyny karę 100 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej w kwocie 10 zł. W punkcie II wyroku Sąd Rejonowy orzekł wobec Z. J. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Dokonując powyższego rozstrzygnięcia sąd miał na uwadze treść przepisu art. 42 § 1a pkt 1 k.k. , zgodnie z którym sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo określone w 178b k.k. lub 180a k.k. Jednocześnie sąd ustalił wobec oskarżonego minimalny, bo roczny okres zakazu. Orzekając o kosztach sądowych, sąd zwolnił oskarżonego w całości od obowiązku ich zapłaty. Sędzia Radosław Gluza

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.