Sad powszechny, IV U 292/17

Sygnatura akt IV U 292/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Ś. , dnia 11 grudnia 2019 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Maja Snopczyńska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 148 1 kpc sprawy z odwołania W. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 24 lipca 2017 roku, znak: (...) o jednorazowe odszkodowanie z tytułu choroby zawodowej po zmarłym I. odwołanie oddala; II. zasądza od powódki W. P. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 180,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Powódka W. P. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 24 lipca 2017 roku, którą to decyzją odmówiono jej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu zgonu męża K. P. wobec nie uznania związku pomiędzy jego zgonem a chorobą zawodową. Powódka domagała się zmiany zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenia od strony pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. W uzasadnieniu odwołania powódka podała okoliczności uzasadniające jej zdaniem odwołanie, tj. wskazujące na związek rozpoznanej choroby zawodowej jej męża ze zgonem. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania powódki i zasądzenie od powódki na rzecz strony pozwanej kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 180 zł. Uzasadniając swoje stanowisko strona pozwana zarzuciła, iż zgodnie z orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 18 lipca 2017 roku brak jest związku przyczynowego pomiędzy zgonem K. P. a jego chorobą zawodową. W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia 24 lipca 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. odmówił powódce wypłaty jednorazowego odszkodowania z tytułu zgonu męża w związku z chorobą zawodową, gdyż komisja lekarska orzeczeniem z dnia 18 lipca 2017 r. nie ustaliła związku śmierci męża powódki z chorobą zawodową. Od powyższej decyzji powódka wniosła odwołanie. DOWÓD: akta ZUS (załącznik) U K. P. decyzją Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia 17 września 1991 roku stwierdzono chorobę zawodową pylicę płuc. Mąż powódki zmarł w dniu 29 marca 2017 roku. Jako przyczynę wyjściową zgonu uznano raka płuc, jako bezpośrednią krwawienie z dróg oddechowych. Stwierdzona u mężczyzny pylica płuc nie pozostaje w związku przyczynowym ze zgonem pana K. P. , nie była przyczyną ani współprzyczyną zgonu. Zasadniczym problemem zdrowotnym męża powódki oraz czynnikiem etiologicznym raka płuc było palenie przez K. P. od co najmniej 25 lat tytoniu. DOWÓD: wyrok Sądu Okręgowego w (...) z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt (...) wraz z uzasadnieniem W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył : Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1205) członkom rodziny ubezpieczonego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Odszkodowanie to przysługuje również w razie śmierci wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej rencisty, który był uprawniony do renty z ubezpieczenia wypadkowego. Podstawową zatem przesłanką stanowiącą o prawie do przedmiotowego świadczenia jest związek przyczynowy pomiędzy zgonem a chorobą zawodową, zaś w niniejszej sprawie takiego związku nie stwierdzono. Sąd w tym zakresie oparł się na ustaleniach Sądu Okręgowego w (...) w której W. P. odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie renty rodzinnej w związku z chorobą zawodową męża K. P. , a podnoszona w opisanej sprawie problematyka ustalenia związku przyczynowego między stwierdzoną u zmarłego chorobą zawodową a zgonem męża powódki była identyczna z problematyką związku przyczynowego podniesioną w niniejszej sprawie. Tym samym nie powinna ona podlegać ponownemu badaniu w drodze dowodu z opinii biegłego, bowiem zgodnie z treścią art. 365 § 1 k.p.c. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Sąd Najwyższy (postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2018 r., I PK 121/17, cyt. za LEX nr 2508169) podkreślił, że „w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się ta sama kwestia, nie może być ona już ponownie badana. Związanie orzeczeniem oznacza zatem zakaz dokonywania ustaleń sprzecznych z uprzednio osądzoną kwestią, a nawet niedopuszczalność prowadzenia w tym zakresie postępowania dowodowego (por., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2007 r., II CSK 452/06, OSNC- ZD 2008 Nr 1, poz. 20 oraz uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2008 r., III CZP 72/08, OSNC 2009 Nr 2, poz. 20). Z związku z powyższym pominięto dowód z opinii biegłego z zakresu onkologii ( art. 235 2 kpc ). Mając na uwadze powyższe Sąd oparł się w niniejszej sprawie o ustalenia Sądu Okręgowego w sprawie o sygn. akt (...) , oparte na opinii biegłej sądowej specjalisty pulmonologa, która wskazała, że występująca u K. P. choroba zawodowa – pylica płuc – nie pozostaje w związku przyczynowym z jego zgonem, bowiem nie była przyczyną ani współprzyczyną jego zgonu. Biegła podkreśliła, że zgon chorego spowodowany był krwawieniem z dróg oddechowych w wyniku raka płuc, który nie pozostaje w związku przyczynowym z choroba zawodową jaką jest pylica płuc. Natomiast pylica płuc nie prowadzi do rozwoju raka płuc. Zgodzić należy się z konkluzją biegłej, że zasadniczym czynnikiem etiologicznym raka płuc jest palenie tytoniu, a zmarły był palaczem tytoniu od co najmniej 25 lat. Biegła podkreśliła przy tym, że pylica płuc u zmarłego mimo progresji zmian radiologicznych nie powodowała istotnego ograniczenia wydolności układu oddechowego, nie przyczyniła się do cięższego przebiegu choroby nowotworowej ani nie ograniczała możliwości terapeutycznych. Zaburzenia wentylacji płuc związane były z przewlekłym zapaleniem skrzeli i rozedmą płuc, które z kolei były wynikiem palenia tytoniu. Tym samym Sąd podzielił wniosek biegłej, że choroba zawodowa – pylica płuc – nie pozostaje w związku przyczynowym ze zgonem K. P. . Dlatego też Sąd w oparciu o powyższe i na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie. Orzeczenie o kosztach oparto na przepisie art. 98 k.p.c. , według którego strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na koszty te składał się koszt wynagrodzenia zastępstwa procesowego w kwocie 180,00 zł (§ 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie).